«Αόρατοι» δολοφόνοι που διέπραξαν το τέλειο έγκλημα

Advertisement

Διέπραξαν ένα καθ’ όλα τέλειο έγκλημα και την γλίτωσαν. Αφαίρεσαν με μεγάλη ευκολία ανθρώπινες ζωές και δεν καταδικάστηκαν ποτέ για τις φρικαλέες πράξεις τους. Αντίθετα συνέχισαν να κυκλοφορούν ανενόχλητοι ανάμεσα σε φιλήσυχους πολίτες. Τα ρατσιστικά κίνητρα και τα νομικά κενά ήταν αναμφισβήτητα με το μέρος τους.

Κυνικοί μέχρι την τελευταία στιγμή της ανάκρισης, εξέπληξαν τους πάντες με την ψυχρότητα με την οποία αντιμετώπιζαν όσα έκαναν. Αδίστακτοι, συναισθηματικώς ψυχροί εγκληματίες και εγωκεντρικοί δεν διστάζουν να ενεργήσουν με βάναυση αγριότητα και να προκαλέσουν βαρείς σωματικούς πόνους στο θύμα τους.

Δολοφόνοι που άφησαν πάνω στα θύματά τους έντονα τα ίχνη των στυγερών τους πράξεων, εγκλήματα που χαρακτηρίστηκαν από τη φρικαλεότητά τους, έμειναν στην ιστορία χαρακτηρισμένα ως ειδεχθή.

Η «Μαύρη Ντάλια»

short

Θεωρείται από τις πιο θρυλικές, άλυτες υποθέσεις δολοφονίας στα παγκόσμια χρονικά. Ο τρόπος με τον οποίο δολοφονήθηκε, η νεαρή κοπέλα, Elizabeth Short, γνωστή ως «Μαύρη Ντάλια» συγκλόνισε την κοινή γνώμη την δεκαετία του 40. Στις 15 Ιανουαρίου το 1947 το σώμα της νεαρής κοπέλας βρέθηκε σε ένα χωράφι στο πλάι μιας πολυσύχναστης λεωφόρου στο νότιο Λος Άντζελες.

Αστυνομικοί που έσπευσαν στην περιοχή αναφέρουν ότι το άψυχο σώμα της 22χρονης ήταν κομμένο στη μέση και δεν είχε σταγόνα αίμα ενώ και το πρόσωπό της είχε κακοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό. Το αίμα της είχε στραγγιστεί και οι γωνίες των χειλιών της είχαν κοπεί. Παράλληλα είχε πολλές μαχαιριές στους μηρούς και στο στήθος της και μάλιστα είχαν αφαιρεθεί ολόκληρα κομμάτια δέρματος. Το πτώμα είχε πλυθεί και είχε καθαριστεί επιμελώς και ο δολοφόνος το είχε τοποθετήσει με τα χέρια πάνω από το κεφάλι και με τα πόδια ανοικτά.

Η απουσία αίματος ενίσχυσε την θεωρία ότι σκοτώθηκε κάπου αλλού και στη συνέχεια το άψυχο σώματός της μεταφέρθηκε εκεί. Περίπου 50 άνθρωποι ομολόγησαν ότι ήταν ο… δράστης. Κανείς από αυτούς δεν κατάφερε να πείσει ότι ήταν ο δολοφόνος. Η αστυνομία δεν κατάφερε ποτέ να εξιχνιάσει το μυστήριο της δολοφονίας της. Η ιστορία της Μαύρης Ντάλιας και τα πιθανά σενάρια για τη δολοφονία της, έχουν εμπνεύσει αμέτρητα βιβλία και ταινίες.

Leigh Ann Sabine

leigh

Η Leigh Ann Sabine έλιωσε το κρανίο του άνδρα της με ένα διακοσμητικό που βρισκόταν δίπλα στο κρεβάτι του ζευγαριού, έναν πέτρινο βάτραχο το 1997. Στη συνέχεια τον μετέτρεψε σε μούμια, κρατώντας τη σορό για 18 χρόνια στο σπίτι τους. Το πτώμα βρέθηκε τυλιγμένο μέσα σε πλαστικές σακούλες, δεμένο με σχοινιά και ντυμένο με τις πιτζάμες που φορούσε όταν δολοφονήθηκε, σύμφωνα με την αναφορά της αστυνομίας.

«Το πτώμα ήταν πολύ καλά διατηρημένο, χάρη σε μια διαδικασία γνωστή ως χημική μουμιοποίηση, που συμβαίνει κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Έτσι μπορούν τα πτώματα να διατηρούνται για χρόνια ή ακόμη και για αιώνες», λέει ο Richard Jones, ο ιατροδικαστής που διαπίστωσε πως ο θάνατος του άνδρα προήλθε από χτύπημα με σφυρί στο κεφάλι. Η 74χρονη είχε διαπράξει το «τέλειο έγκλημα». Η μούμια του συζύγου της βρέθηκε μετά το θάνατό της, όταν καθαρίστηκε το σπίτι της.

Issei Sagawa

iseei

Το απόγευμα της 13ης Ιούνη του 1981 η αστυνομία στο Παρίσι ανακάλυψε στον καταψύκτη του σπιτιού του Issei Sagawa τα απομεινάρια μιας γυναίκας που είχε σκοτώσει και έτρωγε επί τρεις ημέρες. Σπουδαστής φιλολογίας στο πανεπιστήμιο της Σορβόνης στις αρχές της δεκαετίας του 1980, κάλεσε το 1981 την ολλανδή συμφοιτήτριά του Renee Hartevelt στο σπίτι του για μία βραδιά ποίησης.

Τα ποιήματα της κοπέλας δεν άρεσαν καθόλου στον Ιάπωνα, γι’ αυτό αποφάσισε να την σκοτώσει και να φάει το σώμα της. Το απόγευμα της 13ης Ιούνη του 1981, ο Issei πήγε στο περίφημο δάσος της Βουλόνης, ένα πάρκο στα περίχωρα του Παρισιού, μεταφέροντας δύο βαλίτσες οι οποίες περιείχαν το διαμελισμένο σώμα της ολλανδέζας φοιτήτριας. Οι περαστικοί αντιλήφθηκαν ότι κάτι περίεργο συμβαίνει και ειδοποίησαν την αστυνομία η οποία και τον συνέλαβε. Τα ευρήματα στο σπίτι του ήταν αποτρόπαια. Το ποινικό σύστημα της Γαλλίας τον έκρινε ψυχικά ασταθή και τον έκλεισε σε ψυχιατρική κλινική του Παρισιού.

Ο ζάμπλουτος πατέρας του πίεζε όμως διαρκώς για τη μεταφορά του στην Ιαπωνία και εκμεταλλευόμενος νομικό κενό κατάφερε να πάρει τον Issei πίσω στην Ιαπωνία έπειτα από μόλις 15 μήνες στο ψυχιατρείο! Ο Sagawa έζησε από την πρώτη στιγμή που επέστρεψε στο Τόκιο μια ανοιχτή και δημόσια ζωή, απολαμβάνοντας πια το καθεστώς της διασημότητας. Τον καλούν ως ομιλητή σε διάφορα γεγονότα και τηλεοπτικές εκπομπές, όπου περιγράφει με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες το πώς έφαγε έναν άνθρωπο.

Έχει παίξει σε ταινίες, έχει γράψει βιβλία μάλιστα οι Rolling Stones εμπνεύστηκαν από αυτόν για να γράψουν το τραγούδι «Too Much Blood». Στην τελευταία του μάλιστα συνέντευξη δήλωσε ατάραχα πως θα ήθελε να δοκιμάσει κι άλλο κορίτσι κάποια στιγμή, καθώς ένα ίσον κανένα.Δείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα

Σελίδες — 1 2

Διαβάστε περισσότερα

Advertisement