Αρχαία υπερόπλα

Advertisement

Αρχαία υπερόπλα – Από την αρχαιότητα μέχρι τον Μεσαίωνα και πολύ πριν εφευρεθούν τα πυροβόλα (πιστόλια – περίστροφα) οι πρόγονοί μας χρησιμοποιούσαν μερικά πραγματικά φονικά όπλα κατά των αντιπάλων.

Φαίνεται ότι είχαν αναπτύξει ιδιαίτερη ικανότητα στην εξεύρεση τρόπων αποτελεσματικής εξόντωσης & θα μπορούσε κάποιος να ισχυρισθεί ότι τα σύγχρονα ούτε καν προσεγγίζουν το επίπεδο πόνου.

craziest-ancient-weapons

Πύροφις (Culverin)

Ο πύροφις ήταν πυροβόλο όπλο του μεσαίωνα, το οποίο χρησιμοποιείτο κυρίως από ιππείς ενώ ίππευαν. Το φορητό culverin αποτελείτο από έναν απλό λειόκαννο σωλήνα, κλειστό στο ένα άκρο, εκτός από μια μικρή οπή η οποία υπήρχε για να πυροδοτείται η πυρίτιδα.

Ο σωλήνας τροφοδοτείτο με μπαρούτι και σφαίρες μολύβδου και συγκρατείτο με ένα ξύλινο κομμάτι που μπορούσε να τοποθετηθεί κάτω από το βραχίονα και πυροδοτείτο, εισάγοντας ένα καλώδιο στην οπή. Στην παραπάνω εικόνα απεικονίζεται το culverin, ανάμεσα σε δύο μικρά κανόνια. Αυτά τα όπλα σύντομα εξελίχθηκαν σε μεγαλύτερα, βάρους περίπου 40 κιλών, τα οποία απαιτούσαν στροφείο (ρόδες) προκειμένου να μεταφέρονται, ενώ εξοπλίστηκαν περαιτέρω με γεμιστήρες για διευκόλυνση της επαναφόρτωσης και χρησιμοποιούνταν συχνά σε πλοία – αποτελώντας ένα είδος προδρόμου των σύγχρονων πυροβόλων.

akides

Ακίδες (καρφιά)

Η ακίδα είναι πολεμική κατασκευή που αποτελείται από δύο (ή περισσότερες) αιχμηρές απολήξεις οι οποίες έχουν τέτοια διάταξη ώστε τουλάχιστον μία από αυτές να δείχνει προς τα επάνω, ενώ το υπόλοιπο τμήμα χρησιμεύει ως βάση στήριξης. Χρησιμοποιούνταν για να επιβραδύνουν την προέλαση των αλόγων, των πολεμικών ελεφάντων και των στρατιωτών. Λέγεται δε ότι ήσαν ιδιαίτερα αποτελεσματικές έναντι καμηλών, λόγω των μαλακών πελμάτων.

Τα σιδερένια καρφιά χρησιμοποιήθηκαν το 331 π.Χ., στα Γαυγάμηλα, σύμφωνα με τον Κουίντο Κούρτιο. Ήταν γνωστά στους Ρωμαίους ωςtribulus, ή Murex ferreus, που σημαίνει «οδοντωτός σίδηρος». Ο Ρωμαίος συγγραφέας Vegetius είπε: «Οι Ρωμαίοι στρατιώτες αχρήστευαν τα εχθρικά άρματα με το ακόλουθο τέχνασμα: μόλις ξεκινούσε η μάχη, άπλωναν στο έδαφος καρφιά, με αποτέλεσμα τα άλογα που έσυραν τα άρματα, να πέφτουν σε αυτά με πλήρη ταχύτητα και να τραυματίζονται θανάσιμα». Παρόμοιες ακίδες που χρησιμοποιήθηκαν στον πόλεμο του Βιετνάμ, ήσαν εμποτισμένες με δηλητήριο ή κοπριά.

ladi

Καυτό λάδι

Την εποχή του μεσαίωνα που οι πολιορκίες φρουρίων αποτελούσαν τον μοναδικό τρόπο άλωσης των πόλεων και οι αμυνόμενοι έπρεπε να αποκρούσουν τους επιτιθέμενους, όταν οι τελευταίοι αναρριχούνταν στα τείχη, κάποιοι είχαν την φαεινή ιδέα να τους ρίχνουν καυτό λάδι. Εξάλλου το λάδι ήταν εύκολο να βρεθεί, καθώς αποτελούσε βασικό είδος διατροφής, αλλά και σε περίπτωση που παρουσιαζόταν έλλειψη μπορούσε να αντικατασταθεί με καυτό νερό, ή άμμο.

Τα κάστρα χτίζονταν με ειδικές τρύπες στις πλευρές για να γίνεται πιο εύκολη η ρίψη λαδιού στους ανυποψίαστους αναρριχητές. Ήταν δε τόσο αποτελεσματικές που ονομάσθηκαν φονοτρύπες. Αυτά τα ανοίγματα ήταν επίσης χρήσιμα για ρίψη φλεγόμενων βελών, ή βράχων. Παρόμοιες ήσαν οιεπάλξεις, που βρίσκονταν στα προπετάσματα των φρουρίων και τειχών της πόλης.

Το στηθαίο έπρεπε να προβάλλεται πάνω από ταφουρούσια (ξύλινη, μεταλλική ή λίθινη προεξοχή τοίχου οικοδομήματος, η οποία χρησιμεύει ως υποστήριγμα άλλων κατασκευών, όπως μπαλκονιού ή γεισώματος) έτσι ώστε οι τρύπες να βρίσκονται πάνω από την εξωτερική πλευρά του τοίχου, ώστε να είναι δυνατή η ρίψη βελών – βράχων – καυτού λαδιού σε όποιον επιτιθέμενο προσπαθούσε να αναρριχηθεί. Ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι χρησιμοποιείτο επίσης λιωμένος μόλυβδος, αλλά δεν υπάρχει κάποιο ιστορικό στοιχείο το οποίο να επαληθεύει τον ισχυρισμό.

arbalest

Μεσαιωνικό τόξο

Το μεσαιωνικό τόξο ήταν μια μεγαλύτερη έκδοση της βαλλίστρας με χαλύβδινο έλασμα. Δεδομένου ότι ήταν μεγαλύτερο από τις βαλλίστρες και λόγω της μεγαλύτερης αντοχής στον εφελκυσμό του χάλυβα (τέντωμα) διέθετε περισσότερη δύναμη. Τα ισχυρότερα εξ’ αυτών μπορούσαν να φθάσουν σε δύναμη εκτόξευσης τις 5000 lbf (λίβρες δύναμης) και είχαν δραστικό βεληνεκές μέχρι 500 μέτρα. Ένας ειδικευμένος χειριστής μεσαιωνικού τόξου μπορούσε να εκτοξεύσει δύο μπουλόνια (βέλη) ανά λεπτό. Τα εν λόγω τόξα ορισμένες φορές θεωρούνταν άδικα, καθότι ένας άπειρος τοξευτής μπορούσε να σκοτώσει εξ’ αποστάσεως έναν ιππότη με μεγάλη εμπειρία στην μάχη.

Η χρήση τόξων στους Ευρωπαϊκούς πολέμους χρονολογείται από την Ρωμαϊκή εποχή και εμφανίζεται πάλι στην μάχη του Χέϊστινγκς περίπου τον 15ο αιώνα, ενώ από τον 12ο αιώνα είχαν σχεδόν αντικαταστήσει πλήρως τα απλά τόξα σε πολλούς Ευρωπαϊκούς στρατούς. Αν και ένα τόξο έχει μεγαλύτερο βεληνεκές, μπορούσε να επιτευχθεί συγκρίσιμη ακρίβεια και ταχύτερος ρυθμός βολής από την βαλλίστρα, καθότι αυτή μπορούσε να απελευθερώσει περισσότερη κινητική ενέργεια και να χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά μετά από εκπαίδευση μιας εβδομάδας, ενώ ένας απλός τοξότης απαιτούσε χρόνια εξάσκησης. Οι βαλλίστρες αντικαταστάθηκαν τελικά από τα όπλα με μπαρούτι, αν και τα πρώτα όπλα είχαν μικρότερη ταχυβολία και πολύ χειρότερη ακρίβεια από τις σύγχρονες βαλλίστρες.

Αυτό το όπλο ήταν τόσο φονικό, ώστε το 1139 ο Πάπας Ιννοκέντιος II το απαγόρευσε στο 2ο Λατερανό Συμβούλιο λέγοντας: «Από τώρα και στο εξής απαγορεύουμε με ανάθεμα την δολοφονική τέχνη της βαλλίστρας και του τόξου, που είναι μισητό στο Θεό, για να χρησιμοποιηθεί κατά των Χριστιανών και Καθολικών.»

hunga_mungaΔείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα

Σελίδες — 1 2

Διαβάστε περισσότερα

Advertisement

Το ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων - απόψεων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί. Σχόλια που θα υποπέσουν στην αντίληψή μας, με αναφορές σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, emails, υβριστικά ή συκοφαντικά,θα αφαιρούνται.