Μεγάλη ηλιακή καταιγίδα ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ-X κινείται προς τη κατεύθυνση της Γης (VIDEO)

Advertisement

ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ-X Φωτοβολίδα η καινούργια CME.

Σήμερα το πρωί,της  23ης Γενάρη 0359 UT, μεγάλη ηλιακή κηλίδα και συγκεκριμένα η 1402 ξέσπασε, και παράγει μια μακράς διάρκειας M9-class ηλιακή έκλαμψη. Η έκρηξη  M9-κατάταξης την βάζει στο κατώφλι της ύπαρξης X-φωτοβολίδας, ως το πιο ισχυρό είδος.Το Ηλιακό παρατηρητήριο της NASA Dynamics κατέλαβε ακραία υπεριώδη λάμψη της έκλαμψης.

Το Solar και Ηλιόσφαιρα Παρατηρητήριο (SOHO) και το STEREO από διαστημόπλοια έχουν  εντοπίση τη CME να εμφανίζεται με ταχύ ρυθμό από την τοποθεσία της έκρηξης. Αναλυτές στο Εργαστήριο Διαστημικού Καιρού Goddard εκτιμούν ότι κινήται με ταχύτητα 2.200 χιλιομέτρων την ώρα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το σύννεφο κινείται προς τη γενική κατεύθυνση της Γης. Μια προκαταρκτική επιθεώρηση του SOHO / STEREO από τις εικόνες δείχνουν ότι η CME θα δώσει ένα ισχυρό πλήγμα ανακλώμενη στο μαγνητικό πεδίο της Γης της 24 – 25 Ιανουαρίου κυρίως βόρεια του πλανήτη μας.

Μείνετε συντονισμένοι για updates.

Ιανουάριος 22 CME ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ:
Φτάνοντας λίγο αργότερα από το αναμενόμενο, μια εκπομπή στεμματικού υλικού (CME) χτύπησε το γήινο μαγνητικό πεδίο της 0617 UT στις 22 Γενάρη. Σύμφωνα με αναλυτές στο Εργαστήριο Διαστημικού Καιρού Goddard, ο αντίκτυπος στο συμπιεσμένο έντονα γήινο μαγνητικό πεδίο και για λίγο εκτίθεται  σε γεωστατική τροχιά του πλάσματος του ηλιακού ανέμου. Η μετατόπιση των μαγνητικών γραμμών δύναμης που προκαλείται από ισχυρά ρεύματα στο έδαφος της Νορβηγία προκάλεσε έντονο σέλας πάνω από τμήματα της Βόρειας Αμερικής.

Αυτό το πολύχρωμο τόξο εμφανίστηκε πάνω από Chatanika, Αλάσκα

Τα σενάρια για το τέλος του κόσμου στις 21 Δεκεμβρίου του 2012 είναι πολλά. Σε αυτά ήρθε να προστεθεί μία ανακοίνωση της Nasa που έχει προκαλέσει πολλές συζητήσεις στους κόλπους της επιστημονικής κοινότητας για το πώς θα αντιμετωπιστεί: η ηλιακή καταιγίδα που θα συμβεί το 2012 και που όμοια της δεν θα έχει ξαναζήσει ο πλανήτης μας.

Οι ηλιακές καταιγίδες είναι κάτι σύνηθες για τη γη και συμβαίνουν κάθε έντεκα χρόνια. Για ποιο λόγο όμως ανησυχούν τώρα οι επιστήμονες; 

«Κάθε 11 χρόνια ο ήλιος απελευθερώνει ενέργεια, ένα τσουνάμι ραδιενέργειας που μπορεί να διακόψει τις επικοινωνίες, τους δορυφόρους, οτιδήποτε υπάρχει εκεί έξω στο διάστημα. Το ίντερνετ, η τηλεόραση, κ.ά, θα μπορούσαν να διακοπούν οι λειτουργίες τους το 2012 οπότε και έχουμε το κορύφωμα του φαινομένου. Δηλαδή μεταβάλλεται το μαγνητικό πεδίο του ήλιου, αλλάζουν ο βόρειος και ο νότιος πόλος του ήλιου απελευθερώνοντας τεράστια ποσά ραδιενέργειας που λίγα λεπτά αργότερα θα φτάσουν στη γη με αποτέλεσμα να διακοπούν όλες οι δορυφορικές επικοινωνίες μας.»

Ο αρχαιότερος μετεωρίτης στη Σαxάρα, αποκαλύπτει την ηλικία του Ηλιακού Συστήματος!

Advertisement

Οι πρώτοι κόκκοι στερεών υλικών του Ηλιακού Συστήματος σχηματίστηκαν πριν από 4,568 δισεκατομμύρια χρόνια, δηλαδή 0,3 έως 1,9 εκατομμύρια χρόνια νωρίτερα από ό,τι νομίζαμε μέχρι σήμερα.

Η νέα εκτίμησε βασίστηκε στην ανάλυση ενός μετεωρίτη 1,49 κιλών που βρέθηκε στην έρημο του Μαρόκου και είναι πιθανότατα ένα από τα αρχαιότερα αντικείμενα της κοσμικής γειτονιάς μας.

Η ομάδα της Όντρεϊ Μπουβιέ στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα στο Τέμπε χρησιμοποίησε μια μέθοδο χρονολόγησης που εξετάζει την αναλογία δύο ισοτόπων μολύβδου (Pb-207 και Pb-206).

Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται online στο περιοδικό Nature Geoscience. H νέα μελέτη όχι μόνο βελτιώνει την εκτίμηση για την ηλικία του Ηλιακού Συστήματος αλλά και ξεκαθαρίζει την εικόνα των αστρονόμων για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες γεννήθηκε ο Ήλιος.

Τα αποτελέσματα της ανάλυσης δείχνουν ότι ο δίσκος αερίου και σκόνης από τον οποίο γεννήθηκε το μητρικό μας άστρο περιείχε διπλάσιες ποσότητες σιδήρου-60.

Το ισότοπο αυτό παράγεται στις καρδιές ορισμένων γιγάντιων αλλά βραχύβιων άστρων. Όταν τα άστρα αυτά φτάνουν στο τέλος της ζωής τους και εκρήγνυνται σε υπερκαινοφανείς αστέρες (σουπερνόβα), εκτοξεύουν το σίδηρο στο διάστημα γύρω τους.

«Αυτό υποδηλώνει ότι ένα ή περισσότερα σουπερνόβα συνέβησαν [στη γειτονιά μας] πριν από το σχηματισμό του Ήλιου, κάτι που εξηγεί την παρουσία αυτών των στοιχείων και τη σχετική αφθονία τους» εξηγεί στο δικτυακό τόπο του Nature η Δρ Μπουβιέ.

Η σχετική αφθονία του σιδήρου ενισχύει επομένως την υπόθεση ότι ο Ήλιος δεν γεννήθηκε απομονωμένος, αλλά σχηματίστηκε υπό την επίδραση γιγάντιων άστρων που βρίσκονταν κοντά του στο ίδιο νεφέλωμα.

Η ίδια διαδικασία παρατηρείται να συμβαίνει σήμερα στο νεφέλωμα του Ωρίωνα.

Advertisement