Τομογραφίες εγκεφάλου, το νέο «όπλο” των διαφημιστών

Advertisement

Οι διαφημιστικές εταιρείες δαπανούν τεράστια ποσά ρωτώντας ομάδες εθελοντών ποια είναι τα γούστα τους και ποιες διαφημίσεις θα έβρισκαν πιο ελκυστικές. 

Φαίνεται όμως ότι υπάρχει μια πιο αποτελεσματική τακτική, σύμφωνα με ερευνητές που μπόρεσαν να προβλέψουν τις αντιδράσεις του κόσμου εξετάζοντας εγκεφαλικές τομογραφίες.
Σύμφωνα με το in.gr, oι τομογραφίες, αναφέρει η ερευνητική ομάδα στην επιθεώρηση Psychological Science, πραγματικά δείχνουν να…


μπαίνουν στο μυαλό του καταναλωτή, αφού είχαν μεγαλύτερη προβλεπτική ισχύ ακόμα και από εκτιμήσεις των ίδιων των εθελοντών που εξετάστηκαν.

Με άλλα λόγια, οι διαφημιστές ίσως θα ήταν σκόπιμο να μην ρωτούν τη γνώμη του κόσμου, αλλά να κοιτάζουν απευθείας στον εγκέφαλο των αποδεκτών τους.
 

Η Δρ Έμιλι Φολκ, νευροεπιστήμονας του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν στο Άν Άρμπορ, μελετούσε εδώ και χρόνια το ρόλο του μέσου προμετωπιαίου φλοιού, μιας περιοχής στο πρόσθιο μέρος του εγκεφάλου που ειδικεύεται σε ανώτερες νοητικές λειτουργίες. Η δραστηριότητα αυτής της περιοχής, εξηγεί ο δικτυακός τόπος του Science, δείχνει να αυξάνεται όταν ένα άτομο ταυτίζεται με αυτό που βλέπει ή αναγνωρίζει την αξία του για τον εαυτό του.

Σε προηγούμενη μελέτη της, η Δρ Φολκ είχε δείξει ότι η καταγραφή της δραστηριότητας στον μέσο προμετωπιαίο φλοιό μπορούσε να προβλέψει ποιοι εθελοντές θα επηρεάζονταν από ένα διαφημιστικό μήνυμα για τη χρήση αντηλιακού. Αυτή τη φορά, η Φολκ και οι συνεργάτες της ήθελαν να εξετάσουν αν μπορούσαν να προβλέψουν την αντίδραση της ευρύτερης κοινής γνώμης εξετάζοντας έναν μικρό αριθμό εθελοντών. Ζήτησαν λοιπόν από 30 καπνιστές που ήθελαν να κόψουν το κάπνισμα να υποβληθούν σε λειτουργική μαγνητική τομογραφία (fMRI) την ώρα που παρακολουθούσαν τηλεοπτικά σποτ κατά του τσιγάρου.

Όταν κλήθηκαν να βαθμολογήσουν αυτά τα σποτ ως προς την πιθανή αποτελεσματικότητά τους, οι εθελοντές έκριναν ότι το καλύτερο ήταν αυτό που έδειχνε μια γυναίκα να πηδάει από το παράθυρο για να πιάσει ένα αναμμένο τσιγάρο που έπεσε στο δρόμο.

Ωστόσο η ανάλυση της εγκεφαλικής τους δραστηριότητας έδινε διαφορετική εικόνα: ο εγκέφαλος των εθελοντών αντιδρούσε περισσότερο σε ένα βίντεο με μαριονέτες, το οποίο μάλιστα οι εθελοντές είχαν αξιολογήσει ως το λιγότερο αποτελεσματικό.

Η μεγάλη έκπληξη ήρθε όταν οι ερευνητές κάλεσαν τις αρμόδιες αρχές και ρώτησαν πόσοι άνθρωποι είχαν καλέσει στην ειδική γραμμή βοήθειας για τη διακοπή του καπνίσματος, στην οποία παρέπεμπαν οι διαφημίσεις.

 Τα στοιχεία που είχε συγκεντρώσει τις υπηρεσίες επιβεβαίωσαν τις τομογραφίες και διέψευσαν τις δηλώσεις των εθελοντών: το βίντεο με τις μαριονέτες είχε οδηγήσει σε αύξηση των κλήσεων κατά 32 φορές, ενώ το βίντεο με τη γυναίκα που πηδάει τις αύξησε κατά μόλις 2,3 φορές.

Η αλήθεια είναι ότι η μελέτη της Δρ Φολκ πραγματοποιήθηκε σε σχετικά μικρό δείγμα εθελοντών και δεν εξέτασε τον πιθανό ρόλο άλλων περιοχών του εγκεφάλου. Τα αποτελέσματα ήταν όμως τόσο εντυπωσιακά ώστε η ερευνητική ομάδα θα επιχειρήσει τώρα να προβλέψει ποιες ταινίες θα έχουν εμπορική επιτυχία εξετάζοντας εθελοντές την ώρα που βλέπουν τα τρέιλερ.

ΠΗΓΗ

Υπάρχει Θ Ε Ο Σ; Ποιός απ’ όλους είναι;

Advertisement

Αν υπάρχει θεός ή Θεός είναι η διαχρονική ερώτηση, που υπάρχει ανεξάρτητα από το αν υπάρχει ή όχι, ο θεός. Όπως πάντα η απάντηση σε αυτή την ερώτηση βρίσκεται μέσα στην ερώτηση, άσχετα αν με κόπο ψάχνουν να την βρουν οπουδήποτε αλλού. Στην ερώτηση “Υπάρχει θεός;” η μαγική λέξη είναι όχι η λέξη “θεός” αλλά η λέξη “υπάρχει”. Διότι ότι ΥΠ-ΑΡΧΕΙ, βρίσκεται ΥΠΟ της ΑΡΧΗΣ. Άρα αν ΥΠ-ΑΡΧΕΙ θεός βρίσκεται ΥΠΟ της ΑΡΧΗΣ. Η ΑΡΧΗ που ο θεός βρίσκεται ΥΠΟ της, ποιά είναι; Όσοι λένε πως όντως υπάρχει θεός, αυτόματα δέχονται και πιστεύουν, πως ο θεός βρίσκεται ΥΠΟ κάποιας ΑΡΧΗΣ και δεν είναι ο ίδιος αυτή η ΑΡΧΗ. Ας δούμε τι λέει το λεξικό στο λήμμα Θεός, και τι λένε οι θρησκείες μιας και αυτές έχουν το © του θεού.


Σκέψου εκεί που περπατάει ο τρελός του χωριού, πατάει ένα μυρμήγκι και καταστρέφει μια μυρμηγκοφωλιά, για τον κόσμο των μυρμηγκιών ο τρελός που όλοι τον κοροϊδεύουν στο χωρίο, είναι ένας θεός. Θα γραφτεί στην μυθολογία της μυρμηγκοφωλιάς και θα διδάσκεται στα μυρμηγκοσχολεία, πως ο θεός κατέστρεψε τα Σόδομα και τα Γόμορρα και μπλα μπλα μπλα. Αλλά απλά ήταν ο τρελός του χωριού αυτός και κανένας θεός, μόνο που τα ανόητα μυρμηγκάκια δεν το γνωρίζουν αυτό. Μια άλλη μέρα ένας μεγάλος φιλόσοφος, εκεί που περπατάει του πέφτει ένα ποτήρι νερό μέσα σε μια μυρμηγκοφωλιά και γίνεται κατακλυσμός στην μυρμηγκοφωλιά, ξέρεις την συνέχεια, ο θεός μπλα μπλα μπλα.

Κάθε τι που βρίσκεται πιο ψηλά από αυτό, το μυρμηγκάκι το θεωρεί θεϊκό το προσκυνάει το πιστεύει και το θεωρεί ανώτερο του.

Μια άλλη ερώτηση που προκύπτει μετά από τους δεκάδες και αντικρουόμενους ορισμούς της λέξης θεός, είναι οι φιλόσοφοι που λένε την λέξη θεός, ποιά από όλους αυτούς τους ορισμούς εννοούν; Είναι οφθαλμοφανές πως δεν εννοούν τον θεό, των θρησκειών αλλά κάποιο άλλον ον έξω από τις δημιουργίες. Η άποψη μας για τον θεό (είτε θεό, είτε Θεό) είναι ήδη δηλωμένη, κάθε τι μέσα στις δημιουργίες είναι ένα δημιούργημα ακόμη και ο θεός είναι ένα δημιούργημα του δημιουργού. ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ γίνεται το παιχνίδι, (στο Ναγκουάλ, κατά τον Δον Χουάν) αλλά εκεί δεν πρόκειται να φτάσεις πιστεύοντας και σκύβοντας, ειδικά όταν από το πολύ σκύψιμο, πιστεύεις τις πέτρες για θεούς. Να θυμάσαι πως έξω από τις δημιουργίες δεν υπάρχουν λέξεις, σκέψεις συναισθήματα, άρα το οτιδήποτε περιγράφεται με λέξεις δεν είναι έξω από την δημιουργία αλλά μέσα. Είναι είτε ο τρελός του χωριού, είτε ο μέγας φιλόσοφος, Θεός όμως δεν είναι.

Ο άνθρωπος χρειάζεται να γίνει ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ και όχι θεός. Διάβασε τι λένε οι ειδικοί επί του θέματος Θεός-θεός, που δεν γνωρίζουν.

Art_optical_illusion

Με τον γενικό όρο Θεός (πληθ. θεοί) στη σύγχρονη ελληνική γλώσσα εννοείται η θεότητα ή υπέρτατη οντότητα που φέρεται κυρίως στις μεγάλες μονοθεϊστικές θρησκείες ως Δημιουργός του Κόσμου. Στην αρχαιότητα στην βοιωτική διάλεκτο σύμφωνα με το λεξικό Liddell-Scott η λέξη απαντάτο ως θιός ή σιός, στην Λακωνική σιός, στη Δωρική θεύς, στη μετάφραση των Εβδομήκοντα δύο (72) και στην Καινή Διαθήκη, ως θεός. Η έκταση της δικαιοδοσίας της έννοιας του θεού ή των Θεών στην Ελληνική Μυθολογία ήτοι στη Κοσμογονία ποικίλλει από μυθολογία σε μυθολογία. Ως θέαινα ή θεά απαντάται η θηλυκή θεότητα, παρούσα κυρίως στις πολυθεϊστικές θρησκείες.

Συνεπώς οι μονοθεϊστικές θρησκείες δανείστηκαν την αρχαία ελληνική έννοια «Θεός» «Θεότητα» προκειμένου να αποδώσουν την ύψιστη Θεολογική οντότητα των δογμάτων τους μη δυνάμενες στην εξεύρεση άλλης ανώτερης επ΄ αυτής εννοίας έστω και εν γνώσει τους ότι οι λέξεις ναι μεν ίδιες αλλά όμως με βασικές διαφορές των εννοιών και κατά χρόνο και κατά ερμηνεία.
Αν και ο Ινδουϊσμός είναι κατ’ ουσίαν πολυθεϊστική θρησκεία, εντούτοις διακατέχεται από έναν ιδιότυπο μονισμό. Σύμφωνα με τις Βεντάτα (το τέλος των Βέντα) ο Μπράχμαν είναι ο απρόσωπος Θεός, η Υπέρτατη Ύπαρξη και η Απόλυτη Αλήθεια. Η φιλοσοφία της Αντβάιτα Βεντάντα (μονισμός ή μάλλον μη δυισμός) εκφράζει την ιδέα του Μπράχμαν με τρεις σύντομες προτάσεις: «Brahma Satyam, Jagan Mithya, Jivo Brahmaiva Na Parah» Δηλαδή, «Ο θεός μόνον είναι πραγματικός, ο κόσμος είναι μη πραγματικός, το άτομο δεν είναι τίποτε άλλο παρά Θεός».

Σύμφωνα με τις παραπάνω προτάσεις υπάρχει μόνον μία υπέρτατη πραγματικότητα, αυτή που αποκαλείται Μπράχμαν. ο Μπράχμαν είναι άπειρος και πανταχού παρών και συνεπώς τίποτα δεν μπορεί να προστεθεί σε αυτόν. Μη δυαδικός στη φύση του εμπεριέχει κάθε δημιούργημα που είναι αποτέλεσμα του προδημιουργικού του ονείρου. Τούτη η υπέρτατη ύπαρξη υπερβαίνει όλα τα ζεύγη των αντιθέτων και κάθε είδους περιγραφή για τη φύση του. Η πραγματικότητα του κόσμου είναι συνεπώς σχετική, συγκρινόμενη με την απόλυτη φύση του Μπράχμαν. Ο κόσμος είναι μη πραγματικός, κάτι που στον Ινδουϊσμό σημαίνει ψευδαισθητικός, ονειρικός. Είναι πραγματικός μέσα στο πλαίσιο της υποκειμενικής του πραγματικότητας, αλλά ψευδαισθητικός, αν συγκριθεί με την αφυπνισμένη κατάσταση της φώτισης.

Ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος αναφέρει σχετικά με την θρησκευτικότητα των αρχαιότερων φύλων: «Η συγκριτική θεολογία απέδειξεν ότι αι θρησκευτικαί δοξασίαι των Σημιτών και των Αρίων, εν αρχή απεκορυφούντο εις θεόν έναν. Ο θεός ούτος ήτο εις κατ’ ουσίαν, αλλά αι πολλαπλαί αυτού ενέργειαι, αντί να υποτάσσωνται αείποτε εις την υπερτάτην αυτού βούλησιν, έλαβον βαθμηδόν την τάξιν και το αξίωμα ιδίας βουλήσεως. … Εκάστη αυτού δύναμις και έκαστον προσόν έλαβε κατά μικρόν ιδίαν υπόστασιν. Εν μόνον των εθνών εκείνων», το έθνος Ισραήλ, «σαφέστερον αντιληφθέν της του Υπερτάτου Όντος εννοίας, διέσωσε την ενότητα της θείας δυνάμεως. … Ενώ όμως βραδύτερον αι ελληνικαί πόλεις έβριθον ναών και αγαλμάτων αυτού, πολλά είναι τα τεκμήρια ότι κατά χρόνους παναρχαίους ούτος», ο Ζευς, «ελατρεύετο ως θεός ανείδεος επί της κορυφής των ορέων, όπως και ο Θεός τού Ισραήλ».

Κατά την Ελληνική Εθνική Θρησκεία, οι Θεοί είναι εσωκοσμικά μη προσωπικά όντα που εγγυώνται την «παλίντονο αρμονία» του Κόσμου, ο οποίος αποτελεί το αιώνιο και αδημιούργητο Όντως Ον. Αυτονόητο είναι ότι κανείς Θεός ή Θεά του Ελληνικού Πανθέου δεν υπήρξε δημιουργός του Σύμπαντος, εν αντιθέσει με την έννοια του εξωκοσμικού και προϋπάρξαντος του Κόσμου Θεού των μονοθεϊστικών θρησκειών. Στο περιοδικό «Scroll Of Oplontis» είχε δοθεί το έτος 1991 μία περιγραφή των Θεών:

«Ο όρος «Πολυθεϊσμός» προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «πολύς» και «Θεός» και σημαίνει λατρεία πολλών θεοτήτων. Ως «Πολυθεϊσμός» λοιπόν ορίζεται η αντίληψη περί υπάρξεως περισσοτέρων του ενός Θεών. Είναι η αντίληψη μίας πολλαπλότητος των θείων δυνάμεων. Είναι επίσης η αντίληψη ότι το Θείον ενυπάρχει σε πολλές και διαφορετικές οντότητες και υπάρξεις». «Υπάρχουν πολλοί Θεοί και Θεές. Είναι οι ανώτατες και ισχυρότατες όλων των υπάρξεων. Είναι πάνσοφες και δίκαιες. Οι Θεοί και οι Θεές είναι αθάνατοι και άξιοι κάθε σεβασμού και τιμής. Οι Θεοί έχουν πολλές μορφές και μπορούν να επιφαίνονται με πολλούς τρόπους. Είναι τόσο έμφυτοι όσο και ένδημοι.

Είναι παρόντες στα στοιχεία και τις μορφές της Υπάρξεως. Εκδηλώνονται μέσα από τις φυσικές δυνάμεις, ως ύλη και ενέργεια, αλλά είναι συνάμα και ανώτατες οντότητες που δεν δεσμεύονται από καμμία υλική μορφή. Μπορούν ωστόσο να εμφανούν μέσα από ανθρώπινες ή άλλες υπάρξεις, όπως λ.χ. ζώα ή φυτά, ή μέσα από υλικά αντικείμενα. Δεν υπάρχουν ζωϊκά ή μορφικά όρια για τους Θεούς και τις Θεές. Είναι ό,τι επιθυμούν να είναι». «Το Θείον είναι πολύμορφο και πολύτροπο, τόσο από πλευράς εμφανίσεως όσο και από πλευράς πραγματικότητος. Κανένας μοναδικός Θεός ή Θεά δεν κρύβεται πίσω από την πολλαπλότητα των θείων μορφών. Οι Θεοί και οι Θεές είναι αντικειμενικά υπαρκτές οντότητες των οποίων η ύπαρξη δεν εξαρτάται από τις πεποιθήσεις ή τις πράξεις κατωτέρων όντων.

Δεν είναι αρχέτυπα. Δεν είναι φανταστικά σύμβολα των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων ή της ανθρωπίνης διανοίας. Ούτε είναι αλληγορικές αναπαραστάσεις φυσικών συμβάντων και διαδικασιών».

«Οι Θεοί και οι Θεές είναι πραγματικοί. Υπάρχουν. Η σοφία και η δύναμή τους δίνουν μορφή σε αυτό το Σύμπαν, σε αυτή την συγκεκριμένη μορφή του Κόσμου. Η ομορφιά και η χάρις τους θα διαρκέσουν αιώνια. Οι Θεοί και οι Θεές είναι ελεύθερες και ανεξάρτητες υπάρξεις. Είναι όλοι τους εξίσου θείοι. Δεν εξουσιάζονται από καμμία άλλη οντότητα ή δύναμη. Οι παντοδύναμοι Θεοί και Θεές δεν χρειάζονται τίποτε. Απλώς σχηματίζουν ό,τι επιθυμούν».

Ο Θεός για τον Θ. Πελεγρίνη αποτελεί τη συστατική έννοια, την αναγκαία προϋπόθεση κάθε θρησκείας, χωρίς την οποία η ίδια η θρησκεία δεν είναι δυνατόν να υπάρξει. Σε όλων των ειδών τις θρησκείες, είτε αυτές εντάσσονται στον μονοθεϊσμό, ανήκουν στον πολυθεϊσμό ή τον πανθεϊσμό, ο Θεός θεωρείται οντότητα που ξεπερνά τα ανθρώπινα όρια και κάθε άλλου εγκόσμιου όντος. Όσον αφορά τώρα στην ύπαρξή του -για το αν πραγματικά υπάρχει ή όχι- οι αποδείξεις που διατυπώνονται ταξινομούνται γενικά σε τέσσερις κατηγορίες: λογικές, κοσμολογικές, τελεολογικές και ηθικές.

Η δογματική χριστιανική θεολογία αποδίδει σε αυτό το Ον συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Ο Θεός βρίσκεται πέρα από τον χώρο και τον χρόνο, είναι άπειρος και αιώνιος. Βρίσκεται πέρα και πάνω από τα δημιουργημένα όντα, παντοδύναμος και αναλλοίωτος, πανάγαθος και τέλειος». Βεβαίως, επειδή η σχέση Θεού και κόσμου είναι ενεργειακή και όχι ηθική, τα ονόματα αυτά έχουν σχέση προς τις φανερώσεις του Θεού στην ιστορία και αυτή η κάθοδος των θείων ενεργειών, κατά τα πατερικά κείμενα, είναι πηγή ονοματοδοσίας.

Κανενός είδους άνοδος οποιασδήποτε νοούσας ψυχής ή ύπαρξης δεν είναι δυνατό να παράγει θεωνυμίες σύμφωνα με τους Πατέρες της εκκλησίας και για το λόγο αυτό ο Θεός παραμένει «άλεκτος και ανωνόμαστος» (Ευσεβίου, Εις Κωνσταντίνον βασιλέα τριακονταετηρικός 12, PG 20, 1385Β). Στην Αγία Γραφή, ο αληθινός Θεός αυτοπροσδιορίζεται με το τετραγράμματο όνομά Του, ΓΧΒΧ, το οποίο αποδίδεται συνήθως Γιαχβέ ή Ιεχωβά. Ο Θεός στην συντριπτική πλειοψηφία των χριστιανικών δογμάτων περιγράφεται ως η τρισυπόστατη μονάδα, ο τρισυπόστατος, τριαδικός Θεός ή Αγία Τριάδα.

Συγκεκριμένα στην Ορθόδοξη πίστη, ο Θεός αποτελεί προσωπικό Θεό με τον οποίο ο άνθρωπος καλείται να επικοινωνήσει διά της πίστης και ο οποίος αναμεσά στις άλλες ιδιότητές του είναι:

Ώς προς τη φύση του: άπειρος, αυθύπαρκτος, αυτάρκης, αιώνιος, αναλλοίωτος, πανταχού παρών, αόρατος, ακατάληπτος.

Ώς προς τις ενέργειές του με τις οποίες αποκαλύπτεται στον κόσμο: παγγνώστης, πάνσοφος, αυτεξούσιος, ελεύθερος, παντοδύναμος, άγιος, αγαθός, δίκαιος, αγαπητικός, αληθής. Κατά τον κλασικό δογματικό πατέρα της ορθοδοξίας Ιωάννη Δαμασκηνό, ο Θεός είναι «ακατάληπτος και μόνο ένα μπορούμε να καταλάβουμε γι’ αυτόν, την ακαταληψία του».

Artifakts_-_3D_Adobe_Photoshop_CS

Το Νεοελληνικό λεξικό αναφέρει στο λήμμα ΘΕΟΣ

Θεός ο [θeós] λαϊκότρ. κλητ. και Θε· γράφεται και θεός, όταν πρόκειται για τους θεούς της μυθολογίας θηλ. θεά[θeá]1. υπερφυσικό ον που πιστεύεται πως δημιούργησε και κυβερνά τον κόσμο και που αποτελεί αντικείμενο λατρείας: Yπάρχει ή δεν υπάρχει θεός; Αποδείξεις για την ύπαρξη θεού. Ο αθεϊσμός αρνείται την ύπαρξη θεού. || για φυσικά φαινόμενα: Bρέχει / αστράφτει ο ~.

2. (στις μονοθεϊστικές θρησκείες) ο ένας και μοναδικός Θεός, που δημιούργησε τον κόσμο: Ο ~ της Bίβλου. Ο ~ των Εβραίων, ο Iεχωβά. Ο ~ του Aβραάμ, του Iσαάκ και του Iακώβ. Ο ~ των μουσουλμάνων, ο Aλλάχ. Ένας είναι ο ~ και προφήτης του ο Mωάμεθ. || (στη χριστιανική θρησκεία) το υπέρτατο ον, το άναρχο και αιώνιο πνεύμα που δημιούργησε τον κόσμο: Ο ~ των Xριστιανών. Οι τρεις υποστάσεις του Θεού: Πατέρας, Yιός και Άγιο Πνεύμα. Aυτό δεν το θέλει ούτε κι ο ~, για κτ. ανάρμοστο, αντίθετο με το θέλημα του Θεού. (επιφ. έκφρ.) Θεέ μου ή Θε μου, για επίκληση του Θεού: Θεέ μου, βόηθα. Θεέ μου, κάνε το θαύμα σου. Θεέ και Kύριε!, για έκπληξη, θαυμασμό. προς Θεού ή για (τ΄) όνομα του Θεού ή στο Θεό σου, για παράκληση ή αποτροπή. εκ Θεού, για κτ. που είναι δοσμένο από το Θεό. (όρκος) μα το Θεό. || (εκκλ.): Ο δούλος* / η δούλη του Θεού. Ο οίκος* του Θεού. (ευχές) ο ~ βοηθός!, για κτ. που η έκβασή του επαφίεται εν μέρει στη βοήθεια του Θεού: Εμείς θα ξεκινήσουμε κι ο ~ βοηθός! ο ~ μαζί σου, για θεϊκή συμπαράσταση. ο ~ να φυλάει* ή ~ φυλάξει* ή Θεέ μου, φύλαγε*. ο ~ να κάνει το θαύμα του. ο ~ ν΄ αναπαύσει την ψυχή του. (έκφρ.) εκ / από Θεού, για θεϊκή προέλευση. ο ~ είναι μεγάλος, για ενθάρρυνση ή έκφραση ελπίδας. δόξα σοι ο ~ / δόξα τω Θεώ / δόξα να ΄χει ο ~, για έκφραση ικανοποίησης, ευχαρίστησης, ευγνωμοσύνης: Είμαστε καλά, δόξα σοι ο ~. (είναι) μάρτυς* μου ο ~. ενώπιον* Θεού και ανθρώπων. ~ σχωρέσ΄ τον / την: α. ως ευχή για νεκρό: Ο πατέρας του, ~ σχωρέσ΄ τον, ήταν καλός άνθρωπος. β. ως δήλωση για κπ. που οπωσδήποτε θα πεθάνει ή για κτ. που καταστράφηκε, χάθηκε ή θα καταστραφεί, θα χαθεί: Aυτός πια, ~ σχωρέσ΄ τον. Tα δανεικά που του ΄δωσα, ~ σχωρέσ΄ τα. Θεέ μου συχώρα* με ή ο ~ να / ας με συχωρέσει*. Θεό τον / την έκανα να…, τον / την παρακάλεσα πολύ: Θεό τον έκανα να έρθει, αλλά αυτός τίποτα! να έχεις την ευχή του Θεού, να έχεις την ευλογία του. στην ευχή* του Θεού. ο ~ να τα φέρει δεξιά*. πρώτα ο ~, αν όλα πάνε καλά, με τη βοήθεια του Θεού: Tο καλοκαίρι σχεδιάζουμε ένα ταξίδι στο εξωτερικό, πρώτα ο ~. ο ~ να δώσει*. έδωσε* ο ~ / να μην το δώσει ο ~. χαρά* Θεού. (λόγ. έκφρ.) Θεού θέλοντος* (και καιρού επιτρέποντος). (απαρχ. έκφρ.) ελέω* Θεού. ΦΡ ο ~ να με βγάλει ψεύτη*. ο ~ να βάλει το χέρι* του. απ΄ το Θεό να τό βρεις*. δεν έχει το Θεό του, για αλλοπρόσαλλο, αναξιόπιστο άτομο. ο ~ ξέρει* / ένας ~ ξέρει*. έχει* ο ~. …κι άγιος* ο ~. τέρμα* Θεού. ερημιά* του Θεού. ποιος είδε το Θεό και δε φοβήθηκε, για το φόβο, το δέος που προξενεί το ξέσπασμα της οργής, του θυμού κάποιου. (δε) βλέπω Θεού πρόσωπο*. οργή* Θεού. φωνή* λαού οργή Θεού. ο ~ και η ψυχή* του. μετά φόβου* Θεού. το Θεό μπάρμπα* να ΄χεις. ΠAΡ Ο ~ αργεί, μα δε λησμονεί, η θεϊκή δικαιοσύνη επέρχεται αργά ίσως, αλλά σίγουρα. Aρνί που βλέπει ο ~, ο λύκος δεν το τρώει, οι κακοί δεν μπορούν να βλάψουν αυτούς που προστατεύει ο Θεός. H κότα πίνει νερό, κοιτάει* και το Θεό / τον ουρανό. Tο πολύ το Kύριε ελέησον το βαριέται* κι ο ~. || η γενική του Θεού, για να δηλωθεί κτ. το φυσικό, το αγνό, το αθώο: Nεράκι / βροχούλα / πλάσμα του Θεού. Άνθρωπος του Θεού, για κληρικό ή θεοσεβή.

3. (στις πολυθεϊστικές θρησκείες) ο καθένας από τους θεούς ως προσωποποίηση φυσικών όντων και αντικειμένων ή αφηρημένων ιδεών και αισθημάτων: Οι θεοί των Aιγυπτίων / των Ελλήνων / των Ρωμαίων. Οι δώδεκα θεοί του Ολύμπου. Ο θεός του Άδη, ο Πλούτωνας. Ο θεός του πολέμου, ο Άρης. H θεά της σοφίας, η Aθηνά. H θεά του κυνηγιού, η Άρτεμη. Ο θεός του έρωτα, ο Έρωτας. H θεά της ομορφιάς, η Aφροδίτη. Ο θεός της φωτιάς, ο Ήφαιστος. Για τους πρωτόγονους λαούς οι βράχοι, τα ζώα, τα δέντρα ήταν θεοί. || Tους προστατεύει ο θεός των ερωτευμένων / των φτωχών / των κατατρεγμένων. Ο θεός της Ελλάδας / των Ελλήνων είναι μεγάλος. (απαρχ. έκφρ.) ανάγκα και θεοί πείθονται*. ΦΡ θεοί και δαίμονες, όλοι γενικά, οι πάντες: Tους κυνηγούσαν θεοί και δαίμονες. Aπειλεί θεούς και δαίμονες. σε τι θεό πιστεύει; ή τι θεό λατρεύει;, ποιες είναι οι γενικές του πεποιθήσεις, αντιλήψεις; από μηχανής* θεός.

4. (μτφ.) α. για κπ. ή κτ. που αγαπάμε, εκτιμάμε μέχρι υπερβολής: Tον είχαν Θεό τους. Tο χρήμα είναι ο ~ του. β. για πρόσωπο εξαιρετικής ωραιότητας: Aυτή η γυναίκα είναι θεά. Θεούλης ο YΠΟKΟΡ. (επιφ. έκφρ.) Θεούλη μου, για επίκληση του Θεού. [αρχ. θεός, θεά· Θε(ός) -ούλης]
Προτεινόμενα βιβλία

  • Henry G. Liddell-Robert Scott, Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής Γλώσσης, Σιδέρης, Αθήνα χ.χ.
  • Ιωαννίδης, Γεώργιος, «Το πρόβλημα του Θεού από της φιλοσοφικής επόψεως». Ζήνων 2 (1981), 119-124
  • Γεωργοπούλου-Νικολακάκου, Ν., Η φιλοσοφική κατανόηση του θείου στην Ελλάδα. Από τον Όμηρο ως το διαφωτισμό, Αθήνα, 1985.
  • Παναγιώτης Χρήστου, Το Μυστήριο του Θεού, Κυρομάνος, (Θεσσαλονίκη 1991).
  • Εγγλεζάκης, Βενέδικτος, «Η μεταπροβληματική της υπάρξεως του Θεού». Ζήνων 2 (1981), 111-117.
  • Σαλλούστιος, *Περί των Θεών και του Κόσμου, Ανοιχτή Πόλη, Αθήνα 2002, ΙSΒΝ 960-7748-31-Χ
  • Davies, P., Θεὸς καὶ μοντέρνα φυσική, Μεταφραστής: Τσουκαλίδης, Θ, Πρόλογος – Εἰσαγωγὴ: Μπιτσάκης, Εὐτύχης, εκδ. Κάτοπτρο, Αθήνα, 1988
  • Debray, Jules Régis, «Ἡ ἰδέα τοῦ Θεοῦ», Ἐλευθεροτυπία, 22/12/2002, σσ. 24-25

Διαλέγεις και παίρνεις όποιον θεό προτιμάς σύμφωνα με τα γούστα σου και αν έχεις αρκετή δόση μαζοχισμού και πολύ χρόνο για πέταμα, μπορείς να διαβάσεις τα προτεινόμενα βιβλία ή από την άλλη μπορείς να αφήσεις τους θεούς στον κόσμο τους και να αρχίσεις να δημιουργείς τον δικό σου κόσμο. Μόνο μακριά από κάθε σκουπίδι, θεϊκό ή μη μπορείς να τα καταφέρεις.

ΠΗΓΗ

Θαλασσοπόροι οι Νεάντερταλ

Advertisement

Ελληνική μελέτη δείχνει ότι «όργωναν» τη Μεσόγειο πολύ πριν τον σύγχρονο άνθρωπο
Θαλασσοπόροι οι Νεάντερταλ
Ελληνική μελέτη δείχνει ότι οι Νεάντερταλ δεν ατένιζαν μόνο τη θάλασσα αλλά ήξεραν να… βουτούν στα βαθιά

Φαίνεται τελικώς ότι οι Νεάντερταλ ήταν μεγάλοι θαλασσοπόροι. Μια νέα μελέτη με ελληνική υπογραφή μαρτυρεί ότι τα εξαφανισμένα πλέον «εξαδέλφια» του σύγχρονου ανθρώπου… όργωναν τη Μεσόγειο – με πλεούμενα ή κολυμπώντας μένει να αποδειχθεί – πριν από 100.000 χρόνια.
Οι Νεάντερταλ εντοπίζονταν γύρω από τη Μεσόγειο ως και πριν από 300.000 χρόνια. Πολλά διακριτικά των συγγενών μας, λίθινα εργαλεία που ανήκουν στη Μέση Παλαιολιθική περίοδο η οποία λήγει περίπου το 33.000 π. Χ., έχουν βρεθεί στην ελληνική ενδοχώρα αλλά και σε ελληνικά νησιά – συγκεκριμένα στη Λευκάδα, στην Κεφαλλονιά και στη Ζάκυνθο.
Το θαλάσσιο μυστήριο
Το γεγονός ότι εργαλεία των Νεάντερταλ έχουν εντοπιστεί σε νησιά προκαλούσε επί μακρόν απορία στους επιστήμονες οι οποίοι είχαν δώσει δύο διαφορετικές εξηγήσεις στο «μυστήριο»: είτε, όπως έλεγαν, τα νησιά αυτά την εποχή των Νεάντερταλ δεν ήταν νησιά αλλά ήταν ενωμένα με τον κύριο «κορμό» της Ελλάδας είτε οι μακρινοί συγγενείς μας είχαν βρει τον τρόπο να… επιπλέουν στο νερό και να μετακινούνται δια θαλάσσης.
Τώρα ο ομότιμος καθηγητής Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών κ. Γ. Φερεντίνος και οι συνεργάτες του θαλάσσιοι γεωλόγοι κ. Γ. Παπαθεοδώρου και κυρία Μαρία Γεραγά καθώς και η αρχαιολόγος κυρία Μαρία Γκιώνη δίνουν με μελέτη του που δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό «Journal of Archaeological Science» μια απάντηση. Σύμφωνα με τα ευρήματά τους η Κεφαλλονιά και η Ζάκυνθος (όχι όμως και η Λευκάδα η οποία εκτιμάται ότι ήταν ενωμένη με Στερεά Ελλάδα) ήταν ήδη … νησιά όταν «πρωτοφιλοξένησαν» τα λίθινα εργαλεία των Νεάντερταλ.
Προκειμένου να καταλήξουν στα συμπεράσματά τους οι έλληνες ερευνητές συνέλεξαν επιστημονικά στοιχεία τα οποία δείχνουν ότι το επίπεδο της θάλασσας ήταν 120 μέτρα χαμηλότερο πριν από 100.000 χρόνια επειδή το νερό ήταν «εγκλωβισμένο» στους παγετώνες της Γης. Με δεδομένο ότι το μέσο βάθος των θαλασσών της Ελλάδας είναι σήμερα περί τα 300 μέτρα, εξάγεται το συμπέρασμα ότι όταν οι Νεάντερταλ ζούσαν στην περιοχή, το βάθος της θάλασσας θα ήταν τουλάχιστον 180 μέτρα.
Πολύ πριν τον σύγχρονο άνθρωπο
Με βάση αυτά τα ευρήματα οι επιστήμονες εκτιμούν ότι οι Νεάντερταλ ήξεραν να διασχίζουν τις θάλασσες επί δεκάδες χιλιάδες χρόνια και πολύ πριν από τον σύγχρονο άνθρωπο – εκτιμάται ότι η… ναυτική ιδιότητα του σύγχρονου ανθρώπου ξεκίνησε πριν από μόλις 50.000 έτη, όταν έφθασε δια θαλάσσης ως την Αυστραλία.
Όπως εξηγεί ο κ. Φερεντίνος στο «Βήμα» «η γνώση μας σχετικά με το ότι ο σύγχρονος άνθρωπος είχε τη δυνατότητα να ταξιδεύει δια θαλάσσης πηγαίνει περί τα 45.000-50.000 χρόνια πίσω. Ξέρουμε ότι ξεκίνησε το ταξίδι του από τη Νοτιοανατολική Ασία και μέσω νησιών όπως η Ινδονησία, το Τιμόρ και η Νέα Γουινέα έφθασε στην Αυστραλία. Αυτό αποδεικνύεται μέσω οστών και εργαλείων του σύγχρονου ανθρώπου που έχουν βρεθεί σε αυτές τις περιοχές».
Σε ό,τι αφορά τη Μεσόγειο ο καθηγητής αναφέρει ότι μέσω ευρημάτων η παρουσία του σύγχρονου ανθρώπου σε νησιά επιβεβαιώνεται στη Σικελία πριν από 18.000 έτη καθώς και στη Σαρδηνία πριν από 30.000 έτη.

Αγνωστος παραμένει ο τρόπος του ταξιδιού
Η νέα γνώση τώρα λοιπόν σχετικά με τις θαλάσσιες περιπλανήσεις του Νεάντερταλ μαρτυρεί ότι ο μακρινός εξάδελφός μας… είχε πέσει στα βαθιά πολύ πριν τον σύγχρονο άνθρωπο. Το πώς ακριβώς βέβαια έκανε τα θαλάσσια ταξίδια του παραμένει μυστήριο. Ο κ. Φερεντίνος υπογραμμίζει ότι τα περάσματα μεταξύ Κεφαλλονιάς, Ζακύνθου και Λευκάδας ήταν της τάξεως των 5-7 χιλιομέτρων (τα περάσματα αυτά είναι πλέον μεγαλύτερα και συγκεκριμένα γύρω στα 12 χιλιόμετρα).
«Το ταξίδι λοιπόν που είχε να κάνει ο Νεάντερταλ ήταν σχετικώς μικρό. Μπορεί να το έκανε με ένα πλεούμενο – με ένα υποτυπώδες κανό ή με μια σχεδία – ή κολυμπώντας ή ακόμη και στην πλάτη ενός μεγάλου ζώου της εποχής εκείνης. Δεν έχουμε στα χέρια μας κάποια ευρήματα που να αποδεικνύουν πώς ακριβώς διεξαγόταν το ταξίδι αφού ακόμη και αν οι Νεάντερταλ είχαν φτιάξει πλεούμενα αυτά θα ήταν από ξύλο και είναι επόμενο να μην υπάρχει ούτε… ίχνος τους, οπότε μένουμε μόνο στις υπόθεσεις». Σε κάθε περίπτωση πάντως, τα καινούργια ευρήματα δείχνουν, σύμφωνα με τον έλληνα καθηγητή, ότι οι Νεάντερταλ είχαν καταλάβει πως το θαλάσσιο ταξίδι ήταν ασφαλές και δεν φοβούνταν να… βουτήξουν στα βαθιά.
Και μπορεί όπως δείχνουν τα στοιχεία από τα νησιά του Ιονίου τα θαλάσσια ταξίδια «ρουτίνας» των Νεάντερταλ να ήταν σχετικώς μικρά, ωστόσο το «μικρόβιο» του θαλασσοπόρου των εξαδέλφων μας δεν σταματούσε εκεί. Αυτό αποδεικνύουν ευρήματα του 2008 που ανήκουν στον Τόμας Στράσερ από το Κολέγιο Providence στο Ρουντ Αιλαντ. Ο δρ Στράσερ εντόπισε παρόμοια λίθινα εργαλεία της εποχής των Νεάντερταλ στην Κρήτη τα οποία, όπως υποστηρίζει, είναι ηλικίας τουλάχιστον 130.000 ετών. Η Κρήτη έχει αποδειχθεί ότι είναι νησί τα τελευταία 5 εκατομμύρια έτη και βρίσκεται 40 χιλιόμετρα μακριά από τον πιο κοντινό «γείτονά» της – το γεγονός αυτό μαρτυρεί λοιπόν ότι οι Νεάντερταλ έκαναν και πολύ πιο… φιλόδοξα θαλάσσια ταξίδια.

ΠΗΓΗ

Απαγορεύεται η χρονολόγηση των Ελληνικών πυραμίδων!!!

Advertisement

Πυραμίδα Ελληνικού-Η πυραμίδα που απαγορεύτηκε η χρονολόγηση της.

Απόσπασμα από την εκπομπή της ΕΤ3 «Αληθινά σενάρια”,όπου οι κάτοικοι και φορείς αποκαλύπτουν πως απαγορεύτηκε επίσημα και δια νόμου(!!) η χρονολόγηση της πυραμίδας του…. Ελληνικού,καθώς και η ενασχόλησή τους με το θέμα!

ΠΗΓΗ

Επιστήμονες έφτιαξαν κράμα χρυσού σκληρότερο από το ατσάλι.

Advertisement

gold_mineral Μέχρι τώρα οι ειδικοί προσπαθούσαν να δημιουργήσουν χρυσό που να μην χαράσσεται φτιάχνοντας κράματα χρυσού με διάφορα μέταλλα, αλλά η μέθοδος αυτή χειροτέρευε την ποιότητα του τελικού υλικού. Μέχρι στιγμής κανείς δεν είχε καταφέρει να πετύχει το επιθυμητό επίπεδο σκληρότητας, διατηρώντας ταυτόχρονα την καθαρότητα του πολύτιμου μετάλλου.
Τώρα, Ελβετοί χημικοί έχουν λύσει αυτό το πρόβλημα, προσθέτοντας στο χρυσό αντί για μέταλλο, καρβίδιο βορίου (B4C), συγκρίσιμο σε σκληρότητα με  τα διαμάντια. Ο νέος χρυσός 18 καρατιών  (75% σε χρυσό) θα χρησιμοποιείται βασικά κατά την κατασκευή κοσμημάτων και ρολογιών.

Η σκληρότητα του στην κλίμακα Vickers είναι 1000, κι έτσι είναι πιο σκληρό από ό,τι ο χάλυβας (600 στην κλίμακα αυτή) και ως εκ τούτου ακριβώς κάτω από το διαμάντι. Αυτή η ανακάλυψη είναι το αποτέλεσμα μιας τριετούς συνεργασίας μεταξύ του Εργαστήριου Μηχανολογικής Μεταλλουργίας, υπό την καθοδήγηση του καθηγητή Andreas Mortensen και της Ελβετικής ωρολογοποιίας Hublot.

Η διαδικασία για την ανάπτυξη αυτού του υλικού είναι σχετικά περίπλοκη. Σκόνη του καρβιδίου του βορίου θερμαίνεται σε περίπου 2.000° C, όπου σχηματίζεται μία άκαμπτη, πορώδης δομή. Ένα υγρό λιωμένο κράμα χρυσού διεισδύει κάτω από μια πολύ υψηλή πίεση μέσα στους πόρους αυτής της δομής, και στη συνέχεια στερεοποιείται, παρέχοντας ένα χωρίς πόρους σύνθετο υλικό.

Το τελικό υλικό κατά συνέπεια αποτελείται από δύο είδη κρυστάλλων που είναι στενά διασυνδεδεμένα στον χώρο, όπως δύο τρισδιάστατοι λαβύρινθοι. Επειδή ο λιωμένος χρυσός που χρησιμοποιείται προηγουμένως ήταν ένα κράμα βασισμένο σε χρυσό 24 καρατίων και αλουμίνιο (3%) για αντοχή, το τελικό κράμα αποτελείται 3% από αλουμίνιο, 75% από χρυσό και 22% από καρβίδιο του βορίου
.

Εξ ορισμού, ο χρυσός είναι πολύ μαλακό μέταλλο. Με αυτό τον τρόπο και αποκτά μια μεγάλη σκληρότητα και διατηρεί παράλληλα την καθαρότητα των 18 καρατίων.   Με τη χρήση σύνθετων υλικών βελτιώνουν τα ατομικά χαρακτηριστικά των υλικών, διατηρώντας όμως τις ιδιότητες τους, όπως εδώ του χρυσού. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τα κράματα, στα οποία τα άτομα αναμιγνύονται μαζί για να σχηματίσουν ένα νέο, ομοιογενές, υλικό.

Οι πιο πάνω ερευνητές δεν είναι οι πρώτοι που έπαιξαν με διαφορετικά υλικά σε μια προσπάθεια να κάνουν πιο ανθεκτικά τον χρυσό. Είναι, όμως, οι πρώτοι που έχουν επιτύχει αυτό το βαθμό σκληρότητας σε χρυσό 18 καρατίων. Τα πρώτα ρολόγια που θα κατασκευαστούν με αυτό το νέο χρυσό θα παρουσιαστούν το 2012 σε μια έκθεσης κοσμημάτων και ρολογιών στη Βασιλεία.

ΟΛΑ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ….ΓΑΛΛΙΚΟ ΚΛΕΙΔΙ-ΤΕΣΛΑ-ΤΡΙΓΩΝΟ ΒΕΡΜΟΥΔΩΝ-ΠΕΙΡΑΜΑ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ…

Advertisement



ΜΑΣ ΕΞΗΓΗΣΑΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΙΚΟ ΧΩΡΟ ,ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΑΔΙΚΟ ΧΩΡΟ….ΟΠΟΥ ΑΝΟΙΓΟΝΤΑΙ ΠΟΡΤΕΣ ΠΡΟΣ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΣΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ…ΟΛΑ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ….
ΤΡΙΓΩΝΟ ΒΕΡΜΟΥΔΩΝ…
ΤΕΣΛΑ…
ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ….
ΟΙ ΝΑΖΙ ΕΨΑΧΝΑΝ ΜΑΝΙΩΔΩΣ ΓΙΑ ΠΟΛΛΑ ΑΡΧΑΙΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ, ΚΑΙ ΕΞΕΡΕΥΝΟΥΣΑΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ ΤΟΠΟΥΣ ΔΥΝΑΜΗΣ….
Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΥΠΕΡΧΟΡΔΩΝ ΛΕΕΙ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΕΚΑ ΚΟΣΜΟΙ ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ,ΚΑΘΕ ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΔΙΑΣΤΑΣΗ.ΟΙ ΚΟΣΜΟΙ ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΔΙΑΧΩΡΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ,ΑΛΛΑ ΑΛΛΗΛΟΣΥΜΠΛΕΚΟΝΤΑΙ.ΧΩΡΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΑΜΕΣΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ,ΕΚΤΟΣ ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΝ ΑΤΟΜΩΝ…ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑΣ…


ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΕΣ ΧΑΝΔΡΕΣ…ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΑ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ…ΚΑΤΑ ΠΟΛΥ ΞΕΠΕΡΑΣΜΕΝΑ…ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ….
ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΜΕΝΟΙ ΟΙ ΙΝΔΙΑΝΟΙ ΑΠΟΚΤΟΥΣΑΝ ΠΟΛΥΧΡΩΜΕΣ ΧΑΝΔΡΕΣ,ΚΑΘΡΕΦΤΑΚΙΑ ΚΑΙ ΟΥΙΣΚΙ,ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΙΜΑ ΕΔΑΦΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΛΕΥΚΟΥΣ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ….
ΕΤΣΙ ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΧΑΣΜΑ…ΘΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕΙ ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΟΠΛΟ ΤΗΣ ΕΛΙΤ…ΓΙΑ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΟΥΝ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ….ΑΛΛΑ…ΖΚΕ….

ΟΣΟ Ο ΗΛΙΘΙΟΣ ΟΧΛΟΣ,ΒΛΕΠΕΙ ΟΤΙ ΚΥΒΕΡΝΑΤΑΙ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΡΙΤΙΚΑΡΕΙ ΚΑΙ ΔΙΑΦΩΝΕΙ.
ΟΤΑΝ ΕΜΕΙΣ ΑΝΑΛΑΒΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΘΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΟΥΜΕ ΣΑΝ ΘΕΟΙ,ΤΟΤΕ ΘΑ ΥΠΟΤΑΧΘΟΥΝ ΠΛΗΡΩΣ.
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΛΑΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ…

Παραξενο ζωο ξεβραστηκε απο λιμνη!

Advertisement


Ψαράδες σε μια λίμνη στον Καναδά ψάχνουν μανιωδώς να βρούνε το υπόλοιπο σώμα από ένα περίεργο ζώο το οποίο ανακαλύφθηκε.
Έχει περάσει αρκετός καιρός στο Kitchenuhmaykoosib, στο βόρειο Οντάριο και οι έρευνες μέχρι στιγμής είναι άκαρπες διότι δεν έχουν καταφέρει να το βρούνε.
Το παράξενο ζώο έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον, μετά την κυκλοφορία μιας σειράς φωτογραφιών από τις δυο νοσοκόμες που το βρήκαν.

http://patriotikoslogos.blogspot.com/

Γιατι χτιστηκε το Στοουνχετζ και από ποιον;

Advertisement

Τι είναι αυτό το περιβόητο μνημείο; Γιατί χτίστηκε και από ποιόν; Ας δούμε την ιστορία του και όλες τις σχετικές πληροφορίες.

Δίχως αμφιβολία, το πιό φημισμένο από όλα τα μηνμεία της Ευρώπης της εποχής του Λίθου, είναι το Στόουνχετζ (στα αγγλικά Stonehedge δηλαδή «φράχτης από πέτρες”).

Αν και εξακολουθεί να θεωρείται μυστήριο, πολλοί αρχαιολόγοι έχουν καταφέρει να φωτίσουν μερικώς ως και εντελώς, πολλές λεπτομέρειες που έκρυβε αυτό το περίεργο επίτευγμα.

Φαινομενικά, μοιάζει με τα ερείπια ενός κτίσματος. Οι ογκόλιθοι που το αποτελούν είναι πραγματικά τεράστιοι με ύψος πάνω από 9 μέτρα και βάρος 44 όλοκληρων τόνων. Οι περισσότεροι από αυτούς έχουν πέσει ενώ πολλοί έχουν εξαφανιστεί καθώς πιθανότατα θρυμματίστηκαν και χρησιμοποιήθηκαν στην τοπική οδοτοποιϊα.

Παραμένουν όμως στη θέση τους αρκετοί που μας δείχνουν μια εικόνα του βασικού σχεδιασμού. Δεν θα αναφέρουμε περιττές λεπτομέριες διαμέτρων κλπ, αλλά θα επικεντρωθούμε στο χτίσιμο του Στόουνχετζ καθώς και στον λόγο ύπαρξης του.

Η ιστορία του Στόουνχετζ
Αν και δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε ακριβώς πότε κατασκευάστηκε, η δημιουργία του υπολογίζεται γύρω στο 2200 π.Χ. ενώ ολοκληρώθηκε το 1500 π.Χ. Πάντως, μπορούμε με βεβαιότητα να υποθέσουμε πως αποτελούσε έναν πολύ ιδιαίτερο τόπο, που έχει μείνει στην ιστορία.

Ήδη συγγραφείς του Μεσαίωνα υποστήριξαν πως επρόκειτο για δημιούργημα κάποιας φυλής εξαφανισμένων γιγάντων ή του γνωστού μάγου Μέρλιν.

Η όψη του προκαλούσε όλους στο να δεχτούν μία υπερφυσική προέλευση, ωστόσο ούτε ο Μέρλιν, ούτε γίγαντες αλλά ούτε και εξωγήινοι όπως υποστηρίχτηκε μετέπειτα. Διάφοροι υποστηρικτές θεωριών για το μνημείο προστέθηκαν στην λίστα.

Το Στόουνχετζ έγινε από ναός ρωμαίων σε ναο δρυιδών, σπίτι θεών και σταύλος, μέχρι και ρολόι! Ωστόσο, η πρώτη σοβαρή έρευνα έγινε τον 19ο αιώνα.

Η εταιρεία αρχαιοφίλων του Λονδίνου, σε ανασκαφές που παραγματοποίησε καθώς και σε πιό αναλυτικές εξετάσεις τουμνημείου, αποκάλυψε πολλές πληροφορίες μεταξύ άλλων και πως το μνημείο δεν είχε κατασκευαστεί από Άγγλους καθώς εκείνοι δεν διέθεταν την απαραίτητη γνώση και τεχνογνωσία.

Ο λαός που κατασκεύασε το μνημείο αυτό, εξακολουθεί να παραμένει άγνωστος.

Με βεβαιότητα πάντως μπορούμε να πούμε, πως το μνημείο του Stonehedge υπήρξε τόπος τελετών και εορτασμών σχετικών με το γεωργικό ημερολόγιο.

Αντίθετα με την διαδεδομένη αντίληψη, δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η ονομαζόμενη «Πέτρα της Σφαγής” χρησιμοποιήθηκε ποτέ για θυσίες ανθρώπων ή ζώων.

Είναι επίσης πιθανό πως τα τέλικα σχέδια κατασκευής να προωθήθηκαν από ισχυρούς ανθρώπους της κτηνοτροφίας στα μέρη εκείνα.

Απιστευτο βρεθηκε «ανθρωπος πιθηκος” στην Κινα…Δειτε το βιντεο..

Advertisement

Δεν είναι υβριδικό.Μιλάμε για ένα πρόσωπο ηλικίας 30 ετών περίπου
Ένα από τα θηλυκά που βλέπετε είναι η μητέρα.
Ο πατέρας αρνείται να δείξει τον εαυτό του.
Ισχυρίζεται ότι δεν φορά τίποτα σε όλη τη  ζωή του , αλλά δεν αρρωσταίνει.
Τον επισκέφτηκαν και αφού του έδωσαν τα δώρα τους, κατάφεραν να πείσουν το monkeybaby (κυριολεκτική μετάφραση) να τους αφήσουν να του μιλήσουν.
Στη συνέχεια περιγράφουν τις  φυσικές ιδιότητες του και τέλος, τον μικρό εγκέφαλο, τον μακρύ λαιμό, και την όχι ακριβώς όρθια στάση που κρατάει.
Την υποτυπώδη μετάφραση έκαναν ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟΤΕΡΑ

ΠΗΓΗ

Τι γινεται μετα τον θανατο: Εικασιες απο… την αλλη πλευρα!!!!

Advertisement

Ίσως  ο βασικότερος λόγος ύπαρξης των τεσσάρων χιλιάδων και πλέον θρησκειών  του πλανήτη, το εναγώνιο ερώτημα «τι συμβαίνει όταν πεθαίνουμε;» έχει  τόσες απαντήσεις όσες και οι ομάδες / επιστήμες / θεωρίες που έχουν  επιχειρήσει να το….
απαντήσουν. Έτσι, ανάλογα με το σημείο του πλανήτη στο οποίο έχεις γεννηθεί, τους ανθρώπους που έχεις συναναστραφεί, τις ιστορίες που έχεις ακούσει και τα βιβλία που έχεις διαβάσει, μπορεί να πιστεύεις ότι:

Α. Οι καλοί άνθρωποι πηγαίνουν στον παράδεισο, οι κακοί στην κόλαση

Όλες  σχεδόν οι θρησκείες του πλανήτη συμφωνούν σε ένα πράγμα: Στην ύπαρξη  μεταθανάτιας ζωής. Οι μεγαλύτερες εξ αυτών, τώρα, συμφωνούν και στην  «ανταμοιβή», και αντίστοιχα την «τιμωρία», για όσα έκανες ή δεν έκανες  σε αυτήν τη ζωή, υπό τη μορφή αιώνιας ή μη ευτυχίας, κι αντίστοιχα  αιώνιας ή μη δυστυχίας, στην επόμενη. Η αιωνιότητα της κατάστασης  εξαρτάται συνήθως από τη δημοκρατικότητα της θρησκείας: Η χριστιανική  κόλαση είναι αιώνια, ενώ το κάρμα σου ως ινδουιστής έχεις σε μερικές  έξτρα ζωές την ευκαιρία να το φτιάξεις.

Οι  κανόνες, βέβαια, είναι λίγο πιο περίπλοκοι από αυτήν την απλουστευμένη  εξήγηση. Η χριστιανική διδασκαλία, για παράδειγμα, λέει ότι έχεις την  ευκαιρία να μετανοήσεις για τις αμαρτίες σου, και να βρεθείς, τελικά,  στον παράδεισο, παρ’ ότι υπήρξες κακός άνθρωπος σε αυτήν την ζωή.  «Παραθυράκι» που γεννά την εύλογη απορία, αν ο Χίτλερ συνειδητοποίησε,  ας πούμε, λίγο πριν πεθάνει, το λάθος του να ψήνεις ανθρώπους σε  ξυλόφουρνους , αυτήν την στιγμή πίνει κόκκινο κρασί σε έναν κήπο με  τριανταφυλλιές, με έναν εξίσου μετανοημένο Μιλόσεβιτς;

Β. Προχωράς σε ένα τούνελ, βλέπεις το σώμα σου από ψηλά, και πληροφορείσαι ότι το νόημα της ζωής είναι η αγάπη
Ή  τουλάχιστον αυτό (σε διάφορες παραλλαγές) ισχυρίζονται όσοι υποτίθεται  πως πέθαναν και γύρισαν πίσω –έζησαν, δηλαδή, μία “near death  experience”, όπως λέγεται. Αντικείμενο πολυετών ερευνών –οι οποίες  συγκλίνουν ανησυχητικά προς το συμπέρασμα ότι πρόκειται απλώς για  ψευδαισθήσεις– οι εμπειρίες αυτές έχουν απασχολήσει ψυχολόγους και  ψυχίατρους, μεταξύ των οποίων ο Dr. Raymond Moody, ο οποίος κατέγραψε  τις μαρτυρίες 150 ατόμων που «επέστρεψαν από την άλλη πλευρά»,  καταλήγοντας στις εννέα συχνότερες μεταθανάτιες εμπειρίες: Το άκουσμα  δυσάρεστων ήχων, το αίσθημα γαλήνης και έλλειψης πόνου, η εξω-σωματική  εμπειρία, η αίσθηση ότι ταξιδεύεις μέσα σε τούνελ, η αίσθηση ότι  ανυψώνεσαι στα ουράνια, οι εικόνες ατόμων, συχνά νεκρών συγγενών, η  συνάντηση με ένα ανώτερο ον, οι αποσπασματικές εικόνες ανασκόπησης της  ζωής και η απροθυμία επιστροφής στη ζωή αυτήν.

Γ. Δεν γίνεται τίποτα

Η  γέννηση είναι η αρχή, ο θάνατος το τέλος. Ενδιάμεσα υπάρχει η ζωή. Πριν  και μετά τίποτα. Όσο τρομακτική, απόλυτη ή δύσπεπτη και αν ακούγεται, η  συγκεκριμένη θεωρία κερδίζει τα τελευταία χρόνια οπαδούς, οι οποίοι  υποστηρίζουν ότι, αν βγάλεις τον θάνατο από το θρησκευτικό / πνευματικό  του πλαίσιο –αν με άλλα λόγια δεν πιστεύεις σε καμία θρησκεία– δεν  υπάρχει καμία ένδειξη ή έστω υπόνοια συνέχισης. Τα ζωτικά όργανα παύουν  να λειτουργούν, άρα τίποτα δε σε κρατά σε αυτό το σύμπαν –ούτε σε κανένα  άλλο. Απλά σταματάς να υπάρχεις. Μετά δεν γίνεται τίποτα. Ναι,  ακούγεται τρομακτικό.

Δ. Δεν ξέρουμε, και δεν θα μάθουμε ποτέ

Από τον  Δία που έριχνε κεραυνούς όταν θύμωνε, μέχρι τους εξωγήινους που  ταξίδεψαν στα πέρατα του σύμπαντος κι έφτασαν μέχρι τη Γη απλά και μόνο  για να στήσουν μερικά παράξενα οικοδομήματα (πυραμίδες, moai, γραμμές  Nazca κ.λ.π.) και να ξαναφύγουν, ο άνθρωπος διακατεχόταν πάντοτε από την  παρόρμηση να εξηγεί με αυθαίρετες θεωρίες οτιδήποτε δεν μπορούσε να  κατανοήσει. Καθώς το ανθρώπινο γένος εξελίσσεται κι η επιστήμη προοδεύει  στο πέρασμα των χιλιετιών, μπορούμε (;) να ελπίζουμε ότι κάποια στιγμή  θα φτάσουμε στο σημείο όπου συνειδητοποιείς πως κάποια πράγματα σε  ξεπερνούν, και πως ο φωτεινός παντογνώστης υπάρχει μόνο στα μάτια των  παιδιών. Μετά το πέρας της ενηλικίωσης, το να πιστεύεις ότι υπάρχουν  απαντήσεις για τα πάντα είναι τουλάχιστον αφελές.

Επιταχυνεται η ανοδος της σταθμης των υδατων της Μεσογειου

Advertisement

Σύμφωνα με νέα μελέτη. Στο τέλος του 20ού αιώνα η άνοδος της στάθμης της θάλασσας στην Μεσόγειο ήταν μικρότερη σε σχέση με την άνοδο των υδάτων σε άλλες περιοχές του πλανήτη, όμως από την έναρξη του 21ού αιώνα και μέχρι σήμερα η άνοδος των νερών της Μεσογείου έχει αυξηθεί και φαίνεται να επιταχύνεται, σύμφωνα με μια νέα ισπανική επιστημονική μελέτη.

Οι ερευνητές, υπό τον Μανουέλ Βάργκας Γιάνεθ του Ισπανικού Ωκεανογραφικού Ινστιτούτου, που παρουσίασαν τις εκτιμήσεις τους σε μελέτη με τίτλο «Κλιματική Αλλαγή στην Ισπανική Μεσόγειο», αποδίδει την ανοδική τάση των υδάτων κυρίως στην επίδραση της κλιματικής αλλαγής λόγω ανόδου της θερμοκρασίας.

Σύμφωνα με τους Ισπανούς επιστήμονες, η στάθμη της Μεσογείου ανέβαινε ένα έως ενάμιση χιλιοστό κάθε χρόνο μετά το 1943, όμως τελευταία παρατηρείται επιτάχυνση της ανόδου, με αποτέλεσμα από το 2000 και μετά η στάθμη να έχει ανέβει κατά 20 εκατοστά περίπου. Η μελέτη, που βασίζεται σε ένα ισπανικό θαλάσσιο σύστημα παρατήρησης, πρωτοποριακό στην Ευρώπη, επιβεβαιώνει ότι η θερμοκρασία των νερών της Μεσογείου αυξάνεται (αν και στην περίοδο 2005-08 καταγράφηκε επιβράδυνση στην αύξηση), όπως επίσης αυξάνεται και η αλατότητά (αλμυρότητά) της.

Η μελέτη, που παρουσιάστηκε στην Μάλαγα από το Ισπανικό Ίδρυμα Επιστήμης και Τεχνολογίας (FECYT) και το Ισπανικό Ωκεανογραφικό Ινστιτούτο, αποδίδει πάντως τις παραπάνω τάσεις όχι μόνο στην κλιματική αλλαγή, αλλά επίσης σε φυσικές -κυρίως ατμοσφαιρικές- μεταβολές. «Η ατμόσφαιρα και οι ωκεανοί είναι χαοτικά συστήματα», σύμφωνα με την έρευνα.
Στην επιφάνεια της θάλασσας της Μεσογείου, η θερμοκρασία αυξήθηκε τον 20ό αιώνα σε βαθμό ανάλογο με την θερμοκρασία του άνωθεν αέρα, γύρω στους 0,7 έως 0,8 βαθμούς συνολικά.
ΠΗΓΗ

«Προσομοιωτής της Ζωντανής Γης»

Advertisement

 Ένα από τα πιο φιλόδοξα σχέδια στο πεδίο των υπολογιστών έχει αναλάβει να υλοποιήσει μια διεθνής επιστημονική ομάδα: τη δημιουργία ενός προσομοιωτή που θα καταγράφει και θα αναπαράγει οτιδήποτε συμβαίνει πάνω στον πλανήτη μας, από τις μεταβολές του καιρού και την εξάπλωση των ασθενειών μέχρι τις διεθνείς χρηματοοικονομικές συναλλαγές και τα μποτιλιαρίσματα στους δρόμους των πόλεων.

Το σχέδιο, με την ονομασία «Προσομοιωτής της Ζωντανής Γης» (Living Earth Simulator-LES), σύμφωνα με το BBC, προωθείται από την ερευνητική ομάδα FuturICT (http://www.futurict.ethz.ch/FuturIcT), με επικεφαλής τον καθηγητή Ντερκ Χέλμπινγκ του Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Τεχνολογίας (ΕΤΗ) της Ζυρίχης.

Στόχος είναι στο μέλλον να παρακολουθούνται ταυτόχρονα όλα τα σημαντικά συστήματα της Γης (τεχνολογικά-κοινωνικά-οικονομικά-περιβαλλοντικά), ώστε αφενός να προλαμβάνονται τυχόν επικίνδυνες διεθνείς κρίσεις (οικονομικές, περιβαλλοντικές, πανδημίες κ.α.) και αφετέρου να εντοπίζονται και να αναδεικνύονται νέες καινοτομίες, κατά προτίμηση διεπιστημονικού χαρακτήρα.

Ο «Επιταχυντής της Γνώσης» ή «Παρατηρητήριο Κρίσεων», όπως έχει εναλλακτικά αποκληθεί, ευελπιστεί να φέρει σε συνεργασία τα καλύτερα επιστημονικά μυαλά της Ευρώπης επί μια δεκαετία, σε ένα πρόγραμμα αρχικού προϋπολογισμού ενός δισεκατομμυρίου ευρώ, που θέλει να συμβάλει ώστε, να γίνει πιο βιώσιμο το μέλλον του πλανήτη μας, αξιοποιώντας με συνδυασμένο τρόπο τις γνώσεις από διάφορα πεδία έρευνας.

Το «φαραωνικό» έργο φιλοδοξεί να «αποκαλύψει» με πιο ολιστικό τρόπο τι συμβαίνει στον πλανήτη μας, πώς αλλάζουν οι κοινωνίες και από τι απειλούνται. «Πολλά προβλήματα που έχουμε σήμερα, όπως η κοινωνική και οικονομική αστάθεια, οι πόλεμοι και οι ασθένειες που εξαπλώνονται, σχετίζονται με την ανθρώπινη συμπεριφορά, όμως υπάρχει μια σοβαρή έλλειψη στην κατανόησή μας σχετικά με το πώς λειτουργούν η κοινωνία και η οικονομία», δήλωσε ο Χέλμπινγκ, που πρόσθεσε ότι, χάρη σε πειράματα όπως αυτά του επιταχυντή του CERN, οι επιστήμονες γνωρίζουν τελικά περισσότερα για την απαρχή του σύμπαντος από ό,τι για το παρόν του δικού μας πλανήτη.

Γι αυτό, σύμφωνα με τον Χέλμπινγκ, χρειάζεται ένας «επιταχυντής γνώσης» για να φέρει σε «σύγκρουση» διαφορετικούς τομείς της γνώσης, ώστε «να αποκαλυφθούν οι κρυφοί νόμοι και διαδικασίες πίσω από τη λειτουργία των κοινωνιών». Ενδεικτικά, ο προσομοιωτής θα έχει ως στόχο να προβλέπει την εξάπλωση των μολυσματικών ασθενειών, την εξέλιξη της κλιματικής αλλαγής ή τα πρώτα αδιόρατα σημάδια μιας επερχόμενης διεθνούς οικονομικής κρίσης.

Ο «επιταχυντής γνώσης» θα τροφοδοτηθεί με ένα τεράστιο όγκο διαθέσιμων δεδομένων σε πραγματικό χρόνο από μια πληθώρα online πηγών (μεταξύ άλλων από τη Wikipedia, το Google Maps, κυβερνητικές βάσεις δεδομένων, πανεπιστήμια, χρηματιστήρια, ιατρικά αρχεία, μέσα ενημέρωσης κ.α.). Όλα αυτά θα τα επεξεργάζονται μια σειρά από υπερ-υπολογιστές, που πρόκειται να κατασκευασθούν.

Η ακόμα μεγαλύτερη πρόκληση όμως θα είναι η δημιουργία των κατάλληλων προγραμμάτων λογισμικού, που θα «μεταφράζουν» σε χρήσιμες πληροφορίες όλα τα παραπάνω δεδομένα, απεικονίζοντας με ακρίβεια τι πράγματι συμβαίνει στη Γη κάθε ώρα και στιγμή. Για το σκοπό αυτό προγραμματιστές υπολογιστών, μηχανικοί, κοινωνιολόγοι και άλλοι επιστήμονες, από τις θετικές και ανθρωπιστικές επιστήμες, θα συνεργαστούν. Σε αυτό θα βοηθήσει η νέα τεχνολογία του «Σημασιολογικού Ιστού», που σταδιακά ωριμάζει και επιτρέπει στους υπολογιστές να «καταλαβαίνουν» τι «σημαίνουν» (δηλαδή ποιο νόημα έχουν) τα στοιχεία, με τα οποία τροφοδοτούνται και έτσι να τα ερμηνεύουν ανάλογα με το ευρύτερο πλαίσιο αναφοράς.

ΠΗΓΗ

ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ

Advertisement

Ένα κυριακάτικο πρωινό του Μαρτίου, πριν από 19 χρόνια, καθώς ο δρ. James Austin περίμενε το τραίνο για το Λονδίνο, αποσπάστηκε για λίγο από τα φορτηγά που περνούσαν τον Τάμεση. Ο νευρολόγος -ξοδεύοντας την έκτακτη άδεια του στην Αγγλία- δεν πρόσεξε τίποτα το παράξενο: ο βρώμικος υπόγειος σταθμός, κάποια σκοτεινά και ακάθαρτα κτήρια, ένας χλωμός και γκρίζος ουρανός. Σκέφτηκε, αφηρημένος, για το αναχωρητήριο των Ζεν Βουδιστών που επρόκειτο να επισκεφτεί. Και τότε ο Austin ένοιωσε λυπημένος, μια αίσθηση φώτισης, διαφορετική απ’ οτιδήποτε είχε νοιώσει μέχρι τότε. Η αίσθηση της ιδιαίτερης ύπαρξης, του διαχωρισμού από τον φυσικό κόσμο γύρω του, εξατμίστηκε σαν πρωινή ομίχλη στο πρώτο φως της ημέρας. Είδε τα πράγματα «όπως πραγματικά είναι”, όπως θυμήθηκε. Η αίσθηση του «εγώ, εμένα, δικό μου” εξαφανίστηκε. «Ο χρόνος δεν ήταν το παρόν”, λέει αργότερα. «Είχα μια αίσθηση αιωνιότητας. Παλιές μου λαχτάρες και απέχθειες, ο φόβος του θανάτου και η τάση του εγωκεντρισμού χάθηκαν. Είχα την ευλογία της κατανόησης της έσχατης φύσης των πραγμάτων”.
ΜΥΣΤΙΚΙΣΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ λέγεται μια πνευματική στιγμή, ή μια στιγμή θρησκευτικής κατάνυξης, αν προτιμάτε -αλλά ο Austin πιστεύει κάτι άλλο. Αντί να ερμηνεύσει αυτή τη στιγμή ευλογίας σαν απόδειξη για μια πραγματικότητα πέρα από την αντίληψη των αισθήσεων, και βέβαια όχι σαν απόδειξη της θεότητας, ο Austin μίλησε για την «απόδειξη της ύπαρξης του εγκεφάλου”! Δεν είναι ανόητος. Σαν νευρολόγος, αποδέχτηκε όλα όσα είδε, άκουσε, ένοιωσε και φαντάστηκε πως διοχετεύτηκαν μέσω του εγκεφάλου ή δημιουργήθηκαν απ’ αυτόν. Η στιγμή του Austin στον υπόγειο, όμως, τον ενέπνευσε να εξετάσει τις νευρολογικές ρίζες της πνευματικής και μυστικιστικής εμπειρίας.
Για να ερμηνεύσει αυτή τη στιγμή, όπου ο φόβος και ο εγωισμός έχουν διαλυθεί, υπέθεσε πως μερικά εγκεφαλικά κυκλώματα διακόπηκαν. Ποια, όμως; Εργαζόμενοι με την αμυγδαλή (του εγκεφάλου, Σ.Τ.Μ.), στην οποία παρακολουθείται το περιβάλλον των συνειρμών και των εγγραφών φόβου, περιμένουμε να υπάρχουν εκεί αποτυπώματα. Στα κυκλώματα των πλευρικών λοβών, οι οποίοι ελέγχουν τον προσανατολισμό μας στο χώρο και σημειώνουν την διάκριση ανάμεσα στον εαυτό μας και τον κόσμο, περιμένουμε να βρούμε χαμηλή δραστηριότητα. Στα κυκλώματα των μετωπικών και κροταφικών λοβών, τα οποία ελέγχουν τον χρόνο και ορίζουν την αυτογνωσία, περιμένουμε μια απεμπλοκή. Όταν συμβαίνει αυτό, κατέληξε τελευταία ο Austin, «τότε πιστεύουμε για τον εαυτό μας πως οι ανώτερες λειτουργίες της ατομικότητας φαίνεται να παραιτούνται συνολικά, να διαλύονται, ή να διαγράφονται από τη συνείδηση”. Όταν προσπάθησε να εκλαϊκεύσει τις θεωρίες του, το 1998, σε ένα βιβλίο 844 σελίδων, «Το Ζεν και ο Εγκέφαλος”, αυτό δεν δημοσιεύτηκε από κάποια εκκεντρική ομάδα του New Age αλλά από τις εκδόσεις του ΜΙΤ!

Μετά από αυτό, όλο και περισσότεροι επιστήμονες ενστερνίστηκαν την «νευροθεολογία”, την μελέτη της νευροβιολογίας της θρησκείας και της πνευματικότητας. Τον τελευταίο χρόνο, η Ένωση Αμερικανών Ψυχολόγων, δημοσιεύοντας το «Varieties of Anomalous Experience”, σύρραψαν αινίγματα για εμπειρίες σχεδόν θανάτου με άλλες μυστικιστικές. Σε ένα πρόγραμμα του νέου Κέντρου Μελετών της Επιστήμης και της Θρησκείας του Πανεπιστημίου Columbia εξετάστηκε η αντανάκλαση των πνευματιστικών εμπειριών σε «ασυνήθιστα περιοδικά φαινόμενα στον ανθρώπινο εγκέφαλο”. Το Δεκέμβριο, η ειδική Εφημερίδα Μελέτης των Συναισθήσεων, ήταν αφιερωμένη στην αρχή πως οι θρησκευτικές εμπειρίες μπορούν να προέρχονται από «χριστιανικά οράματα” μέχρι «σαμανικές καταστάσεις συνείδησης”. Τον Μάιο, το βιβλίο «Religion in Mind”, συζητώντας θέματα σαν το πως θρησκευτικές τεχνικές επιδρούν στους μετωπικούς λοβούς του εγκεφάλου και εμπνέουν αισιοδοξία, ακόμη και δημιουργικότητα, κατάφερε να μείνει απούλητο! Και στο «Why God Won’t Go Away”, που δημοσιεύτηκε τον Απρίλιο, ο δρ. Antrew Newberg από το Πανεπιστήμιο Pennsylvania και ο πρώην συνεργάτης του Eugene d’ Aquili, απεικόνισαν δεδομένα με χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή από την χαμηλή δραστηριότητα Θιβετανών Βουδιστών, βυθισμένων σε διαλογισμό και από Φραγκισκανές Καλόγριες σε βαθιά δέηση σαν… παρόμοια, που δείχνουν πώς μπορεί να επιδράσει ένα πλήθος νευρικών διεγέρσεων στους λοβούς και στις έλικες. Στον εξωτερικό φλοιό, όμως, χρησιμοποιούν τα δεδομένα για να καθορίσουν το πώς φαίνεται να είναι τα κυκλώματα πνευματικότητας του εγκεφάλου, και να εξηγήσουν το πώς μια τέτοια θρησκευτική τελετουργία έχει τη δύναμη να επιδρά, τόσο σε αυτούς που πιστεύουν, όσο και σε όσους όχι.

ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΧΩΡΟ

Ένα μεγάλο πάθος διακατέχει όλους αυτούς τους νέους ερευνητές για την αποκάλυψη των νευρολογικών αιτιών των πνευματιστικών και μυστικιστικών εμπειριών -για την ανακάλυψη, με λίγα λόγια, του τι συμβαίνει στους εγκεφάλους μας όταν αισθανόμαστε πως «είμαστε αντιμέτωποι με μια διαφορετική όψη της πραγματικότητας- και, σε μερικές λεπτές αισθήσεις, ανώτερη από την πραγματικότητα της καθημερινής μας εμπειρίας”, όπως ο ψυχολόγος David Wulff του Wheaton College της Μασαχουσέτης υποστηρίζει. Στη νευροθεολογία, ψυχολόγοι και νευρολόγοι προσπαθούν να σημειώσουν με ακρίβεια ποιες περιοχές διεγείρονται και ποιες αποδιεγείρονται κατά τη διάρκεια εμπειριών οι οποίες φαίνεται να είναι έξω από το χώρο και το χρόνο. Με αυτόν τον τρόπο, διαφορετικό από τις αρχικές έρευνες που έγιναν στα ’50 και τα ’60, παρατηρούνται αλλαγές στα εγκεφαλικά κύματα κατά τον διαλογισμό.
Όμως αυτές οι ανακαλύψεις δεν μας διαφώτισαν πάνω στο γιατί μεταβάλλονται τα εγκεφαλικά κύματα, ή σε ποια ιδιαίτερη περιοχή του εγκεφάλου συμβαίνουν αυτές οι αλλαγές. Στη νευρική δραστηριότητα ενός ζωντανού, εργαζόμενου εγκεφάλου δεν υπάρχει επιστροφή. Αντίθετα, οι σύγχρονες έρευνες επιχειρούν να καθορίσουν τα εγκεφαλικά κυκλώματα τα οποία ξεχειλίζουν από δραστηριότητα όταν πιστεύουμε πως αντιμετωπίζουμε το θείο, και όταν νοιώθουμε πως μεταφερόμαστε από μια βαθιά προσευχή, ένα εξυψωτικό τελετουργικό ή μια μυστικιστική μουσική. Αν και το πεδίο είναι εντελώς ανεξερεύνητο, και οι απαντήσεις πολύ αβέβαιες, ένα πράγμα είναι ξεκάθαρο.
Οι πνευματιστικές εμπειρίες είναι τόσο οικείες στους πολιτισμούς, διαμέσου των εποχών και των πίστεων, λέει ο Wulff, ώστε «να υποθέτουμε έναν κοινό πυρήνα που μοιάζει με αντανάκλαση της δομής και των διαδικασιών του ανθρώπινου εγκεφάλου”.Υπάρχει μια αίσθηση της ενέργειας συντονισμένης μαζί μου… που εκτείνεται μέχρι το άπειρο διάστημα και επιστρέφει… Υπάρχει ένας οργασμός δυαδικής σκέψης και μια εσωτερική πληρότητα αγάπης. Ένοιωσα μια πλήρη διάλυση των ορίων γύρω μου και μια διασύνδεση με κάποια είδη ενεργειών και μια κατάσταση συνείδησης που διέθετε μια ποιοτική καθαρότητα, διαύγεια και χαρά. Ένοιωσα μια βαθιά και ασύλληπτη αίσθηση επικοινωνίας με τα πάντα, αναγνωρίζοντας πως ποτέ δεν ήμουν πραγματικά ξεκομμένος από το όλο”.

Έτσι ο δρ. Michael J. Baime, ένας συνάδελφος του Andrew Newberg, περιέγραψε αυτά που ένοιωσε σε στιγμές ύψιστης υπερβατικότητας, κατά την εξάσκηση Θιβετανικού Βουδιστικού διαλογισμού, στον οποίο ασκείται από το 1969, όταν ήταν 14 ετών. Ο Baime διέθεσε τον εγκέφαλό του στον Newberg, ο οποίος, από την παιδική του ηλικία, αισθανόταν δέος για το μυστήριο της ύπαρξης του Θεού. Στο Πανεπιστήμιο της Pennsylvania, η ειδικότητα του Newberg είναι η ραδιολογία, κι έτσι συνεργάστηκε με τον Eugene d’ Aquili στη χρήση τεχνικών απεικόνισης για τον προσδιορισμό των περιοχών του εγκεφάλου που διεγείρονται κατά τη διάρκεια πνευματιστικών εμπειριών. Οι επιστήμονες στρατολόγησαν τον Baime και άλλους επτά Θιβετανούς Βουδιστές, ειδικευμένους όλους στον διαλογισμό.

ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΕΙΡΟ

Σε μια τυπική άσκηση, ο Baime τοποθετημένος στο πάτωμα ενός μικρού σκοτεινού δωματίου, φωτιζόμενου μόνο από μερικά κεριά και αρωματισμένου με γιασεμί. Ένα συρματόσχοινο βρίσκεται στο πλευρό του. Συγκεντρωμένος σε μια νοερή εικόνα, εστιάζοντας ξανά και ξανά, ηρεμώντας τα συναισθήματά του (αναφέρει κατόπιν στους επιστήμονες) μέχρι ν’ αναγνωρίσει πως αναδύεται κάτι από τον αληθινό εσωτερικό του εαυτό.
Αγγίζει την «αιωνιότητα και το άπειρο”, λέει κατόπιν ο Baime, «ένα μέρος από τον καθένα και από τα πάντα σε εκδήλωση”. Όταν φτάνει στην κορύφωση της πνευματιστικής εμπειρίας, σέρνει το συρματόσχοινο. Ο Newberg, που βρίσκεται έξω από το δωμάτιο και ελέγχει το άλλο άκρο, νοιώθει την ένταση η οποία άμεσα διοχετεύεται σε έναν ραδιοανιχνευτή σε μια IV γραμμή συνδεδεμένη με ο αριστερό μπράτσο του Baime. Μετά από μερικά λεπτά, ο Baime μεταφέρεται γρήγορα σε μια συσκευή SPECT (τομογράφος απλής εκπομπής φωτονίων). Στον ανιχνευτή εντοπίζεται η ροή αίματος στον εγκέφαλο. Η ροή αίματος συσχετίζεται με την νευρολογική δραστηριότητα.
Οι εικόνες της συσκευής SPECT είναι πολύ κοντά σ’ αυτά που οι ειδικοί μπορούν να εξάγουν από τα στιγμιότυπα μιας υπερβατικής εμπειρίας.

Όπως το περιμέναμε, ο προμετωπικός φλοιός, η έδρα της προσοχής, διεγείρεται: ο Baime, τελικά, συγκεντρώνεται βαθιά. Όμως υπάρχει μια απρόσμενη ηρεμία στην εγκεφαλική δραστηριότητα. Ένας αριθμός νευρώνων στους ανώτερους πλευρικούς λοβούς, κοντά στην κορυφή και στο πίσω μέρος του εγκεφάλου, σκοτεινιάζει. Αυτή η περιοχή, επονομαζόμενη ως «περιοχή ελέγχου προσανατολισμού”, επεξεργάζεται πληροφορίες για το χώρο και το χρόνο, και για τον προσανατολισμό του σώματος στο χώρο. Αυτή καθορίζει το που τελειώνει το σώμα και που αρχίζει ο έξω κόσμος. Ειδικότερα, η αριστερή περιοχή ελέγχει την αίσθηση της οριοθέτησης του φυσικού σώματος και η δεξιά περιοχή την αίσθηση του φυσικού χώρου στον οποίο βρίσκεται το σώμα. (Μια βλάβη σε αυτή την περιοχή μπορεί να προκαλέσει αναπηρία στην ικανότητα κίνησης στο φυσικό χώρο, αφού δεν μπορούμε πια να προσδιορίσουμε τις απαραίτητες αποστάσεις και γωνίες.

ΕΑΥΤΟΣ ΚΑΙ ΜΗ-ΕΑΥΤΟΣ

Η περιοχή προσανατολισμού απαιτεί εισαγωγή δεδομένων για τους υπολογισμούς της. «Αν μπλοκάρουμε την εισαγωγή δεδομένων προς αυτή την περιοχή, όπως μπορεί να γίνει κατά τη διάρκεια έντονης συγκέντρωσης στο διαλογισμό, τότε εμποδίζουμε τον εγκέφαλο να σχηματοποιήσει τη διάκριση μεταξύ του εαυτού και του μη-εαυτού”, λέει ο Newberg. Χωρίς πληροφορίες από τις εξωτερικές αισθήσεις, η αριστερή περιοχή προσανατολισμού δεν μπορεί να βρει τα όρια μεταξύ του εαυτού και του εξωτερικού κόσμου. Σαν αποτέλεσμα, ο εγκέφαλος φαίνεται να μην έχει επιλογή αλλά «να αντιλαμβάνεται τον εαυτό σαν απεριόριστο και βαθιά συνυφασμένο με τους πάντες και τα πάντα”, γράφουν ο Newberg και ο d’ Aquili στο «Why God Won’t Go Away”. Η δεξιά περιοχή προσανατολισμού, στερημένη από εξωτερικές πληροφορίες, πλημμυρίζει από μια αίσθηση άπειρου χώρου. Οι διαλογιζόμενοι νοιώθουν να έχουν αγγίξει το άπειρο.

«Νοιώθω την κοινωνία, την ειρήνη, το άνοιγμα της εμπειρίας… μια επίγνωση και συνείδηση πως ο Θεός βρίσκεται γύρω μου, και ένα αίσθημα συγκέντρωσης, ηρεμίας, μηδαμηνότητας, στιγμές πληρότητας από την παρουσία του Θεού. [Ο Θεός] διείσδυσε στο είναι μου”.

Κάπως έτσι ένοιωσε κατά την 45λεπτη προσευχή της η Αδελφή Celeste, μια Φραγκισκανή μοναχή, μόλις πριν ανιχνευτεί από τη συσκευή SPECT του Newberg. Κατά τις πιο έντονες θρησκευτικές στιγμές της, όταν ένοιωσε να αντιλαμβάνεται την παρουσία του Θεού και μια απορρόφηση του εαυτού της μέσα στην ύπαρξή του, εμφανίστηκαν αλλαγές στον εγκέφαλό της παρόμοιες με αυτές των διαλογιζόμενων Θιβετανών Βουδιστών: η περιοχή προσανατολισμού της σκοτείνιασε. Για το τι ένοιωσε η Αδελφή Celeste και οι υπόλοιπες καλόγριες της μελέτης αυτής, συνοψίζοντας μπορούμε να πούμε πως «δεν υπήρχαν παρανοήσεις ή σκέψεις κατευθυνόμενες. Αντανακλούν πραγματικά, βιολογικής βάσης συμβάντα στον εγκέφαλο”. Το γεγονός πως η πνευματιστική προσήλωση επηρέασε την εγκεφαλική δραστηριότητα δείχνει την εμπειρία μιας πραγματικότητας την οποία ψυχολόγοι και νευρολόγοι αρνούνταν για πολύ καιρό, και επεξηγεί το γιατί σε ανθρώπινες εμπειρίες ταμπού, τόσο σε υπερβατικά φαινόμενα όσο και πραγματικά, όπως το να βλέπουμε ένα θαυμάσιο ηλιοβασίλεμα ή τα αποτυπώματα των ποδιών μας.

ΚΟΡΥΦΩΣΗ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΤΙΚΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ

Το γεγονός πως μια τέτοια μυστικιστική εμπειρία αντανακλάται στην εγκεφαλική δραστηριότητα δεν μας εκπλήσσει και τόσο, στην πραγματικότητα. Τα πάντα είναι εμπειρίες -από τη βροντή της θύελλας ως την θέα ενός σκύλου και από το αίσθημα του φόβου ως την εκμάθηση ενός χορού- και αφήνουν ένα ίχνος στον εγκέφαλο. Η νευρολογία είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από το να επιβεβαιώνει απλά πως οι πνευματιστικές αισθήσεις αφήνουν νευρικά αποτυπώματα. Χαρτογραφώντας τις εγκεφαλικές περιοχές που εμπλέκονται σε πνευματιστικές εμπειρίες και καταγράφοντας το πώς τέτοιες εμπειρίες εξελίσσονται, οι επιστήμονες ελπίζουν να μάθουν το κατά πόσο ο οποιοσδήποτε μπορεί να έχει τέτοιες εμπειρίες καθώς και το γιατί οι πνευματιστικές εμπειρίες έχουν τις ιδιότητες που έχουν.

«Μπορούσα να ακούσω το τραγούδι των πλανητών, και να νιώσω να με λούζει το φως κύμα με κύμα. Όμως… ήμουν το φως τόσο καλά… δεν υπήρχε πια το διαχωριστικό «εγώ είμαι”… είδα τον εαυτό μου μέσα στη δομή του σύμπαντος. Είχα πια το σημάδι της γνώσης πέρα από την κατανόηση και ήμουν δοσμένος σε ΟΛΑ.”

Έτσι ήταν η περιγραφή της εμπειρίας της συγγραφέα Sophy Burnham στο Machu Picchu, στο βιβλίο της «The Ecstatic Journey”, το 1977. Αν και δεν υπήρχαν επιστήμονες να την συνδέσουν σε μια συσκευή SPECT και να επιβεβαιώσουν πως η περιοχή προσανατολισμού της ήταν AWOL, είναι σχεδόν βέβαιο πως ήταν αδρανής. Αυτό σημαίνει μόνο πως είχε μια νευρική διέγερση και όχι πως η εμπειρία της εμφανίζεται μόνο στον εγκέφαλό της ή ότι πρόκειται σαν επινόηση της εγκεφαλικής της δραστηριότητας, ανεξάρτητη από την πραγματικότητα. Φανταστείτε το τι συμβαίνει όταν σκαλίζετε μια μηλόπιτα. Η περιοχή που ελέγχει την όσφρηση, καταγράφει το άρωμα του κύμινου και του φρούτου. Η περιοχή κατάληξης των αισθητήρων του στόματος παράγει την αίσθηση της τραγανής κρούστας στη γλώσσα και στα χείλη. Αναμνήσεις από άλλες πίτες (την μηλόπιτα της γιαγιάς σας ή το κατάστημα της γωνίας…) διεγείρουν τις σχετικές περιοχές του εγκεφαλικού φλοιού.
Ένας νευρολόγος με πάρα πολύ χρόνο στη διάθεσή του θα μπορούσε αναμφισβήτητα να παράγει μια εικόνα PET του «εγκεφάλου σας σε μια μηλόπιτα”. Όμως, αυτό δεν καταργεί την πραγματικότητα της μηλόπιτας. «Το γεγονός πως πνευματιστικές εμπειρίες μπορούν να συσχετιστούν με ξεκάθαρη νευρική δραστηριότητα δεν σημαίνει απαραίτητα πως τέτοιες εμπειρίες είναι απόλυτα νευρολογικές ψευδαισθήσεις”, υποστηρίζει ο Newberg. «Δεν είναι ασφαλέστερο να πει κανείς πως πνευματιστικές τάσεις και αισθήσεις παράγονται από την εγκεφαλική δραστηριότητα, από το να υποστηρίξει πως οι νευρολογικές μεταβολές κατά τη διάρκεια της ευχάριστης εμπειρίας της γεύσης ενός μήλου κάνουν το μήλο να υπάρχει”. Βασικά, λένε, είναι σαν «να μην υπάρχει τρόπος να καθορίσουμε το κατά πόσο οι νευρολογικές μεταβολές συσχετίζονται με την πνευματιστική εμπειρία, που σημαίνει πως ο εγκέφαλος παράγει αυτές τις εμπειρίες… ή υποκαθιστά μ’ αυτές μια προηγούμενη πνευματική πραγματικότητα”.

ΟΡΑΜΑΤΑ

Είναι γεγονός πως κάποιες από τις ίδιες εγκεφαλικές περιοχές που εμπλέκονται στην εμπειρία της μηλόπιτας παράγουν επίσης πνευματιστικές εμπειρίες. Όταν η εικόνα ενός σταυρού ή ενός Torah επενδυμένου με ασήμι, εκκινούν μια αίσθηση θρησκευτικού δέους, αυτό συμβαίνει επειδή η περιοχή επεξεργασίας εικόνας του εγκεφάλου, η οποία ερμηνεύει αυτά που τα μάτια βλέπουν και συνδέει εικόνες με συναισθήματα και αναμνήσεις, έχει μάθει να συνδέει τέτοιες εικόνες με τέτοια αισθήματα. Τα οράματα που εγείρονται σε μια προσευχή ή μια τελετουργία δημιουργούνται επίσης στη συσχετιζόμενη περιοχή ενώ ηλεκτρική διέγερση των κροταφικών λοβών (οι οποίοι βρίσκονται κατά μήκος των πλευρών του κεφαλιού και αποτελούν την έδρα των κυκλωμάτων των επιφορτισμένων με τον έλεγχο της ομιλίας, της θεολογικής θεώρησης και της ενότητας) παράγει επίσης οράματα.

Η επιληψία των κροταφικών λοβών -ανώμαλη έκρηξη ηλεκτρικής δραστηριότητας σ’ αυτές τις περιοχές- κάνει το ίδιο σε ακραία μορφή. Αν και μερικές μελέτες έχουν εκφράσει αμφιβολίες για τη σύνδεση μεταξύ της επιληψίας των κροταφικών λοβών και της θρησκευτικότητας, άλλες έχουν βρει πως η προϋπόθεση φαίνεται να είναι η ζωηρή εκκίνηση, θρησκευτικές εικόνες και φωνές του τύπου Zan d’ Arc. Στον νέο της βιβλίο «Lying Awake”, ο μυθιστοριογράφος Mark Salzman φαντάζεται την ιστορία μιας μοναχικής καλόγριας η οποία, μετά από χρόνια αδυναμίας να νοιώσει πραγματικά την παρουσία του Θεού, αρχίζει να βλέπει σκεπτομορφές. Το φαινόμενο είναι επιληψία κροταφικών λοβών. Η Αδελφή Ιωάννα του Σταυρού πρέπει ν’ αγωνιστεί με το αν έχει τα κατάλληλα μέσα, με τα οποία θα μπορούσε ίσως να την θεραπεύσει. -αλλά επίσης θα έχανε και τα οράματά της. Ο Dostoevsky, ο Saint Paul, ο Saint Teresa της Avila, ο Proust και άλλοι πιστεύεται πως είχαν επιληψία κροταφικών λοβών, ζώντας κατατρεγμένοι, με πνευματικά προβλήματα.

Αν και η επιληψία κροταφικών λοβών θεραπεύεται, οι ερευνητές υποπτεύονται πως στις στιγμιαίες εξάρσεις ηλεκτρικής δραστηριότητας, τις επονομαζόμενες «στιγμιαίες ταλαντώσεις κροταφικών λοβών”, πιθανόν να εμφανίζονται μυστικιστικές εμπειρίες. Για να ελέγξει αυτή την ιδέα, ο Michael Persinger από το Laurentian University του Καναδά προσάρμοσε ένα αθλητικό κράνος με ηλεκτρομαγνήτες στο κεφάλι ενός εθελοντή. Το κράνος παρήγαγε ένα ασθενές μαγνητικό πεδίο, όχι ισχυρότερο από αυτό που παράγει η οθόνη ενός υπολογιστή.
Το πεδίο προκάλεσε εξάρσεις ηλεκτρικής δραστηριότητας στους κροταφικούς λοβούς, οι οποίες, όπως παρατήρησε ο Persinger, παρήγαγαν αισθήσεις τις οποίες οι εθελοντές περιέγραψαν σαν υπερφυσικές ή πνευματιστικές, μια εξωσωματική εμπειρία, μια αίσθηση της θεότητας. Υπέθεσε ότι οι θρησκευτικές εμπειρίες προκαλούνται από ασθενή ηλεκτρικά ρεύματα στους κροταφικούς λοβούς, και τέτοια ρεύματα μπορούν να προκληθούν από ένα ατύχημα, μια προσωπική κρίση, έλλειψη οξυγόνου, υπογλυκαιμία ή και απλή κούραση -λόγος για τον οποίο, εύκολα επηρεαζόμενοι άνθρωποι, να «βρίσκουν τον Θεό” τέτοιες στιγμές. Γιατί οι κροταφικοί λοβοί; Ο Persinger υπέθεσε πως η αριστερή μας πλευρά των κροταφικών λοβών ελέγχει την αίσθηση του εαυτού. Όταν αυτή η περιοχή διεγείρεται ενώ η δεξιά παραμένει ήρεμη, τότε η αριστερή το ερμηνεύει σαν μια αίσθηση καταδίωξης, σαν ο εαυτός να φεύγει από το σώμα, ή σαν Θεό.

«Ήμουν μόνος κάποια εποχή … ένοιωσα πως … επέστρεφα από τη μοναξιά της εξατομίκευσης στη συναίσθηση της ενότητας με όλα όσα είναι … γη, παράδεισος και θάλασσα αντηχούν σαν σε μια απέραντη λέξη περικυκλωμένη από αρμονία … ένοιωσα τον εαυτό μου ένα μαζί τους”.

Είναι μια εμπειρία σαν αυτή, που περιγράφεται από τον γερμανό φιλόσοφο Malwida von Meysenburg στα 1900, μια αντίληψη των πάντων; «Δεν μπορεί ο καθένας που μελετά τέτοιες αντιδράσεις να τις ταξινομήσει ως εμπειρίες ενότητας”, είπε ο Robert K. C. Forman, ένας ειδικός σχετικά με τη θρησκεία από το Hunder College της Νέας Υόρκης. «Αυτό σημαίνει πως μερικοί άνθρωποι μπορεί, εκ γενετής ή από ιδιοσυγκρασία να έχουν προδιάθεση σε μυστικιστικές δεξιότητες”. Αυτοί που είναι περισσότερο ανοιχτοί σε μυστικιστικές εμπειρίες, τείνουν επίσης να είναι ανοιχτοί σε νέες εμπειρίες γενικότερα. Συνήθως είναι δημιουργικοί και καινοτόμοι, με ευρύτητα στα ενδιαφέροντα καθώς και ανεκτικοί στο διαφορετικό (όπως διαπιστώθηκε από τους εθελοντές). Επίσης, διαθέτουν γρήγορη φαντασία, σημειώνει ο David Wulff, «αναπτύσσοντας μια ικανότητα να αναστέλλουν την υπολογιστική διαδικασία της διάκρισης μεταξύ φανταστικών και πραγματικών συμβάντων”. Αφού «όλοι μας έχουμε αυτά τα εγκεφαλικά κυκλώματα που μεσολαβούν στις πνευματιστικές εμπειρίες, πιθανότατα πάρα πολλοί άνθρωποι έχουν την ικανότητα να έχουν τέτοιες εμπειρίες”, λέει ο Wulff. «Αν είμαστε ορθολογιστές, ελεγχόμενοι, χωρίς ροπή προς τη φαντασία, τότε πιθανότατα αντιστεκόμαστε στην εμπειρία”.

ΜΕΤΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΤΙΚΗΣ ΙΣΧΥΟΣ

Από μελέτη σε μελέτη, από το 1960, περίπου το 30-40% αυτών που ερωτήθηκαν, είπαν πως είχαν, τουλάχιστον μία με δύο φορές, νοιώσει «πολύ κοντά σε μια έντονη πνευματική δύναμη η οποία φαίνεται να σε βγάζει έξω από τον εαυτό σου”. Δημοσκοπήσεις στα 1960 εντόπισαν πως το 53% των αμερικανών ενηλίκων είπαν πως είχαν «μια στιγμή αιφνίδιας θρησκευτικής αφύπνισης ή οράματος”. Οι αναφορές μυστικιστικών εμπειριών αυξάνονται με το επίπεδο μόρφωσης, το εισόδημα και την ηλικία (άνθρωποι στα 40 και στα 50 είναι πολύ πιθανό να τις έχουν).
Ακόμα, αρκετοί άνθρωποι φαίνεται να είναι λιγότερο πιθανό το να έχουν μια τέτοια εμπειρία από το να πετάξουν στην Αφροδίτη. Μια εξήγηση γι’ αυτό ήρθε το 1999, όταν αυστραλοί ερευνητές βρήκαν πως οι άνθρωποι που αναφέρουν μυστικιστικές και πνευματιστικές εμπειρίες, τείνουν να έχουν ασυνήθιστα χαμηλή δραστηριότητα στις υποσυνείδητες λειτουργίες.

«Σε ανθρώπους με έντονο υποσυνείδητο που τείνουν να περάσουν μέσα στο ασυνείδητο πιο άμεσα, βρήκαμε κάποιους συσχετισμούς με πνευματιστικές εμπειρίες”, λέει ο ψυχολόγος Michael Thalbourne του Πανεπιστημίου της Adelaide. Δυστυχώς, οι επιστήμονες είναι φοβερά μπερδεμένοι σχετικά με την αιτία που επιτρέπει την υποσυνείδητη κατανόηση σε κάποιους ανθρώπους ενώ σε άλλους όχι. Η απλή αξιόπιστη πρόβλεψη τέτοιων εμπειριών, οπωσδήποτε, είναι κάτι που ονομάζεται «κορύφωση”. Σε αυτή την κατάσταση, διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου αντικαθίστανται από άλλες. «Αυτή η θεωρία, η οποία επεξηγεί τον υπνωτισμό τόσο καλά, μπορεί επίσης να ερμηνεύσει μυστικιστικές καταστάσεις”, λέει ο Michael Shermer, διευθυντής της Σκεπτικιστικής Εταιρείας, η οποία αποκαλύπτει παραφυσικά φαινόμενα. «Μερικοί πραγματικά δίνουν την εντύπωση πως εισχωρούν στον εγκέφαλο με κάποια λειτουργική μονάδα ξεχωριστή από τον υπόλοιπο φλοιό”.

Η ΝΕΥΡΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΠΕΙΡΙΩΝ

Αυτός ο διαχωρισμός ίσως αντανακλά ασυνήθιστες ηλεκτρικές διακοπές σε μία ή περισσότερες εγκεφαλικές περιοχές. Στα 1997, ο νευρολόγος Vilayanur Ramachandran είπε στην ετήσια συνάντηση της Ένωσης Νευροεπιστημόνων πως υπάρχει «μια νευρική βάση για την θρησκευτική εμπειρία”. Τα προκαταρκτικά του αποτελέσματα δείχνουν πως το βάθος του θρησκευτικού αισθήματος ή της θρησκοληψίας, μάλλον βασίζεται στον φυσικό -χωρίς αυτό να είναι αποδεδειγμένο- εμπλουτισμό της ηλεκτρικής δραστηριότητας των κροταφικών λοβών. Και είναι ενδιαφέρον το ότι αυτή η περιοχή του εγκεφάλου φαίνεται επίσης σημαντική στην εκμάθηση της ομιλίας.
Μια εμπειρία κοινή σε πολλές πνευματιστικές καταστάσεις είναι το άκουσμα της φωνής του Θεού. Αυτό φαίνεται να εμφανίζεται όταν να ταυτίζεται η εσωτερική φωνή (η «μικρή φωνή” μέσα μας που γνωρίζουμε πως ορίζει τον εαυτό μας) με κάτι εξωτερικό. Κατά τη διάρκεια τέτοιων εμπειριών, η περιοχή Boca του εγκεφάλου (υπεύθυνη για τη λειτουργία της ομιλίας) ενεργοποιείται. Οι περισσότεροι από μας μπορούμε να πούμε ότι είναι η δική μας εσωτερική φωνή που μιλάει. Όμως, όταν η αισθητήρια πληροφορία είναι περιορισμένη, όπως συμβαίνει κατά τον διαλογισμό ή την προσευχή, οι άνθρωποι είναι «περισσότερο σαν εσωτερικοί, πράγμα που δημιουργεί την εντύπωση μιας εξωτερικής πηγής”, υποστηρίζει ο ψυχολόγος Richard Bentall του Πανεπιστημίου του Manchester στη Βρετανία, στο βιβλίο του «Varieties of Anomalous Experience”.

Το στρες και οι συναισθηματικές καταστάσεις μπορούν επίσης να επεμβαίνουν στη δραστηριότητα του εγκεφάλου ως προς τον προσδιορισμό της πηγής της φωνής, προσθέτει ο Bentall. Σε μια μελέτη του 1998, ερευνητές ανακάλυψαν πως μια επιμέρους περιοχή του εγκεφάλου, ονομαζόμενη δεξί πρόσθιο σάγμα, διεγείρεται όταν οι άνθρωποι ακούν κάτι στο περιβάλλον -μια φωνή ή έναν ήχο- και επίσης όταν φαντάζονται πως ακούν κάτι και έτσι είμαστε σίγουροι ότι προέρχεται από τον ίδιο τον εγκέφαλο. Αυτή η περιοχή, λέει ο Bentall, «ίσως να περιέχει τα νευρικά κυκλώματα τα υπεύθυνα για την αναγνώριση των συμβάντων αυτών σαν να προέρχονται από τον εξωτερικό κόσμο”. Όταν είναι ακατάλληλα διεγερμένη, είμαστε σαν ανόητοι που πιστεύουμε πως η φωνή που ακούμε προέρχεται από τον εξωτερικό κόσμο.

Κάθε άνθρωπος που περιγράφει τον εαυτό του σαν μη πνευματικό μπορεί να μεταστραφεί από θρησκευτικές τελετές και λιτανείες. Σ’ αυτό το σημείο βρίσκεται και η δύναμη των μυσταγωγιών. Τυμπανίζοντας, χορεύοντας, ψάλλοντας -με όλη την προσοχή προσηλωμένη σε μια απλή, έντονη πηγή που διεγείρει τις αισθήσεις, συμπεριλαμβάνοντας και μια ιδιαίτερη κίνηση του σώματος. Επίσης προκαλούν ισχυρές συναισθηματικές αντιδράσεις. Αυτός ο συνδυασμός -εστιασμένη προσοχή που αποκλείει άλλα αισθητήρια ερεθίσματα, προσθέτοντας αυξανόμενη συγκίνηση- είναι το κλειδί. Ταυτόχρονα, φαίνεται να οδηγείται το σύστημα διέγερσης του εγκεφάλου σε μια ανάταση, περισσότερο από όσο το κάνει ένας εσωτερικός φόβος. Όταν συμβαίνει αυτό, εξηγεί ο Newberg, κάποια από τις δομές του εγκεφάλου, υπεύθυνη για την υποστήριξη της ισορροπίας -ο ιππόκαμπος- ξεπερνά τα όρια. Αυτό αναστέλλει την ροή σημάτων μεταξύ νευρώνων, όπως ένας τροχονόμος παρεμποδίζει οποιοδήποτε αυτοκίνητο εισέρχεται μεμονωμένα σε αυτοκινητόδρομο προτεραιότητας.

ΕΞΟΜΑΛΥΝΣΗ ΤΩΝ ΟΡΙΩΝ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ

Το αποτέλεσμα είναι πως ειδικές περιοχές του εγκεφάλου στερούνται νευρολογικών δεδομένων. Μια τέτοια αποκομμένη περιοχή φαίνεται να είναι η περιοχή προσανατολισμού, που αναστέλλει τη δραστηριότητά της με τον ίδιο τρόπο κατά τον διαλογισμό και την προσευχή. Σε τέτοιες καταστάσεις, χωρίς είσοδο αισθητηρίων, η περιοχή προσανατολισμού δεν μπορεί να προσδιορίσει την αίσθηση του που σταματά ο εαυτός και που ξεκινά ο εξωτερικός κόσμος. Γι’ αυτό, μυσταγωγίες και λιτανείες μπορούν να φέρουν στην επιφάνεια αυτό που ο Newberg αποκαλεί σαν «εξομάλυνση των ορίων του εαυτού” -και την αίσθηση της ατομικότητας και της πνευματικής ενότητας. Ψάλλοντας αργά ελεγειακές λειτουργικές μελωδίες και ψιθυρίζοντας μυσταγωγικές προσευχές, όλα αυτά φαίνεται να λειτουργούν μαγικά τις περισσότερες φορές: διεγείρουν τον ιππόκαμπο απευθείας και μπλοκάρουν την νευρική κυκλοφορία προς κάποιες εγκεφαλικές περιοχές. Το αποτέλεσμα είναι πάλι «η συσκότιση των ορίων της εγκεφαλικής αίσθησης του εαυτού, ανοίγοντας την πόρτα σε ενωτικές καταστάσεις που είναι και ο πρωταρχικός στόχος μιας θρησκευτικής μυσταγωγίας«, λέει ο Newberg.

Το αναζωογονημένο ενδιαφέρον των ερευνητών στη νευροθεολογία αντανακλά περισσότερο την διαθεσιμότητα νέων πεδίων έρευνας πάνω στη λειτουργία του εγκεφάλου. Η ψυχολογία και η νευροεπιστήμες είχαν παραμελήσει για πολύ καιρό τη θρησκεία. Σε πείσμα, όμως, αυτή παρέμεινε κέντρο της πνευματικής ζωής για τόσο πολλούς ανθρώπους, η θρησκεία συγκρούστηκε με την αντίληψη που ο David Wulff αποκάλεσε, από την πλευρά της επιστήμης, «αδιαφορία ή απάθεια για τα πάντα«. Όταν ένας ψυχολόγος, ένας κατ’ ουσία Χριστιανός, προσπάθησε να συζητήσει πάνω στο εισαγωγικό βιβλίο του ψυχανάλυσης το ρόλο της πίστης στην ανθρώπινη ζωή, ο εκδότης έκοψε τα περισσότερα απ’ αυτά, από τον φόβο να μην θιγούν οι αναγνώστες.
Η άνοδος της νευροθεολογίας αναπαριστά μια ριζοσπαστική αλλαγή θέσης σ’ αυτή τη νοοτροπία. Και οποιαδήποτε επιστημονική φαντασία δεν μπορεί να φτάσει την πνευματικότητα, η πνευματικότητα είναι η επιστροφή στο μυστήριο: μυστικιστικές εμπειρίες, λέει ο Forman, μπορούν να μας πουν κάτι για τη συναισθηματικότητα, να ανοίξουν δρόμο με το μεγαλύτερο μυστήριο της νευροεπιστήμης. «Σε μυστικιστικές εμπειρίες, το περιεχόμενο της σκέψης ξεθωριάζει, οι αισθητήριες αντιλήψεις παραιτούνται, κι έτσι μένουμε μόνο με μια καθαρή συναισθηματικότητα”, λέει ο Forman. «Αυτό σημαίνει πως η συναισθηματικότητα δεν χρειάζεται κάποιο αντικείμενο και δεν είναι ένα απλό υποπροϊόν της αισθητήριας δραστηριότητας”.

Για όλες τις αμφίβολες επιτυχίες τις οποίες οι επιστήμονες καταγράφουν στην αναζήτησή τους για τη βιολογική βάση της θρησκευτικότητας, της πνευματικότητας και των μυστικιστικών εμπειριών, ένα μυστήριο σίγουρα θα βρίσκεται για πάντα έξω από τον έλεγχό τους. Προσπαθούν ν’ ανιχνεύσουν μια αίσθηση της υπερβατικότητας σ’ αυτή την ίδια τη φαιά ουσία. Ίσως ανιχνεύσουν μια αίσθηση διαχωρισμού το ίδιο καλά. Όμως, πιθανότατα, αυτό που δεν θα ξεκαθαρίσουν ποτέ είναι το ύστατο ερώτημα -δηλαδή, κατά πόσο τα εγκεφαλικά μας κυκλώματα δημιουργούν τον Θεό, ή ο Θεός προκάλεσε αυτά τα εγκεφαλικά κυκλώματα. Το τι πιστεύει κανείς, τελικά, είναι θέμα πίστης.

ΠΗΓΗ

ΟΙ «ΕΛΙΓΜΟΙ” ΤΩΝ ΔΟΡΥΦΟΡΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ

Advertisement

Σε μια άλλη περίπτωση επαναχρησιμοποίησης και ανακύκλωσης των διαστημικών σκαφών, από τη NASA, δύο από τα πέντε διαστημόπλοια ΘΕΜΙΣ – που ήταν υπό μελέτη -η αιτία των γεωμαγνητικών υποκαταιγίδων στη Γη- έχουν μια νέα αποστολή.

Έκαναν κάποιους μοναδικούς και σύνθετους ελιγμούς, για την επίτευξη δύο διαφορετικών LaGrange Points. Ιδιαίτερα, θα προσπαθήσουν να καθορίσουν τον τρόπο, που ο ηλιακός άνεμος, ηλεκτροδοτεί, αλλάζει και διαβρώνει την επιφάνεια της σελήνης. Αυτό είναι ένα επίκαιρο γεγονός, δεδομένου ότι η ανακάλυψη, των υδάτων σε όλη την επιφάνεια της Σελήνης, μπορούν να δημιουργηθούν από τον ηλιακό άνεμο και να υπάρχει αλληλεπίδραση στη σεληνιακή επιφάνεια.

Αυτή η νέα αποστολή, η οποία ονομάζεται ΑΡΤΕΜΙΣ έχει τα εξής χαρακτηριστικά: Επιτάχυνση, επανασύνδεση, αναταράξεις και την Ηλεκτροδυναμική της αλληλεπίδρασης της Σελήνης με τον Ήλιο.

ΠΗΓΗ

Ένα δωμάτιο με θέα τη… γη, παρακαλώ!

Advertisement

Το κενό που υπάρχει στον διαστηµικό τουρισµό θα επιχειρήσει να καλύψει ρωσικός κολοσσός µε την κατασκευή ενός ξενοδοχείου. Το πρώτο διαστηµικό ξενοδοχείο θα κινείται σε τροχιά και θα συναγωνίζεται σε πολυτέλεια τα επίγεια ξενοδοχεία των πέντε αστέρων.

Το διαστηµικό ξενοδοχείο δεν θα απευθύνεται µόνο σε τουρίστες µε γερό πορτοφόλι.

Φιλοδοξία των ρώσων χρηµατοδοτών είναι να προσφέρει µερικές στιγµές χαλάρωσης και στους επιστήµονες που εργάζονται στον άβολο Διεθνή Διαστηµικό Σταθµό. Οσοι φιλοδοξούν, πάντως, να επισκεφτούν το επτά δωµατίων κατάλυµα θα πρέπει να κάνουν υποµονή τουλάχιστον έως το 2016, οπότε υπολογίζεται ότι θα έχει ολοκληρωθεί η κατασκευή. Θα πρέπει επίσης να ελπίζουν ότι η εταιρεία RΚΚ Εnergia θα διαθέσει τα απαιτούµενα κεφάλαια αλλά και την τεχνογνωσία για να πετύχει τον φιλόδοξο στόχο της.

Η RΚΚ Εnergia έχει κατασκευάσει το διαστηµόπλοιο «Σογιούζ» και το µη επανδρωµένο φορτηγό διαστηµόπλοιο «Ρrogress» µε τα οποία µεταφέρονται προσωπικό και εφόδια στον Διεθνή Διαστηµικό Σταθµό. «Θα είναι ένα άνετο ξενοδοχείο, σχεδιασµένο ειδικά για τουρίστες», διαβεβαίωσε τη δηµοσιογράφο του Αssociated Ρress ο Σεργκέι Κοστένκο, εκτελεστικός διευθυντής της εταιρείας Οrbital Τechnologies, η οποία βρίσκεται πίσω από την ιδέα. Ο ίδιος διαβεβαιώνει επίσης ότι ο Εµπορικός Διαστηµικός Σταθµός θα προσφέρει περισσότερες ανέσεις από τον Διεθνή Διαστηµικό Σταθµό, καθώς «δεν θα υπάρχει επιστηµονικός εξοπλισµός πέρα από αυτόν που κρίνεται απολύτως αναγκαίος», όπως δηλώνει.

Σήµερα, οι διαστηµικοί τουρίστες, µια χούφτα πάµπλουτων επιχειρηµατιών και φιλάνθρωπων, υφίστανται διάφορες ταπεινώσεις: είναι υποχρεωµένοι να κάνουν βόλτες στο Διάστηµα δεµένοι στη στολή κάποιου αστροναύτη, ενώ αιωρούνται στο εργαστήριο του Διεθνούς Διαστηµικού Σταθµού προσπαθώντας να µην προκαλέσουν κάποια ζηµιά.

Αντίθετα, ο Εµπορικός Διαστηµικός Σταθµός θα είναι ένα µέρος όπου θα µπορούν να κάθονται χαλαρά και να έχουν τη δική τους, ιδιωτική θέα προς τη Γη. Στους ενοίκους θα προσφέρεται φαγητό µε βάση τις προσωπικές τους προτιµήσεις. Φυσικά το µενού θα ταξιδεύει µαζί τους από τη Γη. Οι παραγγελίες θα εκτελούνται από διάσηµους σεφ. Τα σχέδια του διαστηµικού ξενοδοχείου δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόµη. Από τα σκαριφήµατα της Οrbital Τechnologies, πάντως, φαίνεται ότι δεν θα διαφέρει και πολύ από τον Διεθνή Διαστηµικό Σταθµό – τουλάχιστον εξωτερικά.

Η εταιρεία δεν αποκαλύπτει το κόστος της κατασκευής αλλά ούτε και το ποσό µε το οποίο θα πρέπει να επιβαρυνθεί κάποιος για να κάνει διακοπές στο Διάστηµα. Για να πάρει κανείς µια ιδέα αρκεί να σκεφτεί ότι ο καναδός επιχειρηµατίας Γκι Λαλιµπέρτ ξόδεψε τον Σεπτέµβριο του 2009 35 εκατοµµύρια δολάρια για να περάσει 12 ηµέρες στον Διεθνή Διαστηµικό Σταθµό. Γνωρίζοντας προφανώς αυτά τα νούµερα, ο Σεργκέι Κοσένκο πιστεύει ότι όχι µόνο θα βρεθούν τα απαραίτητα κεφάλαια για τη χρηµατοδότηση του έργου αλλά και ότι η επιχείρηση θα είναι επικερδής. «Φυσικά και αναµένουµε να έχουµε κέρδη, πρόκειται για καθαρή επένδυση», δηλώνει. Για να πετύχει η επένδυσή του, πάντως, θα χρειαστούν πολλοί Γκι Λαλιµπέρτ.

Οι δισεκατομμυριούχοι που λατρεύουν το Διάστηµα θα βρουν στο διαστηµικό ξενοδοχείο ένα ιδανικό µέρος για διακοπές. Από την πλευρά του ο Αλεξέι Κράσνοβ, επικεφαλής των επανδρωµένων αποστολών στη ρωσική διαστηµική υπηρεσία, βλέπει στο ξενοδοχείο ένα πολύτιµο καταφύγιο για το προσωπικό του Διεθνούς Διαστηµικού Σταθµού σε περίπτωση που παραστεί ανάγκη ή όταν χρειαστεί να γίνουν εργασίες συντήρησης. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να λυθεί ένα πρόβληµα ακόµη: όπως προειδοποιεί ο Τζιµ Οµπεργκ, αµερικανός ειδικός στο διαστηµικό πρόγραµµα της Ρωσίας, δυο σταθµοί που βρίσκονται σε τροχιά και σε κοντινή απόσταση θα µπορούσαν να προκαλέσουν προβλήµατα στις επίγειες τηλεπικοινωνίες.

Αξίζει να σηµειωθεί πάντως ότι όλοι οι διαστηµικοί τουρίστες που επισκέφτηκαν τον Διεθνή Διαστηµικό Σταθµό έχουν εκπαιδευτεί στη Ρωσία και ότι ταξίδεψαν στο Διάστηµα µε το ρωσικό διαστηµόπλοιο «Σογιούζ», αν και τα ταξίδια τους είχαν οργανωθεί από εταιρεία που έχει την έδρα της στη Βιρτζίνια των Ηνωµένων Πολιτειών. Ο Γκι Λαλιµπέρτ, που εκτός από επιχειρηµατίας είναι και παίκτης του πόκερ, φιλάνθρωπος και εσχάτως διευθυντής του διάσηµου «Τσίρκου του Ηλιου», ήταν ο τελευταίος τουρίστας που ταξίδεψε στον Διεθνή Διαστηµικό Σταθµό. Το τρέχον έτος η Ρωσία σταµάτησε να στέλνει τουρίστες στο Διάστηµα, αφού όλες οι θέσεις του «Σογιούζ» καταλαµβάνονται πλέον από το αυξηµένο προσωπικό του Διεθνούς Διαστηµικού Σταθµού.

Πρώην υπουργός Αμυνας, εναντίον Χώκινγκ: «Οι εξωγήινοι δεν είναι κακοί!”

Advertisement

Για «παραπληροφόρηση” κατηγορεί τον αστροφυσικό Stephen Hawking, ο πρώην υπουργός άμυνας του Καναδά Paul Hellyer. «Οι εξωγήινοι όχι μόνο δεν απειλούν την ανθρωπότητα, όπως ισχυρίζεται ο κ.Χώκινγκ αλλά, επισκέπτονται τη Γη εδώ και δεκαετίες, ίσως και χιλιετίες”, υποστηρίζει ο καναδός πολιτικός.

Αφορμή για το ξέσπασμά του, ήταν οι πρόσφατες δηλώσεις του αστροφυσικού περί των καταστροφικών συνεπειών που θα έχει για τη Γη, πιθανή έλευση εξωγήινων ( «Στήβεν Χώκινγκ: «Οι εξωγήινοι υπάρχουν!”). Σύμφωνα με τον καναδικό τύπο, ο πρώην υπουργός, διαφωνεί ριζικά με αυτήν την άποψη και εξηγεί το γιατί :

«Τα διαστημόπλοια των εξωγήινων, έχουν βοηθήσει σημαντικ�� στην τεχνολογική εξέλιξη του πλανήτη μας! Οι οθόνες των υπολογιστών μας, για παράδειγμα, έχουν τις ρίζες τους σε ξένα διαστημόπλοια. Τα μικροτσίπ και οι οπτικές ινες, επίσης είναι δύο μόνο από τα πολλά πράγματα που κατά πάσα πιθανότητα έφτασαν σε εμάς μέσα από τη συντριβή εξωγήινων σκαφών”!

Κατηγορώντας τον Χώκινγκ για εκφοβισμό της ανθρωπότητας και δημιουργία αρνητικού κλίματος απέναντι στους εξωγήινους, ο καναδός πολιτικός συμπλήρωσε: «Πιστεύω ότι είναι πραγματικά λυπηρό το γεγονός ότι, ένας επιστήμονας της φήμης του, συμβάλει σε αυτό που λέμε παραπληροφόρηση για ένα τεράστιο και πολύ σημαντικό θέμα.”

Οι ανησυχίες του υπουργού Άμυνας για… Διαγαλαξιακό πόλεμο!

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Paul Hellyer, εκφράζει δημοσίως τις απόψεις του περί εξωγήινων επισκέψεων. Ο λόγος του στο «Συμπόσιο Εξωπολιτικής” που έγινε το 2005 στο Τορόντο του Καναδά είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις. Μεταξύ άλλων είχε υποστηρίξει:

«Τα UFO είναι τόσο πραγματικά όσο και τα αεροπλάνα που πετούv πάνω από τα κεφάλια μας. Ανησυχώ για τις πιθανές συνέπειες έναρξης ενός Διαγαλαξιακού πολέμου, αφού ο στρατός των ΗΠΑ προετοιμάζει όπλα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ενάντια στους εξωγήιvους. Αυτό μπορεί να γίνει αιτία να εμπλακούμε σε ένα Διαγαλαξιακό πόλεμο χωρίς καμία προειδοποίηση. Έφτασε ο καιρός για να σηκώσουμε τον πέπλο της μυστικότητας και να αφήσουμε την αλήθεια να ξεχυθεί ώστε να υπάρξει μια πραγματική ενημερωτική συζήτηση, σχετικά με τα πιο σημαντικά προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο πλανήτης μας.”

Advertisement

Το ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων - απόψεων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί. Σχόλια που θα υποπέσουν στην αντίληψή μας, με αναφορές σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, emails, υβριστικά ή συκοφαντικά,θα αφαιρούνται.