Μπορούμε να μεταφέρουμε τις αισθήσεις μας σε έναν εικονικό κόσμο;

Advertisement

Το Second Life είναι ένας διαδικτυακός εικονικός κόσμος που δίνει τη δυνατότητα στους χρήστες του να δημιουργήσουν ένα προσαρμοσμένο avatar ή διαδικτυακή προσωπικότητα με την οποία μπορούν να αλληλεπιδράσουν μεταξύ τους. Έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές όταν ξεκίνησε πριν από 7 περίπου χρόνια, με εκατομμύρια χρήστες που το χρησιμοποιούν ακόμα και σήμερα σε τακτική βάση για να συναντηθούν μεταξύ τους, να κάνουν κοινωνικές σχέσεις ή ακόμα και να κάνουν εικονικό σεξ. Σήμερα είναι γεμάτο με κοινότητες και ιδρύματα, έχει επιχειρήσεις και πανεπιστήμια, ακόμα και τη δική του οικονομία.

 Φανταστείτε τώρα μια μελλοντική εκδοχή του Second Life, στην οποία τα avatar θα μπορούσαν να μεταφέρουν αισθήσεις στα σώματα των χρηστών τους. Ένα τέτοιο σενάριο ίσως φαίνεται τραβηγμένο, αλλά μια ομάδα ευρωπαίων ερευνητών μας έφερε ένα βήμα πιο κοντά σ’ αυτή την κατεύθυνση. Παρουσίασαν μια αντιληπτική πλάνη στην οποία ένα ψηφιακά δημιουργημένο εικονικό σώμα μπορεί να διευθετηθεί με τρόπο που να το νιώθει κάποιος σα να ήταν το δικό του σώμα, να νιώθει αισθήσεις από αυτό και να αντιδρά σ’ αυτό σα να ήταν πραγματικό.

Η πρόσφατη αυτή μελέτη από τον Mel Slater του Εργαστηρίου Εικονικών Περιβαλλόντων για τη Νευροεπιστήμη και την Τεχνολογία (EVENT Experimental Virtual Environments for Neuroscience and Technology) στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης στην Ισπανία, βασίζεται σε παλιότερες μελέτες που παρουσιάζουν ότι εύκολα μπορεί να γίνει χειρισμός των αναπαραστάσεων του σώματος στον εγκέφαλο. Η πρώτη σχετική έρευνα δημοσιεύτηκε το 1998 και περιέγραφε την πλάνη του λαστιχένιου χεριού, στην οποία ο εγκέφαλος ενσωματώνει ένα προσθετικό μέλος στο σώμα, έτσι ώστε εάν εφαρμοστεί ερέθισμα σ’ αυτό, ένα άτομο το εκλαμβάνει σα να προέρχονταν από το δικό του σώμα. Πιο πρόσφατα βρέθηκε ότι αυτό το φαινόμενο μπορεί να προκληθεί για ολόκληρο το σώμα, κάτι που είναι γνωστό ως η πλάνη της ανταλλαγής σώματος (body swap illusion) στην οποία τα άτομα που συμμετέχουν στο πείραμα αντιλαμβάνονται ότι το σώμα ενός άλλου ατόμου ανήκει σε αυτούς, έτσι ώστε ερεθίσματα αφής που εφαρμόζονται στο σώμα ενός άλλου ατόμου εμφανίζονται σα να εφαρμόζονται στο δικό τους σώμα.

Συνεχίζοντας αυτές τις έρευνες, ο Slater και οι συνεργάτες του έδειξαν ότι αυτές οι ψευδαισθήσεις μπορούν εύκολα να αναπαραχθούν στην εικονική πραγματικότητα. Η πλάνη του εικονικού χεριού προκλήθηκε με σχεδόν τον ίδιο τρόπο όπως με την πλάνη του λαστιχένιου χεριού. Οι συμμετέχοντες τοποθέτησαν το ένα τους χέρι σε σημείο που να μην το βλέπουν, πίσω από μια οθόνη και κοίταζαν σε μια τρισδιάστατη ψηφιακή εικόνα ενός χεριού που προβάλλονταν σε μια μεγάλη οθόνη ακριβώς μπροστά τους. Μια ηλεκτρονική βέργα χρησιμοποιήθηκε στη συνέχεια για να ξύσει τα χέρια του συμμετέχοντα. Σε κάποιες περιπτώσεις, οι κινήσεις της βέργας είχαν συγχρονιστεί με τις κινήσεις μιας μικρής κίτρινης μπάλας που εμφανιζόταν στην οθόνη, έτσι ώστε οι συμμετέχοντες έβλεπαν τη μπάλα να αγγίζει το τεχνητό χέρι ενώ συγχρόνως ένιωθαν ένα παρόμοιο άγγιγμα να γίνεται στο πραγματικό τους χέρι. Σε κάποιες άλλες περιπτώσεις, οι κινήσεις της μπάλας στην οθόνη είχαν από προηγουμένως καταγραφεί ώστε δεν αντιστοιχούσαν στα ερεθίσματα που δίνονταν στο πραγματικό χέρι.

Κατά τη διάρκεια της πειραματικής συνθήκης στην οποία οι κινήσεις της βέργας και της μπάλας ήταν συγχρονισμένες, αλλά όχι στην ασύγχρονη πειραματική συνθήκη, οι συμμετέχοντες ανέφεραν ότι το εικονικό χέρι το ένιωθαν σα να ήταν δικό τους και ότι οι αισθήσεις που ένιωθαν προέρχονταν από τη μπάλα στην οθόνη και όχι από τη βέργα. Σε κάθε πειραματική δοκιμή σε κάποιο χρονικό διάστημα το εικονικό χέρι περιστρεφόταν προς τα εμπρός και προς τα πίσω και την ίδια στιγμή, ηλεκτρόδια που είχαν τοποθετηθεί στο πραγματικό χέρι του συμμετέχοντα κατέγραψαν ηλεκτρική δραστηριότητα από τους μυς, σα να κινούνταν κι εκείνοι. Ο εγκέφαλος είχε ενσωματώσει το τεχνητό χέρι στην αναπαράσταση που είχε για το σώμα, αντιμετωπίζοντάς το σα να ήταν μέρος του σώματος. Με άλλα λόγια, οι συμμετέχοντες απέκτησαν πλήρη κατοχή του εικονικού χεριού.

Σε ένα δεύτερο σετ πειραμάτων, οι συμμετέχοντες φόρεσαν ένα γάντι που ανιχνεύει τις κινήσεις των δακτύλων και τις μεταφέρει σε έναν υπολογιστή σε πραγματικό χρόνο. Στη μια πειραματική συνθήκη, τα δεδομένα από το γάντι χρησιμοποιήθηκαν για να ελέγξουν τις κινήσεις του εικονικού χεριού, ενώ στην άλλη, το εικονικό χέρι έκανε μια σειρά από προ-εγγραμένες κινήσεις που δεν αντιστοιχούσαν στις κινήσεις του χεριού του συμμετέχοντα. Μόνο όταν οι κινήσεις του πραγματικού και του εικονικού χεριού ήταν ίδιες, οι συμμετέχοντες ανέφεραν ότι ένιωσαν πως το χέρι τους βρισκόταν εκεί που ήταν το εικονικό χέρι, ή ότι το εικονικό χέρι το ένιωθαν σα να ήταν δικό τους.

Τέλος, οι ερευνητές βρήκαν ότι η ψευδαίσθηση αυτή μπορεί ακόμα να προκληθεί όταν το εικονικό χέρι ελέγχεται από μια μη παρεμβατική διασύνδεση υπολογιστή εγκεφάλου. Οι συμμετέχοντες αρχικά εκπαιδεύτηκαν στο να χρησιμοποιούν τη συσκευή ώστε να ανοίγουν και να κλείνουν το εικονικό χέρι, κάνοντας νοητικά τις κινήσεις αυτές. Η συσκευή καταγράφει την ηλεκτρική δραστηριότητα που συνδέεται με αυτήν την κινητική νοητική διεργασία και τη μεταφράζει σε εντολές που χρησιμοποιούνται από τον υπολογιστή για να ελέγξουν τις κινήσεις του εικονικού χεριού. Στη μία πειραματική συνθήκη οι κινήσεις του εικονικού χεριού ήταν σύγχρονες με τη νοητική κίνηση που έκαναν οι συμμετέχοντες, ενώ στην άλλη δεν ήταν. Και πάλι, μόνο στη σύγχρονη συνθήκη οι συμμετέχοντες ανέφεραν την αίσθηση της κατοχής του εικονικού χεριού και μόνο σ’ αυτή τη συνθήκη καταγράφηκε ηλεκτρική δραστηριότητα από τους μυς του χεριού. Η ψευδαίσθηση ήταν κάπως λιγότερο έντονη, αλλά πάντως σίγουρα σαφής.

Η συγκεκριμένη ψευδαίσθηση δεν έχει ακόμα επεκταθεί σε ένα ολόκληρο εικονικό σώμα, αλλά υπάρχουν καλοί λόγοι για να πιστεύουμε ότι κάτι τέτοιο είναι πιθανό. Στην πλάνη της ανταλλαγής σώματος η κατοχή ολόκληρου του σώματος του συμμετέχοντα μεταφερόταν σε ένα άλλο άτομο και έχουν γίνει εξάλλου πειράματα με άλλες μεθόδους για να προκληθούν θεάσεις του σώματος κάποιου από μια προοπτική τρίτου προσώπου. Αυτό υποδηλώνει έντονα ότι η πλάνη της κατοχής απέναντι σε ένα ολόκληρο εικονικό σώμα θα μπορούσε πιθανότατα να προκληθεί εύκολα και ο Slater με τους συνεργάτες του εργάζονται ήδη για το σκοπό αυτό.

Και τι γίνεται με τα avatar του Second Life που μπορεί κάποια στιγμή να τα νιώθουμε σα να είναι αληθινά; Αυτά τα ευρήματα δείχνουν πως κάτι τέτοιο είναι πιθανό, τουλάχιστον θεωρητικά. Κάποιες από τις απαιτούμενες τεχνολογίες είναι ήδη διαθέσιμες, αλλά πρακτικά, δεν μπορεί κάτι τέτοιο να γίνει για την ώρα. Αισθήσεις από το avatar θα μπορούσαν να μεταφερθούν στο χρήστη από μια ολόσωμη απτική φόρμα, αλλά η αίσθηση θα έμοιαζε με πραγματική μόνο εάν η φόρμα μπορούσε επίσης να μεταφέρει τις κινήσεις του χρήστη στο avatar με ακρίβεια και σε πραγματικό χρόνο. Έτσι, απέχουμε ακόμα πολύ από τα avatar στα οποία θα μπορεί κανείς να βυθιστεί πλήρως.

Συγκλόνισε ο καρδινάλιος της Αυστρίας: «Ντροπή. Πως μιλάτε έτσι για τους Έλληνες”…

Advertisement

Συγκλονιστικός ο καρδινάλιος της Αυστρίας, έδωσε ένα μήνυμα σε όλη την Ευρώπη: «Προσέξτε πως μιλάτε. Στους Έλληνες η Ευρώπη οφείλει τις βάσεις του Ευρωπαϊκού Πνεύματος. Είναι ντροπή πόσο επιφανειακά και επιπόλαια ομιλούν τώρα για αυτούς”, επισήμανε ο καρδινάλιος της Αυστρίας, Κρίστοφ Σένμπορν, στην ομιλία του στη μεγάλη εκδήλωση συμπαράστασης με τον ελληνικό λαό, με τίτλο..
«Είμαστε όλοι Έλληνες», που διοργάνωσε η Ελληνοορθόδοξη Μητρόπολη Αυστρίας στην ιστορική Συνοικία των Ελλήνων στο κέντρο της Βιέννης.

Για τους Χριστιανούς, οι Έλληνες υπήρξαν επιπλέον, οι πρώτοι στην Ευρώπη που αποδέχτηκαν το Χριστιανισμό, ενώ η Καινή Διαθήκη γράφηκε στην ελληνική γλώσσα, αλλά προπάντων ο όρος της αλληλεγγύης με ανθρώπους που περνούν δυσκολίες, προέρχεται από την ελληνική σοφία και το ευαγγέλιο, τόνισε ο καρδινάλιος, χαιρετίζοντας συγχρόνως ως απολύτως ορθό το σύνθημα της εκδήλωσης «Είμαστε όλοι Έλληνες».

Προσφωνώντας τους εκατοντάδες επισκέπτες της εκδήλωσης – ανάμεσά τους ιεράρχες των χριστιανικών Εκκλησιών, πολιτικοί και διπλωμάτες με επικεφαλής τους πρέσβεις της Ελλάδας και Κύπρου, Θεμιστοκλή Δημίδη και Κωνσταντίνο Παπαδήμα – ο Μητροπολίτης Αυστρίας-Εξαρχος Ουγγαρίας και Μεσευρώπης Αρσένιος, παρέπεμψε στην ελληνική φιλοξενία που είναι πάντα πρόθυμη να μοιράσει και το ελάχιστο, όπως και στη μεγάλη καρδιά του ελληνικού λαού, τόσο στον πόνο όσο και στη χαρά του.

Πρόσθεσε δε, πως για το λόγο αυτό πληγώνουν ακόμη περισσότερο, από την έναρξη της κρίσης χρέους, η αρνητική συνθηματολογία και οι προκαταλήψεις στην πολιτική συζήτηση και στην ειδησεογραφία των Μέσων Ενημέρωσης, ενώ τόνισε, πως η Συνοικία των Ελλήνων στη Βιέννη αποτελεί παράδειγμα για την επιμέλεια και την εργατικότητα των προγόνων, οι οποίες παραμένουν ακέραιες μέχρι σήμερα και που μαζί με τη φιλοξενία, μπορεί ο καθένας να διαπιστώσει επισκεπτόμενος την Ελλάδα.

Ο Μητροπολίτης Αρσένιος εξέφρασε τις ευχαριστίες της Μητρόπολης προς την Καθολική και την Ευαγγελική Εκκλησία και τις άλλες ορθόδοξες Εκκλησίες στην Αυστρία, για την υποστήριξή τους, αλλά και προς τον ομοσπονδιακό πρόεδρο της Αυστρίας – που λόγω ταξιδιού του στο εξωτερικό δεν μπόρεσε να παραβρεθεί – για το χαιρετισμό και τις ευχές του για επιτυχία της εκδήλωσης.

Τους συμμετέχοντες στην εκδήλωση προσφώνησε ο επίσκοπος της Αυστριακής Ευαγγελικής Εκκλησίας, Μίχαελ Μπιούνκερ, τονίζοντας πως οι άνθρωποι της Ευρώπης, πέραν κάθε κρίσης, ανήκουν στην ίδια κοινωνία, ενώ ο επικεφαλής της Σερβοορθόδοξης Εκκλησίας Αυστρίας, Λούκα Μίτροβιτς, επέδωσε ποσό 15.000 ευρώ, δωρεά των Σέρβων της Βιέννης, που, μαζί με τα έσοδα της χθεσινής εκδήλωσης, θα διατεθούν για το φιλανθρωπικό έργο της Εκκλησίας της Ελλάδας.

Η εκδήλωση, η οποία, με συμμετοχή εκατοντάδων επισκεπτών, διάρκεσε μέχρι αργά το βράδυ της Κυριακής, πραγματοποιήθηκε στην Οδό Ελλήνων και στην πλατεία ανάμεσα στους δύο παραδοσιακούς ελληνορθόδοξους ναούς της Βιέννης, με ιστορία 200 ετών, τον καθεδρικό της Αγίας Τριάδας και το ναό του Αγίου Γεωργίου.

Στην περιοχή κυριαρχούσε ολόκληρη την ημέρα έντονο το ελληνικό χρώμα, με πλούσια ελληνική κουζίνα-προσφορά ελληνικών εστιατορίων της Βιέννης αλλά και πολλών Ελληνίδων της Ομογένειας, όπως επίσης ζωντανή ελληνική μουσική που παρουσίασαν σε ένα πολύωρο πρόγραμμα, τα μουσικά σχήματα της Βιέννης «Οι Έλληνες”, «Μάριος και Τζούλη” και «Συμφωνία”, όπως και το ελληνοαυστριακό συγκρότημα παραδοσιακών χορών, «Η παρέα”.

ΠΗΓΗ

Αίμα θυμάτων ανθρωποθυσίας βρέθηκε σε αρχαία μαχαίρια στο Μεξικό

Advertisement

Μακάβρια επιβεβαίωση

Μακάβρια βιολογικά υλικά ανακαλύφθηκαν στην επιφάνεια των εγχειριδίων με το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο
Μακάβρια βιολογικά υλικά ανακαλύφθηκαν στην επιφάνεια των εγχειριδίων με το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο   (Φωτογραφία:  Associated Press )
Ίχνη αίματος και υπολείμματα από μύες, τένοντες και τρίχες, τα οποία βρέθηκαν πάνω σε λίθινες λεπίδες ηλικίας 2.000 ετών στο Μεξικό, προσφέρουν τις πρώτες σαφείς ενδείξεις για ανθρωποθυσίες στους προκολομβιανούς πολιτισμούς της Αμερικής.

Τα αιματοβαμμένα λίθινα εργαλεία βρέθηκαν στην επαρχία Πουέμπλα του κεντρικού Μεξικού και προέρχονται από τον ελάχιστα γνωστό πολιτισμό των Καντόνα, ο οποίος άκμασε περίπου την ίδια εποχή με την πόλη-κράτος του Τιχουακάν, η οποία βρισκόταν κοντά στη σημερινή Πόλη του Μεξικού. Οι Καντόνα έζησαν όμως πάνω από 1.000 χρόνια πριν τους Αζτέκους, οι οποίοι επίσης πιστεύεται ότι επιδίδονταν σε ανθρωποθυσίες.

Μετά την άφιξη του Χριστόφορου Κολόμβου στα τέλη του 15ου αιώνα, οι Ισπανοί κατακτητές περιέγραψαν τελετές ανθρωποθυσίας σε διάφορους πολιτισμούς της Αμερικής, κάτι που δείχνουν να επιβεβαιώνουν προκολομβιανές απεικονίσεις πρακτικών όπως η αφαίρεση της καρδιάς, ο αποκεφαλισμός, ο διαμελισμός και το γδάρσιμο των θυμάτων. Όπως φαίνεται, στους προκολομβιανούς πολιτισμούς το αίμα ήταν ένα είδος ζωικού υγρού που απαιτείτο για να παραμείνει ο κόσμος σε ισορροπία.

Δεδομένου όμως ότι δεν υπήρχαν σαφείς αρχαιολογικές ενδείξεις για αυτές τις πρακτικές, πολλοί υποψιάζονταν ότι οι Κονκισταδόροι υπερέβαλαν στις αναφορές τους για να κάνουν τους αυτόχθονες να φαίνονται βίαιοι και απολίτιστοι.

Φαίνεται όμως ότι οι αναφορές των κατακτητών ήταν ακριβείς. «Τα ευρήματα επιβεβαιώνουν ότι αυτά τα εγχειρίδια χρησιμοποιήθηκαν για να κόψουν ανθρώπινη σάρκα» λέει η Λουίσα Μαϊνού του μεξικανικού Εθνικού Ινστιτούτου Ανθρωπολογίας.

Οι αρχαιολόγοι που ανακάλυψαν τις λεπίδες από οψιδιανό λίθο είχαν παρατηρήσει ότι έφεραν λεκέδες που έμοιαζαν με αποξηραμένο αίμα. Πριν από δύο χρόνια οι λεπίδες εστάλησαν στη Δρ Μαϊνού, η οποία τις μελέτησε με τη συνδρομή του Εθνικού Αυτόνομου Πανεπιστημίου, επίσης στο Μεξικό.

Η εξέταση στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης αποκάλυψε την ύπαρξη ερυθρών αιμοσφαιρίων και υπολειμμάτων από μύες, τένοντες και τρίχες. Σε κάθε περίπτωση το βιολογικό υλικό έμοιαζε ανθρώπινο.

Η μελέτη δεν έχει ακόμα υποβληθεί για δημοσίευση σε επιστημονική επιθεώρηση, ωστόσο ανεξάρτητοι ειδικοί που ενημερώθηκαν για τα ευρήματα τα χαρακτηρίζουν πειστικά: «Πρόκειται για πειστικές ενδείξεις ότι τα μαχαίρια αυτά χρησιμοποιήθηκαν για να κόψουν ανθρώπινη σάρκα» λέει η Σούζαν Γκιλέσπι, ανθρωπολόγος του Πανεπιστημίου της Φλόριντα.

Όπως επισημαίνει η Δρ Μαϊνού, τα ευρήματα δείχνουν να διαψεύδουν τη θεωρία ότι οι τελετές είχαν στόχο να προκαλέσουν συμβολικές μόνο αιμορραγίες που δεν απειλούσαν τη ζωή του θύματος -τα εγχειρίδια είναι προφανές ότι χρησιμοποιούνταν για να ακρωτηριάσουν τα θύματά τους.

Μάλιστα, ορισμένα από τα εγχειρίδια έφεραν περισσότερα ίχνη αίματος, ενώ άλλα είχαν μόνο δέρμα ή μόνο μύες και κολλαγόνο, «γεγονός που υποδεικνύει ότι κάθε εργαλείο κοπής χρησιμοποιούνταν για διαφορετικό σκοπό, ανάλογα με το σχήμα τους».

Τα μακάβρια υπολείμματα είναι πιθανό να παρέμειναν πάνω στα μαχαίρια επειδή τα εργαλεία αυτά τοποθετήθηκαν επίτηδες σε κάποιο ειδικό σημείο χωρίς να καθαριστούν.

Τα ευρήματα δείχνουν εξάλλου να επιβεβαιώνουν προηγούμενες μελέτες, οι οποίες εξέταζαν τα ίχνη από μαχαίρι που εντοπίζονταν σε ανθρώπινα οστά της προκολομβιανής εποχής.

ΠΗΓΗ

Εντυπωσιακή οπτική απεικόνιση των νευρικών ινών αποκαλύπτει τη δομή του εγκεφαλικού δικτύου

Advertisement

Το «πλεκτό» του εγκεφάλου
Δίκτυο νευρικών ινών στο αριστερό ημισφαίριο του ανθρώπινου εγκεφάλου
Πιο απλοϊκό από ό,τι ίσως περιμέναμε, αλλά άκρως εντυπωσιακό είναι το δίκτυο των ανθρώπινων νευρικών ινών, σύμφωνα με νέα τρισδιάστατη απεικόνιση αμερικανών επιστημόνων.

Αν και μέχρι σήμερα επικρατούσε η πεποίθηση ότι οι νευρικές ίνες σχημάτιζαν ένα δαιδαλώδες πλέγμα παρόμοιο με περιπλεγμένα μακαρόνια, τα νέα πορτρέτα αποκαλύπτουν μια δομή από παράλληλες σειρές ινών, οι οποίες καλύπτονται από άλλες σειρές.

«Οι νευρικές ίνες σχηματίζουν ένα τρισδιάστατο δίκτυο το οποίο ακολουθεί μια ιδιαίτερα απλοϊκή ταξινόμηση» εξηγεί ο επικεφαλής της μελέτης και νευροεπιστήμονας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ και στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης, δρ Βαν Βεντίν

«Υπέρ-οργανωμένες» νευρικές ίνες

Με τη βοήθεια μιας εξελιγμένης μορφής μαγνητικής τομογραφίας που ανέπτυξε ο ίδιος (diffusion spectrum magnetic resonance imaging), ο δρ Βεντίν κατάφερε να εντοπίσει την κίνηση μορίων νερού κατά μήκος των διατομών εγκεφαλικών νευρικών ινών και να ανιχνεύσει έτσι τον προσανατολισμό της κάθε ίνας.

«Αυτό που προέκυψε ήταν εντυπωσιακό» εξηγεί ο δρ Βεντίν. «Είδαμε ότι οι ίνες έμοιαζαν σχεδόν παράλληλες μεταξύ τους, παραπέμποντας στα δόντια μιας τσατσάρας».
Ενδείξεις από προηγούμενες μελέτες σε ζώα, έκαναν λόγο για την πιθανότητα ύπαρξης μιας τέτοιας διάταξης των ινών. Οι ερευνητές άλλωστε γνώριζαν ότι τα νευρικά κύτταρα στη σπονδυλική στήλη και στο εγκεφαλικό στέλεχος ακολουθούσαν μια πολύ καλά ταξινομημένη δομή από παράλληλες και κάθετες σειρές.

Ωστόσο, κατά τον δρα Βεντίν, η απεικόνιση υψηλής ανάλυσης του ανθρώπινου εγκεφάλου ήταν ιδιαίτερα δύσκολη διαδικασία, καθώς οι ασθενείς, όταν παραμένουν στον μαγνητικό τομογράφο για περισσότερο από 45 λεπτά, αρχίζουν να αισθάνονται άβολα.

Το πείραμα

Οι αμερικανοί επιστήμονες προχώρησαν στη σάρωση εγκεφάλων που ανήκαν σε τέσσερα διαφορετικά είδη πρωτευόντων – τα δείγματα συνελέγησαν μετά θάνατον. Κάτι τέτοιο τους επέτρεψε να μελετήσουν τους εγκεφάλους των ζώων επί 48 ώρες. Παράλληλα, με τη βοήθεια του νέου τομογράφου υψηλής ανάλυσης 3T Connectom Scanner του Προγράμματος NIH Blueprint Human Connectome, πραγματοποίησαν σάρωση του εγκεφάλου ζώντων ανθρώπων. Με χρήση ειδικού λογισμικού κατάφεραν να συνθέσουν τρισδιάστατες εικόνες των νευρικών «μονοπατιών» του εγκεφάλου.

«Μελετώντας διαφορετικά είδη, είδαμε ότι εμφάνιζαν παρόμοια εγκεφαλική δομή» λέει ο δρ Βεντίν. «Ξεκινώντας από πρωτεύοντα με μικρούς εγκεφάλους και καταλήγοντας σε πρωτεύοντα με μεγάλους εγκεφάλους, οι κανόνες ήταν ίδιοι: η μόνη διαφορά είναι ότι στην περίπτωση των μεγαλύτερων εγκεφάλων οι σειρές των νευρικών ινών ήταν περισσότερες» καταλήγει ο ειδικός.

Τα εντυπωσιακά ευρήματα παρουσιάζονται στην επιθεώρηση «Science».

ΠΗΓΗ

Ευρώπη: Ένας φιλικός ή ακόμα ένας αφιλόξενος κόσμος για την ζωή;

Advertisement

Η Ευρώπη είναι ο 2ος δορυφόρος σε απόσταση από τον Δία (671.079 Km),  κι ένα από τα τέσσερα φεγγάρια του Γαλιλαίου. Ένα παγωμένο και φαινομενικά ήρεμο φεγγάρι με μια λεία επιφάνεια, που κάτω από τον παγωμένο φλοιό του υπάρχουν ωκεανοί νερού που θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν ζωή. Επίσης, το φεγγάρι αυτό σε λαμπρότητα είναι ο 3ος δορυφόρος του Δία με πυκνότητα 3.8gr/cm3, ενώ η περίοδος περιφοράς του είναι 3 ημέρες και 13 ώρες. Έχει διάμετρο 2.600 χιλιόμετρα και γι αυτό είναι λίγο μικρότερη από τη Σελήνη.europa-moon

Η έντονη ακτινοβολία που επικρατεί πάνω της (από το μαγνητικό πεδίο του Δία) θα σκότωνε έναν άνθρωπο σε 10 λεπτά, αν βέβαια δεν είχε πεθάνει νωρίτερα από ασφυξία, καθώς η ατμόσφαιρα είναι σχεδόν ανύπαρκτη ή δεν είχε παγώσει από τις θερμοκρασίες που φτάνουν τους -150 βαθμούς Κελσίου, ή δεν είχε πέσει σε κάποιο βάραθρο βάθους εκατοντάδων μέτρων στον πάγο. Σ’ αυτό το αφιλόξενο μέρος πρόκειται να πάει στην επόμενη δεκαετία μια αποστολή της NASA, που το κόστος της θα ξεπεράσει τα 4 δισεκατομμύρια δολάρια.
Αν και εχθρική προς τον άνθρωπο και τις ανώτερες μορφές ζωής που αναπτύχθηκαν στη Γη, η Ευρώπη είναι παραδόξως ένα από τα λίγα σημεία στο ηλιακό μας σύστημα που ενδέχεται να έχει αναπτυχθεί κάποια μορφή ζωής. Κάτω από την επικίνδυνη επιφάνειά της βρίσκεται ένας τεράστιος ωκεανός, μια θερμή θάλασσα που καλύπτει ολόκληρη τη σφαίρα του δορυφόρου και ενδεχομένως να έχει περισσότερο νερό απ’ ό,τι όλοι οι ωκεανοί της Γης μαζί. Η ύπαρξη νερού και μάλιστα νερού σε υγρή μορφή συνοδεύεται πάντα από τη πιθανότητα εμφάνισης ζωής.
Η φαινομενικά ζοφερή παγωμένη επιφάνεια της Ευρώπης στην πραγματικότητα είναι από τα πιο δραστήρια τοπία στο ηλιακό σύστημα, μαζί με τον Εγκέλαδο και τον Τρίτωνα. Μπορεί δε να περιέχει κατάλληλο οικοσύστημα βαθειά κάτω από τους πάγους για κάποιους άγνωστους σε μας ζωντανούς οργανισμούς.
Europa 
Η Ευρώπη καλύπτεται από ένα παγωμένο φλοιό με ‘ρωγμές’, που μοιάζουν με τις ρωγμές του πάγου που επιπλέει στην Αρκτική ή με το σπασμένο τσόφλι ενός αυγού. Ο βραχώδης πυρήνας της, ωστόσο, θερμαίνεται εξ αιτίας της παλιρροϊκής θέρμανσης, εξαιτίας της μεταβαλλόμενης βαρυτικής έλξης από τον Δία, που προκύπτει από την ελαφρώς ελλειπτική τροχιά της Ευρώπης. Αυτή δημιουργεί ίσως αρκετή θερμότητα για να διατηρηθεί ένας υγρός υδάτινος ωκεανός κάτω από την κατεψυγμένη επιφάνεια της.
Εάν αυτός ο ωκεανός φτάνει βαθειά κάτω κοντά στον πυρήνα του φεγγαριού, τότε οι υδροθερμικές αναβλύσεις (γκέιζερ) στο σκοτεινό βυθό της θάλασσας θα μπορούσαν να προσφέρουν θρεπτικά συστατικά που θα μπορούσαν να στηρίξουν μικροοργανισμούς, και ίσως ακόμη και μεγάλους οργανισμούς στο μέγεθος μιας γαρίδας.
Από γεωλογικής άποψης είναι πολύ παράξενο σώμα γιατί έχει χιλιάδες ρωγμές πάνω στον πάγο, διαφόρων σχημάτων και προσανατολισμών. Αν αποδειχτεί ότι ο πάγος είναι λεπτός και πορώδης, όπως ο πάγος της γήινης Αρκτικής, τότε μια «σούπα» πλούσια σε οργανικές χημικές ενώσεις και οξυγόνο από την «δαρμένη» από ακτινοβολία επιφάνεια μπορεί να έχει διεισδύσει στο εσωτερικό, στον ωκεανό που υπάρχει από κάτω, εμπλουτίζοντάς τον με τα απαραίτητα συστατικά στοιχεία της ζωής. Αν όμως το παγοκάλυμμα είναι παχύ (οι περισσότεροι επιστήμονες εκτιμούν ότι πρέπει να είναι τουλάχιστον 15 χιλιόμετρα) τότε υπάρχει πολύ μικρή πιθανότητα για επαφή της παγωμένης επιφάνειας με τη θάλασσα από κάτω και ανάλογα μικρές πιθανότητες για εμφάνιση ζωής. Ο πάγος δηλαδή μπορεί να είναι είτε ένα προστατευτικό κάλυμμα, είτε ένα αδιαπέραστο καπάκι. Στην περίπτωση μεγάλου πάχους η μόνη άλλη δυνατότητα για εμφάνιση ζωής είναι αν υπάρχουν υποθαλάσσια ενεργά ηφαίστεια που να προσφέρουν τις απαραίτητες ουσίες, αλλά και την απαραίτητη ενέργεια για βιολογική εξέλιξη της χημικής «σούπας».
Η αποστολή της NASA στην Ευρώπη γύρω στο 2020 επιλέχθηκε αντί για μια δεύτερη αποστολή προς τον Τιτάνα, το μεγάλο δορυφόρο του Κρόνου. Θα είναι μια αποστολή χωρίς άμεση επαφή με το υπό εξέταση αντικείμενο, καθώς απορρίφθηκε για οικονομικούς λόγους η πρόταση η μελλοντική διαστημοσυσκευή να φέρει και μια άκατο που θα κατέβει στην επιφάνεια της Ευρώπης για να πραγματοποιήσει γεώτρηση, ώστε να προσδιοριστεί καλύτερα το πάχος της παγωμένης κρούστας που περιβάλλει τον δορυφόρο του Δία. Ενδεχομένως δε θα μπορούσε μια τέτοια άκατος να πάρει δείγματα από νερό τα οποία θα εξέταζε για τυχόν ενδείξεων ζωής. Τελικά, η διαστημοσυσκευή που θα σταλεί στην Ευρώπη θα επιχειρήσει την πιο σύνθετη και ενδελεχή εξέταση ενός ουράνιου σώματος αλλά από τροχιά. Θα χρειαστεί μάλιστα έξι χρόνια για να φτάσει εκεί πάνω στην Ευρώπη και με βάση τις προδιαγραφές της θα θεωρηθεί πετυχημένη αν αντέξει τρεις μήνες σε τροχιά προτού πάθει κάποια σημαντική βλάβη και βγει εκτός λειτουργίας. Το βασικό πρόβλημα είναι το ισχυρό ρεύμα φορτισμένων σωματιδίων που δημιουργεί το μαγνητικό και βαρυτικό πεδίο του γιγάντιου αέριου πλανήτη, για την αντιμετώπιση του οποίου η διαστημοσυσκευή θα φέρει ειδική θωράκιση στα πιο ευαίσθητα σημεία της.Europa_life
Ευρώπη: Ένα φιλικό προς τη ζωή περιβάλλον;

Με βάση την μέχρι τώρα επιστημονική γνώση ο κόκκινος πλανήτης Άρης συγκέντρωνε τις περισσότερες πιθανότητες να έχει εμφανίσει κάποια στιγμή εξωγήινη ζωή. Όμως τώρα οι πολλές αποστολές που έγιναν προς αυτόν, με διαστημοσυσκευές σε τροχιά γύρω του, αλλά και αυτοκινούμενα εξερευνητικά συστήματα στην επιφάνειά του, δεν έδωσαν κάτι συγκεκριμένο για την εμφάνιση ζωής στο παρελθόν, πολύ περισσότερο για την ύπαρξη κάποιων μικροβίων σήμερα. Ούτε εντοπίστηκε πουθενά στον Άρη φανερό νερό σε υγρή μορφή. Γι αυτό και το επιστημονικό ενδιαφέρον φυσικό στράφηκε και προς την Ευρώπη, έναν κόσμο που στην κυριολεξία κολυμπάει στο νερό. 

europahaseno

Ένα μοντέλο του εσωτερικού της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένου κι ενός παγκόσμιου ωκεανού. Εάν υπήρχε κάτω από το παγωμένο κέλυφος της Ευρώπης ένας ωκεανός βάθους 100 χλμ,  θα ήταν 10-πλασιου βάθους από οποιονδήποτε ωκεανό στη Γη, ενώ θα περιείχε διπλάσια ποσότητα νερού από όσο οι ωκεανοί και τα ποτάμια της Γης.
Η διαστημοσυσκευή που θα κάνει παρατηρήσεις στην Ευρώπη θα έχει βάρος 4,5 τόνους και θα μπει σε τροχιά περίπου 100 χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια. Το ισχυρό του ραντάρ θα «δει» βαθιά μέσα στον πάγο, φτάνοντας ενδεχομένως μέχρι το υγρό νερό, ενώ άλλα όργανα θα κάνουν λεπτομερή χαρτογράφηση της επιφάνειας που μοιάζει με θρυμματισμένο τσόφλι αυγού, θα αναλύσουν την εξαιρετικά αραιή ατμόσφαιρα και θα μετρήσουν την ακτινοβολία που στέλνει ο Δίας.

ΠΗΓΗ

Αρχαίοι – Εξωγήινοι & Τεχνολογία (ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ)

Advertisement

Δείτε το Ντοκιμαντέρ:

Πληθαίνουν οι ενδείξεις για την πρόκληση σεισμών από γεωτρήσεις «ρωγμάτωσης»

Advertisement

Ύποπτες δονήσεις στο Οχάιο

H υδραυλική ρωγμάτωση εφαρμόζεται για την εξαγωγή υδρογονανθάκων που βρίσκονται παγιδευμένοι μέσα σε σχιστολιθικά πετρώματα -εικόνα αρχείου (Φωτογραφία: Associated Press) H υδραυλική ρωγμάτωση εφαρμόζεται για την εξαγωγή υδρογονανθάκων που βρίσκονται παγιδευμένοι μέσα σε σχιστολιθικά πετρώματα -εικόνα αρχείου (Φωτογραφία: Associated Press)Associated Press

Κολούμπους, Οχάιο Κλειστή παραμένει μια γεώτρηση στο Οχάιο όπου εφαρμόζεται η αμφιλεγόμενη τεχνική της ρωγμάτωσης για την εξαγωγή πετρελαίου, έπειτα από μια σειρά ύποπτων μικροσεισμών που ανησύχησαν τους ειδικούς και την τοπική κυβέρνηση.

Το περιστατικό έρχεται λιγότερο από ένα χρόνο μετά την απόφαση της πολιτείας του Άρκανσο να επιβάλλει μορατόριουμ σε αυτού του είδους τις γεωτρήσεις, οι οποίες έχουν επίσης ενοχοποιηθεί για μικροσεισμούς στην πολιτεία της Οκλαχόμα αλλά και στη Βρετανία.

Μέχρι σήμερα πάντως δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι οι δονήσεις προκλήθηκαν όντως από τις δραστηριότητες της πετρελαϊκής βιομηχανίας.

«Λιπαντικό» στα πετρώματα

Στην τεχνική της υδραυλικής ρωγμάτωσης, τεράστιες ποσότητες νερού, χημικών και άμμου διοχετεύονται υπό πίεση μέσα σε σχιστολιθικά πετρώματα, τα οποία θρυματτίζονται απότομα και απελευθερώνουν το πετρέλαιο ή το φυσικό αέριο που περιέχουν στο εσωτερικό τους.

Η γεώτρηση που φαίνεται να σχετίζεται με τους σεισμούς στο Γιάνγκστοουν του Οχάιο δεν χρησιμοποιείται για την άντληση πετρελαίου, αλλά για τη μόνιμη αποθήκευση των μεγάλων ποσοτήτων νερού που προκύπτουν από διαφορετική γεώτρηση ρωγμάτωσης.

Το βαθύ φρεάτιο της εταιρείας D&L Energy έκλεισε έπειτα από έναν σεισμό έντασης 2,7 βαθμών στις 24 Δεκεμβρίου, ωστόσο η απαγόρευση επεκτάθηκε σε ακτίνα οκτώ χιλιομέτρων έπειτα από νέο σεισμό των 4.0 βαθμών στις 31 Δεκεμβρίου.

«Η εστία των σεισμών βρισκόταν κοντά στον πυθμένα του φρέατος, οπότε είναι απίθανο να πρόκειται για σύμπτωση» δήλωσε στο Reuters ο γεωλόγος Τζον Άρμπρουστερ του Πανεπιστημίου Columbia, το οποίο κατέγραψε τις ύποπτες δονήσεις.

Την ίδια άποψη έχει ο Λάρι Μπράουν του Πανεπιστημίου Cornell, σύμφωνα με τον οποίο το νερό που αποθηκεύεται στα φρεάτια «δρα σαν λιπαντικό στη διαδιασία του σεισμού» μειώνοντας την τριβή στις σχισμές και τα ρήγματα του υπεδάφους.

Οι σεισμοί μικρής έντασης φαίνεται ότι έχουν αυξηθεί κατά δέκα φορές σε περιοχές όπου λειτουργούν γεωτρήσεις ρωγμάτωσης, όπως στο Άρκανσο, την Οκλαχόμα και την Πενσιλβάνια.

Ωστόσο αρκετοί επιστήμονες δηλώνουν ότι δεν έχουν ακόμα πειστεί πως υπάρχει αιτιολογική σχέση:

«Ο ισχυρός συσχετισμός στο χώρο και τον χρόνο […]υποδεικνύει ότι υπάρχει πιθανότητα οι σεισμοί αυτοί να προκλήθηκαν από την υδραυλική ρωγμάτωση» έγραφαν σε περυσινή τους έκθεση ειδικοί της γεωλογικής υπηρεσίας της Οκλαχόμα.

»Παρόλα αυτά, οι αβεβαιότητες στα δεδομένα μάς εμποδίζουμε να καταλήξουμε σε συμπέρασμα με υψηλό βαθμό βεβαιότητας» επισήμαναν.

ΠΗΓΗ

Η «εξωγήινη επίθεση» πλησιάζει!

Advertisement

Τις τελευταίες εβδομάδες κυκλοφορεί ευρέως στο Διαδίκτυο η είδηση «περί επίθεσης που θα δεχτεί η Γη από τρία εχθρικά εξωγήινα σκάφη, στις 27 Νοεμβρίου 2011».

Η «εξωγήινη επίθεση» πλησιάζει!
Όλα ξεκίνησαν τον Ιανουάριο του 2011, όταν η διαδικτυακή έκδοση της ρωσικής εφημερίδας «Pravda» δημοσίευσε πληροφορίες για «τρία γιγάντια UFO που θα επιτεθούν στη Γη το 2012». 
Όπως ανέφερε το ρεπορτάζ έχουν ήδη εντοπιστεί και κατευθύνονται προς στη Γη τρία γιγάντια διαστημόπλοια τα οποία έχουν άκρως εχθρικές διαθέσεις. Η ημερομηνία που αναμενόταν να φτάσουν στον πλανήτη μας ήταν η 21 Δεκεμβρίου 2012!
Το άρθρο παρουσίαζε μία «απόρρητη ανακοίνωση» που διέρρευσε από το πρόγραμμα SETI, σύμφωνα με την οποία «τρία τεράστια UFO πλησιάζουν την Γη. Η NASA μέσω του προγράμματος HAARP τα εντοπίζει εγκαίρως ενώ λίγο αργότερα γίνονται πλήρως ορατά και από τα τηλεσκόπια. Το μεγαλύτερο από αυτά, έχει πλάτος 240 χιλιόμετρα»!
Όπως αναφερόταν στο δημοσίευμα «αμέσως οι ερευνητές του SETI, προχωρούν σε δημόσια ανακοίνωση στην οποία παραδέχονται ότι τα αντικείμενα δεν είναι παρά εξωγήινα διαστημόπλοια. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει ενημερωθεί. Τα UFO θα φτάσουν στη Γη, τον Δεκέμβριο του 2012».
«Η ημερομηνία της επαφής με τους εξωγήινους», σημείωνε η ρωσική εφημερίδα, «φέρνει σκέψεις σχετικά με το ημερολόγιο των Μάγια, το οποίο λήγει στις 21 Δεκεμβρίου του 2012. Είναι απλά μια σύμπτωση;», αναρωτιόταν!
Αν και αρχικά η ημερομηνία της «επερχόμενης εξωγήινης επίθεσης» είχε οριστεί για τις 21/12/2012 – και είχε συνδυαστεί με τις προφητείες για το τέλος του κόσμου- τις τελευταίες εβδομάδες γίνεται λόγος για την 27η Νοεμβρίου 2011!

ΠΗΓΗ

ΕΞΩΓΗΙΝΕΣ ΒΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΝΤΑΡΤΙΚΗ;

Advertisement

Μια φωτογραφία κατασκοπευτικού δορυφόρου που διέρρευσε από τα αρχεία των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, αποκάλυψε μία παράξενη κατασκευή τριών χιλιομέτρων, κάτω από τον πάγο της ανατολικής Ανταρκτικής.

Η φωτογραφία διέρρευσε με τη συμβολή ενός μυστικού ομοσπονδιακού πράκτορα, ο οποίος εισχώρησε στο Πεντάγωνο στη διάρκεια ενός απόρρητου ελέγχου. Η μυστική κατασκευή πιθανολογείται ότι είναι μια παλιά Ναζιστική βάση, όμως εκφράστηκαν και άλλες απόψεις.

Όπως δήλωσε για το θέμα ένας εκπρόσωπος του Nicole Fontaine, του Γάλλου προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου: ”Αν πρόκειται για στρατιωτική κατασκευή των ΗΠΑ εκεί κάτω, παραβιάζεται η διεθνή Ανταρκτική Συνθήκη. Αν όχι, τότε υπάρχει κάτι που έχει ηλικία τουλάχιστον 10.000 ετών και το έχει καλύψει ο πάγος. Περιμένουμε εξηγήσεις από το Πεντάγωνο.”

Η βάση στην ανατολική Ανταρκτική έχει προκαλέσει αναστάτωση και προβληματισμό μέχρι και στο αμερικανικό Κογκρέσο, που ζητάει από το Πεντάγωνο να αποκαλύψει κάθε μυστική πληροφορία, που πιθανόν να υπάρχει. Ωστόσο, η κυβέρνηση των ΗΠΑ αρνήθηκε να σχολιάσει την ανακάλυψη και δήλωσε, μέσω εκπροσώπου της, πως δεν θα δώσει στη δημοσιότητα πρόσφατες φωτογραφίες της περιοχής για λόγους ασφαλείας. Να σημειωθεί ότι γενικά οι δορυφορικές φωτογραφίες της Ανταρκτικής παρέμεναν μυστικές από τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ όλα αυτά τα χρόνια. Ο πρώτος που αποκάλυψε ορισμένες φωτογραφίες της περιοχής από κατασκοπευτικούς δορυφόρους ήταν ο Μπιλ Κλίντον και αυτό το έκανε για να βοηθήσει τους επιστήμονες να υπολογίσουν τις επιδράσεις της τρύπας του όζοντος και της παγκόσμιας θέρμανσης πάνω από τους πόλους.

Εκτός από τη συγκεκριμένη φωτογραφία που μυστηριωδώς δεν εμφανίστηκε ποτέ στο διαδίκτυο, είχαμε και άλλες αποκαλύψεις από την περιοχή, αυτή τη φορά από τις αεροφωτογραφίες του Google Earth. Δύο ακόμα μυστήριες τεράστιες οπές που θα μπορούσαν να είναι υπόγειες βάσεις ufo φιγουράρουν στους χάρτες του, οι οποίες δύσκολα χαρακτηρίζονται φυσικοί σχηματισμοί, αφού είναι πανομοιότυπες, σε κοντινή απόσταση και κοιτούν προς την ίδια κατεύθυνση! Δείτε τις παρακάτω φωτογραφίες και θα καταλάβετε…

ΠΗΓΗ

Ανακαλυψαν αστρο που κανονικα δεν θα επρεπε να υπαρχει

Advertisement

Ευρωπαίοι αστρονόμοι ανακάλυψαν άστρο που θεωρητικά δεν θα έπρεπε να υπάρχει καθώς αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από υδρογόνο και ήλιο και σε ασήμαντες μόνο ποσότητες άλλα βαρύτερα χημικά στοιχεία και μέταλλα. Το πολύ αχνό άστρο ανακαλύφθηκε στον αστερισμό του Λέοντα και η ύπαρξη του ανακοινώθηκε στο περιοδικό Nature, από την Ελιζαμπέτα Καφό του Αστεροσκοπείου του Παρισιού και του Κέντρου αστρονομίας του πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης.  Το επίτευγμα της επιστημονικής ομάδας που έγινε με τη χρήση του Πολύ Μεγάλου Τηλεσκοπίου (Very Large Telescope) του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου στην Χιλή, αποκάλυψε ότι σύμφωνα με τις έως τώρα μετρήσεις, διαθέτει την μικρότερη ποσότητα χημικών στοιχείων βαρύτερων από το ήλιο (δηλαδή μετάλλων) από οποιοδήποτε άλλο άστρο έχει μελετηθεί μέχρι σήμερα. Η αναλογία μετάλλων στο εσωτερικό του είναι τουλάχιστον 20.000 φορές μικρότερη σε σχέση με αυτήν του ήλιου μας.

H έκπληξη των επιστημόνων ήταν μεγάλη αφού σύμφωνα με την ισχύουσα θεωρία, άστρα με τόσο μικρή μάζα και τόσα λίγα μέταλλα, δεν θα έπρεπε καν να υπάρχουν αφού τα νέφη υλικών από όπου θα σχηματίζονταν, θεωρείται ότι εξαρχής ποτέ δεν θα μπορούσαν να συμπυκνωθούν και να δημιουργήσουν ένα άστρο.

Επιπλέον το συγκεκριμένο άστρο μοιάζει να κρύβει κι άλλα μυστήρια στη σύσταση του. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η μάζα της πρωταρχικής ύλης αποτελείτο κατά 75% από υδρογόνο, 25% ήλιο και ελάχιστο λίθιο. Λόγο της επίδρασης των περιοδικών εκρήξεων των σούπερ νόβα όσο παλιότερο είναι ένα άστρο τόσο φτωχότερο σε μέταλλα είναι, αλλά είναι σχετικά πλούσιο σε λίθιο.  Το συγκεκριμένο υπολογίζεται να έχει ηλικία μεγαλύτερη από 13 δισεκατομμύρια χρόνια, αλλά για κάποιο άγνωστο ακόμα λόγο δεν έχει σχεδόν καθόλου λίθιο.

ΠΗΓΗ

Υπηρχε και δευτερη Σεληνη

Advertisement

Λονδίνο

Μια νέα και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα θεωρία για τη διαστημική μας γειτονιά ανέπτυξαν ερευνητές στην Ελβετία. Όπως υποστηρίζουν, κάποτε η Γη διέθετε όχι έναν αλλά δύο δορυφόρους – τη Σελήνη και έναν μικρότερο. Κάποια στιγμή η «μικρή» Σελήνη προσέκρουσε στη μεγαλύτερη «αδελφή» της δημιουργώντας τον φυσικό μας δορυφόρο όπως τον γνωρίζουμε σήμερα.

Κάποτε η Γη είχε δύο δορυφόρους που «συγχωνεύτηκαν»
Υπήρχε και δεύτερη Σελήνη
Σύμφωνα με μια νέα επιστημονική θεωρία η Γη διέθετε κάποτε δύο φεγγάρια
 

Σιγά και «μαλακά»

Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Βέρνης αναφέρουν  ότι αυτός ο μικρότερος δορυφόρος έπεσε επάνω στη Σελήνη σιγά και «μαλακά» και έτσι δεν προκάλεσε κάποιο κατακλυσμιαίο κοσμικό γεγονός, όπως για παράδειγμα τη μεταβολή της τροχιάς της. Εκτιμούν για την ακρίβεια ότι ο μικρός δορυφόρος συγκρούστηκε με τη Σελήνη με χαμηλή ταχύτητα (2,4 χλμ/δευτερόλεπτο). Το πιθανότερο είναι ότι η πρόσκρουση είχε ως αποτέλεσμα  να μεταβληθεί η σύνθεση του φλοιού της Σελήνης.

Η εξήγηση της «διχοτόμησης»

Η νέα θεωρία έρχεται να δώσει απάντηση σε  ένα ζήτημα  που απασχολεί εδώ και χρόνια την επιστημονική κοινότητα. Η  ορατή πλευρά της Σελήνης είναι επίπεδη και γεμάτη κρατήρες ενώ η αθέατη διαθέτει ορεινούς όγκους ορισμένοι εκ των οποίων έχουν ύψος τριών χιλιομέτρων. Κατά  καιρούς είχαν αναπτυχθεί διάφορες θεωρίες που όλες έκαναν λόγο για σύνθετες  γεωλογικές διεργασίες οι οποίες «διχοτόμησαν» γεωλογικά την Σελήνη. Η νέα θεωρία του δεύτερου δορυφόρου της Γης που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Nature» δίνει νέα τροπή στην υπόθεση.

ΠΗΓΗ

ΤΑ ΑΓΡΟΓΛΥΦΙΚΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ…

Advertisement

Νέα αγρογλυφικά συνέχισαν να εμφανίζονται τέλη Μαίου με αρχές Ιουνίου του 2011 σε Ιταλία, Ρωσία, και Ηνωμένο Βασίλειο.
Συγκεκριμένα, μετά την τελευταία μας αναφορά, αγρογλυφικά εμφανίστηκαν στην Padova της Ιταλίας στις 25 Μαΐου, στο Wiltshire του Ηνωμένου Βασιλείου κοντά στο Avebury στις 28 Μαΐου, στο Novo Aleksandrowsk βορειοδυτικά της Ρωσίας στις 30η Μαΐου και στο Hackpen Hill του Wroughton στο Ηνωμένο Βασιλείο στις 30 Μαΐου. Επανεμφανίσεις μετά από μερικές ημέρες, είχαμε στη Padova στις 31 Μαΐου και στο Wiltshire του Ηνωμένου Βασιλείου την 1η Ιουνίου κοντά σε ανεμόμυλο του Wilton.
Η ομάδα του UFO & ALIENS TRUTH (Greek community), θα συνεχίσει να σας ενημερώνει ανελλιπώς, για νεότερες εμφανίσεις αυτής της ξαφνικής έξαρσης αγρογλυφικών…

Crop circle Padova Italy, 25 May 2011.
Crop Circle Avebury in Wiltshire UK, 28 May 2011.
Crop Circle Novo Aleksandrovsk Russia, 30 May 2011.

Crop Circle Hackpen Hill Wroughton UK, 30 May 2011.

Crop circle Padova Italy, 31 May 2011.

Crop circle Wilton Windmill in Wiltshire UK, 1 June 2011.

ΠΗΓΗ

Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΕΙΣΜΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΕΙΣ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΙΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ

Advertisement

 Ο Βόσνιος επιστήμονας Dr. Mensur Omerbashich-PhD σύμφωνα με την θεωρία του, υποστηρίζει πως οι αστρονομικές ευθυγραμμίσεις συμβάλουν άμεσα στην ανάπτυξη σεισμικής δραστηριότητας στον πλανήτη μας.

Στην ιστοσελίδα του μάλιστα έχει βάλει και αντίστροφο μετρητή που δείχνει πόσες μέρες ακόμα θα είμαστε (90μέρες) στην ζώνη υψηλού κινδύνου για πιθανή πρόκληση σεισμού μεγέθους +8 βαθμών!!!

Παρακολουθώντας τον κομήτη Ελενιν από το  2007, είδε πως αυτός ευθύνεται άμεσα στην πρόκληση σεισμών μεγέθους άνω των 6 βαθμών.  Κάθε φορά που υπήρχε ευθυγράμμιση γινόταν κάποιος σεισμός, όσο πιο κοντά περνούσε απ’τον πλανήτη μας τόσο μεγαλύτερος ήταν ο σεισμός.
Για να διαβάσετε ολόκληρη την έρευνα του και να δείτε σε διάγραμμα τις περασμένες ευθυγραμμίσεις κάντε κλίκ ΕΔΩ (pdf)

Το παρελθόν του επιστήμονα είναι πλούσιο από ανώτατους εκπαιδευτικούς τίτλους και ανακαλύψεις που τον καταξιώνουν. Ενώ ενδιαφέρον έχει να διαβάσετε την περιπέτεια του εκεί που γράφει PUBLIC NOTICE.

Το αινιγμα του πρωτονιου: ενα προβλημα στην καρδια του ατομου

Advertisement

Νομίζαμε ότι είχαμε κατανοήσει τα πρωτόνια, τούτα όμως τα θεμέλια των πυρήνων μπορεί να αναστατώσουν τις θεωρίες της σωματιδιακής φυσικής
Στα 1029 χρόνια ζωής ενός πρωτονίου, τα 10 χρόνια είναι απλώς μια απειροελάχιστη στιγμή. Αυτά τα απίστευτα σταθερά σωματίδια, τα θεμέλια του πυρήνα, δεν είναι επιρρεπείς στην παρακμή και την διάσπαση όπως κάποια άλλα υποατομικά σωματίδια τους. Σύμφωνα με τις τρέχουσες εκτιμήσεις μας, ένα πρωτόνιο θα επιβιώσει για περισσότερο από 1029 χρόνια – πάνω από ένα δισεκατομμύριο του δισεκατομμυρίου φορές την ηλικία

του σύμπαντος.

Δέκα χρόνια όμως πέρασαν για να αποδείξει ο Randolph Pohl και οι συνεργάτες του ότι το πρωτόνιο δεν είναι ό,τι φαίνεται. Τα αποτελέσματα των πειραμάτων τους στο Ινστιτούτο Paul Scherrer (PSI) της Ελβετίας, δημοσιεύθηκαν τον Ιούλιο του 2010. Το πρωτόνιο δεν έγινε ξαφνικά λιγότερο σταθερό. Αλλά ήταν αρκετά μικρότερο από αυτό που θεωρητικά έδειξαν τα προηγούμενα πειράματα.
Στον υπερακριβή κόσμο της υποατομικής φυσικής, αυτό ήταν δυναμίτης. Ακολούθησε λοιπόν μια καταιγίδα αγωγών και αντεκλήσεων μεταξύ των φυσικών. Αλλά ενώ τώρα τελειώνουν οι απλούστερες εξηγήσεις, φαίνεται ότι η μυστηριώδης συρρίκνωση του πρωτονίου έχει ανοίξει μια ‘τρύπα’ στην κατανόηση μας για την λειτουργία των ατόμων.
Τα κατορθώματα των πρωτονίων, όπως και όλων των φορτισμένων σωματιδίων, εξηγούνται από την κβαντική ηλεκτροδυναμική, ή QED. Μία πτυχή που περιγράφει αυτή η θεωρία είναι πώς μεταδίδεται η ηλεκτρομαγνητική δύναμη, με τη βοήθεια των φωτονίων (διαδότες της ηλεκτρομαγνητικής δύναμης), με αποτέλεσμα να αναγκάζει τα αρνητικά φορτισμένα ηλεκτρόνια σε τροχιά γύρω από τα θετικά φορτισμένα πρωτόνια. Με αυτό τον τρόπο καθιστά δυνατή την ύπαρξη των ατόμων. Βαθύτερα μέσα στον πυρήνα βρίσκεται το βασίλειο της κβαντικής χρωμοδυναμικής ή QCD, που περιγράφει πώς τα πρωτόνια και τα παρόμοια σωματίδια αποτελούνται από μικρότερα σωματίδια – τα κουάρκ – καθώς και γκλουόνια, που συνδέουν αυτά τα κουάρκ μαζί. Μαζί, οι δύο θεωρίες QED και QCD είναι οι δύο πυλώνες του Καθιερωμένου Μοντέλου της Σωματιδιακής Φυσικής.
Η εσωτερική ζωή των πρωτονίων είναι γνωστό ότι είναι σκοτεινή και αδιαπέραστη. Προς τα έξω, όμως, όλοι φαίνεται όμορφα και φωτεινά. Πάρτε για παράδειγμα την ακτίνα του πρωτονίου, της οποίας η αποδεκτή τιμή έχει κανονιστεί χρησιμοποιώντας δύο διαφορετικά είδη μετρήσεων. Με το πρώτο, η άμεση προσέγγιση είναι να πυροβολούν ηλεκτρόνια στη κατεύθυνση των πρωτονίων. Μετρώντας σε ποιο σημείο αυτά τα ηλεκτρόνια ξεκινούν την προς τα πίσω αναπήδηση τους, μπορούμε έτσι να πάρουμε μια ιδέα που τα ηλεκτρόνια συναντούν την ασαφή μπάλα του φορτίου των πρωτονίων.
Σκανταλιές των μιονίων
Η δεύτερη προσέγγιση περιλαμβάνει τη μέτρηση των ενεργειακών επιπέδων της τροχιάς των ηλεκτρονίων που περιβάλλουν το κεντρικό πρωτόνιο στο άτομο του υδρογόνου. Τα επίπεδα ενέργειας μπορούν να ενταχθούν στους υπολογισμούς της QED για να καθορίσουμε το μέγεθος της σφαίρας του φορτίου του πρωτονίου ώστε να συγκρατεί το ηλεκτρόνιο σε αυτές τις τροχιές.
Τα αποτελέσματα αυτών των δύο προσεγγίσεων βρίσκεται σε καλή συμφωνία. Κατά μέσο όρο δίνουν στο πρωτόνιο μια ακτίνα 0,877 femtometres (1 femtometre=10−15 m), ή κάτω από to ένα τρισεκατομμυριοστό του χιλιοστού.
Έτσι όλα πήγαιναν καλά, μέχρι που ο Randolph Pohl και οι συνάδελφοί ανέλαβαν να υπολογίσουν ξανά την ακτίνα του πρωτονίου με μια τρίτη, δήθεν ακριβέστερη μέθοδο,  στα τέλη του ΄90. Δημιούργησαν λοιπόν άτομα παρόμοια με του υδρογόνου, αλλά, στα οποία τα ηλεκτρόνια αντικαταστάθηκαν από μιόνια. Τα σωματίδια αυτά έχουν το ίδιο αρνητικό φορτίο με τα ηλεκτρόνια, αλλά είναι περίπου 200 φορές πιο βαριά. Αυτό σημαίνει ότι στρέφονται 200 φορές πιο κοντά στον πυρήνα από τα ηλεκτρόνια (σύμφωνα με τον τύπο της κεντρομόλου δύναμης), δίνοντάς τους μια πιο ‘προσωπική’ αίσθηση για το πόσο μεγάλο είναι το πρωτόνιο.
Η μέτρηση της τροχιακής  ενέργειας του μιονίου σήμαινε να μαντέψουν πρώτα το χάσμα μεταξύ των δύο ενεργειακών επιπέδων που τους ενδιέφερε, έτσι ώστε ένα λέιζερ να μπορούσε να συντονιστεί κατάλληλα στη σωστή συχνότητα, για να διώξει ένα μιόνιο από το ένα επίπεδο στο άλλο. Η ομάδα το κατάφερε αντιστρέφοντας τις εξισώσεις της QED και τις σύνδεσε με την αποδεκτή τιμή για την ακτίνα του πρωτονίου, έτσι ώστε να δοθεί ένα σημείο εκκίνησης κατ’ εκτίμηση.
Στις πρώτες δύο προσπάθειες εκτέλεσης του πειράματος, το 2003 και το 2007, η προσέγγιση αυτή δεν λειτούργησε: τα μιόνια δεν αποκρίθηκαν. Και φτάσαμε το 2009, όταν η ομάδα είχε ένα νέο λέιζερ που θα μπορούσε να φθάσει σε υψηλότερες συχνότητες, κι έτσι βρήκαν την ιδανική θέση για να ακροαστούν πως χορεύουν τα μιόνια. Η τροφοδότηση με τα προσδιορισμένα πειραματικά επίπεδα ενέργειας στις εξισώσεις της QED, τους σόκαρε. Το σφάλμα στην ακτίνα του πρωτονίου είχε συρρικνωθεί κατά ένα συντελεστή 10, όπως ήταν αναμενόμενο – αλλά η ακτίνα είχε συρρικνωθεί αρκετά. Αυτή βρέθηκε 0,8418 femtometres, ή περίπου 4%  χαμηλότερη από τον προηγούμενο μέσο όρο.
Τέσσερα τοις εκατό μπορεί να μην μας φαίνεται και  πολύ, αλλά στην QED, όπου η θεωρία και το πείραμα συμφωνούν το πολύ κατά 1 ή 2 μέρη προς 1 δισεκατομμύριο, έφερε μια τεράστια αμηχανία. Και δεν υπήρχε μια εμφανής ρωγμή στη μέτρηση. «Έπρεπε να πάρουμε την διαφορά σοβαρά», λέει ο Michael Distler του Πανεπιστημίου του Mainz στη Γερμανία.
Έτσι, μόλις λίγες εβδομάδες αργότερα, ο Distler και οι συνεργάτες του χόντρυναν το παιχνίδι ακόμα περισσότερο. Δημοσίευσαν μια μέτρηση για την ακτίνα του πρωτονίου με τη δοκιμασμένη μέθοδο της σκέδασης του ηλεκτρονίου, η οποία δεν διπλασίασε μόνο την ακρίβειά της, αλλά έφερε την τιμή της μεθόδου αυτής ίση σχεδόν με αυτήν που παίρναμε με τη μέτρηση της μετατόπισης των επιπέδων ενέργειας στο κανονικό υδρογόνο. Το πείραμα με τα μιόνια, το οποίο θα έπρεπε να είχε την πιο ακριβή τιμή, περιέργως έμεινε απέξω. Αλλά γιατί;
Μία πρώτη προσέγγιση έλεγε ότι το πρωτόνιο περιβάλλεται από ένα μεγάλο και διάχυτο φωτοστέφανο θετικού φορτίου, που σημαίνει ότι το ηλεκτρόνιο που στρέφεται μακριά του και το μιόνιο πιο κοντά του, «βλέπουν» πρωτόνια διαφόρων μεγεθών. Αυτό το μοντέλο φαίνεται να έχει αποκλεισθεί, καίτοι, έκανε και άλλες προβλέψεις. Τώρα η προσοχή όλων έχει στραφεί σε πιο θεμελιώδεις πιθανές ατέλειες: ότι μπορεί να έχουμε αγνοήσει κάποιες λεπτές έννοιες στη λειτουργία της QED, ή ότι από την ίδια την QED  λείπει κάτι.
Η πρώτη δυνατότητα απορρέει από το γεγονός ότι, σύμφωνα με την QED, δύο φορτισμένα σωματίδια σε τροχιά το ένα γύρω από το άλλο θα ανταλλάσσουν φωτόνια. Όσο ισχυρότερος είναι ο δεσμός μεταξύ των σωματιδίων, τόση περισσότερη ενέργεια θα έχουν αυτά τα φωτόνια. Αν η ενέργεια παραβιάζει ένα ορισμένο όρια, τότε μπορεί να παραχθεί ένα φωτόνιο και σύντομα αυτό να μορφοποιηθεί σε ένα σωματίδιο και στο αντισωματίδιό του – ένα ηλεκτρόνιο και ένα ποζιτρόνιο, για παράδειγμα (δεξιά κάτω εικόνα) – προτού να ξαναγίνει και πάλι φωτόνιο.
Επειδή είναι απαραίτητος ένας ισχυρότερος δεσμός σε ένα πρωτόνιο ώστε να ‘χαλιναγωγηθεί’ το πιο μεγάλο μιόνιο, υπάρχουν μεγαλύτερα περιθώρια για κάτι τέτοιο στο μιονικό υδρογόνο. Η άποψη των φυσικών είναι ότι ένα παχύ νέφος από εφήμερα σωματίδια και αντισωματίδια προστατεύουν το μιόνιο που βρίσκεται σε τροχιά, από κάποιες ελκτικές επιδράσεις του πρωτονίου, μειώνοντας έτσι την πραγματική ακτίνα του πρωτονίου (κάτω εικόνα).
proton_size 
Η ηλεκτρομαγνητική δύναμη διαδίδεται από τα φωτόνια επιτρέποντας στο αρνητικό μιόνιο να βρίσκεται σε τροχιά γύρω από το θετικό πρωτόνιο. Τα φωτόνια αυτά (δεξιά) σχηματίζουν ένα  ζεύγος σωματιδίων – πχ ηλεκτρονίου-ποζιτρονίου – προκαλώντας μια ασάφεια στην έλξη μιονίου-πρωτονίου. Που σημαίνει πως το πρωτόνιο φαίνεται να δρα πιο ελκτικά από ότι είναι στην πράξη. 
Αυτό φαίνεται εύλογο, αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα: η εξεύρεση ενός κατάλληλου ζεύγους σωματιδίου-αντισωματιδίου, που να παράγει ακριβώς το σωστό ποσό της θωράκισης. Και αυτός ο περιορισμός απαιτεί το ζεύγος να έχει συνολική μάζα περίπου 46 MeV – πολύ περισσότερη από ένα ζεύγος ηλεκτρονίου-ποζιτρονίου, που ζυγίζει μόλις πάνω από 1 MeV, αλλά πολύ λιγότερο από τα 200 MeV που απαιτούνται για ένα ζεύγος μιονίου-αντιμιονίου.
Μια κάποια λύση
Ο Ulrich Jentschura, ένας φυσικός στο Πανεπιστήμιο του Μιζούρι, που κάνει πράγματα δύσκολα, λέει: “Η θεωρία έχει ένα πρόβλημα ακόμη και να εφεύρει ένα σωματίδιο που θα μπορούσε να εξηγήσει τη διαφορά χωρίς μπέρδεμα”. Αυτός και άλλοι φυσικοί λοιπόν έχουν αναλύσει την πιθανότητα ώστε η εκτροπή να οφείλεται σε ένα νέο σωματίδιο από ένα “κρυφό πεδίο” του καθιερωμένου μοντέλου. Μέχρι στιγμής, όμως, δεν έχουν βρει τίποτα που να μην διαταράξει τα σωστά πειραματικά αποτελέσματα στο κανονικό υδρογόνο.
Η πρόταση που έρχεται από την ομάδα του Mainz είναι ότι ο ένοχος είναι ένα ζεύγος κουάρκ-αντικουάρκ. Αυτό όμως είναι αμφιλεγόμενο. Τόσο τα κουάρκ όσο και τα αντισωματίδια τους είναι γνωστά ότι είναι περιορισμένα μέσα σε σωματίδια όπως το πρωτόνιο, όπου περιστοιχίζονται από πολλά γκλουόνια. Το ελαφρύτερο γνωστό σωματίδιο που περιέχει ένα ζεύγος κουάρκ-αντικουάρκ, το πιόνιο, έχει μάζα 140 MeV. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι δεσμευμένα ζεύγη κουάρκ-αντικουάρκ μπορεί να εμφανίζονται και να εξαφανίζονται τόσο γρήγορα που ποτέ δεν αποκτήσουν όλα αυτά γκλουόνια. Στην περίπτωση αυτή, θα μπορούσαν να είναι ελαφρύτερα.
Βεβαίως, δεν έχουν πειστεί όλοι γι αυτή την εξήγηση. Ο Krzysztof Pachucki του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας συμφωνεί ότι η QED μπορεί να συνδεθούν με την QCD των κουάρκ και γκλουονίων ώστε να παράγουν απρόβλεπτες ή υποτιμημένες αλληλεπιδράσεις – αλλά επισημαίνει ότι, και πάλι, θα περιμέναμε να δούμε τα αποτελέσματά τους και σε άλλα πειράματα.
Αυτό αφήνει το ενδεχόμενο να υπάρχει μια κηλίδα στην ίδια την QED. Λίγοι όμως φυσικοί πιστεύουν ότι είναι τούτο πιθανό, δεδομένης της υπερθετικής ακρίβειας της θεωρίας σε όλες σχεδόν τις προβλέψεις της. Ακόμα κι έτσι, οι θεωρητικοί κτενίζουν τις σχετικές εξισώσεις για ένα σημάδι ότι κάτι λείπει. «Μέχρι τώρα, δεν έχει βρεθεί τίποτα μεγάλο για να εξηγήσει την διαφορά του 4%” , λέει ο Γάλλος θεωρητικός Paul Indelicato.
Μια χαραμάδα
Ο Alexander Kholmetskii του Πανεπιστημίου της Λευκορωσίας και οι συνεργάτες του, πιστεύουν ότι έχουν κάτι. Το πρόβλημα έγκειται, ισχυρίζονται, με την εξίσωση – την εξίσωση Dirac – που ήταν ο θεμέλιος λίθος για την QED και χρησιμοποιείται για να περιγράψει τις ενεργειακές καταστάσεις των σωματιδίων, όπως ένα ηλεκτρόνιο ή ένα μιόνιο σε ένα άτομο. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι με την κατάλληλη διόρθωση στο άτομο του υδρογόνου έχουμε τέλεια σύμπτωση στα αποτελέσματα, ενώ στο άτομο με το μιόνιο έχουμε μια μικρή διόρθωση.
Η εξίσωση όμως του Dirac τυγχάνει μιας ευρύτατης αποδοχής ως μία από τις πιο όμορφες και συνοπτικές εξισώσεις, οπότε η τυχόν διόρθωση της δεν βρίσκει σύμφωνους τους φυσικούς.
Τα αποτελέσματα αυτά όπως και άλλα ακόμα, είναι σε αδιέξοδο. «Βασικά περιμένουμε ένα λαμπρό νεαρό άτομο ώστε να καταλήξει σε κάποια φαεινή ιδέα”, λένε οι φυσικοί.
Γιατί όμως μας νοιάζει τόσο πολύ για την ακτίνα του πρωτονίου; Πρώτον, διότι όλοι  αποτελούμαστε από πρωτόνια και νετρόνια και θα θέλαμε να γνωρίζουμε πώς λειτουργούμε. Για τους φυσικούς, όμως, υπάρχει ακόμα κάτι περισσότερο σε κίνδυνο. Αν υπάρχει μια Θεωρία των Πάντων, αναμένουμε ότι θα μοιάζει αρκετά με την QCD. Αν δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι συμβαίνει στο εσωτερικό του ταπεινού πρωτονίου, δεν ελπίζουμε ότι θα είναι εύκολο να τα βγάλουμε πέρα ​​με τη μεγαλύτερη θεωρία.

ΒΑΡΙΑ ΚΑΚΟΚΑΙΡΙΑ ΚΑΙ ΨΥΧΟΣ ΣΕ ΟΛΟ ΣΧΕΔΟΝ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΚΑΙ ΙΔΙΩΣ ΣΤΙΣ ΗΠΑ – ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΣΤΗΝ ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΔΗΘΕΝ ΥΠΕΡΘΕΡΜΑΝΣΗΣ ΤΗΣ ΓΗΣ

Advertisement

600-snowman_deesΣυνεχίζεται η κακοκαιρία στα περισσότερα μέρη του πλανήτη, μεταξύ των οποίων και στη νότια Ελλάδα, αλλά κυρίως στις ΗΠΑ από όπου ξεκίνησε και το παραμύθι της δήθεν υπερθέρμανσης και της ξηρασίας και του λιωσίματος των πάγων. Μέχρι και στους λεγόμενους τροπικούς παραδείσους στη Φλόριντα  έχει κακοκαιρία.
Είναι σαν να τους τιμωρεί ο καιρός για την απάτη της δήθεν υπερθέρμανσης του πλανήτη πάνω στην οποία βασίστηκαν και άρχισαν τους πράσινους φόρους των 25 περίπου τρις δολαρίων ετησίως, τους οποίους πληρώνουν οι λαοί άδικα και κάποιοι τους μαζεύουν για να προωθήσουν όλα τα αντιλαϊκά μέτρα σε όλες τις χώρες του κόσμου και κυρίως για να αυξήσουν το χρέος της κάθε χώρας.
Θυμίζουμε ότι
οι λεγόμενοι πράσινοι φόροι μαζεύονται για να σταματήσει η υπερθέρμανση του πλανήτη και οι εκπομπές του αερίου του διοξειδίου του άνθρακα, που δήθεν φταίει για την υπερθέρμανση που όμως δεν υπάρχει
Το πως θα σταματήσει η υπερθέρμανση επειδή οι εταιρείες του Αλ Γκόρ και της παρέας του μαζεύουν τα λεφτά του κοσμάκη ένας ….Αλ Γκορ και βεβαίως τα αφεντικά του ξέρουν.
Μέσα στα πλαίσια των πράσινων φόρων εντάσσεται και το ενεργειακό πιστοποιητικό των κτιρίων που στην πρώτη του σελίδα και στο κάτω μέρος γράφει ξεκάθαρα ότι ελέγχεται η συνολική εκπομπή του ακινήτου σε  «Διοξειδιο του άνθρακα” που θεωρείται λέει πολύ ένοχο για την δήθεν υπερθέρμανση του πλανήτη.

Είναι απορίας άξιο που ο πολύς ο κόσμος ακούει και κατεβάζει αμάσητα τα ψεύδη και τα παραμύθια του κάθε Al Gore. Είναι πλέον ξεκάθαρο και αδιαμφισβήτητο πως δεν υπάρχει υπερθέρμανση του πλανήτη , τουλάχιστον όχι εξ αιτίας της αύξησης του διοξειδίου του άνθρακα.Πάψτε επιτέλους να τους δίνετε σημασία , μήπως και σταματήσουν.Λίγο απίθανο βέβαια αφού όλοι αυτοί εκτελούν εντολές από τα αώτερα κλιμάκια διακυβέρνησης του πλανήτη.
ΞΥΠΝΑΤΕ ΚΑΙ ΓΙΝΕΤΕ ΝΟΗΜΟΝΑ ΟΝΤΑ. ΜΗΝ ΕΙΣΤΕ ΠΡΟΒΑΤΑ. 
ΠΗΓΗ

Γούδης, Ροδάκης για την «εξωγήινη” ανακάλυψη!

Advertisement

«Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι η έμβια ύλη στον πλανήτη μας δομείται μόνο από έξι στοιχεία, τα βιοστοιχεία: C,H,N,O,P,S (άνθρακας, υδρογόνο, άζωτο, οξυγόνο, φώσφορος, θείο). Από σήμερα γνωρίζουμε ότι κάτω από αντίξοες συνθήκες ένας μικροοργανισμός (ένα γαμοπρωτεοβακτήριο) μπορεί να αντικαταστήσει ένα σπάνιο δομικό του στοιχείο, όπως ο φώσφορος, με ένα αφθονότερο, αλλά τοξικό στοιχείο, το αρσενικό» δήλωσε ο καθηγητής και Διευθυντής του Ινστιτούτου Αστρονομίας και Αστροφυσικής του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, κύριος Χρίστος Γούδης.

  Ωστόσο ο διακεκριμένος Έλληνας επιστήμονας τόνισε με το δικό του ιδιαίτερο ύφος, πως «μέχρι τώρα ξέραμε ότι για να φτιαχτεί μια λίρα χρειαζόμασταν χρυσό, που είναι σπάνιος. Τώρα ξέρουμε ότι μπορεί να φτιαχτεί και από πίτουρα. Αν τώρα η κάλπικη λίρα έχει την ίδια αξία είναι άλλο ζήτημα”!

  Η ανακάλυψη της ΝΑΣΑ -συνέχισε ο καθηγητής κύριος Γούδης- μας έκανε να συνειδητοποιήσουμε πόσο λίγα γνωρίζουμε για το τί είναι ζωή στη Γη και πώς συντίθεται. Και ακόμη λιγότερα για το πώς ενδεχομένως θα είναι η βιοποικιλότητα στο σύμπαν. Λιγότερη λοιπόν επιστημονική αλαζονεία δεν βλάπτει. Ο Σαίξπηρ βάζει τον Άμλετ να το συνοψίσει λέγοντας: «Υπάρχουν περισσότερα πράγματα στον ουρανό και στη γη Οράτιε, απ’ όσα μπορεί να ονειρευτεί η φιλοσοφία σου».

  Στην συνέχεια της δήλωσής του ο κύριος Γούδης άφησε αιχμές για την ανακάλυψη και σε πολιτικοοικονομικό επίπεδο, αφού η προσπάθεια για υπέρμετρη δημοσιότητα ενδεχομένως στόχευε στην ανάκτηση χαμένων χρηματικών κονδυλίων προς τη ΝΑΣΑ, μετά την εκλογή του προέδρου Ομπάμα.

  Οι επιστήμονες συγκλίνουν όμως στα γενικά στοιχεία της ανακάλυψης, υποστηρίζοντας ότι ναι μεν αυτή είναι ένα σημαντικό βήμα για την ανακάλυψη άλλων μορφών ζωής -ενδεχομένως και σε άλλους πλανήτες- ωστόσο δεν αποτελεί την απάντηση στο ερώτημα: υπάρχει εξωγήινη ζωή; «Οχι και η ανακάλυψη του αιώνα!”

  Ο καθηγητής Εξελικτικής και Μοριακής Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, κύριος Γιώργος Ροδάκης με τη σειρά του, χαρακτήρισε την ανακάλυψη σημαντική μεν, αλλά όχι και αυτή του αιώνα.

  «Γνωρίζουμε ήδη ένα τεράστιο φάσμα αντίστοιχων βακτηρίων που ζουν σε ακραία περιβάλλοντα τα οποία ίσως να έχουν στην δομή τους, ένα άλλο συστατικό αντί του αρσενικού. Το βακτήριο κατατάσσεται στα βακτήρια που χαρακτηρίζονται «εξτρεμόφυλλα» δηλαδή σε περιβάλλοντα ακραία με προσαρμοσμένη φυσιολογία. Ουσιαστικά με την ανακάλυψη αυτή, προστέθηκε ακόμη ένα λιθαράκι στην ποικιλία μορφών ζωής καθώς και την ευελιξία της ίδιας της ζωής να προσαρμόζεται. Αποτελεί μια προέκταση στην πιθανή εμφάνιση άλλων μορφών σε πλανήτες, χωρίς όμως να είμαστε σε θέση να κάνουμε πρόγνωση για τα είδη ζωής που μπορεί να υπάρχουν.»

ΠΗΓΗ

Το πρώτο ζώο που επιζεί εκτεθειμένο στο Διάστημα

Advertisement

Βραδύπορο στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο. Ακόμα και στην εμφάνιση, μοιάζει εξωγήινο

Τα βραδύπορα, μικροσκοπικά ζωύφια που απαντώνται σε ολόκληρο τον πλανήτη, από τα Ιμαλάια μέχρι το βυθό των ωκεανών, έγιναν τα πρώτα ζώα για τα οποία αποδεικνύεται ότι μπορούν να επιζήσουν στο κρύο, την έλλειψη αέρα και την ακτινοβολία του Διαστήματος.

Τα μικροσκοπικά ασπόνδυλα (δεν ξεπερνούν το ενάμισι χιλιοστό σε μήκος) ήταν ήδη γνωστά για την ικανότητά τους να επιβιώνουν στη Γη σε συνθήκες ακραίας πίεσης και κρύου, τεράστιων δόσεων ακτινοβολίας και μακράς ξηρασίας (αντέχουν αφυδατωμένα μέχρι και δέκα χρόνια).

Μέχρι το τελευταίο πείραμα αστροβιολογίας του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), μόνο ορισμένα βρύα και λειχήνες ήταν γνωστό ότι αντέχουν το κενό και τη διαστημική ακτινοβολία.

Στο πλαίσιο της έρευνας, ο Ίνγκεμαρ Γιόνσον του σουηδικού Πανεπιστημίου Κρίστιανσταντ εκτόξευσε αποξηραμένα βραδύπορα δύο διαφορετικών ειδών σε έναν δορυφόρο της ESA που παρέμεινε σε τροχιά για περίπου δέκα ημέρες.

Όταν ο δορυφόρος επέστρεψε στη Γη, τα βραδύπορα επανυδατώθηκαν. Όσα είχαν εκτεθεί στο κενό, αλλά όχι στο άμεσο ηλιακό φως, ξαναζωντάνεψαν σε ποσοστό σχεδόν 70%.

Ακόμα και στο δείγμα που είχε εκτεθεί στον ήλιο, σε υπεριώδη ακτινοβολία 1.000 φορές πιο έντονη από ό,τι στη Γη, ορισμένα από τα βραδύπορα κατάφεραν να επιζήσουν.

Τα δύο είδη βραδυπόρων, που προήλθαν από το Καζακστάν, έγιναν έτσι τα πρώτα ζώα που άντεξαν το διπλό τεστ κενού-ακτινοβολίας, αναφέρουν οι ερευνητές στην επιθεώρηση Current Biology.
 
 
ΠΗΓΗ

Αποστολή για αναζήτηση «εξωγήινης” ζωής στην ατμόσφαιρα της Γης!

Advertisement

Βρετανοί ερευνητές του Πανεπιστημίου Κράνφιλντ, σε συνεργασία με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ΕSΑ), ετοιμάζονται να αναζητήσουν «εξωγήινη” ζωή, στην στρατόσφαιρα της Γης!

Στα πλαίσια του προγράμματος με την κωδική ονομασία CASS•E (Cranfield Astrobiological Stratospheric Sampling Experiment) την επόμενη εβδομάδα θα εκτοξεύσουν μία συσκευή, η οποίο θα εξερευνήσει την στρατόσφαιρα για βακτήρια και άλλους μικροοργανισμούς.

Προς αναζήτηση”εξωγήινων” μικροβίων!

Η συσκευή, θα φιλτράρει τον αέρα, συγκρατώντας τον μέσα από μια σειρά ειδικών φίλτρων και στη συνέχεια θα τον σφραγίζει ώστε να αναλυθεί η σύστασή του πίσω στη Γη! Μπορείτε να τη δείτε εδώ.

Η αποστολή έχει ως στόχο την ανακάλυψη «εξωγήινων” μορφών ζωής – με την μορφή μικροοργανισμών- στις παρυφές της ατμόσφαιρας του πλανήτη μας! Οι οργανισμοί αυτοί πιθανολογείται ότι μπορεί να έχουν φθάσει τόσο κοντά στον πλανήτη μας, μέσω κάποιου κομήτη, αστεροειδή κλπ.

Τι λέει η επικεφαλής της ομάδας

H Clara Juanes-Vallejo, μία από τις ερευνήτριες της ομάδας του Πανεπιστημίου Κράνφιλντ, εξηγεί: «Υπάρχουν θεωρίες ότι η ζωή στη Γη προήλθε από το διάστημα. Αυτό που ψάχνουμε είναι αν η «ζωή” από το διάστημα μπορεί τελικά να επιβιώσει στις συγκεκριμένες συνθήκες”.

Μέχρι σήμερα είχαμε συνηθίσει να αναζητάμε πιθανή εξωγήινη ζωή, εκατομμύρια μίλια μακριά από τη γη. Αυτή η αποστολή ελπίζει πως θα βρει «είδη” ικανά για επιβίωση σε υψηλά επίπεδα ακτινοβολίας, ψύχους και σε συνθήκες κοντά σε αυτό που λέμε «διαστημικό” κενό.

Αν βρούμε «εξωγήινους” μικροοργανισμούς στην στρατόσφαιρα, τότε..

«Αν διαπιστώσουμε ότι υπάρχουν «οργανισμοί” που μπορούν να επιβιώσουν σε αυτές τις ακραίες συνθήκες (της στρατόσφαιρας), τότε γιατί να μην τα καταφέρουν και σε μέρη όπως ο πλανήτης Άρης ή σε αστεροειδείς;”, προσθέτει η Clara Juanes-Vallejo.

Αν η θεωρία αυτή επαληθευθεί, τότε θα ενισχυθεί ακόμη περισσότερο η άποψη που θέλει τη ζωή να έφτασε στη Γη, από το Διάστημα! Για να μάθετε περισσότερα για την αποστολή μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα της ομάδας, στην οποία συμμετέχει και ο έλληνας κ.Γιάννης Κατραμάδος!

Νέα ένδειξη μιας νέας φυσικής που εξηγεί γιατί υπάρχουμε

Advertisement

Σε ένα μαθηματικά τέλειο σύμπαν, θα είμαστε όχι μόνο νεκροί, αλλά ποτέ δεν θα υπήρχαμε. Σύμφωνα με τα βασικά διδάγματα της σχετικότητας του Αϊνστάιν και της κβαντικής μηχανικής, θα έπρεπε να είχαν δημιουργηθεί στο Big Bang ίσες ποσότητες ύλης και αντιύλης. Οπότε αυτές αμέσως θα εξαϋλώνονταν μέσα σε μια έκρηξη θανατηφόρου ενέργειας, μην επιτρέποντας την δημιουργία των άστρων, των γαλαξιών, και εμάς των ίδιων. Και όμως εμείς υπάρχουμε, και οι φυσικοί (μεταξύ άλλων) θα ήθελαν να μάθουν ακριβώς το γιατί.
Εξετάζοντας με προσοχή στοιχεία από συγκρούσεις πρωτονίων και αντιπρωτονίων στον επιταχυντή Tevatron του Fermilab, που μέχρι τον περασμένο χειμώνα ήταν ο πιο ισχυρός επιταχυντής σωματιδίων στον κόσμο, μια ομάδα, γνωστή ως συνεργασία DZero, διαπίστωσε ότι η πύρινη βολίδα παρήγαγε ζεύγη σωματιδίων που είναι γνωστά ως μιόνια, και τα οποία είναι είδος μεγάλων ηλεκτρονίων (δηλαδή λεπτόνια χωρίς δομή στο εσωτερικό τους), με λίγο μεγαλύτερη συχνότητα από ό,τι παράγονται ζεύγη αντιμιονίων. Έτσι, το σύμπαν – μινιατούρα μέσα στον επιταχυντή αντί να είναι ‘ουδέτερο’ απέκτησε περίπου 1% περισσότερο ύλη από ό,τι αντιύλη.

«Το αποτέλεσμα αυτό μπορεί να έχουν σημαντική συμβολή στην εξήγηση της κυριαρχίας της ύλης πάνω στην αντιύλη μέσα στο σύμπαν,” λέει ο Guennadi Borissov, συν-επικεφαλής της έρευνας στο Πανεπιστήμιο του Lancaster.

Η Μαρία Σπυροπούλου του CERN και του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας ονόμασε τα αποτελέσματα «πολύ εντυπωσιακά και ανεξήγητα”.

Ο Αντρέι Ζαχάρωφ, ο γνωστός ρώσος αντιφρονούντας και φυσικός, ήταν ο πρώτος που έδωσε την πρώτη εξήγηση για το πώς η ύλη θα μπορούσε να υπερισχύσει της αντιύλης στο πρώιμο σύμπαν. Μεταξύ των συνθηκών που έβαλε ήταν το να υπάρχει μια μικρή διαφορά στις ιδιότητες ανάμεσα στα σωματίδια και τα αντισωματίδια, γνωστό ως παραβίαση CP. Στην πράξη, όταν τα φορτία και τα σπιν των σωματιδίων αντιστραφούν, θα πρέπει να συμπεριφέρονται λίγο διαφορετικά. Με την πάροδο των ετών, οι φυσικοί έχουν ανακαλύψει μερικά παραδείγματα της παραβίασης CP σε σπάνιες αντιδράσεις μεταξύ των υποατομικών σωματιδίων, που κλίνουν ελαφρώς υπέρ της ύλης έναντι της αντιύλης, όμως αυτά τα παραδείγματα «δεν αρκούν…

για να εξηγήσουν την ύπαρξή μας”, σύμφωνα με τον Gustaaf Brooijmans του Κολούμπια, ο οποίος είναι μέλος της ομάδας DZero.

Η πιο συνηθισμένη διάσπαση του μιονίου
Το νέο φαινόμενο συνδέει τη συμπεριφορά κάποιων ιδιαίτερα περίεργων σωματιδίων, των ουδέτερων B-μεσονίων, τα οποία φημίζονται για κάτι που δεν το σηκώνει ο νους του ανθρώπου. Αυτά ταλαντώνονται (μεταμορφώνονται) πέρα δώθε τρισεκατομμύρια φορές το δευτερόλεπτο μεταξύ της κανονικής τους κατάστασης (ύλης) και της κατάστασης αντιύλης τους. Καθώς γίνεται αυτό, τα μεσόνια, που δημιουργήθηκαν κατά τις συγκρούσεις πρωτονίων-αντιπρωτονίων, φαίνονται να πηγαίνουν από την κατάσταση της αντιύλης τους στην κατάσταση της ύλης πιο γρήγορα από ό,τι συμβαίνει ο αντίθετος δρόμος (από την ύλη στην αντιύλη), οδηγώντας έτσι σε ενδεχόμενη κυριαρχία της ύλης πάνω στην αντιύλη της τάξης του 1%, όταν αυτά διασπώνται σε μιόνια.

Αν και αυτό είναι αρκετό για να εξηγήσουμε την παρουσία μας, δηλαδή την ύπαρξή μας, είναι ένα ερώτημα που δεν μπορεί να απαντηθεί τελείως, μέχρι να παρακολουθήσουμε άμεσα την αιτία της ακόμα άγνωστης σε μας συμπεριφοράς του μεσόνιου Β., τονίζει ο Brooijmans, που όμως απεκάλεσε την κατάσταση «αρκετά ενθαρρυντική.”

Η παρατηρούμενη υπεροχή είναι περίπου 50-πλάσια από αυτή που προβλέπεται από το Καθιερωμένο Μοντέλο της Φυσικής των Σωματιδίων, που σημαίνει ότι όποια και αν είναι η αιτία που αναγκάζει τα Β-μεσόνια να ενεργούν έτσι, αυτός ο τρόπος είναι η «νέα φυσική” που οι φυσικοί έχουν λαχτάρα να μάθουν για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα.

Ο Gustaaf Brooijmans πιστεύει ότι οι πιο πιθανές εξηγήσεις οφείλονται σε κάποια νέα σωματίδια που δεν προβλέπεται από το Καθιερωμένο Μοντέλο ή κάποιο νέο είδος αλληλεπίδρασης μεταξύ των σωματιδίων. Ευτυχώς, είπε, “αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να το δούμε στον επιταχυντή Large Hadron Collider στο CERN.”

Ο Neal Weiner του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης αναφέρει, «Εάν αυτός λειτουργήσει κανονικά, τότε ο LHC πρόκειται να παράγει μερικά φανταστικά αποτελέσματα.”

Παρ ‘όλα αυτά, οι φυσικοί θα πρέπει να κρατούν την αναπνοή τους έως ότου τα αποτελέσματα επιβεβαιωθούν και από άλλα πειράματα.

O Joe Lykken, ένας θεωρητικός φυσικός στο Fermilab, συμπληρώνει, «Λοιπόν εγώ δεν θα έλεγα ότι αυτή η ανακοίνωση είναι ισοδύναμη με το να δούμε το πρόσωπο του Θεού, αλλά θα μπορούσε να αποδειχθεί ο δάκτυλος του Θεού».
Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύτηκαν στο Physical Review.

Advertisement

Το ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων - απόψεων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί. Σχόλια που θα υποπέσουν στην αντίληψή μας, με αναφορές σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, emails, υβριστικά ή συκοφαντικά,θα αφαιρούνται.