Η τραγική ιστορία μιας δαιμονισμένης που άλλαξε τη θρησκευτική μοίρα των εξορκισμών


Η τραγική ιστορία μιας δαιμονισμένης που άλλαξε τη θρησκευτική μοίρα των εξορκισμών

Το σωτήριον έτος 1975 μ.Χ., μια πραγματικά απίστευτη σε έκταση και θηριωδία υπόθεση εξορκισμού έλαβε χώρα στη Γερμανία, ένα περιστατικό τόσο ακραίο που άφησε ένα έθνος βουτηγμένο στον διχασμό αναφορικά με τον θρησκευτικό φανατισμό και τη νομιμότητα των εκκλησιαστικών εξορκισμών.

Αυτή έμελλε μάλιστα να είναι μια από τις ελάχιστες περιπτώσεις όπου η ζωή θα αποδεικνυόταν ακόμα πιο τραγική από την αναληθοφανή υπερβολή του κινηματογράφου, καθώς η κλασική ταινία «Ο Εξορκισμός της Έμιλι Ρόουζ» (2005) που πυροδότησε η ιστορία της Ανελίζ Μίχελ ωχριά σε κτηνωδία και αχρειότητα μπροστά στα ίδια τα γεγονότα του πραγματικού κόσμου.

Μετά τα μαρτύρια και τον θάνατο τελικά της άτυχης κοπέλας, τόσο οι γονείς της όσο και οι εξορκιστές σύρθηκαν στα δικαστήρια και κηρύχτηκαν τελικά ένοχοι, καθώς το σκηνικό της φρίκης που φιλοτέχνησαν για την Ανελίζ θα το ζήλευε ακόμα και το Χόλιγουντ.

Η ιστορία του δαιμονισμού και της χριστιανικής θεραπείας του δεν θα ήταν ποτέ η ίδια μετά τον τραγικό χαμό της Ανελίζ Μίχελ…

Η προϊστορία της φρίκης

annnelliseesessf1

Από τη στιγμή που ήρθε στον κόσμο, στις 21 Σεπτεμβρίου 1952, σε χωριουδάκι της Βαυαρίας, η Ανελίζ Μίχελ μεγάλωνε με τα κηρύγματα της Εκκλησίας, καθώς οι γονείς της ήταν θεοσεβούμενοι καθολικοί και φρόντισαν να ενσταλάξουν στο κορίτσι την ευσέβεια και αγάπη για τα θεία. Κι έτσι η Ανελίζ περνούσε ξένοιαστα και μάλλον χαρούμενα παιδικά χρόνια, απολαμβάνοντας μια άνετη ζωή στο θεοσεβούμενο οικογενειακό πλαίσιο.

Ευγενική, καλόκαρδη και γενναιόδωρη, η Ανελίζ ήταν άλλο ένα κορίτσι του χωριού που δεν είχε τίποτα το διαφορετικό πάνω της. Έξυπνη και καλή μαθήτρια στο σχολείο, πάντα επιμελής στις υποχρεώσεις της, συνδέθηκε κάποια στιγμή ερωτικά με ένα αγόρι, που όπως όλα δείχνουν την αγαπούσε πραγματικά. Η ζωή της κυλούσε φυσιολογικά λοιπόν μέχρι μια αποφράδα μέρα του 1968, όταν άρχισε ξαφνικά να τρέμει, έχοντας χάσει τον έλεγχο του σώματός της. Η 16χρονη έφηβη δεν θυμόταν τους γονείς της ούτε και τις τρεις αδερφές της, γι’ αυτό και μεταφέρθηκε εσπευσμένα στην ψυχιατρική κλινική του τοπικού νοσοκομείου.

Εκεί έγινε η διάγνωση ότι έπασχε από επιληψία. Ήταν μάλιστα τόσο σοβαρής μορφής η πάθηση και τόσο δυνατοί οι σπασμοί της, που η κοπέλα εισήχθη στο ψυχιατρικό κατάστημα για θεραπεία, καθώς τώρα είχε κάνει την εμφάνισή της και μια βαθύτατη μελαγχολία που οι γιατροί χαρακτήρισαν «κατάθλιψη». Η μικρή κλείστηκε σε σανατόριο για ένα διάστημα, περνώντας μερόνυχτα προσευχόμενη στον Θεό, καθώς ήταν πάντα κοντά στην Εκκλησία και σκόπευε μάλιστα όταν μεγάλωνε να βρει δουλειά στο τοπικό Κατηχητικό, καθώς ήθελε να μεταλαμπαδεύσει την αγάπη της για τον Χριστό και σε άλλα παιδιά. Παρά τις επιληπτικές κρίσεις που δεν την άφηναν σε ησυχία, βγήκε κάποια στιγμή από την κλινική και επέστρεψε στην κανονική της ζωή, έχοντας πια τη συνδρομή της φαρμακευτικής αγωγής. Συνέχισε το σχολείο της και ζούσε και πάλι φυσιολογικά, αν και έμοιαζε εντελώς αλλαγμένη πια και σύντομα όλοι θα το έβλεπαν αυτό…

Το χρονικό του δαιμονισμού

annnelliseesessf3

Η Ανελίζ παρουσίασε κάποια στιγμή προβλήματα αστάθειας. Συχνά δεν μπορούσε να περπατήσει και έπρεπε να πιαστεί από τραπέζια και καρέκλες για να μην πέφτει στο έδαφος, εμφανίζοντας ταυτοχρόνως και διαταραχές λόγου. Αν και αυτά τα προβλήματα θα ήταν η αρχή μόνο του δράματος, καθώς σύντομα θα εμφάνιζε βαριές κυκλοθυμικές τάσεις και περιόδους οξείας μελαγχολίας.

Τότε, ένα βράδυ που η οικογένεια έτρωγε στο τραπέζι, η μητέρα της Άννα παρατήρησε ότι τα χέρια της Ανελίζ είχαν γίνει τεράστια, τόσο πελώρια που ήταν σχεδόν διπλάσια σε μέγεθος από το φυσιολογικό. Η ίδια η κοπέλα, παρατηρώντας τα παραμορφωμένα άκρα, προσευχήθηκε στον Θεό (σύμφωνα πάντα με τις μαρτυρίες της μητέρας): «Έχω μαύρα χέρια. Σωτήρα, συγχώρεσέ με». Αυτό βέβαια μόνο περίεργο δεν ήταν για κάποιον που έχει εμπειρία σε τέτοια ζητήματα, μιας και είναι γνωστό ότι οι δαίμονες απολαμβάνουν να παίζουν με τον φυσικό κόσμο και ιδιαιτέρως με τα σώματα των ανθρώπινων ξενιστών τους. Αυτό το ήξεραν τόσο η μάνα όσο και η κόρη, ακούγοντάς το συχνά στα κυριακάτικα κηρύγματα της ενορίας τους.

annnelliseesessf4

Την ίδια περίοδο ήταν που ξεκίνησαν και οι φοβεροί εφιάλτες της Ανελίζ με τα απόκοσμα πλάσματα και τα στοιχειά: «βλέπω δαίμονες στους τοίχους, έχουν κορώνες εφτά και κέρατα εφτά», παραπονούνταν συνεχώς η μικρή. Αυτό ήταν, η Άννα αποφάσισε ότι ήταν ώρα να κάνει κάτι, μιας και η παραδοσιακή ιατρική φαινόταν ανίσχυρη να βοηθήσει την κόρη της. Κι έτσι έκανε αυτό που ήξερε καλά: απευθύνθηκε στον τοπικό εφημέριο, που ήξερε την Ανελίζ από μωρό. Εκείνος την παρέπεμψε σε εξορκιστή πάστορα και το σκηνικό της φρίκης είχε στηθεί.

Οι επιληπτικές κρίσεις της κοπέλας συνοδεύονταν πια από εκρήξεις θυμού και βίας, αν και δεν αυτό δεν ήταν όλο: κατά τη διάρκεια μιας κρίσης, η Ανελίζ σηκωνόταν από το πάτωμα όσο πιο γρήγορα μπορούσε και προσευχόταν αμέσως στην Παναγία. Με το που άρχιζε ωστόσο να ψάλει την προσευχή, έπεφτε κάτω σε ακόμα χειρότερη κατάσταση, χτυπώντας πια το κεφάλι της στο έδαφος και τους τοίχους. Η Άννα είχε γεμίσει το πάτωμα και τους τοίχους με χαλιά και μαξιλάρια, αλλά ο «δαίμονας ήταν μοχθηρός», όπως συνήθιζε να λέει. Ακόμα πιο εκπληκτικό είναι ίσως το γεγονός ότι παρά τον θάνατο της Ανελίζ και την καταδίκη της, η μάνα συνεχίζει να πιστεύει ότι το μεταφυσικό κακό δεν έχει φύγει εντελώς από το σπιτικό της.

annnelliseesessf5

Μέσα στο πλαίσιο αυτό της απελπισίας, της απόγνωσης και του ανείπωτου τρόμου, θα έπιαναν δουλειά οι εντεταλμένοι του Θεού για να απαλλάξουν την άτυχη κοπέλα από τα μοχθηρά δαιμόνια…Δείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα

Σελίδες — 1 2 3

Διαβάστε περισσότερα

Το ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων - απόψεων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί. Σχόλια που θα υποπέσουν στην αντίληψή μας, με αναφορές σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, emails, υβριστικά ή συκοφαντικά,θα αφαιρούνται.