Δεκάδες υπάλληλοι της NASA θεωρούν την κλιματική αλλαγή «παραμύθι»

Advertisement

Δεκάδες πρώην υπάλληλοι της NASA, ανάμεσά τους επτά αστροναύτες της αποστολής Apollo, κατηγόρησαν την αμερικανική υπηρεσία ότι αμαυρώνει τη φήμη της
με το να υποστηρίζει ότι το διοξείδιο του άνθρακα αποτελεί μια από τις βασικές αιτίες της κλιματικής αλλαγής.

«Πιστεύουμε ότι οι ισχυρισμοί της NASA, πως οι ανθρωπογενείς εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα έχουν καταστροφικές συνέπειες για την παγκόσμια κλιματική αλλαγή, δεν είναι τεκμηριωμένες, ιδιαίτερα εάν ληφθούν υπόψη χιλιάδες χρόνια εμπειρικών δεδομένων», αναφέρουν σε επιστολή τους με παραλήπτη τον κυβερνήτη της υπηρεσίας Τσαρλς Μπόλντεν. «Ζητούμε από τη NASA να σταματήσει να περιλαμβάνει αναπόδεικτες επισημάνσεις για το ζήτημα στα δελτία Τύπου και στις ιστοσελίδες της»…

Στην ιστοσελίδα «Παγκόσμιας Κλιματικής Αλλαγής» της υπηρεσίας αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι «οι άνθρωποι έχουν αυξήσει τη συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα κατά εν τρίτο από την έναρξη της Βιομηχανικής Επανάστασης. Αυτό αποτελεί και τη σημαντικότερη αιτία της κλιματικής αλλαγής». Σε άλλο σημείο επισημαίνεται ότι το κλίμα στη Γη μπορεί να αλλάζει, όμως «η τρέχουσα τάση υπερθέρμανσης είναι ιδιαίτερα σημαντική γιατί κατά το μεγαλύτερο μέρος της προκλήθηκε πιθανότατα από τον άνθρωπο και εξελίσσεται με πρωτόγνωρους ρυθμούς».

Ο επικεφαλής των επιστημόνων της υπηρεσίας Ουαλίντ Αμπνταλάτι απέρριψε τις κατηγορίες ότι οι θέσεις της NASA έχουν πολιτική χροιά. «Η NASA δεν βγάζει συμπεράσματα ούτε διατυπώνει «ισχυρισμούς» πάνω στα ευρήματα μελετών», γράφει ο Αμπνταλάτι. «Εάν οι συντάκτες της επιστολής διαφωνούν με συγκεκριμένα επιστημονικά συμπεράσματα, τα οποία δημοσιοποίησαν επιστήμονες της NASA, τους ενθαρρύνουμε να μετάσχουν στη συζήτηση μέσω της επιστημονικής βιβλιογραφίας ή του δημοσίου βήματος».

Παρότι τα κλιματικά δεδομένα της NASA αυτά καθεαυτά δεν έχουν πολιτικό τόνο, πολλοί ερευνητές και αξιωματούχοι της τάσσονται κατά καιρούς ανοιχτά υπέρ της ανάληψης δράσης για την ανάσχεση της κλιματικής αλλαγής. Μόλις την περασμένη εβδομάδα ο Τζέιμς Χάνσεν, επικεφαλής του Ινστιτούτου Διαστημικών Μελετών Γκόνταρντ, δήλωσε στη βρετανική εφημερίδα Guardian ότι η κλιματική αλλαγή αποτελεί «μεγάλο ηθικό ζήτημα», στο ίδιο επίπεδο με τη δουλεία.

Στους 49 πρώην υπαλλήλους της NASA, οι οποίοι υπογράφουν την επιστολή, συμπεριλαμβάνονται οι αστροναύτες της αποστολής Apollo Τζακ Σμιτ και Ουόλτερ Κάνιγχαμ, οι οποίοι ήταν ήδη γνωστό ότι αμφισβητούν την ανθρωπογενή παγκόσμια υπερθέρμανση.

 «Λυπάμαι που συμβαίνει κάτι τέτοιο, όμως έχουν το δικαίωμα να εκφράσουν την άποψή τους», δήλωσε ο Καναδός βουλευτής των Φιλελευθέρων Μαρκ Γκαρνό, ο πρώτος άνθρωπος που ταξίδεψε στο Διάστημα με την καναδική σημαία. Αναγνωρίζοντας ότι η επιστολή θα χρησιμοποιηθεί ως όπλο από την κοινότητα των αμφισβητιών, εκτίμησε ότι «θα κάνει όσους πιστεύουν στην κλιματική αλλαγή να αμφισβητήσουν την κρίση αυτών των 49 ανθρώπων».ΠΗΓΗ

Ένα «μίνι» πυρηνικό πόλεμο προτείνει η NASA ως λύση για το περιβάλλον

Advertisement

 Ένας πυρηνικός πόλεμος θεωρείτε βλαβερός για το περιβάλλον και τους ανθρώπους, ωστόσο σύμφωνα με έρευνες των επιστημόνων της NASA ένας πόλεμος με εκατό βόμβες, παρακαλώ, σαν αυτές τις Χιροσίμα θα μπορούσε να προκαλέσει ψύχος στον πλανήτη έτσι ώστε να επανέλθει.

Σύμφωνα με την έρευνα ένα εκατομμύριο μετρικού τόνου σε μαύρο άνθρακα θα παρασύρονταν στο χαμηλότερο τμήμα της ατμόσφαιρας, δημιουργώντας… παγκόσμια ψύξη!

Ενώ ένας μεγάλος πυρηνικός πόλεμος θα δημιουργούσε παγκόσμια ψύξη καταστροφική για το περιβάλλον, εξ’ ου και ο όρος «πυρηνικός χειμώνας», εντούτοις μιας μικρής κλίμακας πόλεμος με πυρηνικά θα ήταν σωτήριος στο πρόβλημα της υπερθέρμανσης του πλανήτη.

 Βεβαίως υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος,καθώς ένας τέτοιος πόλεμος θα μπορούσε να προκαλέσει τεράστιες αλλαγές στον πλανήτη και ακραία καιρικά φαινόμενα, ενώ οι καλλιέργειες θα αντιμετώπιζαν πρόβλημα κυρίως λόγω της μείωσης των βροχοπτώσεων κατά 10%.

Έτσι και αλλιώς η μείωση του πληθυσμού της Γης είναι το ζητούμενο !

ΠΗΓΗ

Ένας Έλληνας της NASA «βαφτίζει» τις… γειτονιές του Άρη!

Advertisement

Ένας Έλληνας επιστήμονας έχει συνδέσει τη ζωή και την επιστημονική του έρευνα με τον Κόκκινο Πλανήτη, έλαβε μέρος στο σχεδιασμό αποστολών, έζησε την προσεδάφιση διαστημικών οχημάτων και επεξεργάζεται πληροφορίες που φτάνουν από τον Άρη στα εργαστήρια της NASA.

Τώρα με μεγάλη επιστημονική περιέργεια λαμβάνει τα πρώτα στοιχεία τα οποία μεταδίδει το Curiosity. Για τον κ. Θανάση Οικονόμου, καθηγητή του πανεπιστημίου του Σικάγο και ερευνητή της NASA, ο Άρης αποτελεί έναν πολύ οικείο πλανήτη καθώς ασχολείται με αυτόν από το 1984 και γνωρίζει καλά τις «γειτονιές» του. Ο ίδιος μάλιστα έχει «βαφτίσει» βουνά, κρατήρες, κοιλάδες, πτυχώσεις του εδάφους με ελληνικά ονόματα και αναφορές στην ιστορία.

«Στη διαστημική έρευνα υπάρχει η τάση να δίνονται αρχαία ελληνικά ονόματα σε αστέρια, πλανήτες ή σημεία. Αυτό συνέβη και με τον Άρη όπου είχα προτείνει και δόθηκαν πολλά ονόματα από τη χώρα μας. Έτσι υπάρχει η ΄΄Σαντορίνη’’ , τα ’’ Δωδεκάνησα’’, οι ’’ Κυκλάδες ‘’ και πολλά νησιά μας» λέει ο κ. Θανάσης Οικονόμου στο Έθνος της Κυριακής.

Όταν το όχημα Opportunity ξεκίνησε τις έρευνες, ο κ. Οικονόμου φρόντισε βουνά και κοιλάδες να υπενθυμίζουν την ιστορία της Αντίστασης και το έπος του ’40.

«Ήταν οι μέρες κοντά στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου και τότε ανέφερα στους συναδέλφους μου και πρότεινα να δοθούν ονόματα από τη ιστορία όπως το όνομα ‘’ Όχι’’ , ‘’Καλάβρυτα’’, ‘’αντίσταση’’, ‘’Πίνδος’’ κλπ. Σε ένα άλλο πρόγραμμα το Spirit, δώσαμε ονόματα από την Οδύσσεια».
Η νέα αποστολή της NASA με το Curiosity, άρχισε να στέλνει τα πρώτα στοιχεία. «Ο πλανήτης αυτός θεωρείται ως ένα μεγάλο εργαστήριο για να δοθούν απαντήσεις στα ερωτήματα των επιστημόνων. Αυτή τη φορά διαλέξαμε έναν κρατήρα τον οποίο γνωρίζαμε από δορυφορικές φωτογραφίσεις. Στην περιοχή αυτή υπήρχε νερό στο παρελθόν και ενδεχομένως στον πυθμένα να εντοπισθούν σημεία ζωής όπως και κάποια μικρόβια» λέει ο κ. Θανάσης Οικονόμου όπου έχει συνδεθεί με πολλά προγράμματα τα οποία έχουν ως στόχο την γνωριμία με τον Κόκκινο Πλανήτη όπως το Opportunity και το Pathfinder.

Ανάμεσα στα ελληνικά ονόματα υπάρχει και το χωριό Ζιάκας κοντά στον Όρλιακα Γρεβενών από όπου ξεκίνησε τα πρώτα του βήματα ο Έλληνας ερευνητής. Ο κ. Θανάσης Οικονόμου, παιδί οικογένειας προσφύγων βρέθηκε στην Τσεχοσλοβακία και τελικά στις ΗΠΑ ΣΤΟ Πανεπιστήμιο του Σικάγο. Ως μηχανικός της ΝASA από το 1964 έζησε από κοντά τα βήματα στην κατάκτηση του Διαστήματος. Έλαβε μέρος στις πρώτες αποστολές διαστημοπλοίων στη Σελήνη ενώ στο δικό του εργαστήριο σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε το πείραμα που μετέφερε το Pathfinder στον Άρη.

Η NASA θέλει να μετακομίσει τη Γη;;

Advertisement


Επιστήμονες βρήκαν έναν ασυνήθιστο τρόπο για να σταματήσουν την υπερθέρμανση του πλανήτη: να τον…

μετακινήσουν σε ένα πιο ψυχρό σημείο του διαστήματος.

Το μόνο που χρειάζεται να γίνει είναι να περάσουν με δύναμη δίπλα από τη Γη μερικοί κομήτες και η τροχιά της θα μεταβληθεί. Ο κόσμος μας, τότε, θα μεταφερθεί σε ένα ασφαλέστερο και ψυχρότερο σημείο του ηλιακού μας συστήματος.

Η εκπληκτική αυτή ιδέα της βελτίωσης της διαπλανητικής μας γειτονιάς είναι επινόηση μίας ομάδας μηχανικών της NASA και Αμερικανών αστρονόμων, οι οποίοι ισχυρίζονται πως το σχέδιο τους θα μπορούσε να εξασφαλίσει άλλα 6 δισεκατομμύρια χρόνια χρήσιμης ζωής στον πλανήτη μας.

«Η τεχνολογία δεν είναι σε καμία περίπτωση παρατραβηγμένη,» δήλωσε ο Δρ. Γκρεγκ Λόγκλιν, από το Ερευνητικό Κέντρο Ames της NASA, στην Καλιφόρνια. «Πρόκειται για τις ίδιες τεχνικές που προτείνουν οι άνθρωποι προκειμένου να εκτραπεί η πορεία ενός αστεροειδή ή ενός κομήτη που κατευθύνεται προς τη Γη. Δεν χρειαζόμαστε απότομη ενέργεια για να μετακινήσουμε τη Γη, απλά χρειαζόμαστε λεπτότητα στον σχεδιασμό και τον χειρισμό.»

Το σχέδιο, που επινόησε ο Δρ. Λόγκλιν και οι συνεργάτες του Ντον Κορικάνσκι και Φρεντ Άνταμς, απαιτεί την προσεκτική κατεύθυνση ενός κομήτη ή ενός αστεροειδούς ώστε να περάσει ξυστά από τον πλανήτη μας και να μεταφέρει τμήμα της βαρυτικής του ενέργειας στη Γη.

«Η ταχύτητα της τροχιάς της Γης θα αυξηθεί και έτσι ο πλανήτης μας θα μετακινηθεί σε μία υψηλότερη τροχιά, μακριά από τον Ήλιο,» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Λόγκλιν.

Οι μηχανικοί θα κατευθύνουν τότε τον κομήτη τους ώστε να περάσει πολύ κοντά από τον Δία και τον Κρόνο και να συμβεί η ακριβώς αντίθετη διαδικασία. Ο κομήτης θα πάρει ενέργεια από έναν από τους δύο αυτούς γιγάντιους πλανήτες. Στη συνέχεια, η τροχιά του θα τον γυρίσει πίσω προς τη Γη και η διαδικασία θα επαναληφθεί.

Βραχυπρόθεσμα, το σχέδιο αποτελεί μία ιδανική λύση στο πρόβλημα της υπερθέρμανσης του πλανήτη, αν και η ομάδα κατέληξε σε αυτή την ιδέα προκειμένου να προλάβει έναν πιο δραστικό κίνδυνο. Ο Ήλιος αναμένεται να υπερθερμανθεί σε ένα δισεκατομμύριο χρόνια και η βιόσφαιρά μας εκτίθεται σε σοβαρότατο βαθμό, καθώς υπάρχει ο κίνδυνος να ψηθούμε.



Εξ’ ου, λοιπόν, και η απόφαση της ομάδας να σώσει τη Γη. «Το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να τοποθετήσουμε έναν χημικό πύραυλο σε έναν αστεροειδή ή έναν κομήτη και να τον πυροδοτήσουμε την κατάλληλη στιγμή,» πρόσθεσε ο Λόγκλιν. «Είναι βασικές αρχές της επιστήμης των πυραύλων.»

Παρόλα αυτά, υπάρχουν δύο πράγματα στην όλη ιδέα που προκαλούν ανησυχία. Πρώτον, οι μηχανικοί του διαστήματος θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί με το πώς θα κατευθύνουν τον αστεροειδή ή τον κομήτη προς τη Γη. Ακόμα και ο παραμικρός λάθος υπολογισμός στην τροχιά θα μπορούσε να τον ρίξει πάνω στη Γη -με ολέθριες συνέπειες.

Είναι ένας κίνδυνος που η ομάδα αναγνωρίζει. «Η σύγκρουση ενός αντικειμένου διαμέτρου 100 χιλιομέτρων με τη Γη, σε κοσμική ταχύτητα, θα αποστείρωνε τη βιόσφαιρα, τουλάχιστον σε επίπεδο μικροβίων,» υπογραμμίζει η ομάδα σε μία μελέτη της Αστροφυσικής και της Επιστήμης το Διαστήματος. «Δεν μπορεί να δοθεί περισσότερη έμφαση στον κίνδυνο.»

Τι θα γίνει, όμως, με τη Σελήνη; Εάν η Γη μετακινηθεί από την τρέχουσα θέση της, «πολύ πιθανόν η Σελήνη να απομακρυνθεί από τη Γη», με αποτέλεσμα να αναστατωθεί ριζικά το κλίμα του πλανήτη.

Οι κριτικές αυτές βρίσκουν σύμφωνους τους επιστήμονες. «Η έρευνά μας έδειξε με ποιον τρόπο η Γη θα ισορροπήσει αρμονικά στο ηλιακό σύστημα,» παραδέχεται ο Λόγκλιν. «Εντούτοις, το σχέδιό μας έχει πρακτικές συνέπειες. Οι υπολογισμοί μας δείχνουν πως για να μετακινηθεί η Γη σε μία ασφαλέστερη μακρινή τροχιά, θα πρέπει να περάσει από ασταθείς ζώνες και θα χρειαστεί προσεκτική καθοδήγηση και ώθηση. Οποιοσδήποτε εξωγήινος αστρονόμος, που θα παρατηρούσε το ηλιακό μας σύστημα, θα καταλάβαινε ότι συμβαίνει κάτι περίεργο και θα συνειδητοποιούσε πως υπεύθυνη για όλο αυτό είναι μία ευφυής μορφή ζωής.

«Το ίδιο ισχύει και για εμάς. Όταν παρατηρούμε άλλα ηλιακά συστήματα και εντοπίζουμε πλανήτες γύρω από άλλους ήλιους -κάτι που τώρα έχει αρχίσει να συμβαίνει- ίσως δούμε ότι κάποιος πλανήτης έχει μετακινηθεί. Τότε θα έχουμε τα πρώτα στοιχεία που θα αποδεικνύουν το έργο εξωγήινων όντων.»


ΠΗΓΗ

Διαστημικό τηλεσκόπιο της NASA θα αναζητά μαύρες τρύπες

Advertisement

Όραση ακτίνων-Χ

Τα κάτοπτρα του NuStar θα συνδέονται με τους αισθητήρες μέσω μιας δοκού μήκους δέκα μέτρων
Τα κάτοπτρα του NuStar θα συνδέονται με τους αισθητήρες μέσω μιας δοκού μήκους δέκα μέτρων   (Φωτογραφία:  NASA/JPL-Caltech )

Αεροπορική Βάση Βάντενμπεργκ

Η NASA προετοιμάζεται να εκτοξεύσει στα μέσα Ιουνίου το NuStar, ένα διαστημικό τηλεσκόπιο που θα μελετά μια σχετικά ανεξερεύνητη περιοχή στο φάσμα των ακτίνων Χ. Αποστολή του θα είναι να καταγράφει ορισμένα από τα πιο βίαια φαινόμενα του Σύμπαντος, όπως η εκρηκτική κατάρρευση άστρων και ο σχηματισμός μελανών οπών.

Το NuStar, ή Συστοιχία Πυρηνικού Φασματοσκοπικού Τηλεσκοπίου, «είναι το πρώτο τηλεσκόπιο που μπορεί να εστιάσει ακτίνες-Χ υψηλής ενέργειας» δήλωσε η Φιόνα Χάρισον, επιστημονική υπεύθυνη της αποστολής και καθηγήτρια του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Καλιφόρνια (Caltech).

«Θα μπορεί να μεταδώσει εικόνες που είναι δέκα φορές πιο ευκρινείς και 100 φορές πιο ευαίσθητες σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο τηλεσκόπιο λειτουργεί σε αυτή την περιοχή του φάσματος» επισήμανε.

Το τηλεσκόπιο θα εκτοξευτεί με μια σχετικά ασυνήθιστη διαδικασία: θα μεταφερθεί σε τροχιά με έναν πύραυλο Pegasus XL, ο οποίος όμως δεν θα εκτοξευτεί από το έδαφος, αλλά από την κοιλιά ενός αεροπλάνου L-1011 Stargazer. Το αεροσκάφος και ο πύραυλος ανήκουν στην αμερικανική εταιρεία Orbital Sciences Corporation.

Εφόσον δοθεί το τελικό πράσινο φως την 1η Ιουνίου, το Stargazer θα πετάξει από την Αεροπορική Βάση Βάντενμπεργκ της Καλιφόρνια στα νησιά Μάρσαλ του Ειρηνικού, από όπου θα πραγματοποιηθεί η εκτόξευση.

Η αποστολή NuStar, επισήμανε η NASA, θα λειτουργήσει συμπληρωματικά με το Παρατηρητήριο Ακτίνων-Χ Chandra, το οποίο βλέπει ακτίνες-Χ χαμηλότερης ενέργειας.

Η ιδιαιτερότητα του NuStar είναι η χρήση δεκάδων επιμέρους κάτοπτρων για την εστίαση των ακτίνων-Χ χωρίς απώλειες ακτινοβολίας. Θα φέρει δύο μονάδες οπτικών με 133 επιμέρους κάτοπτρα η καθεμία, οι οποίες είναι συνδεδεμένες στους αισθητήρες μέσω μιας δοκού μήκους δέκα μέτρων. Η δοκός θα εκτοξευτεί διπλωμένη και θα αναπτυχθεί στην τελική της θέση περίπου μια εβδομάδα μετά την εκτόξευση.

Όπως εξήγησαν οι υπεύθυνοι της αποστολής, το NuStar θα μπορεί να παρακολουθεί τις μαύρες τρύπες επειδή το υλικό που παγιδεύεται στην έλξη τους επιταχύνεται, θερμαίνεται και εκπέμπει ακτίνες-Χ, πριν τελικά χαθεί για πάντα.

ΠΗΓΗ

Κοιτάτε το φεγγάρι: αλλά μην αγγίζετε, λέει η NASA

Advertisement

Η NASA εξέδωσε πρόσφατα κατευθυντήριες γραμμές για τη διαφύλαξη της κληρονομιάς της σεληνιακής εξερεύνησης, αλλά μπορεί να περιμένει στην πραγματικότητα από τους άλλους την πλήρη συμμόρφωση σε αυτές;

flag-in-moon

Η διατήρηση της σεληνιακής κληρονομιάς: μια σημαία των ΗΠΑ περιβάλλεται από τις πατημασιές των αστροναυτών
Είναι πάντως ένα γιγάντιο άλμα για την ανθρωπότητα: Η NASA δημοσίευσε πρόσφατα τις κατευθυντήριες γραμμές για τον χειρισμό και την προστασία των ιστορικών τόπων στο φεγγάρι, αν και κανείς δεν ήταν εκεί για 40 χρόνια, και κανείς δεν έχει σχέδια να το επισκεφθεί σύντομα. Η Ακρόπολη, αντίθετα, προσέλκυσε περιηγητές για αιώνες πριν οποιοσδήποτε σκεφτεί να φτιάξει κανόνες για να μην την θρυμματίσει σε κομμάτια και τα πάρει στο σπίτι του.

Αυτές οι κατευθυντήριες γραμμές μπορεί να φαίνονται λίγο υποκριτικές –  αν πραγματικά νοιάζεσαι για κάτι, δεν θα το άφηνες πάνω στο φεγγάρι – αλλά είχε ζητηθεί από τη NASA  να συμμετάσχει σε ένα αγώνα για να προσγειωθεί ένα ρομπότ στη σεληνιακή επιφάνεια. Κι έτσι 26 ιδιωτικά χρηματοδοτούμενες ομάδες συναγωνίζονται για να υποστηρίζουν το Google Lunar X prize, αξίας 20 εκατομμυρίων δολαρίων.
Η NASA από τη μεριά της έχει προτείνει να κρατηθούν τα σεληνιακά εξερευνητικά ρομπότ έξω από ορισμένες ζώνες, προκειμένου να διατηρηθούν κάποια ιστορικά αντικείμενα εκεί πάνω. Συμπεριλαμβανομένου και του υλικού από τις σεληνάκατες Απόλλων, τις σημαίες των ΗΠΑ, ίχνη από τους αστροναύτες και τα πειράματα που έγιναν στο φεγγάρι. Αλλά, αν αναμένει την πλήρη συμμόρφωση από τους άλλους, θα πρέπει πραγματικά απλά να βάλει μια πινακίδα: «Καλώς ήρθατε στη Σελήνη παρακαλώ μην αγγίζεται τίποτα».

ΠΗΓΗ

Σχέδιο της NASA για παραγωγή ενέργειας από το διάστημα

Advertisement

Οι ενεργειακές ανάγκες της Γης όλο και αυξάνονται και είναι σαφές ότι τα ορυκτά καύσιμα δεν θα μπορούν για πολύ να τις καλύπτουν. Καταρχάς υπάρχει το πρόβλημα της ρύπανσης και των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα που συνεπάγεται η χρήση τους.

Επιπλέον όμως τίθεται και το ζήτημα του κόστους εξόρυξης τους το οποίο όλο και μεγαλώνει. Ανάμεσα στις λύσεις που έχουν προταθεί λοιπόν είναι η χρήση δορυφόρων ως σταθμών παραγωγής ενέργειας από το διάστημα. Κάτι σαν ηλιακοί συλλέκτες δηλαδή αλλά με πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες. Όπως διαβάζουμε στο proho.gr, παρά τα πλεονεκτήματα όμως αυτών των σχεδίων, υπάρχουν αρκετά εμπόδια με σημαντικότερο το μέγεθος της αρχικής επένδυσης.

 Ευτυχώς όμως το Artemis Innovation Management Solutions με έδρα την Καλιφόρνια προτείνει μια άλλη προσέγγιση στο θέμα η οποία φιλοδοξεί να λύσει τα προβλήματα αυτά. Πρόκειται για το SPS-ALPHA (Solar Power Satellite via Arbitrarily Large PHased Array) που έχει μάλιστα λάβει και σχετικό βραβείο ως μια πρακτική αντιμετώπιση των εμποδίων που υπάρχουν σε μια τέτοια προσπάθεια.

Για την ανάπτυξη του θα χρησιμοποιηθούν τεχνικές βιομιμητικής (αντιγραφή δηλαδή μεθόδων που συναντάμε στη φύση) και αν πετύχει θα μπορεί να προσφέρει μεγάλες ποσότητες ενέργειας σε διάφορα σημεία της γης. Το γεγονός αποτελεί σημαντική εξέλιξη σε σχέση με παλαιότερες προτάσεις οι οποίες θα συγκέντρωναν όλη την παραγόμενη ενέργεια σε ένα και μόνο σημείο από το οποίο θα έπρεπε στη συνέχεια να γίνει η διανομή του.

ΠΗΓΗ

ΜΥΣΤΙΚΟΥΣ ΚΩΔΙΚΟΥΣ ΤΗΣ… NASA ΕΚΛΕΨΑΝ ΑΓΝΩΣΤΟΙ

Advertisement

  Κωδικούς και αλγόριθμους που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο του Διεθνή Διαστημικού Σταθμού (International Space Station) περιείχε laptop που εκλάπη πέρσι. Συγκεκριμένα, ο γενικός επιθεωρητής της NASA, Πολ Μάρτιν, ανέφερε σε επιτροπή του Κογκρέσου ότι…

η κλοπή του μη κρυπτογραφημένου notebook το Μάρτιο του 2011 είχε ως αποτέλεσα την απώλεια αλγορίθμων που χρησιμοποιούνται για την αποστολή εντολών και τον έλεγχο του ISS.

Από τον Απρίλιο του 2009 μέχρι τον Απρίλιο του 2011, από τη NASA εκλάπησαν 48 υπολογιστές και φορητές συσκευές. Αρκετές από αυτές τις συσκευές είχαν περιείχαν ευαίσθητα δεδομένα, όπως αριθμούς κοινωνικής ασφάλισης των εργαζόμενων και εταιρικά μυστικά.

Παράλληλα, ο Μάρτιν αποκάλυψε ότι το 2010 και 2011, η NASA δέχτηκε χιλιάδες κυβερνοεπιθέσεις (καταγράφηκαν 5.408 περιστατικά παράνομης πρόσβασης και εγκατάστασης ιών στα δίκτυά της υπηρεσίας). Τα κακόβουλα λογισμικά που εγκαταστάθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της διετίας κόστισαν στην υπηρεσία περίπου 7 εκατομμύρια δολάρια.


ΠΗΓΗ

Τα σύννεφα χαμήλωσαν την τελευταία δεκαετία, αποκαλύπτει δορυφόρος της NASA

Advertisement

Νέος παράγοντας στο κλίμα

Σύννεφα στον Ινδικό Ωκεανό σε εικόνα από τον δορυφόρο Terra
Σύννεφα στον Ινδικό Ωκεανό σε εικόνα από τον δορυφόρο Terra   (Φωτογραφία:  NASA/JPL )
Το μέσο ύψος στο οποίο κινούνται τα σύννεφα έχει μειωθεί κατά 30 με 40 μέτρα την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα, δείχνουν τα δεδομένα του δορυφόρου Terra της NASA. Η μείωση ακούγεται μικρή, δεν αποκλείεται όμως να επηρεάζει το κλίμα επιβραδύνοντας την παγκόσμια θέρμανση.

Το φασματοραδιόμετρο του Terra χρησιμοποιεί εννέα κάμερες που κοιτάζουν προς τη Γη υπό διαφορετικές γωνίες, προκειμένου να δώσουν μια στερεοσκοπική εικόνα των νεφών, από την οποία υπολογίζεται το ύψος και η κίνησή τους.

Το μέσο ύψος της κορυφής των νεφών μειώθηκε κατά 1% από τον Μάρτιο του 2000 μέχρι το Φεβρουάριο του 2010, αναφέρουν στο Geophysical Research Letters ερευνητές του Πανεπιστημίου του Όκλαντ στη Νέα Ζηλανδία.

Όπως εξηγεί ανακοίνωση της NASA, η μείωση του ύψους της νέφωσης θα αύξανε την εκπομπή θερμότητας από τη Γη στο Διάστημα, μειώνοντας τη θερμοκρασία στα κατώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας.

Οι ερευνητές δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο αυτό να λειτουργήσει ως αρνητικός κύκλος ανάδρασης, δηλαδή ως μηχανισμός που ενεργοποιείται από την παγκόσμια θέρμανση και τείνει να την περιορίζει.

Για να διαπιστωθεί όμως αν αυτό το φαινόμενο έχει σημασία για το κλίμα θα απαιτηθούν πιο μακροπρόθεσμες παρατηρήσεις, τονίζουν οι ερευνητές.

O γενικότερος ρόλος των νεφών στην κλιματική αλλαγή παραμένει εξάλλου εν πολλοίς άγνωστος -από τη μία, τα λευκά σύννεφα ανακλούν ηλιακή ακτινοβολία πίσω στο Διάστημα. Από την άλλη, όμως, τα σύννεφα λειτουργούν ως κουβέρτα και εμποδίζουν τη θερμική ακτινοβολία που εκπέμπει η Γη προς το Διάστημα.

Λόγω της αλληλεπίδρασης αυτών των παραγόντων, πολλά από τα μαθηματικά μοντέλα που χρησιμοποιούν σήμερα οι κλιματολόγοι δεν λαμβάνουν υπόψη την επίδραση των νεφών.

Νέα στοιχεία αναμένεται να έρθουν στο φως από τους σύγχρονους μετεωρολογικούς δορυφόρους. Εκτός από τον Terra, τα νέφη παρακολουθούνται και από τον δορυφόρο CloudSat της NASA που εκτοξεύτηκε το 2006. Είναι ο πρώτος δορυφόρος που χρησιμοποιεί ειδικό ραντάρ ώστε να απεικονίζει τη δομή των νεφών καθ΄ύψος.

ΠΗΓΗ

Ρομποτικά σκάφη της NASA εξερευνούν τη Σελήνη

Advertisement

Τα δύο νέα ρομποτικά σκάφη GRAIL της NASA σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη για να χαρτογραφήσουν τη βαρύτητα και το μυστηριώδες εσωτερικό της.

Δύο ολόιδια μη επανδρωμένα διαστημικά σκάφη – δορυφόροι της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA), έπειτα από ταξίδι 100 ημερών και πλέον, μόλις έφθασαν στο φεγγάρι και τέθηκαν σε ελλειπτικές τροχιές γύρω του, καθώς ετοιμάζονται να καταγράψουν αναλυτικά τις διακυμάνσεις της βαρύτητας της Σελήνης. Ο στόχος είναι να εξαχθούν αξιόπιστα συμπεράσματα για το εσωτερικό του φεγγαριού και να δημιουργηθεί ένας σχετικός χάρτης με τις κοιλότητες και τα πετρώματα που υπάρχουν κάτω από την επιφάνεια. Γι’ αυτό, άλλωστε, η αποστολή έχει βαφτιστεί μεταφορικά «ταξίδι στο κέντρο της Σελήνης».

Κατά τους επόμενους δύο μήνες, τα δίδυμα σκάφη της αποστολής GRAIL (Gravity Recovery and Interior Laboratory) θα προσαρμοστούν σταδιακά στην καλύτερη δυνατή κυκλική τροχιά πάνω από το φεγγάρι, σε υψόμετρο περίπου 55 χιλιομέτρων, ώστε να αρχίσουν μέσα στον Μάρτιο να καταγράφουν τις αυξομειώσεις της βαρύτητας, βγάζοντας τα ανάλογα συμπεράσματα για το τι υπάρχει στο εσωτερικό της Σελήνης, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ και το BBC…..

Καθώς τα σκάφη θα πετούν πάνω από πιο πυκνές ή πιο αραιές και με μεγαλύτερη ή μικρότερη βαρύτητα περιοχές, η ταχύτητά τους αναγκαστικά θα επιταχύνεται ή θα επιβραδύνεται ανεπαίσθητα, όχι περισσότερο από ένα απειροελάχιστο κλάσμα του δευτερολέπτου, λόγω της άνισης κατανομής της μάζας στο εσωτερικό του φεγγαριού. Συνδυάζοντας αυτές τις μικρές μεταβολές ταχύτητας των δύο σκαφών, που το ένα θα ακολουθεί το άλλο σε απόσταση 100 – 200 χλμ., οι επιστήμονες θα είναι σε θέση να χαρτογραφήσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια από ποτέ τη σεληνιακή βαρύτητα, η οποία είναι περίπου το ένα έκτο της γήινης.

Ύστερα από περισσότερες από 100 αποστολές στο φεγγάρι (μεταξύ των οποίων οι έξι επανδρωμένες αποστολές του προγράμματος «Απόλλων» κατά την περίοδο 1969-72, στο πλαίσιο των οποίων 12 Αμερικανοί αστροναύτες περπάτησαν πάνω του), οι επιστήμονες έχουν ακόμα ένα σημαντικό κενό στις γνώσεις τους, όσον αφορά τι ακριβώς υπάρχει όχι πάνω, αλλά μέσα στη Σελήνη.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο δορυφόρος της Γης σχηματίστηκε όταν ένα ουράνιο σώμα, μεγάλο όσο ο ‘Αρης, προσέκρουσε στον πλανήτη Γη και από την τρομακτική σύγκρουση, λίγο μετά τη δημιουργία του ηλιακού του συστήματος πριν από περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια, τα απομεινάρια που εκτινάχθηκαν στο διάστημα, άρχισαν να περιφέρονται γύρω από τη Γη, υπό την επίδραση της γήινης βαρύτητας, ώσπου συμπυκνώθηκαν τελικά σε ένα δορυφόρο.

Στην πραγματικότητα, όμως, οι επιστήμονες ξέρουν περισσότερα για τον μακρινό Άρη παρά για την κοντινή Σελήνη, σύμφωνα με την επικεφαλής επιστήμονα της νέας αποστολής, Μαρία Ζούμπερ, του πανεπιστημίου ΜΙΤ. Όπως τόνισε, παραμένουν ακόμα διάφορα αναπάντητα ερωτήματα σχετικά με τη γεωλογική εξέλιξη της Σελήνης, όπως π.χ. γιατί η σκοτεινή πλευρά της είναι μορφολογικά τόσο διαφορετική (πιο ορεινή) από αυτήν που μόνιμα «βλέπει» τη Γη (πιο επίπεδη).

Η Σελήνη χρειάζεται περίπου τον ίδιο χρόνο για να κάνει μια πλήρη περιστροφή γύρω από τον άξονά της, με τον χρόνο που χρειάζεται για μια πλήρη περιφορά γύρω από τη Γη, κάτι που εξηγεί γιατί βλέπουμε μόνο την ίδια πλευρά της. Το 1959, για πρώτη φορά, το σοβιετικό μη επανδρωμένο σκάφος «Λούνα 3» φωτογράφισε τη μακρινή σκοτεινή πλευρά τής Σελήνης, η επιφάνεια της οποίας έκτοτε φέρει μέχρι σήμερα ουκ ολίγες σοβιετικές ονομασίες.

Τα σκάφη της αποστολής GRAIL (συνολικού κόστους περίπου 500 εκατ. δολαρίων), τα οποία κατασκευάστηκαν από την αμερικανική εταιρία Lockheed Martin Corp, τροφοδοτούνται με ηλιακή ενέργεια. Εάν οι μπαταρίες τους καταφέρουν να επιβιώσουν από την επόμενη έκλειψη της Σελήνης, που θα συμβεί τον Ιούνιο, όταν θα «κρυφτεί» πίσω από τη σκιά της Γης για μερικές ώρες, τότε θα έχουν την ευκαιρία να επεκτείνουν το έργο τους έως το τέλος του 2012.

ΠΗΓΗ

Εκατοντάδες διαστημικά δείγματα έχουν χαθεί από τα αρχεία της NASA!

Advertisement


Image

Κι όμως, συνέβη ακόμη και στη NASA: Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία έχασε εκατοντάδες δείγματα που είχαν συλλεχθεί σε διαστημικές αποστολές! Σύμφωνα με έκθεση επιθεωρητή, έχουν «εξαφανιστεί» περισσότερα από 500 δείγματα μετεωριτών, πέτρες από τη Σελήνη, ακόμα και πολύ σπάνια και πολύτιμα δείγματα τα οποία συλλέχθηκαν από την πρώτη αποστολή στη Σελήνη το 1969.

Πολλά από τα δείγματα αυτά είχαν δοθεί προσωρινά σε επιστήμονες για να τα μελετήσουν, αλλά δεν επεστράφησαν ποτέ, ενώ πολλά άλλα απλώς χάθηκαν.

Μάλιστα σε μία περίπτωση ερευνητής της NASA είχε στην κατοχή του δείγματα που είχε δανειστεί πριν από 35 ολόκληρα χρόνια, ενώ ένας άλλος είχε στο εργαστήριό του μετεωρίτες της NASA που είχε δανειστεί 16 χρόνια πριν. Αξιοσημείωτη είναι μια τρίτη περίπτωση, ενός ερευνητή που μέσα στο 2010 έχασε όχι ένα, όχι δύο, αλλά 18 σεληνιακά δείγματα, ενώ 218 δείγματα μετεωριτών είχαν κλαπεί από έναν ερευνητή, αλλά αργότερα βρέθηκαν από τη NASA.

«Αυτά τα δείγματα είναι πολύ σπάνια και πολύ σημαντικά για την έρευνα» ανέφερε στην έκθεσή του ο επιθεωρητής Πολ Μάρτιν, ο οποίος έκανε λόγο για «έλλειψη επαρκών ελέγχων στον δανεισμό πετρών από τη Σελήνη και άλλων αστροϋλικών, που αυξάνει τον κίνδυνο απώλειας αυτών των μοναδικών αντικειμένων».

Ο Μάρτιν έκανε έκκληση για ένα καλύτερο σύστημα καταχώρισης, ενώ απέδωσε την αμέλεια των επιστημόνων και στο ότι η επιστημονική κοινότητα δεν αναγνωρίζει πλέον τη σπανιότητα και την ιστορική σημασία του σεληνιακού υλικού. «Φαίνεται ότι η Σελήνη, ή τουλάχιστον η εξερεύνησή της από τον άνθρωπο, έχει χάσει λίγη από τη λάμψη της μέσα στις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες».

ΠΗΓΗ

Η NASA έδωσε στη δημοσιότητα τον πιο αναλυτικό τοπογραφικό χάρτη του δορυφόρου μας

Advertisement

Τον λεπτομερέστερο μέχρι σήμερα τοπογραφικό χάρτη της Σελήνης στον οποίον αποτυπώνεται ανάγλυφα σχεδόν ολόκληρη η επιφάνεια του δορυφόρου μας έδωσε στη δημοσιότητα η NASA. Ο χάρτης αυτός εκτιμάται ότι θα επιτρέψει στους επιστήμονες να σκιαγραφήσουν το πιο ακριβές «πορτρέτο» της Σελήνης στην υψηλότερη δυνατή ανάλυση.

Το λεπτομερέστερο «πορτρέτο» της Σελήνης
Το λεπτομερέστερο «πορτρέτο» της Σελήνης
Στον λεπτομερή τοπογραφικό χάρτη αποτυπώνεται το 98,2% της επιφάνειας της Σελήνης Credit:NASA

Ο χάρτης δημιουργήθηκε με βάση δεδομένα που έστειλε το διαστημικό σκάφος LRO (Lunar Reconaissance Orbiter) το οποίο εκτοξεύθηκε τον Ιούνιο του 2009. Το συγκεκριμένο σκάφος φέρει έξι εξειδικευμένα όργανα τα οποία έχουν ως «καθήκον» την καταγραφή δεδομένων σχετικά με το σεληνιακό περιβάλλον. Δύο από αυτά τα όργανα, η υψηλής ακρίβειας κάμερα του σκάφους (LROC) και το όργανο μέτρησης υψομέτρων (Lola) επέτρεψαν τη «γέννηση» του λεπτομερή χάρτη.

Αναλυτικό πορτρέτο

Στον χάρτη αποτυπώνεται η τοπογραφία της Σελήνης με μεγάλη λεπτομέρεια – σε μια κλίμακα pixel της τάξεως των 100 μέτρων. Η χαρτογράφηση αφορά το 98,2% της επιφάνειας του δορυφόρου μας και αυτό διότι εξαιτίας της ύπαρξης μόνιμης σκιάς κοντά στους πόλους δεν κατέστη δυνατό να υπάρξει αναλυτική καταγραφή στα μεγαλύτερα γεωγραφικά πλάτη.

Οπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο δρ Μαρκ Ρόμπινσον από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αριζόνας που είναι επικεφαλής της ομάδας συλλογής και επεξεργασίας στοιχείων της κάμερας LROC «η νέα τοπογραφική ‘θέα’ που έχουμε πλέον για τη Σελήνη μας παρέχει τις πληροφορίες που οι επιστήμονες του πεδίου αναμένουν ήδη από την εποχή των αποστολών Apollo». Ο ειδικός προσέθεσε ότι ο χάρτης αυτός μπορεί να προσφέρει πλέον νέα γνώση για τον φλοιό της Σελήνης και συγκεκριμένα για τους κρατήρες της και τα ηφαιστειακά χαρακτηριστικά της. «Ολες αυτές οι πληροφορίες θα βοηθήσουν στον σχεδιασμό μελλοντικών ρομποτικών αλλά και ανθρώπινων αποστολών στη Σελήνη» κατέληξε ο δρ Ρόμπινσον.

Ελληνες στελνουν τη NASA σε αστρικα ταξιδια

Advertisement

Περίπου 38 χρόνια μετά το Project Daedalus, που απέδειξε ότι τα ταξίδια από το ένα άστρο του γαλαξία μας στο άλλο είναι πραγματοποιήσιμα, το Project Icarus έχει ξεκινήσει ως εθελοντική προσπάθεια να κατασκευάσει το διαστημόπλοιο που θα κάνει το ταξίδι αυτό σε άλλα αστέρια του γαλαξία μας.

Στο τιμόνι του βρίσκεται ένας Έλληνας, ο δόκτωρ Ανδρέας Τζιόλας, καθηγητής αστροφυσικής στο πανεπιστήμιο της Αλάσκα. Το Project Icarus ξεκίνησε το Σεπτέμβριο του 2009. «Η πρόκληση που έχουμε να αντιμετωπίσουμε όλοι όσοι αποτελούμε την ομάδα Icarus δεν έχει να κάνει πλέον με την απόδειξη ότι όλα τα ταξίδια είναι εφικτά. Αυτό έχει αποδειχθεί ήδη. Εμείς προσπαθούμε να σχεδιάσουμε το ίδιο διαστημόπλοιο που θα ταξιδέψει σε ένα άλλο άστρο», λέει ο καθηγητής στον «Ελεύθερο Τύπο».

Στο πρόγραμμα αυτό συμμετέχουν ακόμη δυο Έλληνες, ο δόκτωρ Δήμος Χωματάς, ο οποίος ασχολείται με το σχεδιασμό των τηλεπικοινωνιών του σκάφους και τον Κώστα Κωνσταντινίδη, ο οποίος εργάζεται τώρα πάνω στο διδακτορικό του στον τομέα της φυσικής για τις επιστήμες του διαστήματος.

«Εμείς τώρα σχεδιάζουμε κομμάτι-κομμάτι το διαστημόπλοιο που θα μπορέσει να καλύψει τις τεράστιες αυτές αποστάσεις σε λίγο χρόνο, βασισμένοι αφενός στη σημερινή τεχνολογία και αφετέρου στην εθελοντική συμμετοχή επιστημόνων από ολόκληρο τον κόσμο», προσθέτει ο Ανδρέας Τζιόλας.

Ειμαστε…εξωγηινοι, υποστηριζει η NASA

Advertisement

Λονδίνο

Μια νέα έρευνα που πραγματοποίησαν επιστήμονες της NASA δείχνει ότι υπάρχουν αυξημένες πιθανότητες τα δομικά υλικά για την εμφάνιση και ανάπτυξη της ζωής στην Γη να μην δημιουργήθηκαν εντός του πλανήτη μας αλλά να έφτασαν εδώ από το Διάστημα με όχημα κάποιο μετεωρίτη, κομήτη ή αστεροειδή.

Ευρήματα σε μετεωρίτες δείχνουν ότι η ζωή ήρθε από το Διάστημα
Είμαστε...εξωγήινοι, υποστηρίζει η NASA
Όπως φαίνεται είναι πολύ πιθανό η ζωή να έφτασε στη Γη από το Διάστημα
 

Αναζητώντας την ζωή

Οι ερευνητές μελέτησαν 12 μετεωρίτες οι οποίοι δημιουργήθηκαν δισεκατομμύρια χρόνια πριν τελικά πέσουν στη Γη. Η χημική ανάλυση των μετεωριτών αποκάλυψε ότι είχαν υψηλή περιεκτικότητα σε άνθρακα ο οποίος ως γνωστόν αποτελεί ένα από τα βασικά συστατικά της ζωής.

Οι αναλύσεις και τα πειράματα απέδειξαν στη συνέχεια ότι η παρουσία του άνθρακα και άλλων χημικών ουσιών που σχετίζονται με τη δημιουργία της ζωής στους μετεωρίτες υπήρχε σε αυτούς ανέκαθεν και δεν σχετιζόταν με την είσοδο τους στο γήινο περιβάλλον και με τυχόν μετέπειτα «νόθευση» του περιεχομένου τους.

Η έρευνα έρχεται να προστεθεί σε προηγούμενες που επίσης έχουν υποδείξει την παρουσία δομικών υλικών της ζωής (π.χ αμινοξέα) σε μετεωρίτες που έπεσαν στην Γη και να ενισχύσει έτσι τη θεωρία ότι οι ρίζες μας είναι…εξωγήινες. Τα ευρήματα της έρευνας παρουσιάζονται στην επιθεώρηση Proceedings of the National Academy of Sciences.

ΠΗΓΗ

Μεταξυ Γης και Σεληνης θα βρεθει αστεροειδης τον Ιουνιο, ανακοινωσε η NASA

Advertisement

Ένας αστεροειδής πρόκειται να πλησιάσει τη Γη, σε μικρή απόσταση στις 2 Ιουνίου αλλά οι επιστήμονες της NASA βεβαιώνουν πως δεν πρόκειται να αποτελέσει απειλή για τη Γη. Πρόκειται να για τον αστεροειδή 2009BD ο οποίος παρατηρήθηκε για πρώτη φορά στις 16 Ιανουαρίου του 2009.

Ο αστεροειδής πρόκειται να περάσει από τη Γη σε απόσταση 0,9 ld (lunar distances) όπου ld είναι η απόσταση που χωρίζει τη Γη από τη Σελήνη ήτοι κάπου 380.000 χλμ. στη μέση τιμή της. Έτσι υπολογίζεται πως ο 2009BD θα διέλθει σε μια απόσταση 342.000 χλμ. τιμή εξαιρετικά μικρή βάσει των δεδομένων του διαστήματος, ή με άλλα λόγια θα περάσει εσωτερικά της τροχιάς της Σελήνης γύρω από τη Γη.

Αν και η NASA όπως αναφέρθηκε επεσήμανε πως η τροχιά του αστεροειδούς αυτού δεν πρόκειται να διασταυρωθεί σε κανένα σημείο της με τη Γη, εντούτοις δεν παρέλειψαν, -άραγε για πιο λόγο- να αναφέρουν τι θα γινόταν ένα αυτός ο αστεροειδής έπεφτε τελικά στον πλανήτη μας. Έτσι στην περίπτωση που ο 2009BD ο οποίος έχει περίπου 10 μέτρα μέγιστο πλάτος, είχε πορεία σύγκρουσης με τη Γη, αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας τεράστιας έκρηξης στην ατμόσφαιρά της ισχύος πολλών μεγατόνων, και η οποία θα ήταν εν δυνάμει ζημιογόνος αν όχι θανατηφόρος σε αποστάσεις 10 με 20 χλμ. σε κάθε διεύθυνση ειδικά εάν αυτή γινόταν πάνω από πυκνοκατοικημένες περιοχές.

Όπως αναφέρεται σχετικά δύο αστεροειδείς πέρασαν σε ανάλογη απόσταση στις 8 Σεπτεμβρίου του 2010, ενώ τον Απρίλιο του 2010 ένας άλλος αστεροειδής με μέγεθος περίπου αυτό ενός γηπέδου τένις πλησίασε τη Γη σε απόσταση όσο και η Σελήνη. Ο τελευταίος όμως αστεροειδής ο οποίος πέρασε μέσα από την τροχιά της Σελήνης ήταν ο 2009 JL2 μεγέθους μεταξύ 17 και 37 μέτρων το Μάιο του 2009.

Πάντως και σύμφωνα με τον Clark Chapman αστροφυσικό στο Ινστιτούτο Boulder του Κολοράντο, υπάρχει πιθανότητα 50% για ένα σώμα μεγέθους 30 μέτρων περίπου να καταλήξει στη Γη, κάθε αιώνα.

Αν και ο 2009BD μπορεί για τη NASA να μην αποτελεί πρόβλημα, το ερχόμενο Φθινόπωρο προμηνύεται να είναι «θερμό» από αστρονομικής πλευράς, καθώς ένας κομήτης και δύο τουλάχιστον αστεροειδείς πρόκειται να περάσουν κοντά στη Γη, χωρίς όμως ευτυχώς με πορεία σύγκρουσης.

Παρόλα αυτά το μεγάλο ερωτηματικό είναι ένας εκ των τριών, ο επονομαζόμενος Elenin. Περισσότερα όμως για τον Elenin καθώς και πλήρη ενημέρωση για τα περίεργα δεδομένα που «φέρνει» μαζί του θα έχετε σύντομα από το defencenet.

ΠΗΓΗ

Χαθηκε δορυφορος της NASA!

Advertisement

Σχέδιο έκτακτης ανάγκης ενεργοποίησε σήμερα το μεσημέρι η NASA έπειτα από ανωμαλία που εμφανίστηκε κατά την εκτόξευση ενός νέου δορυφόρου γεωσκόπησης. Η τύχη του φορτίου παραμένει άγνωστη.
  Η αποστολή κόστισε 424 εκατομμύρια δολάρια (!) και τη διαχείρισή της είχε αναλάβει το Κέντρο Διαστημικής Πτήσης Goddard της NASA.

  Ο πύραυλος Taurus XL που μετέφερε τον δορυφόρο Glory εκτοξεύτηκε από την αεροπορική βάση Βάντενμπεργκ στην Καλιφόρνια στις 12.10 το μεσημέρι ώρα Ελλάδας (ξημερώματα ώρα Δυτικής Ακτής ΗΠΑ).
  Όταν έφτασε στο ύψος της προβλεπόμενης τροχιάς, ο δορυφόρος απέτυχε να αποσυνδεθεί από το προστατευτικό κάλυμμα, ανέφερε ο σχολιαστής της NASA που περιέγραφε τη διαδικασία. Το φορτίο δεν είχε αρκετή ταχύτητα για να φτάσει στην τελική τροχιά.

 Ο σχολιαστής δεν εξήγησε ποια είναι η κατάσταση του πυραύλου και του δορυφόρου, ανακοίνωσε όμως ότι η υπηρεσία ενεργοποίησε σχέδιο έκτακτης ανάγκης. Αξιωματούχοι της NASA αρνήθηκαν να κάνουν δηλώσεις στο Associated Press πριν εκδοθεί επίσημη ανακοίνωση.

  Ο δορυφόρος ήταν μέρος τριετούς αποστολής, κατά την οποία θα ανέλυε πώς τα αιωρούμενα σωματίδια και η ηλιακή ακτινοβολία επηρεάζουν το κλίμα. Ο Glory θα έμπαινε σε τροχιά δίπλα σε άλλους πέντε δορυφόρους γεωσκόπησης, με τους οποίους η NASA παρατηρεί τη γη και την ατμόσφαιρά της. Αναμένουμε εξελίξεις!

Ανακοίνωση της NASA για όμοιους πλανήτες με την Γη σε κατοικήσιμη ζώνη (7 VIDEO)

Advertisement

Moffett Field, Calif – η αποστολή Κέπλερ της NASA έχει ανακαλύψει τους πρώτους υποψήφιους πλανήτες σαν τη Γη, οι πλανήτες αυτοί βρίσκονται μέσα στην κατοικήσιμη ζώνη, σε αυτήν την ζώνη το υγρό νερό θα μπορούσε να υπάρχει στην επιφάνεια ενός πλανήτη. Πέντε από αυτούς τους πλανήτες είναι όμοιοι σε μέγεθος με την Γη , ακόμα και η τροχιά τους μέσα στην κατοικήσιμη ζώνη είναι σε ίδια απόσταση από το άστρο τους όπως η Γη με τον Ήλιο.

Οι υποψήφιοι πλανήτες χρειάζονται συνεχώς παρατηρήσεις για την επαλήθευση πως πρόκειται για βιώσιμους πλανήτες. Βρέθηκαν επίσης από τον Κέπλερ έξι πλανήτες σε τροχιά γύρω από έναν ήλιο που μοιάζει με αστέρι, τον Κέπλερ-11. Αυτή είναι η μεγαλύτερη ομάδα διερχόμενων πλανητών σε τροχιά γύρω από ένα ενιαίο αστέρι όπου έχει ανακαλυφθεί εκτός του ηλιακού μας συστήματος.

«Σε μια γενιά όπου μιλούσαμε για εξωγήινους πλανήτες που κάποτε αποτελούσε μέρος της επιστημονικής φαντασίας, τώρα στο παρόν αυτό γίνετε πραγματικότητα , και αυτό το οφείλουμε στον Κέπλερ όπου μας βοήθησε να περάσουμε από την επιστημονική φαντασία στην πραγματικότητα, δήλωσε ο Διαχειριστής της NASA Charles Bolden. «Αυτές οι ανακαλύψεις υπογραμμίζουν τη σημασία των αποστολών της NASA, τα οποία αυξάνουν σταθερά την κατανόηση της θέσης μας στον Κόσμο».

Τα ευρήματα αποτελούν μέρος των αρκετών εκατοντάδων νέων υποψηφίων πλανητών όπως προσδιορίζεται από την νέα αποστολή του Kepler από τα δεδομένα αποστολής, που κυκλοφόρησαν την Τρίτη 1 Φεβρουαρίου. Τα ευρήματα από τον Κέπλερ αυξάνουν τον αριθμό των υποψηφίων πλανήτων σε 1.235 πλανήτες. Από αυτούς, 68 είναι περίπου όμοιοι με την Γη σε μέγεθος. 288 είναι πολύ πιο μεγάλοι από την Γη,. 662 είναι στο μέγεθος του Ποσειδώνα, 165 έχουν το μέγεθος του Δία και 19 είναι μεγαλύτεροι από τον Δία. Από τους 54 νέους υποψηφίους πλανήτες που βρίσκονται στην κατοικήσιμη ζώνη, πέντε από αυτούς είναι κοντά στο μέγεθος της Γης. Οι υπόλοιποι 49 που ανήκουν στην κατοικήσιμη ζώνη κυμαίνονται σε πολύ μεγαλύτερα μεγέθη από την Γη, έως και δύο φορές το μέγεθος της Γης και μερικοί μεγαλύτεροι και από τον Δία.

Τα ευρήματα βασίζονται στα αποτελέσματα των παρατηρήσεων που πραγματοποιούνταν από τις 12 Μάιου έως 17 Σεπτέμβριος του 2009, πάνω από 156.000 άστρα είναι στον οπτικό πεδίο του Kepler , όπου καλύπτει περίπου το 1 / 400 του ουρανού.

«Το γεγονός ότι έχουμε βρει τόσους πολλούς πλανήτες σε ένα τέτοιο μικρό μέρος του ουρανού συμπεραίνουμε πως υπάρχουν αμέτρητοι πλανήτες με παρόμοια τροχιά γύρω από το άστρο τους όπως η Γη με τον ήλιο στο Γαλαξία μας», δήλωσε ο William Borucki του ερευνητικού κέντρου της NASA – Ames Research Center στο Moffett Field, Calif. «Φτάσαμε από μηδέν πιθανότητες, σε 68 παρόμοιους πλανήτες με την Γη και από το μηδέν σε 54 παρόμοιους σε κατοικήσιμη ζώνη, μερικοί από τους οποίους θα μπορούσαν να έχουν φεγγάρια και νερό σε υγρή μορφή».

Ανάμεσα στα αστέρια και τους πλανήτες, 170 αποδεικτικά στοιχεία δείχνουν πολλαπλά πλανητικά συστήματα υποψηφία – Kepler-11, όπου βρίσκονται περίπου 2.000 έτη φωτός μακριά από τη Γη, είναι τα πιο όμοια πλανητικά συστήματα που έχουν ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα. Έξι από τους επιβεβαιωμένους πλανήτες έχουν τροχιές μικρότερη από την Αφροδίτη, και πέντε από τους έξι έχουν τροχιές μικρότερη από τον Ερμή. Το μόνο άλλο άστρο με περισσότερες από μία επιβεβαιωμένα τροχιές είναι ο Κέπλερ-9, ο οποίος έχει τρεις. Τα πορίσματα του Κέπλερ-11 θα δημοσιευθούν στο 3 Φεβρουαρίου στο περιοδικό Nature.

«Ο Κέπλερ-11 είναι ένα αξιόλογο σύστημα του οποίου η αρχιτεκτονική και η δυναμική του παρέχουν ενδείξεις για το σχηματισμό του», δήλωσε ο Jack Lissauer, πλανητικός επιστήμονας του Κέπλερ και μέλος της ομάδας επιστημών στο Ames. «Αυτοί οι έξι πλανήτες είναι μείγματα πετρωμάτων και αερίων, που περιλαμβάνουν ενδεχομένως νερό. Η μεγαλύτερη μάζα τον πλανητών είναι βραχώδης, ενώ αέρια καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος του όγκου τους. Μετρώντας τα μεγέθη και τις μάζες των πέντε πλανήτων, έχουμε προσδιορίσει πως έχουν την χαμηλότερα μάζα πλανητών πέρα από το ηλιακό μας σύστημα. «

Όλοι οι πλανήτες σε τροχιά γύρω από τον Κέπλερ-11 είναι μεγαλύτεροι από τη Γη, με τον μεγαλύτερο σε μέγεθος παρόμοιο με τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα. Ο πλανήτης, Κέπλερ-11b, είναι δέκα φορές πιο κοντά στο άστρο του (τον Ήλιο) από τη η Γη στον Ήλιο μας. Προχωρώντας προς τα έξω, οι άλλοι πλανήτες είναι o Κέπλερ-11c, ο Κέπλερ-11d, ο Κέπλερ-11e, ο Κέπλερ-11f, και ο πιο μακρινός από το άστρο του είναι ο Κέπλερ-11g, ο οποίος έχει την μισή απόσταση, από ότι η Γη με τον Ήλιο.

Οι πλανήτες Kepler-11d, ο Κέπλερ-11e και Κέπλερ-11f, έχουν σημαντική ποσότητα φυσικού αερίου, πράγμα που δείχνει ότι διαμορφώθηκαν μέσα σε λίγα εκατομμύρια χρόνια από την δημιουργία του πλανητικού τους συστήματος.

«Η ιστορική πορεία του Κέπλερ που κάνει με κάθε νέα ανακάλυψη, θα καθορίσει την πορεία της κάθε αποστολής για τους νέους πλάνητες που θα ακολουθήσουν», δήλωσε ο Douglas Hudgins, από το πρόγραμμα Κέπλερ επιστήμονας του προγράμματος στην έδρα της NASA στην Ουάσιγκτον.

Kepler, έιναι ένα διαστημικό τηλεσκόπιο, που αναζητά πλανήτες κάνοντας μικροσκοπικές μετρήσεις στη φωτεινότητα των αστεριών που προκαλείται από τη διέλευση πλανητών από μπροστά τους. Αυτό είναι γνωστό ως ¨διέλευση¨.

Οι διελεύσεις των πλανητών στην κατοικήσιμη ζώνη κοντά στον ήλιο συμβαίνουν περίπου μία φορά το χρόνο και απαιτούνται τρεις διελεύσεις για την επαλήθευση αναμένεται να κάνει τρία χρόνια για να εντοπίσει και να επαληθεύσει πλανήτες όμοιους με την Γη σε μέγεθος και σε τροχιά γύρω από άστρο του, τον ήλιο.

Η επιστημονική ομάδα του Kepler χρησιμοποιεί επίγεια τηλεσκόπια, καθώς και το διαστημικό τηλεσκόπιο Spitzer για την παρατήρηση σχετικά με τους πλανήτες που ανακαλύπτονται και για άλλα «ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ που βρίσκει το διαστημικό σκάφος». Ο Κέπλερ παρατηρεί τους αστερισμούς του Κύκνου και της Λύρας οι οποίοι είναι ορατοί μόνο από επίγεια παρατηρητήρια νωρίς το πρωί την άνοιξη.

Michael Mewhinney/Rachel Hoover Feb. 2, 2011
Ames Research Center, Moffett Field, Calif.
650-604-3937/650-604-0643

michael.s.mewhinney@nasa.gov, rachel.hoover@nasa.gov
NASA Kepler News.


Ο.Α.Ε.Φ.


Ο Κύκνος είναι αστερισμός που σημειώθηκε στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο και είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Ο Κύκνος βρίσκεται ολόκληρος στο βόρειο ημισφαίριο της ουράνιας σφαίρας πλην όμως είναι αμφιφανής στην Ελλάδα.Συνορεύει με έξι αστερισμούς, τους. ( Κηφέα, Δράκοντα, Λύρα, Αλώπεκα, Πήγασο και Σαύρα )

Η ονομασία Κύκνος οφείλεται στον Ερατοσθένη, ενώ οι υπόλοιποι αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν τον αστερισμό `Ορνις (= πουλί γενικά). Ο Άρατος τον χαρακτηρίζει αιόλον, δηλαδή πτηνό που πετά γρήγορα, ένας χαρακτηρισμός που ταιριάζει στον κύκνο. Επειδή όμως το επίθετο «αιόλος» στον Σοφοκλή σημαίνει και τον αστραφτερό, τον γυαλιστερό, τον γεμάτο αστέρια («αιόλα νυξ»), μπορεί εδώ να δικαιολογείται από τη θέση του αστερισμού μέσα στον Γαλαξία. Κατά την ελληνιστική μάλλον εποχή συγκεκριμενοποιήθηκε ως το μυθικό πρόσωπο Κύκνος, γιος του θεού Άρη ή του Σθενέλου, αλλά και ως ο κύκνος στον οποίο μεταμορφώθηκε ο Δίας για να ζευγαρώσει με τη Λήδα και να γεννηθούν οι δίδυμοι Διόσκουροι Κάστορας και Πολυδεύκης καθώς και η Ωραία Ελένη που ήταν η αφορμή του Τρωικού πολέμου. Ως το πουλί της Αφροδίτης, ήταν επίσης γνωστός ως Μυρτίλος, από τη μυρτιά, το ιερό φυτό της θεάς. Και από κάποιους πιστευόταν πως ήταν ο Ορφέας, που τοποθετήθηκε μεταθανατίως στα ουράνια δίπλα στην αγαπημένη του Λύρα
Επίσης και η Λύρα είναι αμφιφανής στην Ελλάδα.
Η Λύρα είναι μικρός αστερισμός, αλλά ο κύριος αστέρας της, ο Βέγας, είναι ένας από τους λαμπρότερους του ουρανού. Ο Βέγας σχηματίζει μια κορυφή της ομάδας αστέρων του Θερινού Τριγώνου. Η Λύρα πήρε την ονομασία της από το έγχορδο μουσικό όργανο, πολύ γνωστό για τη χρήση του κατά την Κλασσική Αρχαιότητα κι ακόμη σ’ ορισμένες περιοχές της Ελλάδας.

Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία, ο νεαρός θεός Ερμής δημιούργησε τη λύρα από μεγάλο όστρακο χελώνας (χέλυο), το οποίο το κάλυψε με δέρμα ζώου και κέρατα αντιλόπης. Οι λύρες ταυτίζονταν με τις Απολλώνιες αρετές της μετριοπάθειας και της ψυχικής ισορροπίας, κι έτσι έρχονταν σ’ αντίθεση με τους Διονυσιακούς αυλούς που αντιπροσώπευαν την έκσταση και τους εορτασμούς.
Η Λύρα, που ξεκινά από το βορρά, περιτριγυρίζεται από τους αστερισμούς του Δράκοντα, του Έλληνα ήρωα Ηρακλή, της Αλώπεκος και του Κύκνου.







Έβδομα γενέθλια στον Άρη γιορτάζουν τα δίδυμα ρομπότ της NASA

Advertisement

Χρόνια πολλά Opportunity
Χρόνια πολλά Opportunity   (Φωτογραφία:  NASA/JPL )

Ουάσινγκτον
Παρά τα συμπτώματα αρθριτικών και άλλων δεινών του γήρατος, οι δίδυμοι ρομποτικοί γεωλόγοι της NASA, χάρη στους οποίους γνωρίζουμε για τις θάλασσες που κάλυπταν κάποτε τον Άρη, γιορτάζουν επτά χρόνια περιπέτειας στον εχθρικό πλανήτη.


Το εξάτροχο ρομπότ Spirit έφτασε πρώτο στον Άρη στις 4 Ιανουαρίου 2004, ενώ το πανομοιότυπο Opportunity έπεσε με αλεξίπτωτο στην κόκκινη άμμο τρεις εβδομάδες αργότερα, στις 25 Ιανουαρίου.


Η αποστολή ήταν σχεδιασμένη να διαρκέσει μόλις 90 ημέρες, τελικά όμως πλησιάζει τις 2.500.


Εξετάζοντας το έδαφος καθώς εξερευνούσαν το τοπίο, τα δίδυμα ρομπότ ανακάλυψαν αποθέσεις ορυκτών και άλλες ενδείξεις που συνηγορούν στην υπόθεση ενός υγρού παρελθόντος. Μέχρι τις αρχές του 2004, ήταν πλέον σαφές ότι το Opportunity είχε προσεδαφιστεί στην περιοχή μιας αρχαίας, ρηχής αρειανής παραλίας.


Η επιτυχία ήταν μεγάλη, ωστόσο τα δύο αυτόνομα τροχοφόρα έχουν αρχίσει να δείχνουν τα χρόνια τους. Το 2009, ένας από τους τροχούς του Spirit χάλασε παγιδεύοντας το ρομπότ στην κινούμενη άμμο. Ένα χρόνο αργότερα, το Μάρτιο του 2010, το Spirit έπαψε να επικοινωνεί με τη Γη και οι μηχανικοί της NASA περιμένουν ακόμα, μήπως και ξυπνήσει.


Από αρθριτικά φαίνεται να πάσχει και ο ρομποτικός βραχίονας στο εξίσου γερασμένο Opportunity. Ένας από τους τροχούς του, επίσης, εμφάνισε τις ίδιες ηλεκτρικές ανωμαλίες που είχε εκδηλώσει και το Spirit πριν ακινητοποιηθεί. Προκειμένου να κατανεμηθεί η φθορά ομοιόμορφα σε όλους τους τροχούς, το Opportunity πηγαίνει μόνο με την όπισθεν από το 2008.


Το πιθανότερο είναι ότι το Opportunity θα συνεχίσει να λειτουργεί για αρκετό καιρό ακόμα.


Μέχρι στιγμής έχει διανύσει 2,5 χιλιόμετρα στην αρειανή επιφάνεια, και τώρα κουτσαίνει προς τον νέο προορισμό του, τον γιγάντιο κρατήρα Εντέβορ.

ΠΗΓΗ

Ανακάλυψε εξωγήινη ζωή η NASA;

Advertisement

Μία μεγάλη συνέντευξη τύπου, με άγνωστο για την ώρα περιεχόμενο, ετοιμάζεται να δώσει την Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου η NASA.

Η ανακοίνωση που αναρτήθηκε στην επίσημη ιστοσελίδα της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας, έχει ήδη προκαλέσει έντονη φημολογία περί «σπουδαίας ανακάλυψης που θα αλλάξει για πάντα την άποψή μας για την εξωγήινη ζωή»!

Επισήμως η NASA αναφέρει ότι η συνεντευξη θα δοθεί προκειμένου να ανακοινωθούν δημοσίως νέα ευρήματα της αστροβιολογίας που θα επηρεάσουν την έρευνα για εξωγήινη ζωή»!

Η συνέντευξη θα μεταδοθεί live μέσω διαδικτύου και αναμένεται να συγκεντρώσει το παγκόσμιο ενδιαφέρον των ΜΜΕ.

Θα μιλήσουν οι επιστήμονες

– Mary Voytek, διευθυντής προγράμματος Αστροβιολογίας, NASA Headquarters,

– Felisa Wolfe-Simon, συνεργάτης αστροβιολογικής έρευνας NASA .

– Pamela Conrad, αστροβιολόγος, NASA’s Goddard Space Flight Center, Greenbelt, Md.

Το μεγάλο ερώτημα που ήδη κάνει τον γύρο του κόσμου είναι αν η διαστημική υπηρεσία ανακάλυψε εξωγήινη ζωή! Αναμένουμε με τεράστιο ενδιαφέρον τις αυριανές ανακοινώσεις!

ΠΗΓΗ

Νέες στενές επαφές με κομήτη ετοιμάζει η NASA

Advertisement

Ένα διαστημικό αεροσκάφος της NASA ετοιμάζεται για μία ακόμα στενή επαφή με κομήτη.

Το Deep Impact θα περάσει σε απόσταση 700 χιλιομέτρων από τον κομήτη Hartley 2, ενώ θα χρησιμοποιήσει τα τηλεσκόπιά του και άλλα όργανα για να εξετάσει την επιφάνεια και να καταγράψει εκρήξεις αερίων.

Πριν από 5 χρόνια, το Deep Impact προκάλεσε κοσμικά πυροτεχνήματα όταν αποδέσμευσε έναν ανιχνευτή στον κομήτη Tempel 1. Η σύγκρουση που ακολούθησε βοήθησε τους επιστήμονες να δουν για πρώτη φορά το εσωτερικό ενός κομήτη.

Το διαστημικό σκάφος ετοιμάζεται τώρα για ένα νέο ραντεβού με τον Hartley 2, ενώ από τον Σεπτέμβρη τραβάει φωτογραφίες του κομήτη.

Η εκτόξευση έχει προγραμματιστεί για τις 4 Νοεμβρίου και θα είναι η πέμπτη φορά που ένας κομήτης εξετάζεται από τόσο κοντά.

Η NASA αναζητάει τη χαμένη ατμόσφαιρα του Άρη!

Advertisement

Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία ετοιμάζεται για μια ακόμα αποστολή που θα τεθεί σε τροχιά γύρω από τον Άρη. Στόχος η επίλυση του αινίγματος «πώς έχασε ο κόκκινος πλανήτης» την ατμόσφαιρά του και έγινε ο ψυχρός, στεγνός κόσμος που βλέπουμε σήμερα.

Την αποστολή καλείται να εκτελέσει ο δορυφόρος MAVEN, οι μετρήσεις του οποίου θα επιτρέψουν στους επιστήμονες να υπολογίσουν πόση ατμόσφαιρα έχει χάσει ο πλανήτης από τη γέννησή του μέχρι σήμερα.

Ο προγραμματισμός προβλέπει ότι θα αναχωρήσει από τη Γη στα τέλη του 2013 και θα τεθεί σε τροχιά γύρω από τον Άρη το φθινόπωρο του 2014.

Η παρουσία νερού

Σχηματισμοί που μοιάζουν με ξερά ποτάμια πάνω στην επιφάνεια του Αρη, σε συνδιασμό με την ανακάλυψη ορυκτών που σχηματίζονται μόνο όπου υπάρχει νερό, υποδεικνύουν ότι ο Άρης είχε κάποτε αρκετά πυκνή ατμόσφαιρα ώστε να διαθέτει νερό σε υγρή μορφή. Στην εξαιρετικά αραιή ατμόσφαιρα που συναντάται σήμερα στον Άρη, το υγρό νερό θα έβραζε ακαριαία και θα χανόταν ως υδρατμός. Το μόνο νερό που υπάρχει στον πλανήτη έχει τη μορφή πάγου, εγκλωβισμένου στο υπέδαφος και στα καλύμματα των δύο πόλων.

Το μαγνητικό πεδίο, «κλειδί» για το αίνιγμα του Άρη

Η Γη διατήρησε την ατμόσφαιρα και το νερό της χάρη στο μαγνητικό πεδίο, το οποίο λειτουργεί ως ασπίδα που εκτρέπει τον ηλιακό άνεμο, ένα ρεύμα φορτισμένων σωματιδίων που σαρώνει διαρκώς το Ηλιακό Σύστημα.

Ο Άρης, όμως, δεν διαθέτει πια μαγνητικό πεδίο. Αυτό σημαίνει ότι τα σωματίδια του ηλιακού ανέμου και η υπεριώδης ακτινοβολία του Ήλιου βομβάρδιζαν για αιώνες την ατμόσφαιρα του πλανήτη και προκάλεσαν σταδιακά τη διαφυγή της στο Διάστημα.

Τι ψάχνει ο δορυφόρος

Σύμφωνα με τον Μπρους Τζακόσκι του Πανεπιστημίου του Κολοράντο στο Μπούλντερ, επιστημονικό υπεύθυνο της αποστολής MAVEN, ο δορυφόρος «θα εξετάσει όλους τους γνωστούς τρόπους με τους οποίους ο Ήλιος παρασύρει σήμερα την αρειανή ατμόσφαιρα, και ίσως ανακαλύψει νέους τρόπους. Θα παρακολουθήσει επίσης το πώς αλλάζει η απώλεια καθώς η ηλιακή δραστηριότητα μεταβάλλεται στην πορεία ενός έτους».

«Σκάφος- καμικάζι» της NASA θα πέσει μέσα στον Ήλιο!

Advertisement

Η NASA ξεκίνησε το σχεδιασμό ενός διαστημικού σκάφους σε μέγεθος αυτοκινήτου που θα καταστραφεί πέφτοντας στην υπέρθερμη ατμόσφαιρα του Ήλιου -η αυτοκτονία του ίσως προσφέρει απαντήσεις σε δύο ερωτήματα που βασανίζουν τους αστροφυσικούς εδώ και δεκαετίες.

Η αποστολή Solar Probe Plus θα αναχωρήσει το αργότερο το 2018, ανακοίνωσε η NASA. «Αυτό το πρόγραμμα θα επιτρέψει στην εφευρετικότητα της ανθρωπότητας να φτάσει εκεί που κανένα διαστημικό σκάφος δεν έχει πάει μέχρι σήμερα. Για πρώτη φορά, θα μπορέσουμε να αγγίξουμε, να γευτούμε και να μυρίσουμε τον Ήλιο» σχολιάζει η Λίκα Γκουχατακούρτα, επιστήμονας στο πρόγραμμα του Solar Probe Plus.

Η NASA εξέτασε τις προτάσεις που κατέθεσαν οι επιστήμονες για τα όργανα του σκάφους και επέλεξε τις πέντε, τις οποίες θα χρηματοδοτήσει με 180 εκατομμύρια δολάρια.

«Τα πειράματα που επιλέχθηκαν για το Solar Probe Plus σχεδιάστηκαν ειδικά για να απαντήσουν σε δύο βασικά ερωτήματα για τη φυσική του Ήλιου: Γιατί η εξώτερη ατμόσφαιρα του Ήλιου είναι θερμότερη από την ορατή επιφάνειά του; Τι προωθεί τον ηλιακό άνεμο που επηρεάζει τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα;» εξηγεί ο Ντικ Φίσερ, διευθυντής του Τμήματος Ηλιοδυναμικής της NASA στην Ουάσινγκτον.

«Αυτά τα ερωτήματα μας βασανίζουν εδώ και δεκαετίες, και αυτή η αποστολή θα προσφέρει επιτέλους τις απαντήσεις».

Καθώς το σκάφος πλησιάζει την ταραχώδη κορόνα, δηλαδή την ατμόσφαιρα του Ήλιου, η θερμική ασπίδα του από σύνθετα υλικά άνθρακα θα πρέπει να αντέξει ριπές ακτινοβολίας και θερμοκρασίες άνω των 1.400 βαθμών Κελσίου.

Μεταξύ άλλων, το Solar Probe Plus θα συλλέξει στερεοσκοπικές εικόνες του Ήλιου, θα μελετήσει το μαγνητικό του πεδίου και θα μετρήσει τον ηλιακό άνεμο, μια αδιάκοπη ροή φορτισμένων σωματιδίων που λούζει ολόκληρο το Ηλιακό Σύστημα.

Ο Ήλιος δεν είναι τέλεια σφαίρα, αποκαλύπτει σκάφος της NASA

Advertisement

Το σχήμα του Ήλιου είναι ελαφρώς πεπλατυσμένο, παρά την πανίσχυρη βαρύτητα του άστρου, δείχνουν νέες, ακριβέστερες μετρήσεις που μετέδωσε η αποστολή Rhessi της NASA.

Σε περιόδους έντονης δραστηριότητας, το μητρικό μας άστρο αναπτύσσει ένα φλοιό που θυμίζει φλούδα πεπονιού. Ως αποτέλεσμα η ακτίνα στον ισημερινό γίνεται ελαφρώς μεγαλύτερη σε σχέση με την ακτίνα στους πόλους.
Οι αστρονόμοι γνωρίζουν ότι οι περισσότεροι πλανήτες έχουν σχήμα ελαφρώς πεπλατυσμένο λόγω της περιστροφής γύρω από τον εαυτό τους. Μέχρι σήμερα πίστευαν ότι το σχήμα του Ήλιου πλησιάζει την τέλεια σφαίρα, καθώς εκτιμούσαν ότι οποιαδήποτε απόκκλιση εξομαλύνονται από το ισχυρό βαρυτικό πεδίο του.
Το τηλεσκόπιο Rhessi, που εκτοξεύθηκε το 2002 για να μελετήσει τις ηλιακές εκλάμψεις, αποκαλύπτει τώρα ότι υπάρχει απόκλιση από το σφαιρικό σχήμα, έστω κι αν η διαφορά αυτή περιορίζεται γύρω στο 0.001%.
Η έρευνα των Μάρτιν Φίβιαν, Χιου Χάντσον, Ρόμπερτ Λιν και Ζαμπράν Ζαχίντ του Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνιας, δημοσιεύεται στο περιοδικό Science.
Σύμφωνα με τους ερευνητές η επιφάνεια του ήλιου έχει ανώμαλη δομή, με φωτεινές προεξοχές σε σχήμα δικτύου, όπως στην επιφάνεια ενός πεπονιού. Κατά τις φάσεις έντονης ηλιακής δραστηριότητας, αυτές οι προεξοχές γίνονται εντονότερες και φωτεινότερες στην περιοχή του ισημερινού του ήλιου.

Οι προεξοχές αυτές είναι μαγνητικής φύσης και ορίζουν το περίγραμμα γιγάντιων «φυσαλίδων» στην επιφάνεια του ήλιου, όπως στην επιφάνεια του βραστού νερού, οι οποίες έχουν διάμετρο περίπου 30.000 χλμ. (διπλάσια από τη Γη) και αποτελούνται από καυτό μαγνητικό πλάσμα. Τα μαγνητικά πεδία στο κέντρο αυτών των «φυσαλίδων» ωθούνται προς τις άκρες, όπου σχηματίζουν τις μαγνητικές προεξοχές, που είναι πιο έντονες στο αποκορύφωμα του ηλιακού κύκλου, όταν ο ήλιος παράγει τα ισχυρότερα μαγνητικά πεδία του.
Οι επιστήμονες ήξεραν για το μαγνητικό δίκτυο εδώ και χρόνια, αλλά όχι για τη σύνδεσή του με την πεπλατυσμένη σφαιρικότητα του ήλιου. Μετά την αφαίρεση του αποτελέσματος του ανωτέρω μαγνητικού δικτύου, προκύπτει το «αληθινό» σχήμα του ήλιου, με βάση τις δυνάμεις της βαρύτητας και την κίνησή του.
Η περαιτέρω ανάλυση των στοιχείων του RESSHI μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες να ανιχνεύσουν ένα είδος σεισμικού κύματος που διαπερνά το εσωτερικό του ήλιου (βαρυτική ταλάντωση ή g-mode) κι έτσι να εισδύσουν βαθύτερα στη μελέτη του ηλιακού πυρήνα.

Advertisement