Το DNA αποσυντίθεται με την πάροδο του χρόνου

Advertisement

Τα τελευταία χρόνια η ιδέα της κλωνοποίησης ιστορικών πλασμάτων, όπως για παράδειγμα οι δεινόσαυροι, δεν αντιμετωπίζεται πια με χλευασμό. Μάλιστα φέτος το καλοκαίρι ο εκκεντρικός δισεκατομμυριούχος Clive Palmer είχε δηλώσει πως
σκόπευε να κλωνοποιήσει δεινοσαύρους και να κατασκευάσει ένα «Jurassic Park».

Ωστόσο, οι τελευταίες ανακαλύψεις των επιστημόνων όμως σχετικά με την διάρκεια ζωής του DNA μάλλον αποκλείουν την πιθανότητα επιτυχίας ενός τέτοιου εγχειρήματος. Ερευνητές από την Νέα Ζηλανδία διαπίστωσαν ότι το DNA διασπάται και αποσυντίθεται πολύ πιο γρήγορα από ότι αρχικά νόμιζαν, κάτι που αποδίδεται σε διάφορες αιτίες, συμπεριλαμβανομένων εξωτερικών επιρροών όπως η θερμοκρασία, το νερό και η χημεία του εδάφους. Το γενετικό υλικό μάλιστα συνεχίζει να αποσυντίθεται μέχρις ότου εξαφανιστεί τελείως, γεγονός που καθιστά αδύνατη την διάσωση του από προϊστορικά ζώα όπως οι δεινόσαυροι.

Το διερευνητικό τους έργο περιελάμβανε συνεργασία με μια ομάδα παλαιοντολόγων οι οποίοι δοκίμασαν να εξάγουν DNA από τρία εξαφανισμένα είδη των πουλιών Moa, η ηλικία των οποίων κυμαινόταν από 600 έως 8.000 χρόνια. Αφού σύγκριναν την ηλικία των οστών με την υποβάθμιση του DNA κάθε δείγματος, ανακάλυψαν πως το DNA έχει χρόνο ημιζωής περίπου 521 χρόνια και αυτό υπό συγκεκριμένες συνθήκες, όταν δηλαδή το υλικό διατηρείται σε βάλτο με μέση θερμοκρασία τους 13.1 βαθμούς Κελσίου.

Ακόμα και σε ιδανικές συνθήκες διατήρησης, με θερμοκρασία -5 βαθμών Κελσίου χωρίς εξωτερικές επιρροές, η αντοχή του αναγνωρίσιμου DNA δεν θα μπορούσε να ξεπεράσει τα 1.5 εκατομμύρια χρόνια. Αυτό σημαίνει πως δεν είναι εφικτή η κλωνοποίηση αφού οι δεινόσαυροι εμφανίστηκαν για πρώτη φορά την Τριασική περίοδο, πριν από 245 εκατομμύρια χρόνια και εξαφανίστηκαν στο τέλος της Κρητιδικής, πριν από 65 εκατομμύρια χρόνια. ΠΗΓΗ

Ολοκληρώθηκε η «Εγκυκλοπαίδεια των στοιχείων του DNA»

Advertisement

To επίτευγμα ανατρέπει την ιδέα του άχρηστου γενετικού υλικού και εξηγεί τις διαφορές μας
Ολοκληρώθηκε η «Εγκυκλοπαίδεια των στοιχείων του DNA»
Τα λειτουργικά στοιχεία του γενετικού υλικού μας εντόπισε το πρόγραμμα ENCODE
Η ολοκλήρωση της συγγραφής μιας εγκυκλοπαίδειας που όμοιά της δεν υπάρχει ανακοινώθηκε χθες με σειρά άρθρων σε τρεις διαφορετικές επιστημονικές επιθεωρήσεις. Πρόκειται για την
«Εγκυκλοπαίδεια των στοιχείων του DNA» (Encyclopedia of DNA Elements, ENCODE), η οποία είναι το αποτέλεσμα των κόπων 440 ερευνητών από 32 ερευνητικά κέντρα που εργάστηκαν σκληρά επί πέντε συναπτά έτη. Στόχος τους ήταν να βγάλουν νόημα από την αλληλουχία του ανθρώπινου DNA, να καταλάβουν δηλαδή τι σημαίνει η σειρά των βάσεων του γενετικού υλικού μας.

Πραγματοποιώντας μια σειρά πειραμάτων και αξιοποιώντας τελευταίες τεχνολογικές δυνατότητες και εξελιγμένα υπολογιστικά συστήματα, οι ερευνητές κατέληξαν σε συμπεράσματα που αλλάζουν τη σύγχρονη βιολογία και έχουν άμεσο αντίκτυπο στην ιατρική.

Τα συμπεράσματα
Το κυριότερο από τα συμπεράσματα του προγράμματος έχει να κάνει με αυτό που μέχρι πρόσφατα ονομαζόταν junk DNA (DNA σκουπίδι). Πρόκειται για το DNA που δεν περιέχει γονίδια και το οποίο, πριν από 40 περίπου χρόνια, είχε θεωρηθεί άχρηστο. Ε, λοιπόν καθόλου άχρηστο δεν είναι αυτό το DNA!

Όπως περιγράφεται σε ένα από τα άρθρα που φιλοξενείται στην επιθεώρηση «Nature», το γενετικό υλικό που παρεμβάλλεται μεταξύ των γονιδίων βρίθει περιοχών που σχετίζονται με την έκφρασή τους. Με άλλα λόγια, δεν αρκεί να υπάρχει ένα γονίδιο. Για να είναι αυτό λειτουργικό θα πρέπει να «πάρει την άδεια» από άλλα στοιχεία του DNA τα οποία μπορεί να βρίσκονται κοντά του ή και μακριά από αυτό. Τα στοιχεία αυτά ρυθμίζουν ποιο γονίδιο θα εκφραστεί σε ποιον ιστό (ή κυτταρικό τύπο) και σε ποια ακριβώς χρονική στιγμή.

Για να αντιληφθεί κανείς το πόσο αυστηρή είναι η ρύθμιση της έκφρασης στον χώρο και στον χρόνο των γονιδίων αρκούν τα δεδομένα που προέκυψαν από το πρόγραμμα ENCODE: το 20% του γονιδιώματος απαιτείται για να ρυθμιστεί η έκφραση των γονιδίων τα οποία δεν καταλαμβάνουν παρά το 2% του γονιδιώματος!

Σε αυτό το 20% οι ερευνητές εντόπισαν στοιχεία τα οποία ήταν άγνωστα μέχρι σήμερα, όπως παραδείγματος χάριν μεγάλου μήκους μόρια RNA καθώς επίσης και αναγνωριστικές περιοχές, περιοχές του DNA στις οποίες προσδένονται μόρια ρυθμιστικά τις γονιδιακής έκφρασης.

Οι προοπτικές
Ο όγκος των δεδομένων του προγράμματος ENCODE ξεπερνά τα 15 terrabyte (TB). Η πρόσβαση στα δεδομένα αυτά είναι ελεύθερη και έτσι μπορούν να αξιοποιηθούν από την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα. Αναμένεται δε να αλλάξουν τον τρόπο σκέψης των ερευνητών σε ότι αφορά την ίδια την ιδέα του γονιδίου ως μονάδα της κληρονομικότητας.

Σε ένα πρακτικότερο επίπεδο, τα νέα δεδομένα αναμένεται να ρίξουν φως στις πολυπαραγοντικές ασθένειες. Όπως εξήγησε μιλώντας στο BHMAScience ο κ. Στυλιανός Αντωναράκης, καθηγητής Γενετικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Γενεύης και μέλος του προγράμματος ENCODE: «Σε αντίθεση με τις γενετικές ασθένειες που οφείλονται σε αλλαγές ενός και μόνο γονιδίου υπάρχουν ασθένειες που οφείλονται σε έναν συνδυασμό γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Ο εντοπισμός νέων ρυθμιστικών περιοχών αλλά και των νεοανακαλυφθέντων μορίων RNA με ρυθμιστικό ρόλο, ανοίγει ένα παράθυρο που θα μας επιτρέψει να εντοπίσουμε την αιτιολογία των πολυπαραγοντικών νόσων. Θα μας επιτρέψει δηλαδή να αντιληφθούμε γιατί κάποιοι από εμάς είναι περισσότερο ευαίσθητοι σε ορισμένες ασθένειες».

Οι εξωγήινοι μοιάζουν με τους ανθρώπους!- Έχουμε όλοι το ίδιο DNA στον γαλαξία μας.

Advertisement

Σε περίπτωση που η θεωρία του αστροφυσικού Ραλφ Πούντριτζ είναι σωστή τότε είναι πιο πιθανό να μας επισκεφτεί ο φιλικός… Κλίνγκον του Star Trek παρά το τρομερό τέρας του Aliens.

Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ και του Χάμιλτον στο Οντάριο υποστηρίζουν ότι…
εάν υπάρχει ζωή στους γαλαξίες που γνωρίζουμε τότε τα εξωγήινα όντα δεν θα διαφέρουν πολύ από την δική μας εικόνα γιατί το DNA είναι μια «παγκόσμια σταθερά» και δεν μπορεί να δικαιολογήσει μορφές τεράτων, με σάρκες σαύρας και… δώδεκα πόδια.

Το δεδομένο βέβαια των διαφορετικών κλιματολογικών συνθηκών που επικρατούν στους πλανήτες του σύμπαντος κάνει τους επιστήμονες να μιλούν για μικρές διαφοροποιήσεις των εξωγήινων σε σχέση με τους ανθρώπους προκειμένου να αντέξουν στις εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες ή την έλλειψη βαρύτητας.

«Η θερμοδυναμική είναι θεμελιώδης. Υπάρχει, όμως, και η θεωρία που λέει ότι ακόμη και σε πλανήτες με πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, όντα μπορεί να επιβιώνουν ζώντας σε υπόγειες σήραγγες ή μετριάζοντας το πρόβλημα με τη βοήθεια της τεχνολογίας», λέει ο πανεπιστημιακός του Χάμιλτον, Ραλφ Πούντριτζ ο οποίος πιστεύει ότι είναι εξαιρετικά εγωιστικό να πιστεύουμε πως είμαστε μόνοι εκεί έξω…

ΠΗΓΗ

Τσιπ που καταστρέφει το DNA ενσωματώνεται σε κινητά τηλέφωνα!

Advertisement

Inext_p_ltech_1xraymobile
Σύμφωνα με τον Δρ. Boian Alexandrov του Κέντρου Μη Γραμμικών Μελετών στο εθνικό εργαστήριο του Los Alamos στο Νέο Μεξικό, τα terahertz (THz) κύματα καταστρέφουν το ανθρώπινο DNA. Τα κύματα κυριολεκτικά αποσυμπιέζουν την έλικα του DNA.

Τώρα μια ομάδα τεχνολόγων στο UT Dallas σχεδιάζουν να λάβουν τα τσιπ που εκπέμπουν κύματα THz και να τα ενσωματώσουν σε κινητά τηλέφωνα ώστε να χρησιμοποιηθούν ως σύστημα απεικόνισης για τους καταναλωτές, τις αρχές επιβολής του νόμου και του ιατρικού προσωπικού … μια δυνητικά θανατηφόρα τεχνολογία που θα μπορούσε τελικά να σκοτώσει ή να αρρωστήσει εκατομμύρια ανθρώπους. (!!!)

19686unzipDNA_inner

Η αμφιλεγόμενη τεχνολογία σάρωσης THz που χρησιμοποιείται από την TSA σε πολλά από τα αεροδρόμια της χώρας προσαρμόζεται για χρήση στα κινητά τηλέφωνα. Οι μελέτες πάνω στην ακτινοβολία terahertz έχουν θορυβήσει τους εμπειρογνώμονες οι οποίοι ανησυχούν για τους αυξανόμενους κινδύνους στην ανθρώπινη υγεία. Πρόσφατα, τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης προβάλλουν ένα νέο τσιπ που επιτρέπει την προσαρμογή της συσκευής παραγωγής THz ώστε να ενσωματωθεί σε κινητά τηλέφωνα.

Ο ενθουσιασμένος Τύπος προέβη σε διαφήμιση αυτής της τεχνολογίας που χρησιμοποιείται από τους καταναλωτές ώστε να βλέπουν μέσα από τοίχους και αντικείμενα, ενώ οι επαγγελματίες της υγείας, όπως οι γιατροί μπορούν να χρησιμοποιήσουν αυτή την τεχνολογία για να αναζητήσουν μικρούς όγκους στο εσωτερικό ασθενών χωρίς την ανάγκη επεμβατικής χειρουργικής. Το κύμα-THz, που βρίσκεται μεταξύ των μικροκυμάτων και των υπέρυθρων του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος, επιλέχθηκε για τις συσκευές ασφαλείας, επειδή διεισδύει στην ύλη όπως είδη ένδυσης, ξύλο, χαρτί και άλλα πορώδη υλικά που είναι μη αγώγιμα. Μέχρι τώρα οι εμπειρογνώμονες πίστευαν ότι αυτό το είδος της ακτινοβολίας ήταν ακίνδυνο. Έκαναν λάθος.

Η Ακτινοβολία THz αποσυμπιέζει το μόριο του DNA: Σε μια σημαντική μελέτη που πραγματοποιήθηκε από το Δρ Δρ Boian Alexandrov και μια ομάδα από φυσικούς του Κέντρου Μη Γραμμικών Μελετών στο εθνικό εργαστήριο του Los Alamos στο Νέο Μεξικό , ανακαλύφθηκαν τρομακτικά στοιχεία, ότι η έκθεση σε ακτινοβολία THz δρά συσσωρευτικά και επηρεάζει το DNA των ανθρώπων και των ζώων. Στην ουσία, τείνει να αποσυμπιέσει το μόριο του DNA. Η επιστημονική έρευνα «DNA Breathing Dynamics in the Presence of a Terahertz Field» του Los Alamos αποκαλύπτει πολύ ανησυχητικές -ακόμη και σοκαριστικές- αποδείξεις ότι η ακτινοβολία THz βλάπτει σημαντικά το DNA των ανθρώπων που περνούν μέσω σαρωτών του αεροδρομίου και όλων των εργαζομένων TSA σε άμεση γειτνίαση με αυτές τις μηχανές.

Η Σύνοψή τους: “Θεωρούμε ότι ένα πεδίο terahertz επιδρά στην δυναμική αναπνοή της διπλής έλικας του DNA. Μοντελοποιήσαμε την αυθόρμητη δημιουργία εντοπισμένων χωρικά ανοιγμάτων μιας αλυσίδας του DNA και διαπιστώσαμε ότι οι γραμμικές αστάθειες οδηγούν σε δυναμικό διμερισμό, ενώ οι πραγματικοί τοπικοί διαχωρισμοί των σκελών απαιτούν έναν μηχανισμό κατώτατου ορίου.

Με βάση τα αποτελέσματά μας, υποστηρίζουμε ότι συγκεκριμένα μια έκθεση σε ακτινοβολία terahertz μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τις φυσικές δυναμικές του DNA και έτσι επηρεάζει τις περίπλοκες μοριακές διαδικασίες που εμπλέκονται στη γονιδιακή έκφραση και την αντιγραφή του DNA.” Όλα αυτά σημαίνουν ότι οι συνέπειες των κυμάτων THz που βομβαρδίζουν ανθρώπους είναι ότι αποσυμπιέζουν το δίκλωνο μόριο του DNA. Αυτός ο διαχωρισμός της αλυσίδας του DNA δημιουργεί φυσαλίδες μεταξύ των γονιδίων οι οποίες επεμβαίνουν στις διεργασίες της ίδιας της ζωής: στην φυσιολογική αντιγραφή του DNA και στην κρίσιμη γονιδιακή έκφραση.

tsa-scan  eye-scanner

Πιθανόν προκαλεί καρκίνo: Ο David J. Brenner, γιατρός στο Πανεπιστήμιο Columbia και εμπειρογνώμων σχετικά με τις επιπτώσεις της ακτινοβολίας δήλωσε ότι είναι πολύ πιθανό οι TSA σαρωτές να προκαλούν καρκίνο σε ορισμένα άτομα. Ο Brenner, του οποίου το Ακτινολογικό Ερευνητικό Κέντρο στην Κολομβία, επικεντρώνεται στις επιπτώσεις της ραδιενέργειας στις βιολογικές διεργασίες και στην αξιολόγηση του κινδύνου έκθεσης σε ραδιο-ισοτοπικές θεραπείες, είναι προβληματισμένος με το γεγονός ότι οι άνθρωποι με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, όπως ασθενείς με AIDS, άτομα που πάσχουν από λύκο ή από άλλα αυτοάνοσα νοσήματα βρίσκονται σε ιδιαίτερο κίνδυνο.

Βρέφη, παιδιά έως την ηλικία των 5 ή 6, οι γυναίκες που είναι έγκυες ή θηλάζουν, ασθενείς με καρκίνο και πολλοί άλλοι θα πρέπει να απομακρύνονται από αυτές τις μηχανές. Εκείνοι που εκτίθενται σε ακτινοβολία THz -είτε από σαρωτές ασφαλείας ή μελλοντικές τεχνολογίες κινητών τηλεφώνων- που λαμβάνουν ορισμένα συνταγογραφούμενα φάρμακα ή έχουν σημαντικά χαμηλά επίπεδα ορισμένων βιταμινών έχουν αυξημένο κίνδυνο πρόκλησης καρκινωμάτων από την έκθεση στην ακτινοβολία. Η επαναλαμβανόμενη έκθεση σε τομογραφίες χαμηλών επιπέδων ακτινοβολίας μπορεί επίσης να οδηγήσει σε καταρράκτη και να επιφέρει καρκίνο του δέρματος- συμπεριλαμβανομένου και του θανατηφόρου μελανώματος.

1307797377-4d966c75ba253f942e2c2dddcc558a6d_n  dnaphonearsthumb640xauto21005

Τα THz χρησιμοποιούνται στα υπάρχοντα τσιπ CMOS : Σύμφωνα με την Daily Mail, τα τσιπ που δημιουργούνται από τη χρήση Complementary Metal-Oxide Semiconductor ή CMOS, χρησιμοποιούν την ίδια τεχνολογία η οποία έχει ήδη ενσωματωθεί σε συσκευές όπως σε τηλεοράσεις HD, στα έξυπνα τηλέφωνα και στους προσωπικούς υπολογιστές. Ο Δρ Kenneth O, καθηγητής ηλεκτρολογίας στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Ντάλας και επικεφαλής του έργου εξήγησε στην Daily Mail ότι “Έχουμε αρχίσει να προσεγγίζουμε ένα προηγουμένως αναξιοποίητο τμήμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος για καταναλωτική χρήση και για ιατρικές εφαρμογές που σώζουν ζωές.

Τα CMOS είναι προσιτά και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να κατασκευαστούν πολλά τσιπ,” είπε ο Δρ O. “Ο συνδυασμός των CMOS και των terahertz σημαίνει ότι θα μπορούσαμε να τοποθετήσουμε αυτό το τσιπ και έναν δέκτη στο πίσω μέρος του κινητού τηλεφώνου, μετατρέποντάς το σε μια συσκευή που όταν τη μεταφέρετε στην τσέπη σας θα μπορεί να δει μέσα από αντικείμενα.” Τα ευρήματα της ομάδας παρουσιάστηκαν σε ένα ενθουσιώδες ακροατήριο στη Διεθνή Διάσκεψη Solid-State Circuits του 2012 που πραγματοποιήθηκε στο Σαν Φρανσίσκο, στην Καλιφόρνια. Στη συνέχεια, η ομάδα σχεδιάζει να δημιουργήσει ενα CMOS – terahertz σύστημα απεικόνισης.

Πριν προχωρήσουν με το έργο, ο καλός γιατρός και η ομάδα του θα πρέπει να εξετάσουν την περίπτωση επικοινωνίας με τον Δρ Boian Alexandrov και την ομάδα του στο Los Alamos και να συγκρίνουν τις σημειώσεις τους. Θα ήταν κρίμα, μια θανάσιμη τεχνολογία που θα μπορούσε τελικά να σκοτώσει ή να αρρωστήσει εκατομμύρια ανθρώπους, να πωλείται εν αγνοία τους σε όλο τον κόσμο.
global-intelligence

human-dna

ΠΗΓΗ

ΧΝΑ: Το νέο DNA

Advertisement

Τεχνητό γενετικό υλικό μπορεί να μιμηθεί τις ιδιότητες του DNA και του RNA
ΧΝΑ: Το νέο DNA
Εξι διαφορετικά XNAs που διέθεταν τις ιδιότητες του DNA και του RNA δημιούργησαν στο εργαστήριο βρετανοί ερευνητές
Επιστήμονες βρέθηκαν ένα βήμα πιο κοντά στη σύνθεση νέων μορφών ζωής στο εργαστήριο καθώς έδειξαν ότι τεχνητό γενετικό υλικό που ονομάζεται ΧΝΑ (xeno-nucleic acid) μπορεί να μιμηθεί τις ιδιότητες του DNA και του RNA.

Ανατρεπτικά ευρήματα

Ερευνητές από το Εργαστήριο Μοριακής Βιολογίας του Ιατρικού Ερευνητικού Συμβουλίου της Βρετανίας κατάφεραν για πρώτη φορά, όπως αναφέρουν με δημοσίευσή τους στην επιθεώρηση «Science», να εξαγάγουν πληροφορίες από τα τεχνητά γενετικά μόρια και να παραγάγουν μαζικά αντίγραφά τους. Τα νέα ανατρεπτικά ευρήματα δείχνουν ότι το DNA καθώς και το «ξαδελφάκι» του το RNA ίσως δεν είναι οι μόνες χημικές δομές που έχουν την ικανότητα να κωδικοποιούν τη γενετική πληροφορία και να την περνούν στις επόμενες γενιές. Η καινούργια αυτή γνώση ανοίγει νέους δρόμους στην έρευνα της «συνθετικής βιολογίας» και της βιοτεχνολογίας.

«Η ζωή βασίζεται στην καταπληκτική ικανότητα του DNA και του RNA να αποθηκεύουν και να διαδίδουν τη γενετική πληροφορία» ανέφερε σε συνέντευξή του στον δικτυακό τόπο της επιθεώρησης «Science» ο κύριος συγγραφέας της μελέτης Φίλιπ Χόλιγκερ, μοριακός βιολόγος από το βρετανικό Ιατρικό Ερευνητικό Συμβούλιο και προσέθεσε: «Δείξαμε με τη μελέτη μας ότι τις βασικές λειτουργίες του DNA και του RNA μπορούν να επιτελέσουν νέα τεχνητά μόρια».

H κλασική δομή της διπλής έλικας του DNA και του RNA μοιάζει με μια στριφογυριστή σκάλα της οποίας τα σκαλιά είναι φτιαγμένα από ζεύγη νουκλεοτιδικών βάσεων.

Εξι XNAs εργαστηρίου

Ο δρ Χόλιγκερ και οι συνεργάτες του δημιούργησαν στο εργαστήριο έξι διαφορετικά XNAs αντικαθιστώντας όχι τις νουκλεοτιδικές βάσεις αλλά τις ομάδες σακχάρων οι οποίες «χτίζουν» τις… κουπαστές αυτής της σκάλας. Με δεδομένο ότι οι ερευνητές δεν παρενέβησαν στις νουκλεοτιδικές βάσεις οι οποίες παρέμειναν ίδιες με αυτές του DNA και του RNA, τα μόρια που προέκυψαν διατηρούσαν την ικανότητα να επικοινωνούν με το φυσικό DNA.

Ωστόσο, προκειμένου να μπορούμε να κάνουμε λόγο για «συνθετική γενετική» θα πρέπει τα μόρια που δημιουργούνται όχι μόνο να μεταφέρουν τη γενετική πληροφορία, αλλά να της επιτρέπουν επίσης να υφίσταται αλλαγές και να περνά στις επόμενες γενεές – μιλούμε ουσιαστικώς για την εξέλιξη και την κληρονομικότητα. Για να συμβεί αυτό απαιτούνται βοηθητικά μόρια που ονομάζονται πολυμεράσες. Όταν το DNA ή το RNA «φανερώνουν» τη γενετική πληροφορία που κρύβουν μέσα τους, οι πολυμεράσες βοηθούν στη δημιουργία νέων μορίων DNA με βάση αυτές τις οδηγίες.

Και πολυμεράσες… δοκιμαστικού σωλήνα

Η ερευνητική ομάδα από τη Βρετανία ανέπτυξε πολυμεράσες οι οποίες μεταγράφουν αποτελεσματικά τον κώδικα του συνθετικού DNA τους σε φυσικό DNA και ξανά σε ένα άλλο συνθετικό μόριο DNA. «Δείξαμε ότι τόσο η κληρονομικότητα – η αποθήκευση πληροφοριών και η μετάδοσή τους – όσο και η εξέλιξη, που είναι δύο ορόσημα της ζωής, μπορούν να καταστούν δυνατές και σε άλλα μόρια εκτός από το DNA και το RNA» σημείωσε στη συνέντευξή του ο δρ Χόλιγκερ.

Τα καινούργια ευρήματα μαρτυρούν επίσης ότι αν υπάρχει ζωή σε άλλους πλανήτες, τότε αυτή ίσως να μην έχει την ίδια… χημεία με τη ζωή στη Γη. Μάλιστα, ένας σημαντικός λόγος για να μιμηθούν οι ερευνητές τις λειτουργίες του DNA και του RNA στο εργαστήριο είναι το να καταφέρουν να προσδιορίσουν το πώς ακριβώς εμφανίστηκαν τα δύο μόρια στην «ανατολή» της ζωής στη Γη.

Πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι το RNA «γεννήθηκε» πρώτο αλλά ότι προηγήθηκε ένα άλλο, απλούστερο μόριο που επιτελούσε την ίδια λειτουργία. Ωστόσο παρέμενε ασαφές εάν υπάρχει κάποιο άλλο μόριο το οποίο μπορεί να «κουβαλά» και να μεταδίδει τη γενετική πληροφορία στις αλληλουχίες των νουκλεοτιδικών βάσεων που διαθέτουν το DNA και το RNA. Η νέα μελέτη δείχνει λοιπόν ότι το DNA και το RNA δεν είναι τόσο μοναδικά όσο νομίζαμε…

ΠΗΓΗ

Η ατμοσφαιρα του Τιτανα θα μπορουσε να δημιουργησει μορια DNA

Advertisement


Παρότι δεν έχει νερό σε υγρή μορφή η ατμόσφαιρα που περιβάλλει το μεγαλύτερο φεγγάρι του Κρόνου, τον Τιτάνα, φαίνεται να είναι απολύτως σε θέση να δημιουργήσει μόρια του DNA, ή τουλάχιστον κάποιες από τις πρόδρομες χημικές ουσίες, που οδηγούν σε αυτά τα μόρια. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η “αλυσίδα της ζωής» μπορεί να έχει ήδη εμφανιστεί ψηλά πάνω από το φεγγάρι.

Έρευνες που πραγματοποιούνται εδώ και πολλά χρόνια, χρησιμοποιώντας το διαστημικό σκάφος Cassini της NASA, έχουν αποκαλύψει ένα μεγάλο μέρος από τις χημικές ουσίες που συνθέτουν τη θολή, κιτρινωπή ατμόσφαιρα του Τιτάνα. Οι κύριες διαφορές μεταξύ αυτής και της γήινης ατμόσφαιρας, είναι τα στοιχεία στα οποία βασίζονται.

Ενώ η δική μας βασίζεται στο νερό για να λειτουργήσει η ατμόσφαιρα, το κλίμα, οι ωκεάνιες θερμοκρασίες, οι βροχοπτώσεις και ούτω καθεξής, το σκυθρωπό φεγγάρι του Κρόνου βασίζεται σε υγρούς υδρογονάνθρακες για τα ίδια ακριβώς φαινόμενα. Ο μοναδικός λόγος για αυτό είναι η μέση θερμοκρασία πάνω στο φεγγάρι αυτό.

Σύμφωνα με τους εμπειρογνώμονες, οι μέσες ετήσιες θερμοκρασίες στον Τιτάνα φθάσουν περίπου στους 93,7 βαθμούς Κέλβιν ή μείον 179,5 βαθμούς Κελσίου. Σε τέτοιες ακραίες ψυχρές θερμοκρασίες, το νερό είναι σε μια ειδική μορφή πάγου, η οποία είναι πιο σκληρή και πιο ανθεκτική από το γρανίτη.

Ωστόσο, αυτές οι περιοχές της θερμοκρασίας είναι ακριβώς αυτές που οι υδρογονάνθρακες όπως το μεθάνιο και το αιθάνιο είναι σε υγρή μορφή. Ως εκ τούτου, ο Τιτάνας άρχισε να χρησιμοποιεί αυτές τις χημικές ουσίες για τη διεξαγωγή των ατμοσφαιρικών κύκλων της, παρόμοιων με τους κύκλους του νερού στη Γη.

Αυτό σημαίνει ότι όλες οι βροχοπτώσεις που λαμβάνουν χώρα στον Τιτάνα περιλαμβάνουν υγρές σταγόνες μεθανίου και αιθανίου που πέφτουν στις υπάρχουσες λίμνες, οι οποίες αποτελούνται από τις ίδιες ακριβώς χημικές ουσίες. Αλλά, ενώ η επιφάνεια είναι κάπως επικίνδυνη ια τη ζωή, η ατμόσφαιρα δεν είναι.

Το σκάφος Cassini που είναι σε τροχιά γύρω από το σύστημα του Κρόνου, εντόπισε πολλές χημικές ουσίες που επιπλέουν σε απόσταση εκατοντάδων χιλιομέτρων πάνω από την επιφάνεια που δεν μπορούν να βρεθούν κάτω από τα πυκνά σύννεφα. Από όλα δε τα συστατικά που απαιτούνται για να φτιαχτεί το DNA, μόνο το νερό σε υγρή μορφή λείπει, λένε οι ειδικοί.

«Εξ όσων γνωρίζουμε, οι αρχικές χημικές ουσίες που είχαν επιλεγεί για τη ζωή στη Γη δεν αποτελούν ένα μοναδικό σύνολο. Θα μπορούσαν να είχαν γίνει κι άλλες επιλογές, και ίσως να έγιναν όταν θα ξεκίνησε η ζωή κάπου αλλού και πολλές φορές,» δήλωσε πρόσφατα ο Paul Davies.



Αυτό που υπονοείται από αυτά είναι ότι το DNA μπορεί να βρίσκεται σε ένα διαφορετικό σχήμα σε άλλους κόσμους, με βάση τις οργανικές χημικές ουσίες που είναι διαθέσιμες εκεί πάνω. Είναι αυτονόητο ότι η ατμόσφαιρα του Τιτάνα μπορεί να περιέχει DNA που δεν βασίζεται στο νερό, αλλά σε υδρογονάνθρακες.

Στη Γη, το οξυγόνο στην πρώιμη ιστορία του πλανήτη μας προτού εμφανιστεί η ζωή, θα ήλθε με τη μορφή του διοξειδίου και μονοξειδίου του άνθρακα μέσω της ηφαιστειακής δραστηριότητας, καθώς και από το νερό που απελευθερώνονταν από την ηφαιστειακή δραστηριότητα ή και μέσω των μετεωριτών και των κομητών που έπεφταν πάνω στη Γη.

Στον Τιτάνα, το οξυγόνο φαίνεται να προέρχεται από τον Εγκέλαδο, ένα από τα παγωμένα φεγγάρια του Κρόνου, εξ αιτίας των παγωμένων γκέυζερ (πίδακες) που αναβλύζουν σωματίδια στο διάστημα από το νότιο πόλο του Εγκέλαδου. Μερικοί ερευνητές πιστεύουν ότι αυτά τα γκέυζερ υπαινίσσονται την παρουσία ενός ωκεανού κάτω από το έδαφος καθώς και ένα δυναμικό περιβάλλον για τη ζωή.

Πέρυσι, ερευνητές έδειξαν με ποιό τρόπο μόρια του νερού, που εκτινάσσονται από τους ψυχρούς πίδακες του Εγκέλαδου, μπορεί να μεταφερθούν σε μεγάλες αποστάσεις μέσω του συστήματος του Κρόνου. Μερικά δε μόρια οξυγόνου βρίσκουν έτσι το δρόμο τους προς τον Τιτάνα.

«Πραγματικά αρχίζουμε να παίρνουμε μια ‘μυρουδιά’ για του τι είδους χημεία μία ατμόσφαιρα είναι σε θέση να φτιάξει, λέει ο μεταπτυχιακός φοιτητής Sarah Horst του Πανεπιστημίου της Αριζόνα. Ο ίδιος Ήταν ο επικεφαλής της ερευνητικής προσπάθειας στην οποία εμπλέκεται και ο Paul Davies, επίσης.

Ο Davies είναι ο διευθυντής του BEYOND: Ένα κέντρο για θεμελιώδεις ιδέες στην επιστήμη, καθώς επίσης και συνδιευθυντής της Κοσμολογικής Πρωτοβουλίας στο πολιτειακό πανεπιστήμιο της Αριζόνα.

Daily Galaxy , physics4u.gr




Ο.Ε.Α.Φ.

Η ιστορια του ανθρωπινου ειδους γραφεται στο DNA

Advertisement

ΛΟΝΔΙΝΟ

Η ιστορία του ανθρώπινου είδους κρύβεται μέσα στο γονιδίωμα του καθενός από μας. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζουν οι ερευνητές που, ως παλαιοντολόγοι του DNA, κατάφεραν να εντοπίσουν τα αρχαία στοιχεία του γενετικού υλικού μας στο γονιδίωμα επτά διαφορετικών ατόμων.

Το γενετικό υλικό μας αποκαλύπτει τα στοιχεία των ανθρώπινων μετακινήσεων
Η ιστορία του ανθρώπινου είδους γράφεται στο DNA
Το γενετικό «αλισβερίσι» μεταξύ Αφρικανών και Ευρωπαίων συνεχίστηκε ως και πριν από 20.000 χρόνια πριν, όπως δείχνει νέα μελέτη
 

Ο Heng Li του Ινστιτούτου Broad στη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ και ο Richard Durbin του Ινστιτούτου Sanger στο Κέιμπριτζ του Ηνωμένου Βασιλείου, αξιοποίησαν έναν μαθηματικό αλγόριθμο για να εντοπίσουν τις αρχαίες περιοχές του DNA στο γονιδίωμα ενός Κινέζου, ενός Κορεάτη, δύο Αφρικανών και τριών Δυτικών  (μεταξύ των οποίων και ο Γκρεγκ Βέντερ που πρωτοστάτησε στην αποκωδικοποίηση του ανθρωπίνου γονιδιώματος).

Σύμφωνα με το άρθρο τους το οποίο δημοσιεύτηκε στη δικτυακή έκδοση της επιστημονικής επιθεώρησης Nature, η μελέτη επέτρεψε τον επαναπροσδιορισμό του χρόνου κατά τον οποίο οι πρόγονοί μας άφησαν την Αφρική, αλλά και του μεγέθους των πρώτων ανθρώπινων πληθυσμών .

Οπως έδειξαν οι υπολογισμοί τους, η διαφοροποίηση των σύγχρονων ανθρώπων πρέπει να άρχισε πριν από 100-120 χιλιάδες χρόνια, ενώ το πέρασμα από την Αφρική στην Ευρώπη τοποθετείται γύρω στα 60 χιλιάδες χρόνια πριν. Ωστόσο, ανταλλαγές γενετικού υλικού μεταξύ Αφρικανών και Ευρωπαίων συνέχισαν να λαμβάνουν χώρα μέχρι και πριν από 20.000 χρόνια καταδεικνύοντας μια συνέχεια των μεταναστεύσεων. Οσο για τα μεγέθη των πληθυσμών, οι αφρικανικοί δεν ξεπερνούσαν τα 5.700  άτομα, ενώ οι ευρωπαϊκοί και οι ασιατικοί τα 1.200 άτομα.

 

DNA Δότης – Αρχαία Σοφία και Συν-Αίσθημα

Advertisement


DNA Δότης - Αρχαία Σοφία και Συν-ΑίσθημαDNA Δότης
απομαγνητοφωνήσεις απο ομιλίες του Gregg Braden

Όταν ακούμε για πειράματα όπως αυτό, σκεφτόμαστε μια ενέργεια που μεταδίδεται από το σημείο Α στο σημείο Β. Αν η ενέργεια πρέπει να ταξιδέψει από το ένα μέρος στο άλλο, θα περίμενες να δεις ένα χρονικό κενό, -ένα μικρό διάστημα μεταξύ του πότε το συναίσθημα δημιουργείται και του πότε το DNA ανταποκρίνεται. ΔΕΝ ΣΥΝΕΒΗ ΑΥΤΟ ! Αυτό που συνέβη σ’ αυτό το πείραμα – που είναι το κλειδί για εκεί που πηγαίνουμε, δηλαδή, να μιλήσουμε για τη δύναμη της Προσευχής -, αυτό που συνέβη λοιπόν, ήταν ότι τα φαινόμενα ήταν ταυτόχρονα. Τη στιγμή που ο δότης είχε το συναίσθημα, το DNA του αντιδρούσε και δεν μεσολαβούσε καθόλου χρόνος σ’ αυτά που γίνονταν.

Στην αρχή αυτά τα πειράματα διεξάγονταν σε χώρους που είχαν απόσταση μεταξύ τους 15-20 μέτρα. Ύστερα όμως έγιναν πειράματα όπου το DNA και τον δότη χώριζαν εκατοντάδες χιλιόμετρα. Είχα την ευκαιρία να γνωρίσω τον σχεδιαστή ενός τέτοιου πειράματος, τον Δρα Κληβ Μπάξτερ (Dr. Cleave Baxter), ο οποίος μοιράστηκε μαζί μου ένα δικό του πείραμα, όπου ο δότης ήταν στο Λος Άντζελες (Los Angeles), αλλά το DNA του στο Φοίνιξ (Phoenix) της Αριζόνας, σχεδόν 645 χιλιόμετρα μακριά. Οι αντιδράσεις ήταν ακριβώς ίδιες. Είτε βρίσκονταν στο ίδιο κτίριο, είτε 645 χιλιόμετρα μακριά, το φαινόμενο ήταν ταυτόχρονο.

Αυτό (το πείραμα) ανοίγει μια πόρτα σε όλα τα είδη των πιθανοτήτων όσον αφορά το πώς το DNA παρέμεινε συνδεδεμένο με τον δότη. Αυτό που μας λέει για άλλη μια φορά είναι ότι ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟ DNA ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΑΣ. Επίσης, ότι, είτε το DNA μας είναι μέσα στο σώμα μας, είτε μας χωρίζουν εκατοντάδες χιλιόμετρα, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Αυτό λέγεται «μη τοπική ενέργεια», δηλαδή, είναι παντού συνέχεια, επειδή η ενέργεια δεν χρειάζεται να ταξιδέψει από το Α στο Β.
Το τρίτο πείραμα πραγματοποιήθηκε επίσης στις αρχές του ’90 από το Ινστιτούτο των ‘Καρδιομαθηματικών’, μια πρωτοπόρο ερευνητική οργάνωση με έδρα τη Βόρεια Καλιφόρνια, όπου ερευνούν την ανθρώπινη καρδιά σαν κάτι πολύ περισσότερο από μια αντλία που μεταφέρει το αίμα μέσα στο σώμα μας. Παρ’ όλο που η καρδιά το κάνει αυτό, αυτό είναι το λιγότερο από αυτά που κάνει.
Ανακαλύπτουν πως η καρδιά μας είναι ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟ ΜΑΓΝΗΤΙΚΟ ΠΕΔΙΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΟ ΠΕΔΙΟ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΕΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΕΧΕΙ ΜΙΑ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΠΟΥ ΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΑΣ.

Το Καρδιομαθηματικό Ινστιτούτο είχε νωρίτερα ανακαλύψει πως γύρω από την ανθρώπινη καρδιά υπάρχει ένα πεδίο ενέργειας που έχει το σχήμα ενός σωλήνα. Το ονόμασαν «the Tube Taurus» (ο ‘Σωλήνας Ταύρος’)και εκτείνεται 1,5-2,5 μέτρα μακριά από την καρδιά. Το ερώτημα είναι : Μέσα σ’ αυτό το αναγνωρισμένο πεδίο, θα μπορούσε να υπάρχει και μια άλλη μορφή ενέργειας, η οποία να μεταφέρεται από αυτό πέρα από το σώμα μας ;

Κι έτσι ετοίμασαν ένα πείραμα για να εξετάσουν αυτή τη θεωρία. Δεν εκπλήσσει ότι πήραν πάλι ανθρώπινο DNA και αφού το απομόνωσαν, ζήτησαν από άτομα ειδικά εκπαιδευμένα, να νοιώσουν συναφή και πολύ καθαρά συναισθήματα: συναισθήματα αγάπης, εκτίμησης, συμπόνιας, θυμού, οργής, μίσους. Καθώς αυτά τα εκπαιδευμένα άτομα είχαν αυτά τα συναισθήματα, εκείνοι κατέγραφαν τον τρόπο με τον οποίο αντιδρούσε το DNA. Ανακάλυψαν λοιπόν, ότι στην παρουσία εκτίμησης, αγάπης, συμπόνιας, συγχώρεσης, το DNA έγινε τρομερά ‘χαλαρό’.
Γνωρίζουμε από άλλα πειράματα ότι μια τέτοια χαλαρωμένη κατάσταση του DNA ενισχύει την άμυνά μας. Αν ρωτήσεις τους ανθρώπους: ‘γιατί τα συναισθήματα της αγάπης, της συμπόνιας, τους δίνουν δυνατές άμυνες;’… Αυτό (το πείραμα) αρχίζει να μας εξηγεί το γιατί όταν το DNA είναι χαλαρό, επιτρέπει σ’ αυτούς τους μικρούς ‘διακόπτες’, αν θέλετε, να ενεργοποιηθούν.
Το αντίθετο είναι επίσης αλήθεια ! Στην παρουσία θυμού, οργής, μίσους, ζήλειας, παρατήρησαν πως το DNA σφίχτηκε σαν ένας κόμπος και πραγματικά ‘έσβησε’ και μείωσε την αμυντική αντίδραση. Αυτό το γνωρίζουμε διαισθητικά κι εμείς … Ξέρουμε ότι όταν οι άνθρωποι ζουν σε μια κατάσταση θυμού, ζήλιας, ή μίσους … τότε ‘αυτά τα στοιχεία’ του σώματός μας καταπιέζονται και ακριβώς το αντίθετο : η αγάπη, η συμπόνια, η κατανόηση… τα ενισχύουν.

Τώρα, ίσως για πρώτη φορά, αυτά τα πειράματα αρχίζουν να μας βοηθούν να καταλάβουμε το γιατί ! Πρόκειται για την επίδραση του ανθρώπινου συναισθήματος επί της προσαρμογής, της διαμόρφωσης, του DNA του σώματός μας. Και αυτό που περιέγραψαν στην ουσία αυτά τα πειράματα ήταν ότι, πολύ συγκεκριμένα είδη ανθρώπινου συναισθήματος, έχουν τη δύναμη να αλλάξουν το DNA του σώματός μας ! Αυτό είναι το καταπληκτικό !

Είναι καταπληκτικό, γιατί σημαίνει ότι αν εμείς, κατά βούληση, επιστρατεύσουμε αυτά τα συναισθήματα μέσα μας, ουσιαστικά έχουμε τη δύναμη να αλλάξουμε τον τρόπο που το DNA μας λειτουργεί μέσα στο σώμα μας. ΕΙΝΑΙ Η ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΜΙΑΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ !! Ίσως μιας πολύ ‘αρχαίας’ τεχνολογίας που περιγράφτηκε σε γλώσσες του παρελθόντος και που εμείς μόλις αρχίζουμε να κατανοούμε.

Όλα αυτά τα πειράματα είχαν ενδιαφέρον. Υπήρξαν περιπτώσεις όπου οι ερευνητές δεν εγνώριζαν για τις έρευνες των άλλων εργαστηρίων … Αυτά τα πειράματα που μόλις ανέφερα, είναι ενδεικτικά. Πολλά άλλα τέτοια πειράματα έχουν επίσης πραγματοποιηθεί, δίνοντας αποτελέσματα της ίδιας φύσεως. Όταν όμως τα κοιτάξεις συνολικά κι όχι μεμονωμένα -απομονωμένα, λένε μια ιστορία. Η ιστορία έχει ως εξής:
Το πρώτο πείραμα, αυτό του Ρώσου, λέει ότι το DNA μας έχει μια άμεση επίδραση στο φυσικό υλικό που δημιουργεί τον κόσμο, -σε ένα ενεργειακό πεδίο. Το τελευταίο πείραμα δείχνει ότι το συναίσθημα μας έχει την ικανότητα να αλλάζει το DNA το οποίο επηρεάζει τον κόσμο γύρω μας.

Και το μεσαίο, το στρατιωτικό πείραμα, δείχνει ότι είτε στο ίδιο κτίριο, είτε 645 χιλιόμετρα μακριά, η επίδραση είναι η ίδια. Δεν μας περιορίζει ο χώρος και ο χρόνος. Και στ’ αλήθεια, τα αποτελέσματα των πειραμάτων λένε ακριβώς αυτό : Ότι, εσύ κι εγώ, έχουμε μια δύναμη μέσα στο σώμα μας, που δεν περιορίζεται από τους φυσικούς νόμους, όπως τους αντιλαμβανόμαστε μέχρι σήμερα. Ότι κάτι μέσα μας, άμεσα σχετιζόμενο με τα συναισθήματά μας, υπερβαίνει τα όρια Χώρου-Χρόνου, με τον τρόπο που μόλις σήμερα αρχίσαμε να κατανοούμε.

ΑΡΧΑΙΑ ΣΟΦΙΑ
Οι αρχαίες παραδόσεις, αυτό, το περιγράφουν σε μια γλώσσα της δικής τους εποχής. Δεν λένε μόνο ότι είμαστε συνδεδεμένοι με τον κόσμο γύρω μας, – ακριβώς όπως ανακαλύπτει σήμερα η δυτική επιστήμη. Μας προσκαλούν σε ένα βήμα παραπάνω λέγοντας : «Ορίστε πώς το εφαρμόζουμε στη ζωή μας». Μας άφησαν πάρα πολύ ξεκάθαρες οδηγίες λέγοντας «αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να χρησιμοποιήσεις αυτή τη δύναμη, για να πετύχεις τη θεραπεία του κορμιού σου, για να φέρεις Ειρήνη στην οικογένειά σου και στην κοινότητά σου». Και όταν πολλοί άνθρωποι λειτουργούν έτσι, συλλογικά, αυτές οι αρχές φέρνουν ειρήνη ακόμα και μεταξύ των κρατών.
Θα μοιραστώ μαζί σας κάποιες μελέτες που έχουν γίνει, οι οποίες περιγράφουν επακριβώς πώς αυτό αρχίζει να λειτουργεί. Ερωτήσεις που συχνά μου τίθενται, όσον αφορά αυτό το υλικό, είναι: » Εφ’ όσον αυτές οι σχέσεις όντως υπάρχουν, πώς και δεν γνωρίζουμε γι’ αυτές; -Γιατί η δυτική Επιστήμη δεν καταλαβαίνει αυτές τις αρχές; -Γιατί τις ανακαλύπτουμε μόλις σήμερα;»

Η απάντηση σ’ αυτά αρχίζει με την κατανόηση ότι ο τρόπος που βλέπουμε τον κόσμο σήμερα, η γνώση μας, είναι μια αλληλουχία σοφίας που μας συνδέει με το παρελθόν μας. Ξέρουμε επίσης ότι αυτή η γραμμή, ή συνέχεια, η γραμμή που μας δένει με αυτούς που ήρθαν πριν από εμάς, έχει σπάσει τουλάχιστον δύο φορές στην καταγεγραμμένη ιστορία.

Δύο φορές στην καταγεγραμμένη ιστορία κάτι συνέβη και χάσαμε πληροφορίες που σε κάποιες περιπτώσεις αφορούσαν ακριβώς αυτό για το οποίο μιλάμε τώρα. Η πρώτη από αυτές τις διακοπές ήταν το κάψιμο της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας τον 4ο αι. Παρά το ότι δεν γνωρίζουμε ακριβώς τι περιείχε εκείνη η βιβλιοθήκη, ξέρουμε ότι οι Ρωμαίοι ιστορικοί είχαν απογράψει τεράστιους όγκους πληροφοριών σε παπύρους. Ο Ρωμαίος Ιστορικός Καλλίμαχος, για παράδειγμα, κατέγραψε περισσότερους από 536.000 παπύρους στη Μεγάλη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, πριν να καεί.

Πολλοί από αυτούς τους παπύρους ήταν ήδη πολύ αρχαίοι ακόμη και για τότε, για κείνο τον καιρό, τον 4ο αι. Ξέρουμε ότι αυτοί οι πάπυροι περιείχαν κάποια από τα πιο αρχαία ντοκουμέντα της εβραϊκής παράδοσης, της αιγυπτιακής αστρονομικής παράδοσης, της ιατρικής παράδοσης … – ένα μεγάλο μέρος της Σοφίας που μεταδιδόταν για χιλιάδες χρόνια, περιγράφοντας τη σχέση μας με τον κόσμο, μεταξύ μας, και ίσως και με κάτι μεγαλύτερο … Όταν αυτή η βιβλιοθήκη κάηκε, γνωρίζουμε ότι χάσαμε μεγάλο όγκο πληροφοριών !

Η δεύτερη φορά ήταν με την αναπροσαρμογή των βιβλικών κειμένων, επίσης τον 4ο αι., το 325 μΧ. Ήταν εκείνη η περίοδος που ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος συγκάλεσε μια σύνοδο. Τότε δεν υπήρχε Βιβλικό κείμενο, ωραίο, καθαρό, ταξινομημένο κείμενο, όπως το βλέπουμε σήμερα. Ήταν ένα ασύνδετο συνονθύλευμα με πολλά περιττά κείμενα και ήταν λίγος ο κόσμος που είχε πρόσβαση σε αυτό το υλικό. Έτσι, ο Κωνσταντίνος, σε μια προσπάθεια να το κάνει πιο προσιτό στο ευρύ κοινό, συγκάλεσε μια σύνοδο της Εκκλησίας και τους είπε : «Κάντε μου προτάσεις» , «τι θα έπρεπε να συμπεριλάβουμε, τι θα έπρεπε να παραλείψουμε, πώς πρέπει να οργανώσουμε αυτό το υλικό;» Το αποτέλεσμα ήταν αυτό που σήμερα ονομάζουμε «Δυτικό Βιβλικό κείμενο», «Βιβλική Παράδοση».

Γνωρίζουμε ότι 20 βιβλία αφαιρέθηκαν εντελώς κι ότι άλλα 20-25 αλλοιώθηκαν υπερβολικά, καθώς και ότι το εναπομείναν κείμενο συμπυκνώθηκε και μεταρρυθμίστηκε σε ό,τι βλέπουμε σήμερα.
Έτσι, όσο καλή κι αν είναι η Βίβλος μας, οι κορυφαίοι μελετητές της παραδέχονται ανοιχτά ότι είναι ημιτελής. Το γνωρίζουμε αυτό επειδή βρίσκουμε έγγραφα, όπως Τα Χειρόγραφα της Νεκράς Θαλάσσης, που είναι πολύ αντικρουόμενα. Όταν βρήκαμε αυτά τα χειρόγραφα μπορέσαμε να δούμε πολλά από αυτά τα βιβλία στην αρχική τους μορφή. Κι έχει πολύ ενδιαφέρον πώς κάποια από αυτά αλλοιώθηκαν ή αφαιρέθηκαν τελείως. Είναι μάλιστα, ακριβώς αυτά τα οποία περιγράφουν τη σχέση μας με το σύμπαν και τη Δημιουργία γύρω μας, μέσω της Δύναμης του Ανθρώπινου Συναισθήματος.

ΣΚΕΨΕΙΣ-ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ-ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ
Έτσι λοιπόν, τώρα που η Επιστήμη αρχίζει να μας το λέει στη γλώσσα της, οι πνευματικές παραδόσεις μας το δείχνουν με το δικό τους τρόπο. Τόσο στα κείμενα όσο και στα ντοκουμέντα τους, βλέπουμε αναφορές για το πώς ακριβώς λειτουργούν αυτές οι αρχές. Το ερώτημα είναι πώς τις εφαρμόζουμε στη ζωή μας, πώς χρησιμοποιούμε αυτή τη σχέση μεταξύ σκέψεων, αισθημάτων και συναισθημάτων μέσα στο σώμα μας, με ό,τι συμβαίνει στον κόσμο γύρω μας.

Ίσως, το καλυτερο σημείο για να αρχίσεις, είναι το να καθορίσεις τι πραγματικά είναι οι σκέψεις, τα αισθήματα και τα συναισθήματα. Η μητέρα μου, με την οποία είχα αυτήν την κουβέντα πολλές φορές, μου έλεγε : «Πάντα πίστευα ότι αισθήματα και συναισθήματα είναι το ίδιο πράγμα». Όμως, παρότι σχετίζονται στενά, υπάρχει μια μεγάλη διαφορά.

Αν δεις ένα σχεδιάγραμμα των ενεργειακών κέντρων στο σώμα μας, των Τσάκρας, τα τρία χαμηλότερα (στομάχι, κοιλιά, λεκάνη) σχετίζονται με το ανθρώπινο αίσθημα .

Οι αρχαίοι έχουν πει πως υπάρχουν μόνο δύο πρωταρχικά αισθήματα : 1ον η αγάπη και 2ον οτιδήποτε πιστεύουμε πως είναι το αντίθετο της αγάπης, – ο φόβος, ή το μίσος, … και όταν πάμε πολύ βαθειά στις παραδόσεις βρίσκουμε ότι αυτά είναι και τα δύο οι πολικότητες (άκρα) της ίδιας δύναμης. Μέσα λοιπόν σ’ αυτά τα χαμηλότερα κέντρα της δύναμης των αισθημάτων έχουμε δύο πρωταρχικές εμπειρίες : 1. Της αγάπης και 2. Οτιδήποτε άλλο θεωρούμε αντίθετό της.

[Το αίσθημα] είναι μια δύναμη, μια ορμή που μας οδηγεί προς τα εμπρός στη ζωή, που γκρεμίζει τους τοίχους, ρίχνει τα εμπόδια που στέκονται μεταξύ μας και των αγαπημένων μας πραγμάτων. Το αίσθημα όμως είναι σκόρπιο, πρέπει να εστιαστεί. Αν γνωρίζετε ανθρώπους που ζουν μόνο μέσα στο αίσθημα, ξέρετε πως καμιά φορά η ζωή τους είναι πολύ χαοτική. Λοιπόν, το αίσθημα πρέπει να εστιαστεί. Κι εδώ έρχεται η δύναμη της σκέψης, ή της λογικής, που σχετίζεται με τα ανώτερα ενεργειακά κέντρα (κεφάλι). Η σκέψη είναι που κατευθύνει και εστιάζει το αίσθημα.

Με άλλα λόγια, σκεφτόμαστε κάτι, π.χ. μια συννεφιασμένη μέρα και μέσω αυτής της σκέψης αντλούμε, νοιώθουμε τη δύναμη του αισθήματος, είτε είναι η αγάπη για τη συννεφιά, είτε ο φόβος για το τι μπορεί να μας φέρει αυτή η συννεφιά. Κάνοντας αυτό, δηλαδή, παντρεύοντας τη δύναμη του αισθήματος με την κατεύθυνση της σκέψης, με αυτόν τον τρόπο, δημιουργούμε ένα συν-αίσθημα.

Δηλαδή, εξ ορισμού το συναίσθημα είναι η ένωση του αισθήματος και της σκέψης. Και το ενεργειακό κέντρο που δεν προσμετράται από αυτά τα συστήματα, που δεν χρησιμοποιείται σε αυτά τα αρχαία συστήματα, είναι το κέντρο της καρδιάς και αυτό είναι αφιερωμένο στη δύναμη του συναισθήματος.

Συναισθανόμαστε μέσα στην καρδιά. Έτσι λοιπόν, το συναίσθημα που νοιώθουμε στην καρδιά είναι η γλώσσα που μιλά στο πεδίο αυτό που η δυτική Επιστήμη αρχίζει να κατανοεί με τα πειράματά της …

Η δύναμη του ανθρώπινου συναισθήματος είναι η γλώσσα που ανοίγει το δρόμο στις πιθανότητες αυτών που δημιουργούμε στον κόσμο μας. Οι επιστήμονες σήμερα, καθώς συλλογίζονται αυτό το πεδίο, (που είναι τόσο νέο σαν ιδέα ώστε δεν έχει ακόμα ονομαστεί ), μερικοί το ονομάζουν «κβαντικό ολόγραμμα», κάποιοι «ο Νους της Φύσης», όπως ο Δρ. Εντ. Μίτσελ (Dr. Ed. Mitchell). Ο Στηβ Χώκιν (Steve Hawking) το λέει » ο Νους του Θεού».

Όσες και να είναι οι ονομασίες, όλοι βασικά, μιλούν για το ίδιο πεδίο και το περιγράφουν σαν ένα δίχτυ ή σαν έναν ιστό, που λειτουργεί σαν υπόστρωμα για τη δομή που συνδέει τα πάντα. Και σε αυτό το δίχτυ, σε αυτόν τον ιστό, απευθυνόμαστε με τα συναισθήματα στο σώμα μας, με τα συναισθήματα της καρδιάς μας. Οι αρχαίες παραδόσεις όχι μόνο αναγνώριζαν αυτή τη σχέση, αλλά μας πηγαίνουν ένα βήμα μπροστά. Άφησαν ακριβείς οδηγίες για το πώς τα εφαρμόζουμε αυτά στη ζωή μας.

Στα τέλη του 1980 εργαζόμουν ως μηχανικός σε αεροναυπηγικές εταιρίες. Άρχισα να εξερευνώ αυτές τις ιδέες σαν μηχανικός, ψάχνοντας στον κόσμο γύρω μου για να καταλάβω την ιστορία αυτών που ήρθαν πριν από εμάς. Και ήταν εκείνη η σκέψη που με οδήγησε σε κάποια εκπληκτικά μέρη, – από τους Αιγυπτιακούς ναούς, τις Άνδεις, τη Βολιβία, το Περού, ως το Νεπάλ, τα Υψίπεδα της Κίνας, το Θιβέτ …, ψάχνοντας πληροφορίες για το πώς σχετιζόμαστε με τον κόσμο και πώς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη δύναμη του συναισθήματος, αυτή τη δύναμη που μιλά στη γλώσσα του κόσμου γύρω μας …

Σαν μηχανικός λοιπόν, όταν άρχισα να μελετάω τις αρχές αυτών που ήρθαν πριν από εμάς, τις πληροφορίες που μας άφησαν ώστε εμείς να καταλάβουμε τη σχέση με τον κόσμο γύρω μας και αυτήν την αρχαία τεχνολογία που σήμερα ονομάζουμε εμείς Προσευχή, το σκεπτικό μου ήταν πως αυτού του είδους οι πληροφορίες θα είχαν διατηρηθεί καλύτερα σε μέρη που είχαν ελάχιστα διαταραχθεί από τον Δυτικό Πολιτισμό.

Αυτό το σκεπτικό με οδήγησε στο θαυμαστό ταξίδι μου. Την πρώτη φορά, στα Υψίπεδα της Κίνας, στο Θιβέτ, όπου είχα την ευκαιρία να εξερευνήσω 14 μοναστήρια (δύο από αυτά θηλέων), μιλώντας μέσω διερμηνέων σ’ αυτούς που όντως ζουν αυτές τις αρχές στη ζωή τους. Αυτή είναι η αξία του να πηγαίνεις στο Θιβέτ, -είναι ζωντανή κουλτούρα. Μπορούμε να πάμε στους ναούς της Αιγύπτου, ή στους ναούς των Μάγια στο Γιουκατάν, που είναι συναρπαστικά !

Όσες όμως πληροφορίες κι αν έχουν, οι πολιτισμοί που άφησαν αυτές τις πληροφορίες δεν υπάρχουν πια. Άρα, στην καλύτερη περίπτωση, απλά υποθέτουμε τι θέλουν να μας πουν. Πηγαίνοντας όμως σ’ ένα μοναστήρι στο Θιβέτ και μιλώντας με τους ανθρώπους που βρίσκονται εκεί, μπορούμε να τους ρωτήσουμε : «

Όταν εξωτερικά σε βλέπουμε να προσεύχεσαι, τι συμβαίνει εσωτερικά ; -Τι συμβαίνει στο σώμα σου; – Τι σκέφτεσαι, τι νοιώθεις, τι συναισθάνεσαι ;»

Ήταν στο Θιβέτ λοιπόν, όπου είχα την ευκαιρία να γνωρίσω τον ηγούμενο ενός μοναστηριού και να τον ρωτήσω μέσω διερμηνέα, αυτό που είχα ρωτήσει όλους τους άλλους μοναχούς. Η δική του όμως απάντηση ήταν πολύ ξεκάθαρη όταν τον ρώτησα : » Όταν σε βλέπουμε να προσεύχεσαι για 12 – 14 – 16 ώρες την ημέρα, όταν βλέπουμε τα Μούντρας, τα Μάντρας, τα καμπανάκια, τα μπωλ, τα γκονγκ, τα φυλακτά και τις ψαλμωδίες για τόση πολλή ώρα, » Τι κάνεις εσωτερικά ; Τι συμβαίνει εσωτερικά;»

Ο Ηγούμενος με κοίταξε γελώντας και είπε (ξανά μέσω του διερμηνέα), «Δεν μπορείς να δεις την προσευχή μας, επειδή η προσευχή μας δεν μπορεί να ειδωθεί » και συνέχισε :

«Αυτό που είδες είναι τα πράγματα που κάνουμε για να δημιουργήσουμε συναίσθημα στο σώμα μας , Το συναίσθημα είναι η προσευχή !»

Ύστερα μου αντιγύρισε την ερώτηση λέγοντας μου : » Πώς το κάνετε στη δική σας κουλτούρα;» Και τότε σκέφτηκα το πώς εμείς βλέπουμε την προσευχή στην κουλτούρα μας σήμερα.

Όταν χάσαμε τα κείμενα που περιέγραφαν ότι η δύναμη του συναισθήματος είναι η γλώσσα που μας ενώνει με το σύμπαν και τη Δημιουργία γύρω μας, αρχίσαμε να πιστεύουμε ότι η προσευχή είναι μόνο οι λέξεις. Αν λέμε τις σωστές λέξεις, όσες φορές πρέπει, την κατάλληλη μέρα, την κατάλληλη στιγμή …, έχουμε πει την προσευχή … Κι όσο καλές κι αν είναι οι προθέσεις μας, ξέρουμε ότι υπάρχει μια τεχνική που μας μεταφέρει πολύ μακρύτερα από εκεί που μας πηγαίνει η απλή προφορά των λέξεων.

ΠΗΓΗ

Advertisement