Συνείδηση Συνειδητότητα και Ανθρώπινη αναπαραγωγή

Advertisement

Ήθελα από καιρό να γράψω ένα άρθρο σχετικά με την ανάπτυξη και λειτουργία της συνείδησης αυτής καθαυτής αλλά και με τον τρόπο που καταγράφεται και αναπτύσσεται στη συνειδητότητα ώστε να αρχίσει η αυτόματη υλοποίηση των μορφών…

Όμως το όλο εγχείρημα είναι αρκετά δύσκολο στην κατανόησή του από το μέσο νου… Έτσι χρειαζόμουν να χρησιμοποιήσω κάποιο παράδειγμα δραστικό, γνωστό και κατανοητό σε όλους, το οποίο να μπορέσει να περάσει τη γνώση και τη πληροφορία σε όσο το δυνατόν περισσότερους αναγνώστες…

Ένα παράδειγμα που να το γνωρίζουν και να το χρησιμοποιούν όλοι, ανεξαρτήτως μορφωτικού επιπέδου, εθνικής προέλευσης, ηλικίας, κοινωνικής τάξης ή οικονομικής κατάστασης… Να είναι οικείο στη σκέψη και την αντίληψη, αλλά συγχρόνως να συμμετέχει στην ανάπτυξη δραστικών συναισθημάτων και ποικίλων σωματικών αντιδράσεων όπως φόβου, πόνου, ηδονής, θυμού αλλά και σωματικής και πνευματικής γαλήνης…

Έτσι αποφάσισα ότι το δυναμικότερο παράδειγμα για να κατανοήσει κάποιος τη λειτουργία της συνείδησης και της συνειδητότητας, είναι ο έρωτας και η ανθρώπινη αναπαραγωγή… Αν και μερικούς θα τους ξενίσει αυτή μου η επιλογή, θεωρώ ότι είναι το καλύτερο για μια τέτοια ανάπτυξη…

Κι ο λόγος, διότι τα τελευταία χρόνια, οι συνειδήσεις μας οι οποίες συμμετέχουν καθημερινά στην υλοποίηση των ανθρώπινων μορφών μέσω της συνειδητότητας που μας υλοποιεί, έχουν αλλάξει τόσο δραστικά ώστε σε λίγο ο τρόπος της ανθρώπινης αναπαραγωγής, ίσως να είναι εντελώς διαφορετικός από αυτό που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα… Ένας τρόπος που -χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε συνειδητά- αλλάζει μέρα με την ημέρα από εμάς τους ίδιους…

Τόσο από την αντίληψη και τη συμπεριφορά που έχουμε γύρω από αυτό αλλά και από την καθημερινή μας πρακτική μέσω της μεταξύ μας αλληλεπίδρασης … Σαν αρχή όμως, ας ξεκινήσουμε να εξετάσουμε τι είναι και πως λειτουργεί η συνείδηση…

1. Λειτουργία Συνείδησης

Έχουμε ξαναγράψει –κυρίως στην «πεταλούδα», τι σημαίνει συνείδηση και πως λειτουργεί… Επιγραμματικά όμως θα μπορούσα με να επαναλάβουμε μερικά πράγματα ώστε να αντιληφθούμε περί τίνος πράγματος μιλάμε… Με μια φράση θα μπορούσαμε να πούμε ότι συνείδηση είναι μια αλληλουχία από πληροφορίες οι οποίες ολοκληρώνουν ένα θέμα ή διαμορφώνουν μια ολοκληρωμένη διαδικασία…

Συν+Είδηση, δηλαδή είδηση πάνω στην είδηση ή αλλιώς πληροφορία πάνω στην πληροφορία, έως ότου ολοκληρωθεί η διαδικασία… Ας πάρουμε για παράδειγμα μια απλή διαδικασία… την οδήγηση ενός αυτοκινήτου… όπου ανοίγουμε την πόρτα, καθόμαστε στο κάθισμα του οδηγού, βάζουμε το κλειδί στη μίζα, βάζουμε νεκρά ταχύτητα, στρέφουμε το κλειδί για να ξεκινήσει ο κινητήρας, πατάμε τον συμπλέκτη με το αριστερό πόδι, βάζουμε πρώτη ταχύτητα στο σαζμάν, πατάμε γκάζι με το δεξί πόδι αφήνοντας ελαφρά και σταδιακά τον συμπλέκτη με το αριστερό, αφήνουμε να επιταχύνει λίγο το αυτοκίνητο, ξαναπατάμε τον συμπλέκτη με το αριστερό πόδι, βάζουμε δευτέρα ταχύτητα και πατάμε πάλι γκάζι με το δεξί πόδι… και ούτω καθ εξής…

Μια σειρά από πληροφορίες, ανεξάρτητες η κάθε μία μεταξύ τους, διαμορφώνουν μια διαδικασία η οποία δημιουργεί την δική μας συνείδηση για τον τρόπο που οδηγούμε ένα αυτοκίνητο με χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων… Στην αρχή, όταν ξεκινάμε να μαθαίνουμε να οδηγούμε, κάθε μία από τις παραπάνω κινήσεις πρέπει να τις σκεφτόμαστε μία-μία και να τις βάζουμε στη σωστή σειρά…

Αν κάποια από όλες την κάνουμε λάθος ή την μπερδέψουμε με την επόμενη, τότε το αυτοκίνητο ή θα σταματήσει ή δεν θα οδηγούμε κανονικά… Έτσι λέμε ότι οδηγούμε συνειδητά… Παρατηρούμε δηλαδή τις κινήσεις μας κάθε λεπτό ώστε να είμαστε σίγουροι για την σειρά που ακολουθούμε και το σημείο της διαδικασίας στο οποίο βρισκόμαστε… Για να πατήσουμε κάποιο πετάλι γκάζι ή φρένου το σκεφτόμαστε και παρατηρούμε ποιο πόδι χρησιμοποιούμε…

Το ίδιο και με τον λεβιέ των ταχυτήτων ή οτιδήποτε άλλο… Μόλις όμως αρχίσουμε να οδηγούμε και επαναλάβουμε την διαδικασία αρκετές φορές, τότε αρχίζει το σώμα να ανταποκρίνεται στην παραπάνω διαδικασία αυτόματα χωρίς να το παρατηρούμε… Υπάρχουν οδηγοί που μετά από 10 χρόνια εμπειρίας στο τιμόνι ενός αυτοκινήτου, διανύουν μια απόσταση πάνω από 100 χιλιόμετρα μιλώντας με το διπλανό τους ή σκεφτόμενοι άλλα πράγματα χωρίς να θυμούνται ούτε μια στιγμή από τη διαδρομή… Τι έχει συμβεί;

2. Καταγραφή Συνειδητότητας

Οι πληροφορίες μιας διαδικασίας οι οποίες καταγράφονται στη συνείδησή μας, μόλις επαναληφθούν με την ίδια σειρά έναν ορισμένο αριθμό φορών, τότε καταγράφονται στη Συνειδητότητα ώστε να χρησιμοποιούνται από μας… Στην ουσία, η ίδια η συνειδητότητα μπορεί αυτόματα και από οποιοδήποτε σημείο της διαδικασίας, να τις χρησιμοποιεί χωρίς να παρεμβαίνει σε αυτή η δική μας συνείδηση…

Τι είναι δηλαδή η Συνειδητότητα; Ας το πούμε πάλι… Αν η συνείδηση είναι μια σειρά από πληροφορίες οι οποίες αναφέρονται σε μια διαδικασία, καταγράφονται σε αυτήν από μας τους ίδιους και για να αναπαραχθούν χρειάζεται να τις παρατηρούμε τη στιγμή που γίνονται μία προς μία (δηλαδή να είμαστε συνειδητοί την κάθε στιγμή της αναπαραγωγής τους), η Συνειδητότητα είναι η συνολική αυτή καταγεγραμμένη πληροφορία η οποία πλέον μπορεί να αναπαράγεται αυτόματα χωρίς την διαρκή και απαραίτητη δική μας παρατήρηση…

Και ενώ ο κάθε ένας από μας έχει τη δική του συνείδηση, είναι δηλαδή ο προσωπικός χώρος στον οποίο γράφουμε τις δικές μας προσωπικές πληροφορίες για κάθε διαδικασία που ακολουθούμε, στη συνειδητότητα καταγράφονται τόσο το σύνολο των δικών μας διαδικασιών (συνολική μας συνείδηση), όσο και οι συνειδήσεις όλων μας (παγκόσμια συνείδηση)… Συνειδητότητα δηλαδή είναι ένας αόρατος ενεργειακός χώρος γύρω μας, στον οποίο είναι καταχωρημένες όλες οι πληροφορίες όλων των συνειδήσεων…

Θα μπορούσαμε δηλαδή να τον παρομοιάσουμε με έναν ενεργειακό χώρο, μέσα στον οποίο είναι καταγεγραμμένες με έναν αόρατο κώδικα, όλες οι πληροφορίες, όλων των συνειδήσεων και όλων των διαδικασιών και τρόπων ζωής όλων των όντων που πέρασαν και έζησαν σε αυτό τον κόσμο…

Εκεί είναι για παράδειγμα καταγεγραμμένη η πληροφορία των φυσικών νόμων του κόσμου, το ότι οι άνθρωποι περπατούν με τα πόδια τους ενώ τα πουλιά πετούν με τα φτερά τους ή τα ψάρια αναπνέουν με τα βράγχιά τους… Εκεί είναι καταγεγραμμένες οι πληροφορίες ότι οι άνθρωποι είναι αδύνατον να περπατήσουν στην επιφάνεια από μια υγρή μάζα χωρίς να βουλιάξουν ή να περπατήσουν στον αέρα χωρίς να πέσουν κάτω στη Γη…

Εκεί είναι επίσης καταγεγραμμένες όλες οι διαδικασίες του τρόπου που οι άνθρωποι μιλούν, ακούν, μυρίζουν ή βλέπουν, όπως και ο τρόπος με τον οποίο αναπαράγονται… Δεν χρειάζεται δηλαδή ο άνθρωπος κάποια ειδική διδασκαλεία ώστε να περπατήσει ή να ακούσει ή να αναπαραχθεί, αλλά με έναν αυτόματο τρόπο το κάνει χωρίς να σκεφτεί τα βήματα της όλης διαδικασίας… Και αυτό το κάνει ελεύθερα και με έναν τρόπο πανομοιότυπο όλα αυτά τα χρόνια που βρίσκεται στον πλανήτη και αναπαράγεται… Γιατί; Διότι ολόκληρη αυτή η πληροφορία της διαδικασίας έχει επαναληφθεί χιλιάδες φορές από όλους και είναι καταγεγραμμένη στη συνειδητότητα…

3. Ροή της Συνειδητότητας

Στη Συνειδητότητα δηλαδή, δεν είναι καταγεγραμμένες μόνο οι συνειδήσεις που δημιουργούμε εμείς με νέες διαδικασίες που ανακαλύπτουμε και χρησιμοποιούμε καθημερινά, αλλά όλες οι διαδικασίες που χρησιμοποιούνται για την υλοποίηση μέρους ή ολόκληρου του κόσμου τον οποίο αντιλαμβανόμαστε ως «αισθητό»… Είναι δηλαδή οι συνειδήσεις και οι διαδικασίες που παράγουν, υλοποιούν ή δημιουργούν τα πάντα…

Τα βουνά, η θάλασσα, τα σύννεφα, τα πουλιά, τα δέντρα, τα ζώα ή η ανθρωπότητα είναι καταγεγραμμένα μέσα της… Πληροφορία μέσα στον «κώδικά» της… Ολόκληρη η πληροφορία που αφορά την υλοποίηση του σύμπαντος, είναι αόρατα κωδικοποιημένη μέσα στην Συνειδητότητα… Κι αυτή, είναι έτσι δημιουργημένη ώστε να δημιουργεί αυτόματα τα πάντα γύρω μας, με μοναδικό μέσον και αιτία, τη δική μας παρατήρηση…

Έχουμε αναφέρει σε αρκετά σημεία στην «πεταλούδα», -στο πρώτο μέρος αυτής της τριλογίας-, τον τρόπο που η συνειδητότητα υλοποιεί τον κόσμο μέσω της «αντίστροφης ροής»… Εκεί έχουμε περιγράψει την ροή της… Τον τρόπο που ολόκληρος ο κόσμος υλοποιείται συνεχώς, καρέ –καρέ, χιλιάδες φορές κάθε δευτερόλεπτο του γραμμικού χρόνου… Κι αυτή η ροή της είναι που μας αναγκάζει να καταχωρούμε την πληροφορία που περιέχει, ως διαδικασία…(μέσω των συνάψεων -και θα εξηγήσουμε σε άλλο άρθρο πως γίνεται-)…

Έτσι λοιπόν, μία από τις άπειρες διαδικασίες για τα πάντα που υλοποιούνται πάνω στον πλανήτη και στον «αισθητό κόσμο» στον οποίο ζούμε, είναι και η διαδικασία της ανθρώπινης αναπαραγωγής… Μια διαδικασία ολοκληρωμένη στην οποία δεν συμμετέχουμε στο παραμικρό, παρά μονάχα την διεκπεραιώνουμε αισθανόμενοι μια ηδονική ευχαρίστηση… Διότι οι περισσότεροι άνθρωποι που μπορεί να ερωτηθούν, θεωρούν ότι τα παιδιά που γεννούν είναι δικά τους… Θεωρούν δηλαδή ότι δημιούργησαν κάτι οι ίδιοι, ενώ στην ουσία η Συνειδητότητα δημιούργησε αυτόματα κάτι «μέσα» από αυτούς…

Ο άνθρωπος δηλαδή που γεννάει ένα άλλο άνθρωπο σε μορφή ενός βρέφους που μεγαλώνει και γίνεται κι αυτό άνθρωπος, δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα «κανάλι», ένα «μέσον», μέσα από το οποίο υλοποιείται με ένα εντελώς μοναδικό και ανεξάρτητο τρόπο, ένα ανθρώπινο σώμα το οποίο φέρει μέσα του (ίσως) μια ψυχή…

Διότι τι αλήθεια έκανε ο άνθρωπος που γεννά ένα παιδί; Τι από όλα δημιούργησε ο ίδιος; Επέλεξε πως θα βλέπει; Όχι… Σχεδίασε ίσως πώς θα ακούει και θα απολαμβάνει τα αρώματα της φύσης; Ούτε… Σκέφτηκε τάχα και οραματίστηκε τον τρόπο που θα κινείται, θα αναπνέει ή θα σκέφτεται; Το σχήμα του σώματός του, το βάρος του, τον αριθμό των κυττάρων του σώματός του ή το λόγο που θα έχει δόντια, μαλλιά ή ιδρώτα και σάλιο; Τίποτε απολύτως…

Ο άνθρωπος δεν συμμετέχει στο παραμικρό τον σχεδιασμό ή την τελική μορφή και λειτουργία ενός άλλου ανθρώπου… Κι όμως, θεωρεί ότι αυτός είναι ο δημιουργός του παιδιού που γεννά, ενώ το μόνο που είναι και πρέπει να κάνει είναι να διαχειριστεί όσο καλύτερα μπορεί την ανάπτυξη και την ανατροφή του με την γενικότερη έννοια… Κάτι που ποτέ του δεν συνειδητοποίησε…

4. Προσδιορίζοντας το «Μέσα μας»

Έχουμε ακούσει και διαβάσει αρκετές φορές τη φράση «το μέλλον βρίσκεται μέσα μας», ή «ο κόσμος δημιουργείται από μέσα μας»… όμως πόσοι αλήθεια κατανοούν τι σημαίνει ακριβώς η φράση «Μέσα» μας; Το έχουμε περιγράψει και από την «πεταλούδα», όταν εξηγούσαμε την διττότητα και τη ροή του χρόνου, τις διαστάσεις και την ροή της συνειδητότητας, όμως, ολόκληρη η μέχρι τώρα εκπαίδευσή μας, στηρίζεται στο ακριβώς ανάποδο… Για αυτό και δυσκολευόμαστε να κατανοήσουμε πως είναι δυνατόν ολόκληρο το σύμπαν να ρέει από «μέσα μας» και πώς γίνεται ολόκληρο το αισθητό μέρος του κόσμου να το θεωρούμε «έξω» αντί «μέσα» από μας…

Αν και η ανθρώπινη αναπαραγωγή είναι το τελειότερο δείγμα για να αντιληφθούμε την ροή του μέλλοντος από «μέσα μας» προς τα «έξω μας», ας δώσουμε αρχικά ένα άλλο, απλούστερο παράδειγμα για να το κάνουμε πιο χειροπιαστό… Φανταστείτε λοιπόν ολόκληρο τον κόσμο που αντιλαμβανόμαστε, σαν ένα αόρατο ενεργειακό μπαλόνι το οποίο διαρκώς διογκώνεται εμπρός στα μάτια μας… Γνωρίζετε ότι υπάρχει, αλλά δεν βλέπετε τίποτε με τα μάτια σας…

Για να δείτε αυτόν τον κόσμο, θα πρέπει να φορέσετε μια ειδική στολή… Κάτι σαν τα γυαλιά της εικονικής πραγματικότητας, τα οποία όταν τα φοράτε, ξαφνικά εμπρός σας εμφανίζεται ένας ολόκληρος εικονικός (ψηφιακός) κόσμος, μέσα στον οποίο και μέσω ενός ειδικού μηχανισμού εσείς αλληλεπιδράτε μαζί του… Ε λοιπόν, αυτά τα γυαλιά της εικονικής πραγματικότητας στον κόσμο μας λέγονται «σώμα μας» και ο ειδικός μηχανισμός μέσω του οποίο αλληλεπιδρούμε με τα πάντα λέγεται «αισθήσεις μας»… Εξ ου και «αισθητός κόσμος»… Ένας κόσμος ο οποίος υπάρχει με την μορφή που τον αντιλαμβανόμαστε, απλά και μόνον επειδή υπάρχουν οι συγκεκριμένες αισθήσεις στο σώμα μας…

Αν λοιπόν Εσείς, αποφασίζετε να φορέσετε αυτά τα γυαλιά από τη στολή σας, το ειδικό σκάφανδρό σας, ώστε να μπείτε μέσα σε αυτό το ενεργειακό μπαλόνι που βρίσκεται εμπρός σας, ώστε να αισθανθείτε αυτόν εδώ τον κόσμο, τότε θα πρέπει να γνωρίζετε ότι όλο αυτό το μπαλόνι είναι το «Έξω» σας… Εισερχόμενοι στον αισθητό κόσμο μέσα από το σώμα σας, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι στην ουσία, βγαίνετε «έξω» από Εσάς…

Σε ένα «έξω» άπειρο, όσο και το «μέσα» σας… Το «Μέσα» σας… Εκεί που υπήρχατε πριν γεννηθείτε και βγείτε «έξω» στον κόσμο μας, εκεί που συνεχίζετε να υπάρχετε όση ώρα παρατηρείτε τον «έξω» κόσμο από τον εξώστη των αισθήσεών σας κι εκεί που θα επιστρέψετε όταν τελικά φύγετε από αυτό εδώ το «έξω» και επιστρέψετε πάλι «μέσα» σας, αφήνοντας εδώ «έξω», μονάχα ότι θα μείνει από το σώμα σας, ως ανάμνηση και μνήμη για τους άλλους… Ήλθατε σε αυτό τον κόσμο από «μέσα» προς τα «έξω» όπως ακριβώς γεννιέται και αναπτύσσεται ο άνθρωπος…

Από «μέσα» μας προς τα «έξω» μας… Από το μέλλον, στο παρελθόν… Προερχόμαστε από ένα αόρατο σε μας μέλλον «Μέσα μας», φτάνουμε στο «Τώρα μας» και φεύγουμε προς το παρελθόν μας «Έξω μας»… Ερχόμαστε δηλαδή από «μέσα» μας, φτάνουμε στο «σώμα» μας και αφήνουμε την εικόνα του σώματός μας να φύγει προς το βαθύ διάστημα εκεί «έξω»…

Κι εκεί ανάμεσα στο «μέλλον» και το «παρελθόν» μας, υπάρχει μονάχα το «Τώρα» μας… Υπάρχει το τώρα μας σε ένα σώμα που αναγνωρίζουμε και αντιλαμβανόμαστε σαν τέτοιο… Το σώμα μας… Η πύλη των κόσμων… Το όριο μέσα από το οποίο υλοποιείται ο κόσμος από την ροή της συνειδητότητας… Ο κόσμος ολόκληρος ρέει μέσα από αυτή την πύλη… Την πύλη των κόσμων… Το σώμα μας… Από μέσα προς τα έξω… Από το μέλλον προς το παρελθόν…Δείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα

Σελίδες — 1 2 3

Διαβάστε περισσότερα

Advertisement