Μας σπρώχνουν στον κοινωνικό Αρμαγεδδώνα

Advertisement

Τώρα το Βερολίνο βρήκε την ευκαιρία να εκδικηθεί το «αναξιόπιστο» πολιτικό σύστημα. Ομως, η απειλή που εκτοξεύει ο γερμανικός Αξονας να αποσύρει τη βοήθεια σωτηρίας στην «αναξιόπιστη» Ελλάδα, οδηγεί αναπόφευκτα σε κοινωνικό και οικονομικό χάος προς όφελος της
Αριστεράς. Αραγε αυτό θέλουν; Ο ελληνικός λαός κάνει υπεράνθρωπες προσπάθειες και ατέλειωτες θυσίες, σε αντίθεση με την (πρώην) κυβέρνηση Παπανδρέου, που έριξε την Ελλάδα σε ωκεανούς ψεύδους μην εφαρμόζοντας το Μνημόνιο. Ομως, δεν πρέπει να τιμωρηθεί γι’ αυτό. Η Ευρωζώνη δεν είναι ριάλιτι, όπου τα μέλη της μπορούν να διώχνουν τον πιο αδύναμο κρίκο, σπρώχνοντάς τον στον κοινωνικό Αρμαγεδδώνα.

Είναι πλέον ζήτημα επιβίωσης να δοθεί στην Ελλάδα το περιθώριο να ανασάνει. Τώρα που η άρρωστη οικονομία μας εξαναγκάζεται να υιοθετήσει και άλλα επώδυνα μέτρα, εκτινάσσεται αναμφίβολα ο κίνδυνος της κοινωνικής έκρηξης, που θα θέσει όλα τα άλλα ζητήματα σε δεύτερη μοίρα. Ηδη η πολιτική και η κοινωνική σταθερότητα έχουν αρχίσει να χάνονται. Μια πλαστική σφαίρα να ξεφύγει αρκεί για να μετατρέψει την επόμενη διαδήλωση σε πραγματικό εμφύλιο πόλεμο. Οπως σαρκαστικά έλεγε ο Τζον Μέιναρντ Κέινς, «μακροπρόθεσμα, είμαστε όλοι νεκροί» («In the long run we are all dead»). Ωστόσο, όμως, η επίμονη εστίαση των Ευρωπαίων ηγετών στο δόγμα «έγκλημα και τιμωρία» όντως σημαίνει την αναγγελία ακαριαίου θανάτου του ελληνικού λαού…

Χθες, ο Αντώνης Σαμαράς, με επιστολή του προς το ΔΝΤ, την ΕΚΤ, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Eurogroup, δεσμεύεται για πλήρη εφαρμογή του νέου προγράμματος (δηλαδή του νέου Μνημονίου). Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Σαμαράς αναφέρει στο κείμενο της επιστολής ότι το κόμμα του δεσμεύεται: Να προωθήσει την ανταγωνιστικότητα και την ανάπτυξη και να υποστηρίξει τις ριζικές διαρθρωτικές αλλαγές στις αγορές εργασίας, προϊόντων και υπηρεσιών, καθώς και το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων. Να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των αγορών και τη δημοσιονομική βιωσιμότητα, προστατεύοντας όμως τα ευάλωτα τμήματα του πληθυσμού. Να διασφαλίσει τη δημοσιονομική σταθερότητα.

«Εκφράζουμε τη δέσμευσή μας για ταχύτατη εφαρμογή της χρηματοπιστωτικής στρατηγικής, που περιλαμβάνει τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα (PSI) μαζί με τους Ευρωπαίους εταίρους μας», αναφέρει και διαβεβαιώνει τους εταίρους ότι, αν η Ν.Δ. κερδίσει τις εκλογές, θα μείνει προσηλωμένη στους στόχους και στις βασικές πολιτικές του προγράμματος όπως περιλαμβάνονται στο Μνημόνιο. Αραγε, τι περισσότερο θέλουν από έναν αστό έντιμο πολιτικό με αρχές και αξίες;

Επαναλαμβάνει, πάντως, ότι δίνει μεγάλη έμφαση στην ανάκαμψη, ώστε να προκύψουν δημόσια έσοδα που θα επιτρέψουν την επίτευξη των στόχων. Και, τέλος, δηλώνει, όπως και στην προηγούμενη επιστολή του, ότι μπορεί να απαιτηθούν τροποποιήσεις που να εγγυηθούν την πλήρη εφαρμογή του προγράμματος, επαναλαμβάνοντας την πρόθεσή του να φέρει τα ζητήματα αυτά προς συζήτηση μαζί με τις βιώσιμες εναλλακτικές πολιτικές, αυστηρά πάντα μέσα στο πλαίσιο του προγράμματος, ώστε να μην τεθεί σε κίνδυνο η επίτευξη των στόχων.

Ο σπουδαίος Γιούργκεν Χάμπερμας σημειώνει ότι «η ηθική αναβάπτιση του καπιταλισμού αποτελεί υποκρισία. Οι κερδοσκόποι δρουν στο πλαίσιο των νόμων, ακολουθώντας την κοινωνικά αποδεκτή λογική τους για μεγιστοποίηση του κέρδους. Η πολιτική ευτελίζεται σε ηθικολογία… Είναι η πολιτική και όχι ο καπιταλισμός που πρέπει να επωμισθεί την ευθύνη για το κοινό καλό». Απλώς η στήλη συμφωνεί…

Πάντως, οι οπαδοί της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αν δεν υπήρχαν οι Γερμανοί, θα έπρεπε να τους είχαν εφεύρει. Γιατί, μέσα από τις στάχτες που άφησε πίσω της η Γερμανία, μετά το αιματοκύλισμα της ηπείρου σε δύο παγκόσμιους πολέμους, γεννήθηκε σε κάποιους η ιδέα μιας ενωμένης Ευρώπης. Μήπως ήταν αιθεροβάμονες;

Για να σωθεί το σύστημα του ευρώ, η Γερμανία θέτει στους λαούς των χωρών που ενδεχομένως θα βοηθήσει όρους σκληρούς, που θυμίζουν τους όρους που είχαν θέσει στον γερμανικό λαό οι νικητές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η Βρετανία, η μεγάλη υπέρμαχος του φιλελευθερισμού, ήταν φιλελεύθερη όποτε τη συνέφερε να ανοίξει τις αγορές των ανταγωνιστών της και προστατευτική όποτε αυτοί απειλούσαν τις αγορές της. Η Γαλλία ανακάλυψε τον φιλελευθερισμό αργά. Το ίδιο και η Γερμανία, που, όπως έχει γράψει ο οικονομολόγος Φρίντριχ Λιστ, απέκτησε τη μεγάλη εθνική βιομηχανία της χάρη στον προστατευτισμό. Αυτά συνέβαιναν πριν από έναν – δύο αιώνες στην Ευρώπη. Υπάρχει λόγος να συμβαίνουν και σήμερα;

Η Γερμανία, κυρίαρχη δύναμη της Ευρωπαϊκής Ενωσης, που άνοιξε τις πόρτες (και τις αγορές) των κρατών–μελών με μια ενιαία νομισματική ζώνη, αναδεικνύει το σκληρό της πρόσωπο. Και οι υπόλοιποι το αποδέχονται!

Της Ζέζας Ζήκου
ΠΗΓΗ

Τι είναι οι τα Σεραφίμ,Χερουβίμ; Ποιές και πόσες είναι οι «Αγγελικές Δυνάμεις»;

Advertisement

Του Πρωτ. π. Γεωργίου Παπαβαρνάβα.

Οι άγγελοι δημιουργήθκαν πρίν από τον ορατό κόσμο και τον άνθρωπο. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο Θεός «έπλασε τούς αγγέλους πρίν από εμάς για χάρη μας για να αποστέλλονται ως διάκονοι, όπως λέγει ο Παύλος, στούς μέλλοντας να κληρονομήσουν την σωτηρία» (Ε.Π.Ε., τόμ. 9ος, σελ. 80, 81)

Σύμφωνα με την Ορθόδοξη θεολογία, όπως συνοψίζεται στην διδασκαλία του αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού, οι άγγελοι είναι υπάρξεις πνευματικές, αεικίνητες, ελεύθερες, ασώματες, που υπηρετούν τον Θεόν και είναι κατά χάριν αθάνατες. Τό σχήμα και την κατάσταση των υπάρξεων αυτών, μόνον ο Θεός τα γνωρίζει. Είναι όμως ασώματοι και αεικίνητοι οι άγγελοι σε σχέση με τούς ανθρώπους. Σέ σύγκριση με τον Θεό, τον μόνον ασώματο, είναι δυσκίνητοι και υλικοί. Είναι πλασμένοι από λεπτή ύλη. Μόνον ο Θεός είναι αληθινά άϋλος και ασώματος. Δέν έχουν ανάγκη από γλώσσα και ακοή, αλλά πληροφορούνται μεταξύ τους τα προσωπικά διανοήματα και τις αποφάσεις τους, χωρίς τον προφορικό λόγο. Όταν επικοινωνούν με τούς ανθρώπους, τότε λαμβάνουν σχήμα και μορφή για να μπορούν οι άνθρωποι να τούς βλέπουν. Η θέα τους είναι φωτεινή και τα ρούχα τους είναι συνήθως λευκά, πράγμα που φανερώνει την καθαρότητά τους. Τροφή τους είναι η θέα του Θεού, τον Οποίο βλέπουν, κατά το μέτρο της δυνατότητός τους.

Οι άγγελοι και οι αρχάγγελοι, διαφυλάττουν τα μέρη της γής, είναι άρχοντες των λαών και των χωρών, όπως τούς όρισεν ο Δημιουργός, τακτοποιούν τα ανθρώπινα και προστατεύουν όσους τούς επικαλούνται, κυρίως από το μίσος και την μανία του διαβόλου. «Όπου επισκιάσει η χάρις σου Αρχάγγελε, εκείθεν του διαβόλου διώκεται η δύναμις, ου φέρει γάρ τώ φωτί σου προσμένειν ο πεσών εωσφόρος…». (Δοξαστικό των αίνων, 8ης Νοεμβρίου).

Σέ κάθε θεία Λειτουργία, η οποία είναι Σύναξη ουρανού και γής, συλλειτουργούν με τον Αρχιερέα ή τον Ιερέα άγγελοι. Στήν μικρή είσοδο, ο Λειτουργός παρακαλεί τον Κύριο να στείλη αγγέλους, για να συλλειτουργήσουν μαζί του και θα συνδοξολογήσουν την αγαθότητα του Θεού. Ο Διάκονος, επίσης, δέεται: «άγγελον ειρήνης, πιστόν οδηγόν, φύλακα των ψυχών και των σωμάτων ημών παρά του Κυρίου αιτησώμεθα».

«Εννέα είναι τα ουράνια τάγματα και τρείς τάξεις ή τρία συστήματα, που το καθένα αποτελεί τριάδα».

Η πρώτη τριάς είναι αυτή που είναι πάντοτε γύρω από τον Θεό και είναι έτοιμη να ενωθή με αυτόν αμέσως, χωρίς την μεσολάβηση κανενός. Είναι η τάξη των εξαπτερύγων Σεραφίμ και των πολυομμάτων Χερουβίμ και των αγιοτάτων Θρόνων.

Δευτέρα τάξη είναι εκείνη των Κυριοτήτων, των Δυνάμεων και τωνΕξουσιών. Έργο της είναι οι διευθετήσεις των μεγάλων πραγμάτων, οι ενέργειες των θαυμάτων και ο Τρισάγιος ύμνος, το Άγιος, Άγιος, Άγιος.

Τρίτη και τελευταία είναι η τάξη των Αρχών, των Αρχαγγέλων και των Αγγέλων, το χαρακτηριστικό γνώρισμα της οποίας είναι το «λειτουργικόν εν διακονίαις και τέλος ο ιερός ύμνος του Αλληλούϊα»» (Φιλοκαλία, τόμ. 3ος, σελ. 354, 355).

Από την ώρα που βγήκαμε από την μήτρα της Εκκλησίας, την Κολυμβήθρα του βαπτίσματος, μάς παραστέκει ένας άγγελος, ο οποίος είναι φύλακας των ψυχών και των σωμάτων μας. Δέν φεύγει από κοντά εάν εμείς δεν τον διώξουμε με την αμαρτωλή ζωή μας. Εκείνο που τον ξαναφέρνει κοντά μας είναι η αληθινή μετάνοια. Οι άγγελοι χαίρονται και πανηγυρίζουν, όταν κάποιος μετανοή ειλικρινά.

Στό τέλος του «Μικρού Αποδείπνου», μιάς κατανυκτικής ακολουθίας που θα πρέπει να την διαβάζουμε όλοι μας κάθε βράδυ, υπάρχει μιά θαυμάσια προσευχή στον φύλακα άγγελό μας.

Ο π. Παΐσιος έλεγε ότι πρέπει να προσπαθήσουμε να αποκτήσουμε φιλία με τούς αγίους και τούς αγγέλους. Ιδαίτερα, με τον άγιο του οποίου φέρουμε το όνομα και με τον φύλακα άγγελό μας. Καί αυτό μπορεί να γίνη με την οργανική ένταξή μας στην πνευματική ατμόσφαιρα της Εκκλησίας, με την αδιάλειπτη προσευχή, την μυστηριακή ζωή και την άσκηση, ήτοι την βίωση των εντολών του Χριστού.

Advertisement