Έντεκα ταινίες όπου οι επαφές μεταξύ ανθρώπων και εξωγήινων πήγαν πολύ στραβά [Βίντεο]

Advertisement

Εάν τις δεις όλες, μάλλον θα ευχηθείς να είμαστε μόνοι μας εκεί έξω…

Η αστρονομία είχε την τιμητική της. Από τη μία η άφιξη του New Horizons στον Πλούτωνα, από την άλλη η ανακάλυψη ενός εξωπλανήτη που μοιάζει με τη Γη, βάλε και λίγο Blue Moon πριν δυο εβδομάδες, ε, όλα αυτά μας

έκαναν να υψώσουμε έστω για λίγο τα μάτια μας στον νυχτερινό ουρανό (όσοι τουλάχιστον βρεθήκαμε σε περιοχές που δεν πάσχουν από φωτορύπανση) και να αναρωτηθούμε: είμαστε μόνοι στο σύμπαν; Αν εμπιστευτούμε τα μαθηματικά, η απάντηση είναι μάλλον «όχι».

Αυτό μας οδηγεί στο επόμενο ερώτημα. Θέλουμε να έλθουμε σε επαφή με τους εξωγήινους; Εδώ τα πράγματα περιπλέκονται.

Η απάντηση είναι «εξαρτάται». Εάν οι εξωγήινοι είναι γλυκούληδες, όπως ο ET, ή hot, όπως η Σeξωγήινη, τότε καλώς να ορίσουν! Εάν όμως είναι εφιαλτικά, απόκοσμα τέρατα όπως το “Alien” ή αιμοσταγείς κυνηγοί που θέλουν να μας χρησιμοποιήσουν ως στόχους εξάσκησης, όπως ο “Predator”, τότε δεν θα πάρουμε…

Και επειδή μας αρέσει να κοιτάζουμε το ποτήρι μισοάδειο, σας παρουσιάζουμε έντεκα ταινίες όπου οι επαφές μεταξύ ανθρώπων και εξωγήινων πήγαν στραβά – μα πολύ στραβά!

Άλιεν: Ο επιβάτης του διαστήματος (Alien – 1979)

Πάρε την καλύτερη ταινία επιστημονικής φαντασίας (ή για την ακρίβεια τη δεύτερη καλύτερη, μια και υπάρχει το “Star Wars”) και την καλύτερη ταινία τρόμου και θα βγάλεις το “Alien”. Το εμπορικό σκάφος Νοστρόμο λαμβάνει σήμα κινδύνου από έναν κοντινό πλανήτη και κατευθύνεται προς αυτόν για να ελέγξει τι συμβαίνει. Εκεί ένα μέλος του πληρώματος δέχεται επίθεση από ένα εξωγήινο πλάσμα, το οποίο θα χρησιμοποιήσει τον άνθρωπο ως ξενιστή που θα εκκολάψει το επιθετικό Άλιεν. Ένα-ένα, τα μέλη του πληρώματος θα γίνουν τροφή του φριχτού πλάσματος και το Νοστρόμο θα μετατραπεί σε ένα αιωρούμενο νεκροταφείο… Την ταινία του Ρίντλεϊ Σκοτ ακολούθησαν τρία sequels, αλλά και ένα prequel («Προμηθέας»), με την πρώτη συνέχεια (από τον Τζέιμς Κάμερον) να είναι επίσης εξαιρετική.

Ο κυνηγός (Predator – 1987)

Μία ομάδα Αμερικανών κομάντο έχουν εισχωρήσει βαθιά μέσα στη ζούγκλα της Νότιας Αμερικής για να βρουν πιθανούς επιζώντες από την πτώση ενός ελικοπτέρου. Σύντομα όμως οι κομάντο μάχονται για να σώσουν τους εαυτούς τους, αφού υπάρχει κάτι στη ζούγκλα που κυνηγά την ομάδα και εξοντώνει ένα-ένα τα μέλη της. Πρόκειται ασφαλώς για τον Predator, ο οποίος επέλεξε αυτό το μακάβριο χόμπι για να περνά την ώρα του, συλλέγοντας τα κρανία των θηραμάτων του στο άντρο του. Αυτή τη φορά, όμως, έμπλεξε με τον «πολύ» Λοχία Ντατς Σέφερ (Άρνολντ Σβαρτζενέγκερ), ο οποίος σκοπεύει να πουλήσει πολύ ακριβά το τομάρι του. Η ταινία έγινε το 2004 mashup με το «Άλιεν» στο «Άλιεν εναντίον Κυνηγού», επειδή too much is never enough.

Ζουν ανάμεσά μας (They Live – 1988)

Οι εξωγήινοι βρίσκονται ήδη στη Γη και έχουν καταλάβει σημαντικά πόστα στην κοινωνική ελίτ. Έχουν όμως λάβει τη μορφή ανθρώπων και κανένας δεν ξέρει ότι έχουν καταφέρει να ελέγχουν τους αληθινούς γήινους, μεταδίδοντας σε αυτούς υποσυνείδητα μηνύματα όπως «υπακούστε», «συμβιβαστείτε», «παντρευτείτε και αναπαραχθείτε», «καταναλώστε» και «δείτε τηλεόραση». Ποιος ανακαλύπτει αυτό το σατανικό σχέδιο; Ένας άνεργος εργάτης, ο Τζορτζ Νάντα, ο οποίος βρήκε τυχαία ένα ζευγάρι γυαλιά που εάν τα φορέσεις βλέπεις τους εξωγήινους στην τερατώδη μορφή τους. Τώρα πια, ο ασήμαντος Νάντα (η λέξη που σημαίνει «τίποτα» στα ελληνικά) θα αναλάβει να σώσει την ανθρωπότητα από αυτό το πανίσχυρο σύστημα. Δια χειρός Τζον Κάρπεντερ

Η απειλή (The Thing – 1982)

Μία αμερικανική επιστημονική αποστολή στην Ανταρκτική έρχεται αντιμέτωπη με περίεργα φαινόμενα που έχουν ως σημείο εκκίνησης ένα… χάσκι. Ο σκύλος είναι στην πραγματικότητα ένας εξωγήινος οργανισμός που παίρνει τη μορφή διάφορων μελών της αποστολής και προκαλεί το χάος στην ομάδα, στρέφοντας το κάθε μέλος εναντίον του άλλου, καθώς κανένας δεν ξέρει ποιος είναι ο εχθρός. Η κλειστοφοβική ταινία του Τζον Κάρπεντερ έχει ως έμπνευση τη νουβέλα του Τζον Γουντ Κάμπελ “Who Goes There?”, το οποίο με τη σειρά του φαίνεται να αντλεί στοιχεία από το αριστούργημα «Τα βουνά της τρέλας» του Χ.Φ. Λάβκραφτ. Για τους λάτρεις του ασπρόμαυρου, υπάρχει η ίδια ταινία σε παραγωγή του 1951 (“The Thing from Another World”).

Ο πόλεμος των κόσμων (The War of the Worlds – 1953)

Αδηφάγα πλάσματα ορέγονται τον πλανήτη μας: το νερό, τον καθαρό αέρα και τους άφθονους πόρους μας (πηγαίνετε λίγο με τα νερά μας, η ταινία γυρίστηκε πριν από 60 χρόνια). Έτσι, οι Αρειανοί ξεκινούν την εισβολή τους με εκατοντάδες άτρωτα σκάφη. Η προέλασή τους δεν διακόπτεται ούτε από τη χρήση της ατομικής βόμβας. Η λύση βρίσκεται σε κάτι πολύ μικρότερο… Η original ταινία «Πόλεμος των κόσμων» έκανε πρεμιέρα το 1953 και βασιζόταν στο ομώνυμο βιβλίο του Χ. Τζ. Γουέλς. Για όσους επιθυμούν πιο εντυπωσιακά εφέ, υπάρχει και η εκδοχή του Στίβεν Σπίλμπεργκ με πρωταγωνιστή τον Τομ Κρουζ, που έκανε πρεμιέρα το 2005.

Στα όρια του αύριο (Edge of Tomorrow – 2014)

Κάπου κοντά στο μαύρο μας μέλλον οι εξωγήινοι έχουν εισβάλει με επιτυχία στη Γη και είναι έτοιμιο να μας ξεπαστρέψουν. Ένας λουφαδόρος στρατιωτικός (Τομ Κρουζ) αποστέλλεται με το στανιό σε μία τελευταία αποστολή των ανθρώπων να απωθήσουν τους εξωγήινους. Εκεί σκοτώνεται και ξαναζεί την ίδια ημέρα από την αρχή ξανά και ξανά. Πώς θα μπορούσε ο Κρουζ να αξιοποιήσει αυτή την ξεχωριστή ικανότητα υπέρ του και υπέρ του ανθρώπινου γένους; Η ταινία βασίζεται στο ιαπωνικό βιβλίο του Χιρόσι Σακουραζάκα “All you need is kill”.Δείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα

Σελίδες — 1 2

Διαβάστε περισσότερα

Advertisement

Το ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων - απόψεων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί. Σχόλια που θα υποπέσουν στην αντίληψή μας, με αναφορές σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, emails, υβριστικά ή συκοφαντικά,θα αφαιρούνται.