Η άγνωστη Γενοκτονία Του Ποντιακού Ελληνισμού για την οποία δεν μιλάει κανείς…

Advertisement

Η άγνωστη Γενοκτονία Tων Ποντίων
Εκτός από τη Γενοκτονία που διέπραξαν οι Τούρκοι κατά Του Ποντιακού Ελληνισμού υπάρχει και μία ακόμα για την οποία δεν μιλάει κανείς…

Του Α. Κρούστη

Περιοδικό Τρίτο Μάτι Τ. 235 /15.11.2015

Στον χάρτη αυτόν απεικονίζεται με βέλη η τραγική πορεία του Ποντιακού Ελληνισμού μετά τις διώξεις που υπέστη από τους Κεμαλιστές και τους Σταλινικούς.
Τα βέλη που ξεκινούν από τον Πόντο (μέσα σε κόκκινο κύκλο) και καταλήγουν σε Ελλάδα, Κύ¬προ και Καύκασο, αντιπροσωπεύουν την εκδίωξη των Ποντίων από τις εστίες τους κατά τη διάρκεια των διώξεων που διέπραξαν εις βάρος τους οι Τούρκοι (1914 – 1923) – τις οποίες ο κ. Φίλης αρνήθηκε να χαρακτηρίσει ως γενοκτονία, όπως τις έχει χαρακτηρίσει η Ελληνική Βουλή. Τα βέλη που ξεκινούν από τον Καύκασο προς τις ασιατικές περιοχές, αφορούν στους μεταγενέστερους εκτοπισμούς, που υπέστησαν οι Πόντιοι επί Στάλιν (1937 – 1949)

Η πρόσφατη -και εντελώς άκαιρη και αχρείαστη (;)- δήλωση του Υπουργού Παιδείας, κ. Ν. Φίλη, ότι ο διωγμός των Ποντίων από τους Τούρκους του Κεμάλ (μεταξύ των ετών 1914
– 1923) δεν ήταν γενοκτονία (παρά τα όσα έχει αποφανθεί η ίδια η Βουλή των Ελλήνων), δημιούργησε πολλές συζητήσεις και προβληματισμούς. Βέβαια η δήλωση του κου Φίλη δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία… Προηγήθηκε, το καλοκαίρι που μας πέρασε, η αφαίρεση από το βιβλίο Ιστορίας της Γ’ Λυκείου ολόκληρο το κεφάλαιο περί της Γενοκτονίας των Ποντίων! Και απορεί κανείς πώς στις συζητήσεις που ξεσήκωσε η πρόσφατη δήλωση του Υπουργού Παιδείας δεν ακούστηκε τίποτα που να συνδυάζει τα δύο γεγονότα…
Ωστόσο, οι Έλληνες του Πόντου δεν έχουν υποστεί γενοκτονία μόνο από τους Τούρκους. Αντίστοιχου εύρους και τραγικότητας διωγμό έχουν υποστεί και από τον Στάλιν! Μόνο που αυτή η περίπτωση έχει παραμείνει άγνωστη…

Η σοβιετική γενοκτονία των Ποντίων

Τον Σεπτέμβριο του 1936, ένα τηλεγράφημα, με τις υπογραφές του Στάλιν και του Ζντάνοφ, προς τον Καγκανόβιτς και τον Μολότοφ, κατηγορούσε τη σοβιετική μυστική αστυνομία NKVD (μετέπειτα KGB) ότι είχε ήδη καθυστερήσει τέσσερα χρόνια στην εξαπόλυση μαζικών διωγμών κατά των Ελλήνων (μεταξύ άλλων εθνοτήτων) και προέτρεπε την άμεση αναπλήρωση του χαμένου χρόνου!

Συγκεκριμένα, η ντιρεκτίβα 50215 της NKVD , η οποία αποχαρακτηρίστηκε από «απόρρητο έγγραφο» το 2006, αναφέρει: «Με στόχο την καταστολή δράσης της ελληνικής κατασκοπείας στην ΕΣΣΔ διατάζουμε:
1. Τη 15η Δεκεμβρίου του παρόντος έτους, ταυτόχρονα σε όλες τις δημοκρατίες, περιοχές και περιφέρειες, να συλληφθούν όλοι οι Έλληνες, ύποπτοι για κατασκοπεία, σαμποτάζ, επαναστατική και εθνικιστική αντι-σοβιετική δραστηριότητα.
2. Να συλληφθούν όλοι οι Έλληνες (ελληνικής υπηκοότητας και πολίτες της ΕΣΣΔ) των ακόλουθων κατηγοριών:
(α) Όσοι βρίσκονται υπό επιτήρηση και παρακολουθούνται.
(β) Οι πρώην μεγαλέμποροι, κερδοσκόποι, λαθρέμποροι και λαθρέμποροι συναλλάγματος.
(γ) Οι Έλληνες που ασχολούνται με δραστήρια υπονομευτική δουλειά και ιδίως όσοι προέρχονται από τα στρώματα των αποκουλακοποιημένων καθώς και όσοι απόφυγαν την αποκουλακοποίηση.
(δ) Οι πολιτικοί πρόσφυγες από την Ελλάδα και όλοι οι Έλληνες που ήρθαν παράνομα στην ΕΣΣΔ, ανεξάρτητα από τη χώρα προέλευσης.
3. Κατά την εκτέλεση της επιχείρησης να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή για εξονυχιστική εκκαθάριση από τα παραπάνω άτομα, που εργάζονται:
– στις επιχειρήσεις και στα τμήματα μονάδων αμυντικού χαρακτήρα,
– στα εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και ηλεκτρικών εγκαταστάσεων,
– σε όλα τα μεταφορικά μέσα, ιδιαίτερα στα λιμάνια,
– στον Στρατό και στο Ναυτικό…».

– Στην πόλη Κρασναντάρ της Νότιας Ρωσίας βρίσκεται αυτό το μνημείο που ανήγειραν οι Έλληνες για να τιμήσουν και να θυμούνται τα θύματα των σταλινικών διώξεων. Όλα τα ονόματα του μνημείου ανήκουν σε Έλληνες που έχασαν τη ζωή τους στις διώξεις του 37 – 38 (μερικά χρόνια πριν το Άουσβιτς και το Νταχάου!)… Συνελήφθησαν 5.615. Από αυτούς εκτελέστηκαν οι 5.135. Στη φυλακή πέθαναν 64. εκτοπίστηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης 333, απελάθηκαν στην Ελλάδα 24 και απελευθερώθηκαν 19… Σαφώς και πρόκειται για γενοκτονία!

Πράγματι, οι διώξεις κατά των Ελλήνων της Σοβιετικής Ένωσης ξεκινούν το 1937 και τερματίζονται το 1949, και περιλαμβάνουν τη μαζική και βίαιη μεταφορά της πλειονότητας των ελληνικών πληθυσμών του Καύκασού στην Κεντρική Ασία. Αποτελούν δε μια από τις πλέον άγνωστες όσο και τραγικές σελίδες της νεότερης ελληνικής Ιστορίας.
Πρέπει να τονιστεί ότι δεν επρόκειτο για μεμονωμένα περιστατικά δίωξης, αλλά για συστηματικό ξεριζωμό ολόκληρων πληθυσμών… Στην απογραφή του 1937 είχαν καταγραφεί 268.889 άτομα ελληνικής καταγωγής. Το πραγματικό όμως μέγεθος της ελληνικής μειονότητας ήταν πολύ μεγαλύτερο και πιθανότητα πλησίαζε τις 450.000. Από αυτούς το ένα τρίτο περίπου είχε την ελληνική υπηκοότητα.
Η μεταφορά του συνόλου των εκτοπισμένων εθνοτήτων της Κριμαίας και της νότιας Ρωσίας απαίτησε 40.000(!) βαγόνια που προορίζονταν για μεταφορά εμπορευμάτων. Όσοι δεν εκτελούνταν επί τόπου μεταφέρονταν με άθλιες συνθήκες σε άλλες περιοχές. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις 31.000 οικογένειες που είχαν εκτοπιστεί στην Κιργιζία, μόνο οι 5.000 βρήκαν τελικά στέγη. Στην περιοχή Φρούνζε, σήμερα Μπισκέκ, αντιστοιχούσε ένα δωμάτιο σε πέντε οικογένειες. (3)
Πρέπει δε να τονιστεί ότι οι διώξεις κατά των Ελλήνων του Πόντου πραγματοποιήθηκαν με εθνικά κριτήρια. Μεγάλες περιοχές με συμπαγή ελληνικό πληθυσμό εκκαθαρίστηκαν. Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν εξαιρέθηκαν από τις διώξεις ούτε τα μέλη του κόμματος! Χιλιάδες Έλληνες εκτελέστηκαν με την κατηγορία του «εχθρού του λαού» ή εξορίστηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Σιβηρίας.
Οι εκτελέσεις και οι εκτοπίσεις γίνονταν με την κατηγορία ότι οι Έλληνες εκείνοι υποστήριζαν πολιτικά το “τροτσκιστικο – μπουχαρινικό κέντρο” και ότι συμμετείχαν σε μυστικές οργανώσεις, με στόχο «την ανατροπή της σοβιετικής εξουσίας και την εγκαθίδρυση ελληνικής δημοκρατίας στα νότια παράλια της Ρωσίας»! Σύμφωνα δε με τις μαρτυρίες, οι ομολογίες αποσπάστηκαν με φρικτά βασανιστήρια… Το σύνολο σχεδόν της ελληνικής διανόησης, ακόμα και τα μέλη του κόμματος, εξοντώθηκαν. (4)
Με την έναρξη των διώξεων εκείνης της περιόδου, ολόκληρη η ελληνική ηγεσία και μαζί της και η πλειονότητα των ενηλίκων Ελλήνων συνελήφθη και εξοντώθηκε. Πραγματοποιήθηκαν τέσσερα διαδοχικά κύματα μαζικών διώξεων, τα οποία ξεκίνησαν στις παρακάτω ημερομηνίες: 30 Οκτωβρίου 1937, 8 Φεβρουάριου 1938, 29 Ιουλίου 1938 και 26 Φεβρουάριου 1939.
Στην πρώτη περίοδο των διώξεων οι μαζικές συλλήψεις των Ελλήνων κορυφώθηκαν στις 17 Δεκεμβρίου 1937 και συνεχίστηκαν έως το τέλος Φεβρουαρίου 1938. (5)
Παράλληλα, στη Μυστική Αστυνομία παραχωρήθηκε το απάνθρωπο δικαίωμα να συλλαμβάνει ως ομήρους τους συγγενείς των κατηγορουμένων. Συνήθως τα μέλη της οικογένειας ενός “προδότη της πατρίδας” εκτοπίζονταν για πέντε χρόνια και καταγράφονταν στα μητρώα ως TCH1R, με την ένδειξη «μέλος οικογένειας προδότη της πατρίδας». Δεν είχαν δικαίωμα να κατέχουν το εσωτερικό διαβατήριο και αντ’ αυτού είχαν ένα βιβλιάριο, στο οποίο αναγράφονταν οι ημερομηνίες ελέγχου τους από τα όργανα της μυστικής αστυνομίας, δύο φορές το μήνα.
Οι συνθήκες έγιναν ακόμα πιο απάνθρωπες όταν το 1937 εκδόθηκε διαταγή, η οποία επέτρεπε τη σύλληψη παιδιών ως 12 ετών και την καταδίκη τους, ακόμα και με τις βαρύτερες ποινές. Αυτή η διαταγή διευκόλυνε την εξόντωση των παιδιών των “εχθρών του λαού”… Τα παιδιά των συλληφθέντων οδηγούνταν σε ορφανοτροφεία. Αναγκάζονταν να αλλάξουν το όνομά τους, απαρνούμενα έτσι τους καταδίκους γονείς τους. Υπήρξαν μάλιστα περιπτώσεις που τα παιδιά δεν δέχθηκαν την αλλαγή του ονόματος τους και αντιμετώπισαν φρικτή συμπεριφορά. Ανήλικοι βασανίστηκαν σκληρά για υποτιθέμενη συμμετοχή τους σε συνωμοσίες. Υπήρχαν περιπτώσεις ανηλίκων, 16 – 17 χρόνων, που δικάστηκαν και εκτελέστηκαν! Ορισμένες φορές, ενώ η ποινή ήταν 2- 3 χρόνια φυλάκιση, τελικά παρέμειναν έγκλειστοι για 15-20 χρόνια. (6)
Τον Αύγουστο του 1938, δίχως να έχει προηγηθεί δημόσια ανακοίνωση, έκλεισαν όλα τα ελληνικά σχολεία, τα οποία ανέρχονταν σε 104. Με τον ίδιο τρόπο, σταμάτησε η έκδοση των ελληνικών εφημερίδων και περιοδικών, ενώ έκλεισαν και οι ελληνικοί εκδοτικοί Οίκοι. Τα τυπογραφεία καταστράφηκαν. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση καταστροφής του εκδοτικού οίκου “Κολεκτιβιστής”. Τα τυπογραφικά στοιχεία του πετάχτηκαν στην Αζοφική Θάλασσα συμβολικά, «ώστε να μην ξανατυπωθεί στην ΕΣΣΔ ελληνικό βιβλίο»!
Ταυτόχρονα έκλεισαν όλες οι ελληνικές θεατρικές σκηνές και καταστράφηκαν σκόπιμα τα περισσότερα στοιχεία της πολιτιστικής δράσης των Ελλήνων.Δείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα

Σελίδες — 1 2

Διαβάστε περισσότερα

Advertisement